Saltzaileek topatu daben azken pagotxa ei da, bere ahalmenetan behintzat
sinisten dabe eta guri, neri behintzat bat, demaseko metraka emoten doskue.
Telefonoz dei bat jaso, telefonoaren pantailan deitzailea zein dan beittu
eta "Privado" agertzen da. Malo.
Saltzailea berbetan hasten da, eta nik, gehixenetan, euskaraz erantzuten
dot, euskaraz bakarrik. "¿No sabe español?" Eta nik "barkatu? Zein da?" Eta ez
dago gehixago. Garbi dakat, hizkuntza bat, besteak beste, merkatu bat da.
Espainolez dakigulako enpresa espainoletako saltzaileok dihar egitten doskue.
Saldu gura deskuela? Hasi deixela euskaraz egitten.
Gaur bertan izan dot azkena. Ordu txarrian gainera, urten egin behar neban
eta. Euskaraz hasi naiz, gero ezaun bat ez ote zan izango pentsau eta erdarara
pasa naiz/nau.
Azkar moztu egin behar izan detsat: "Perdona, ya sé que tu no haces más que
ganarte un sueldo, pero me tienen frito estas llamadas de propaganda, me
parecen de una jeta impresionante, nadie pide que le llamen y os aprovechais de
que la gente cuando menos quiere ser correcta. ¿Todo el mundo está igual de
frito?"
Saltzaileak etzakan gogo handirik bere biharra defenditzeko: "Sí, están
todos igual, es el telemarketing de las narices".
it_______________________________________________
Mezuak bidaltzeko: [email protected]
http://www.eibar.org/zerrenda
harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]
