دوستان خوبم سلام

بد نیست در مورد لیست پستی تهران لاگ و یکسری موارد کلی دیگه صحبت بشه.

من اول یک توضیح مختصری میدم راجع به بحثی که انجام شد و اینکه محدودیتی که ما در 
مقاطعی روش تاکید کردیم سر و کله‌اش از کجا پیدا شده و چرا اهمیت داره و البته 
یکم از دستتون گله خواهم کرد و یکسری بحث‌های به ظاهر بی‌ربط رو پیش میکشم که 
طبیعتا چون تصور میکنم ریشه‌ی واقعی این بحث‌ها رو باید در اونها جست مطرحشون 
خواهم کرد. در ادامه یک مقداری در مورد اینکه چرا میلینگ لیست رو انتخاب کردیم 
برای تهران لاگ براتون حرف میزنم و سر آخر هم میتونیم در مورد اینکه چی میتونه 
اینجا نوشته بشه و چی نمیتونه حرف بزنیم.

کلیت بحثی که زیر دو تا ترد در جریان بود از نظر شخصی من میتونست هیچوقت مطرح 
نیشه، مشخصا به این علت که ما همیشه تاکید کردیم که فرستادن جاب آفر یا 
اعلامیه‌های کارگاه‌های آموزشی و چیزهایی از این دست که به آدمهای این اجتماع به 
هر شکلی در جهت اهداف موضوعه تهران لاگ (که آموزش مفاهیمی که مستقیم یا غیرمستقیم 
به اکوسیستم جامعه‌ی نرم افزار آزاد مرتبط هستن رو هم شامل میشه قطعا) مشکلی 
نداره. چیزی که مشکل ایجاد میکنه همیشه ادامه دار شدن بی مورد بحثه وقتی یک نفر 
پاسخ رو دوباره به لیست پستی ارسال میکنه: چقدر پول میدین؟ منم رزومه بفرستم؟ 
محیط شرکت مناسبه؟ آب و هوای اطراف شرکت خوبه؟ و غیره. سوالهایی که میتونین همیشه 
به صورت مستقیم با فرستنده پیگیری کنید. همونطور که قبلا هم بارها روش تاکید کردیم 
من بعید میدونم هیچکدوم از بچه‌هایی که عملا با کارهای فیزیکی و مکانیکی تهران لاگ 
(از مینتننس سرورش گرفته تا هماهنگی جلسات) درگیر هستن مشکلی با گرفتن ایمیل به 
تعداد زیاد از لیست پستی داشته باشن. با این حال همیشه یک تعدادی از اعضای این 
اجتماع هستن که *به حق* شکوه میکنن که نباید هر چیزی رو به لیست پستی فرستاد. 
گاها دامنه‌ی این نارضایتی تا جایی گسترده میشه که ایمیل لیست پستی رو به عنوان 
فرستنده‌ی اسپم ریپورت میکنن. (که البته به نظر من نه تنها غیرمسئولانه است، بلکه 
غیراخلاقی است انجامش در حالیکه همیشه این گزینه رو دارین که از لیست خداحافظی 
کنین یا دست کم انتخاب کنین برای مدتی ازش ایمیل دریافت نکنین. پروسه‌ی عضو شدن و 
خارج شدن هم که بسیار ساده است)
این مسئله فقط باعث ایجاد دردسرهای مختلف برای ما و مجموعه میشه. برای همین تصمیم 
بر این شد تا یکسری قوانین حداقلی‌ای برای فرستادن ایمیل به لیست پستی در نظر 
بگیریم که ظاهرا داره دردسرش بیشتر از فوایدش میشه. تقریبا زیر هر پستی این سوال 
مطرحه که آیا این پست به موضوع لیست پستی مرتبط هست یا نه و تا جایی پیش میره که 
محتوای اصلی عملا گم و گور میشه زیر انبوهی از انتقادات و دفاعیه‌ها. این اتفاق 
خوبی نیست و به نظرم بهتره یه جوری حلش کرد. من متوجه هستم که چیزهایی که ما (به 
عنوان مجموعه‌ی گردانندگان تهران لاگ) در مورد قوانین لیست پستی گفتیم نامشخص و 
شفاهی بودن و شما کاملا حق دارید که سردرگم باشید. در این قسمت کوتاهی قطعا از ما 
بوده.

