Polecam poniższy artykuł na Guardian Unlimited: http://business.guardian.co.uk/story/0,,2133762,00.html
Ogólnie chodzi tam o podjęte w UK próby wydłużenia czasu obowiązywania angielskiego odpowiednika praw pokrewnych do artystycznych wykonań, które obowiązują przez 50 lat od daty ustalenia/publikacji (w odróżnieniu od praw autorskich, które obowiązują przez okres życia twórcy + 70 lat). Przedłużenie argumentowano tym, że dla starzejących się artystów, którzy nie dają już koncertów, jedynym źródłem utrzymania są tantiemy ze sprzedawanych płyt, nadań radiowych itp. Wydłużony czas trwania ochrony stanowiłby zatem gwarancję emerytury. Szczerze powiedziawszy jest to zastanawiające. Jeżeli dobrze rozumiem, artyści wykazują się jakąś szczególną rozrzutnością i nie są w stanie odłożyć na starość zarobionych pieniędzy tak jak przedstawiciele innych profesji. A może przyczyna tkwi w tym, że o ile inne zawody są zmuszane do odkładania na starość przez państwo (obowiązkowe ubezpieczenia społeczne potrącane przez pracodawców z pensji), to artystów nic do tego nie zmusza... Czy czasem nie jest podobnie i w Polsce? Artyści nie są przecież zwykle zatrudniani na umowę o pracę... No ale nawet jeżeli, to czy brak roztropności powinien być nagrodzony wydłużeniem okresu ochrony? Pozdrawiam, Krzysztof Siewicz ---------------------------------------------------------------------- Piekne kobiety wsrod samych swin! Obejrzyj >>>http://link.interia.pl/f1b18 _______________________________________________ Cc-pl mailing list [email protected] http://lists.ibiblio.org/mailman/listinfo/cc-pl
