Biseda fetare
 
http://www.alb-drejtesia.com/al/news.php?readmore=470
 
Shkruan: Hamdi NUHIJU

1.

Evoluimi i mendjes së njeriut në krahasim me shpirtin e tij kërkon një rikthim 
në konceptin e fshehtë të bukurisë së kësaj feje. Bukuria e saj shprehet në të 
gjitha përmasat e qenies njerëzore. Ajo shtreson karakteret e njohjes dhe 
hududeve të shumta të cilat e udhëzojnë shpirtin e tij drejtë pranimit të këtij 
realiteti. Rruga drejtë këtij pranimi ka pengesa të cilat e oscilojnë mendësinë 
e tij dhe e devijojnë shoqërinë njerëzore prej përmasave të gjëra drejtë atyre 
të ngushta! Bukuritë nuk shprehen përmes gjuhës së bukurisë, fascinimit e 
dashurisë. Ato realizojnë një gjuhë të petalt e cila në konceptin e brendshëm 
të dashurisë e nxjerrë në pah revolucionin e shpirtit karshi qenies. Në fakt, 
shpirti është qenia! Por, kjo qenie e ujit trupin e njeriut të kahëzuar kë 
dyndjet pragmatike të cilat dyndje nuk e evoluiojnë konceptin e dashurisë.
Ka thënë Abdurrahman ibn Xhevzi:” U mendova thellë dhe arrita në përfundimin se 
shpirti vazhdon të jetë zgjuar dhe zemra vazhdon të jetë nëdijeni, vetëm se 
ndërprejet janë të shumta, mendimi i cili duhet të përdoret për njohjen e 
Allahut i Lartësuar dhe larg të metave qoftë, është lodhur duke u përdorur në 
arritjen e dynjasë, për të plotësuar nevojat e vetes, ndërsa zemra është e 
mbytur në këtë realitet dhe trupi është kthyer në një rob të përdoruesit të 
tij.”( Gjuetia e meditimeve, Tiranë, 2007, fq.81)
Nëse mendja dhe zemra ushqejnë trupin me njohjen e Allahut të Lartësuar dhe 
arrijnë grada të atilla njohjeje padyshim se fitorja do të ishte një ëmbëlsi e 
papërshkruar nëpër pllakat e mendimtarit të ri. Rrugët e njohjes dhe biseda 
rreth tyre janë shumë të lidhura ngusht me shpirtin, mendjen dhe zemrën. Këto 
komponentë e ndërtojnë konceptin e jashtëm dhe konstruktin e brendshëm të të 
gjitha sfidave dhe përballjeve të cilat menxi presin që të hudhen në vallën e 
rradhës. Ekziston edhe një karakter tjetër i këtyre përmasave reale të cilat 
përmasa e thërrasin mendjen nga teoria në praktik. Praktika e adhurimeve është 
domosdoja dhe arrealja e pikëpamjeve konstruktive në shoqërinë njerëzore. 
Njerëzit e llogarisin veten me një identitet, ndërsa në realitet aspak nuk i 
përmbahen atij identiteti i cili i fton ato në rregulla dhe kushte të caktuara 
të cilat rregulla dhe kushte dëshmojnë se ai i përket atij
 identiteti. Shtylla identifikuese e secilit musliman në rruzullin tokësor 
është namazi.Ekzistojnë shumë ajete kur`anore dhe hadithe të Resulullahit 
s.a.v.s. rreth namazit.
Ka thënë Allahu i Lartësuar në Kur`an:”Dhe fale namazin në dy skajet e ditës, e 
edhe në orët e afërta (me ditën) të natës. S’ka dyshim se veprat e mira i 
shlyejnë ato të këqijat. Kjo është një këshillë për ata që pranojnë 
këshillat.”(Kur`an,11:114)
Namazi është shtylla e imanit të çdo besimtari në Allahun e Plotëfuqishëm. Ai 
dallon besimin prej pabesimit. Nëse largohemi prej tij si kemi mundësi që të 
identifikohemi në shoqërinë njerëzore se jemi në rrugën e të vërtetës? Nëse 
largohemi prej tij, si kemi mundësi që ta jetojmë jetën ashtu të qetë dhe pa 
derte për këtë segment të tij? Zoti përmend në Kur`an këshillën bashkë me 
namazin, Ai njëashtu në shumë vende tjera në Kur`an specifikon namazin bashkë 
me zekatin. Të jesh pjesë e lëmoshës së mendjes dhe të frikësohesh që të 
shprehësh dashurinë, rrespektin dhe veçantinë e falëmindërimin për Allahun 
përmes namazit, kjo gjë është një paradoks i cili po i kushton shumë unitetit 
të muslimanëve në shoqërinë njerëzore. Nuk mund ta ujitësh shpirtin tënd me 
frymën e meditimit dhe adhurimit nëse nuk realizon shtyllën e cila shtyllë 
dallon dritën prej errësirave, vezullimin prej
 korozionit, ëmbëlsinë prej idhëtisë. Edhe pse, ndoshta do të thuash se ilaçet 
janë të idhëta, por të domosdoshme për shërimin e sëmundjeve të ndryshme, ty 
mesiguri se namazi të është shëndërruar në idhëti e cila idhëti domosdo do të 
shëroj prej kësaj sëmundje të rëndë. Si mund ti largohesh këtij kozmosi të 
ndjenjave dhe futesh thellë në skëterrën e vetëtimës së vrasëse të mrekullisë. 
Ndoshta të është shëndërruar jeta në demode e cila pret shpëtim në ajkat e 
vyshkura të tundosjes së mendjes.

