Donostiako Zinemaldian aurkeztu da Angel Amigoren El año de todos los demonios.
1976, Eduardo Moreno “Pertur” desagertu zen urtea eta Herri honek politikaren
erronkari ekin zionekoa. Horixe nahi zuen Perturrek, armak utzi eta politikari
ekin.
Giro hartan Xabier Arzalluz elkarrizketatu nuen Argian. Jeltzaleak
bazekien abertzaletasunak aukera biren artean erabaki behar zuena. Batetik
ETAren armabidea eta Estatuaren kontrako enfrentamendua. Bestetik, EAJren
herri-erakundetzea, legearen ildoa eta kultura, teknologia zein ekonomiaren
garapena.
Joan zen astean Pako Aristik haustura aldarrikatu zuen Euskadi
Irratian. Aristik ez du ulertzen zergatik Atutxak, Knörrek, Ibarretxek edo
Otegik men egiten dioten espainiar legeriari. Jaramonik ere egin ez eta kitto.
Aristi idazlea da, ez du erantzukizun sozialik eta, behar bada, koherentea
da... berari tokatzen zaionean besterik egiten ez duen artean. Egun berean,
Begoña Erraztik desobedientzia zibila aldarrikatu zuen. Errazti politikoa da,
erantzukizunen bat behar luke eta ez da koherentea.
Erraztik abertzaleen Espainiarekiko obedientziarik eza nahi du. Eta,
trukean, abertzaleak ez direnek euskal erakundeei muzin egingo baliete? Behin
metodoa onartuz gero, zergatik lirateke bete beharrekoak EAren ardurapeko
Justizia Sailaren edota Gipuzkoako Ogasunaren aginduak?
Jira eta buelta, bide bi baino ez daude. Indarrean dagoen legeria
bete ala ez. Jakina legeak aldatu daitezkeena, baina legez. Horretarako behar
diren gizarte-itun, lege-betekizun eta gehiengo politiko zabalekin batera,
1979an bezalaxe. Eta gizarte-itun, lege-betekizun eta gehiengo politiko zabalik
gabeko bideek 1976ko deabruetara atzeratzen gaituzte berriro ere.
Amatiño
_______________________________________________
Mezuak bidaltzeko: [email protected]
http://www.eibar.org/zerrenda
harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]