اما برسیم به گلایه‌ها. تهران لاگ همیشه با کمبود نیروی انسانی مواجه بوده برای 
انجام برنامه‌هاش. این یک حقیقتیه که احتمالا از چشم هیچکدومتون پوشیده نیست. به 
نظر میرسه ناهماهنگی بخش ثابتی از مجموعه‌ی تهران-لاگ شده باشه. واقعیت اینه که در 
حال حاضر فقط چند نفر و اگر بخواهیم خیلی سخت گیرانه در موردش حرف بزنیم عملا تنها 
یک نفره که داره کارهای تهران-لاگ رو داوطلبانه به پیش میبره و اون یک نفر هم کسی 
نیست جز آقای بهنام توکلی که با پیگیری‌های مستمرش در این چند وقت تقریبا یک تنه 
داره بار مسئولیت برگزاری جلسات رو به دوش میکشه که من جا داره همینجا ازش بازهم 
تشکر کنم. بچه‌های دیگه هم هستن که من از اونها هم تشکر میکنم به خاطر زحماتشون. 
اما دوستان عزیزم این کافی نیست. متاسفانه بین همه‌ی ما یک تلقی عجیب و غریبی از 
یک مسئله‌ی موهوم به اسم «دموکراسی» وجود داره که بیشتر باعث ایجاد دردسر میشه تا 
اینکه عملا مشکلی رو بخواد حل بکنه. تقریبا سر هر بحرانی بچه‌ها دوست دارن رای 
گیری کنن، بدون اینکه عملا به خودشون زحمت بدن درگیر کارهای مکانیکی و فیزیکی 
تهران-لاگ بشن. رای و حق زمانی بوجود میاد (بخصوص توی یک اجتماعاتی مثل تهران-لاگ 
که داوطلبانه، بدون وجود سود و منفعت شخصی یا جمعی به لحاظ مالی و با کمترین 
امکانات دارن سعی میکنن کار کنن) که مشارکت اتفاق بیافته. شما نمیتونید بشینید 
توی خونتون و بر سر کوچکترین مسائلی که توی لیست پستی میبینید حق خرده گرفتن برای 
خودتون فرض بگیرید و توقع داشته باشید که نظر شما اعمال بشه، بدون اینکه مثلا حتی 
یکبار توی جلسات شرکت کرده باشید یا اینکه سعی کرده باشید کمکی به مجموعه بکنید. 
این هم غیرمنطقیه و هم غیراخلاقی. اینجا مشارکته که آزاده. هرکسی که دوست داشته 
باشه میتونه یک قسمت از پروژه‌ی تهران-لاگ رو برداره و جلو ببره. طبیعتا هرچقدر که 
زحمت بکشه و در نظر سایرین بتونه خودش رو به عنوان یک انسان مسئولیت پذیر، پیگیر 
و پای کار تحمیل کنه، نظرش هم اعمال میشه. اگر فکر میکنید نظرتون به اندازه‌ی 
کافی اعمال نمیشه باید سعی کنید قسمت بزرگتری از کار رو دستتون بگیرید و پیش 
ببرید. من باز هم از همه‌ی شما دعوت میکنم که سعی کنید بیشتر درگیر پروژه‌ی 
تهران-لاگ بشید. سعی کنید ایده‌هایی که توی ذهنتون دارید اینجا پیاده کنید به صورت 
واقعی. اگر احساس میکنید محتوایی که ارائه میشه به اندازه‌ی کافی جذاب نیست 
کارگروه تشکیل بدید. اگر فکر میکنید منظم نیست سعی کنید دوره‌ای بین این گروه‌ها 
مطالب بحث رو بچرخونید و مسئولیت هماهنگی جلسات رو بر عهده بگیرید. مسئولیت پذیر 
باشید. اگر فکر میکنید برگزاری همایش یا ارائه کنفرانس جایی کار خوبیه همین کار 
رو انجام بدید. اگر فکر میکنید تهران-لاگ احتیاج به لوگو داره یا سایتش باید 
قشنگ‌تر و چشم نوازتر از چیزی که الان هست باشه و تصادفا شما گرافیست هستین سعی 
کنید بهش کمک کنید و براش لوگو طراحی کنید. اگر احساس میکنید سایتش مشکل داره سعی 
کنید درستش کنید. اگر احساس میکنید تهران-لاگ نیاز به هایرآرکی مشخصی داره این 
هایرآرکی رو ایجاد کنید. به صورت کلی تهران-لاگ رو باید از خودمون بدونیم. یعنی 
چیزی که هر کدوم از ما عضوش هستیم. تا زمانی که ماها به تهران-لاگ به چشم یک 
پروژه‌ی بیرونی که «حالا منم هر از گاهی میرم ببینم چی کار دارن میکنن» نگاه کنیم 
عملا تغییری در وضعیت موجودش ایجاد نمیشه. نه با رای‌گیری نه با مشق پروسه‌ی 
دموکراتیک در اشکال گوناگون. به هر حال یک نفر باید پیدا بشه که بعد از رای‌گیری 
اصل کاری که بر سرش توافق شده رو انجام بده. من شما رو دعوت میکنم به مشارکت 
همزمان با تشریک مساعی. مشارکت فیزیکی، مشارکت فیزیکی و بازهم مشارکت فیزیکی.

