*

Tetova dhe tetovarët

Shkruan:Hamdi NUHIJU,KUMANOVË

*

Nga penda e lodhur e udhëtarit,

I cili shënon në fletoren e tij çdo sakrificë,

E thërret mendjen në shpëtim,

Sikur të ishte sarkastik...

Do të shpalos edhe këtë meditim!

I mbushur me paragjykime për këtë "virgjëresh"

E paprovuar në arealin e shpirtit tim,

I huaj në vendin tim,

I mallëngjyer deri n`Amshim!

Kënga e bilbilave në parkun e Pashës,

E shushuritja e lumit Shkumbim,

Mbi urën prej kalldërme që më kthen në histori,

Tek pashallarët që shpërndanin këtë dritë.

Në çarshinë e kësmetit tik-taket vlojnë,

Zëra njerëzish me ngjyra jete,

Këmbëzbathur si ushtar i huaj,

Kërkoj fatin, dashurinë!!!

Era e bukëve të pjekura të nënës tetovare,

Shëndërrohet në mit që më mban gjallë,

Karshi traditave të moralit që më lirojnë,

Nga burimet e shterura të dashunisë...

Fjalimet e urta të alimit tim,

Në xhaminë Eski e shëndërruar në akademi,

Ma shtojnë bindjen dhe fuqinë,

Si të isha i vetëm në karavanin e Islamisë.

Përtej Sharrit gjurmët dëshmojnë,

Prezencën e Osmanllisë si pjesë e Islamisë,

E vyshkur në këtë shekull kjo piramidë jete,

Nga vrushkulli i kuq i ateizmit.

E rrethuar prej xhamive që në shpëtim drejtojnë,

Ky vend i lumtur që lumturi dhuron,

I hapur për çdo kërkues të dijenisë,

I mbyllur për çdo fjalë të Askundësisë...

Si mund të harrojë këtë ndjenjë që më përqafon,

Isha i paditur, ndërsa në ty dituri kërkova,

Isha i varfur, prej teje aspak nuk dallova,

Isha i huaj, e në konakun tënd u bëra pjesë e shtëpisë!!!

Nuk mund ta harroj burimin e inspirimit tim,

Xhaminë e Pashës, që udhetonte me mua në çdo meditim,

Nga Arabati që më kthente në histori,

E deri tek Abdurrahman Pasha që përshpëriste në veshin tim...

Tetovë, Marakeshi i zemrës sime,

Të dua sikur e gjithë bota të të urrejë,

Je e veshur si nuse me duvak,

Duke më pritur në pragun e derës,

Për të më ledhatuar!

Tetovarët, ensarët e mendjes sime,

Që në dhimbje e gëzim,

Frikë e guxim,

U shëndërruan në gjak të trupit tim!

Për ty oj bukuri që më klithe dashurinë,

Sot jam i gëzuar, e do jem i vdekur pa ty,

Për ty që buron nga ky pelegrinazh shkronjash,

E rrjedhë si lumi Shkumbim mbi shpirtin tim!

Do bëhem hi e pluhur...

Të më përbijë dheu,

Me përqafimin tënd!

--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Ju merrni këtë mesazh sepse jeni të anëtarësuar në grupin "Fjala e Bukur" në 
Google Groups.
Për të dërguar në këtë grup, dërgo email në [email protected]
Për t'u ç'anëtarësuar nga ky grup, dërgo email në [EMAIL PROTECTED]
Për më shumë mundësi, vizito këtë grup në 
http://groups.google.com/group/fjalaebukur
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

Antwoord per e-mail aan