2.

Osman Nuri TOPBASH tha:” Engjujt janë krijuar me aftësinë vetëm për të bërë 
mirë. Shejtanët janë krijesa që përpiqen vetëm për të keqe e çorientim. Kurse 
njerëzit janë vendosur në një pozitë mes këtyre të dyve. Prandaj, njeriu, duke 
e ruajtur zemrën nga teprimet në të djahtë e në të majtë, duhet as të mos bjerë 
në gjendjen e një djalli, e as të mos e shtrëngojë veten aq sa të mos e 
përballojë dot fuqia njerëzore për t`u ngjitur në nivel engjëllor. Njeriu duhet 
të ruajë masën dhe akuilibrin, gjë që është domosdoshmëri e natyrës së krijimit 
të tij.”( Mistika ose Tesavufi, Stamboll,2006, fq.143)
E një mesatarie të këtillë bota do i shembëllente fytyrën dhe vyrtytin e vet. 
Egoja do shëndërrohej në kënaqësi, ndërsa kënaqësia do kalonte në adhurim. 
Rrugët e meditimit do të mbusheshin me devotshmërinë e ritkhyer të dashurisë. 
Një rrugë e gjatë e cila të kujton saharanë e vështirë në kërkim të oazave të 
pakta që ftohin e flladisin ezofagun tonë. Perlat e kësaj rruge të këtij 
meditimi takohen në kuvendim me bukurinë dhe mrekullitë e Ibrahimit a.s., 
babait të Pejgamberëve të Zotit. Nga ky kuvendim i famshëm i cili vulos 
shoqërinë njerëzore me nevojën e realizimit në praktik të urdhërave të 
Krijuesit, dalin aroma të këndshme që dëgjohen thellë në xhennetet e Adnit të 
parafytyruara në shqisën tonë. Do më akuzonin se po prek në derën e pahapur e 
cila është e mbyllur në kalimtar. Ti, o i mjeri shkrues, po shkruan për Adnin, 
a përshkrimi për to është syri si ka parë, e veshi nuk i ka
 dëgjuar... Sikur vërtet të trilloja diç e të thoja fjalën e cila nuk thuhet, 
do më shembte historia e nuk do më mbanin për të gjallë në tokën e vdekur. 
Përgëzoni o njerëz e mos i frikësoni njerëzit që kanë nevojë për përgëzim. 
Përgëzoni me xhennetin, me dashurinë, me lehtësimet në natën e varrit për ato 
njerëz që bëjnë vepra të mira e ndalojnë nga të këqijat. Përgëzoje shpirtin 
tënd e mos e frikëso, sepse frika nuk është pjesë e natyrshmërisë sate. Nuk ka 
dyshim se njerëzit duhet të kenë frikë Krijuesin, por deri tek frika nuk 
arrihet përmes rrugës së trishtueshme të këtij filmi horor.
Biseda fetare nuk përfundon këtu. Këtu e fillova, e do e përfundoj në xhennet 
inshallah.


___________________________________________________________________
And do not follow (blindly) any information of which you have no (direct) 
knowledge. (Using your faculties of perception and conception, you must verify 
it for yourself. (In the Court of your Lord,) you will be held accountable for 
your hearing, sight, and the faculty of reasoning."[17:36]


      __________________________________________________________________
Reclaim your name @ymail.com or @rocketmail.com. Get your new email address 
now! Go to http://ca.promos.yahoo.com/jacko/
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Ju merrni këtë mesazh sepse jeni të anëtarësuar në grupin "Fjala e Bukur" në 
Google Groups.
Për të dërguar në këtë grup, dërgo email në [email protected]
Për t'u ç'anëtarësuar nga ky grup, dërgo email në [EMAIL PROTECTED]
Për më shumë mundësi, vizito këtë grup në 
http://groups.google.com/group/fjalaebukur
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

Antwoord per e-mail aan