Hona non Frantziako presidenteak proposatu duen jubilazio bereziak
kentzea, funtzionarioen kopurua murriztea eta, lan-eskaintzak izan arren paroa
kobratzen jarraitu nahi dutenei, laguntzak ukatzea. Frantziak erabateko
iraultza behar omen du.
Kristoren iraultza da, bai, nonahi, funtzionarioen eskubideak
eztabaidatzen hastea baina, zer esanik ez gero Frantzian, bertako administrazio
publikoaren zutabeak XVII. mendeko kolbertismoan oinarritzen baitira. Nolabait
esateko, hego Euskal Herriko funtzionarioen ajeak eta eskubideak orain 30
urtekoak baino ez diren artean, Parisko funtzionarioenak, aldiz, orain 350
urtekoak dira. Atera, atera kontuak.
Berehala etorri dira sindikatuen kritikak eta greba-mehatxuak, Sarkozy
presidente kontserbadoreak langileek historian zehar irabazitako eskubideak
nahi dituela-eta auzitan jarri. Seguru asko arrazoi dute Sarkozyren aldatu
nahia salatzerakoan, baina ezin izango diote behintzat kontserbadorea denik
leporatu, ez baitu hain zuzen ere funtzionarioen eskubideak kontserbatu nahi.
Hasi ere, ez gara orain hasiko Frantziako sindikatuen progresismoa
ukatzen baina... zenbateraino da aurrerakoia lau beharginetatik bat
funtzionarioa den sistemari eutsi gura izatea?
Bistan da gero mundua zailtzen ari zaiguna. Zuberoako pastoraletan
denok genekien nortzuk ziren urdinak eta zeintzuk, berriz, gorriak. Orain,
ostera, antzezlariak oholtza gainean agertu aurretik gidoia irakurri beharra
dago, nor zein den eta zer nahi duen ulertzeko.
Amatiño
Goiz kronika. Euskadi Irratia
_______________________________________________
Adi gero, mezuak bidaltzeko: [email protected]
http://www.eibar.org/zerrenda
harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]
