Dua poe kamari, kuring mani asa rariweuh pisan. Poe Jumaah, kuring jeung pamajikan balik ngantor burit pisan, datang ka imah teh jam satengah genepan. Kakara ge hol muka panto imah, budak nu nomer dua, awewe masih kelas hiji SMA, norojol ti kamarna bari lewa-lewe rek ceurik. Terus ngomong :" Pah........ konci motor jeung STNKna ragrag dijalan!"
"Titah saha mamake motor, pan maneh teh can boga SIM!", ceuk kuring teh nyereng. Da nyaeta budak teh can boga SIM, sanajan geus bisa naek motor oge. Dimeunangkeun teh kukurilingan di kompleks perumahan wungkul. Tapi da dasar budak, sok hayang ngalawan wae larangan kolot teh. "Dimana muragna?", ceuk kuring teh. "Tadi Nia ka sakola ngalangkung ka Cigadung Pa!" "Dasar ...... eta los-los ka Cigadung sagala, kumaha neanganana jaba hujan deuih ....mending lamun kapanggih!", ceuk kuring teh bari ngagubragkeun maneh kana korsi. Ti kantor geus cape, diimah disampakkeun deuih masalah. Budak teh lain nembalan kalahka lewa-lewe ....hing ceurik. " Montong ceurik...... engke mah teu meunang make motor deui!", ceuk kuring teh, bari terus nelepon lanceukna sina gancang balik, da kuduna mah geus balik, moal enya geus rek magrhib masih kuliah keneh. Lanceukna ngajawab manehna keur ngiuhan da hujan. Tutungna kuring teu loba omong, nyarekan budak mah diteruskeun ku indungna, kuring mah cape rek mandi heula. Kakara ge rek nyokot anduk, si Nenti, pembantu di imah ngomong: "Pa .....Pa ......di tepas dina kaso, aya sayang engang, mani saageung piring, abdi sieun. siang ge tadi abdi bade diseureud!" "Mana?", ceuk kuring teh bari ngadigdig ka hareupeun imah, tatanggahan. "Tuh dijuru Pa!", ceuk si Nenti teh tutunjuk ka juru. Alah......bener pisan aya sayang engang. Kuring jadi ngahuleng ti iraha enggang nyayang didinya, da asa teu nempo, atawa kuring tara tatanggahan ka luhur kitu. Enggangna mani loba. Sayangna teh teu jauh jeung panto pager imah, ditungtung panyaweran, dina kaso. Kuring bingung kudu kumaha miceun sayang engang, sabab kuring rada trauma, baheula keur budak kungsi diseureud engang, tepi ka panas-tiris. "Keun we isukan urang piceun, da moal asup ka jero imah ti peuting mah!", ceuk kuring teh ka si Nenti. Teu kungsi si Cikal datang bari rancucut da hujaneun. dibejakeun konci motor jeung STNK murag, waktu dibabawa ku adina. Gantawang deui adina dicarekan ku lanceukna. Tutungna kuring jadi keuheul, " Geus...geus jempe....isuk bae urang pikiran, ayeuna mah sarerea geus cape" Jep barudak teh teu hog-hag deui. Ngan biasana ari malem saptu teh sok rame jeung barudak, maklum nyanghareupan libur, ayeuna mah jadi simpe. Si bungsu oge nu biasana sok rame ngadongeng soal di sakolana, langsung ngaleos ka kamar, sare, kitu deui pamajikan miheulaan sare. Kuring diuk ditengah imah, nempo acara TV, tapi dipindah-pindahkeun wae, teu dilalajoan, ingetan kuring ngan ka STNK leungit jeung sayang engang di tepas imah ..... Baktos, WALUYA