اما برسیم به این بحث که چرا لیست پستی رو انتخاب کردیم برای ارتباط اعضا با هم. 
پاسخ بهش هم ساده است هم نیست. به این معنی که ما تصور میکردیم (البته هنوز هم بر 
این باوریم) که با وجود ظهور تکنولوژی‌های گوناگون مثل فروم، سوشال نتوورک‌ها و 
غیره، ایمیل هنوز راحت ترین و کاربردی‌ترین راه ارتباطی بین آدم هاست. تهران لاگ 
از ابتدای موجودیت خودش تا به امروز سعی کرده یک جمع واقعی باشه، با آدمهای واقعی 
در دنیای واقعی. اگر تصور میکنیم چیز دیگری هم لازمه باید سعی کنیم ایجادش کنیم. 
البته مثل همیشه لازمه یکی دست هاش رو آلوده کنه و کار رو عملا انجام بده. یعنی 
«من 
فروم میخوام» فایده نداره. «من فروم میخوام و حاضرم نصبش کنم برای تهران-لاگه» که 
کار میکنه و بعد هم طبیعتا انجام دادنش. این مسئله‌ی خیلی مهمیه که البته با قبول 
این واقعیت که پیشنهاد *میتونه* سازنده باشه این واقعیت رو بپذیریم که اگر کسی 
پیشنهاد رو به واقعیت تبدیل نکنه عملا هرگز کاری انجام نمیشه. وقتی شما عضو لیست 
پستی میشین این واقعیت‌ها رو پذیرفتین که اولا لیست پستی فقط فرستادن اعلامیه نیست 
و ممکنه بحث، تبادل نظر و غیره رو همراه خودش داشته باشه. در غیر اینصورت فقط 
سایت برای ارتباط گیری کفایت میکرد چون ما سعی کردیم حداقل سایت رو همیشه به روز 
نگه داریم. اما از طرفی چیزهایی مثل «من هم امروز میام جلسه» یا «من اعصابم از 
دست لیست پستی خرد شده میخوام ازش برم بیرون» یا صحبت کردن در مورد اینکه چطور 
ایمیل‌های ارسال شده از طرف تهران لاگ باعث شده یه لحظه فکر کنین ایمیل خیلی مهمی 
از شخص خیلی مهمی دریافت کردین و بعد متوجه شدین که در حقیقت اسپم از تهران-لاگ 
بوده برای هیچکس اهمیتی نداره در واقعیت و فرستادنشون به لیست پستی فقط باعث 
دردسر و شکوه و گلایه میشه و فقط شما رو در پروسه‌ی بازتولید بی انضباطی گروهی 
سهیم کرده. اگر از لیست پستی درست استفاده بکنیم، احتمالا هیچوقت این مسائل پیش 
نمیاد. من همیشه ایده‌ی شخصیم این بوده که بدون اینکه قوانین مشخصی وجود داشته 
باشن (که لابد از فردا یک کمیته‌‌ای هم باید مسئولیت اجرای قوانین و نظارت و غیره 
رو بر عهده داشته) و ساختارهای بروکراتیک عریض و طویل و عجیب و غریب الزام وجودی 
پیدا کنن هر آدمی میتونه خودش تشخیص بده که چیزی که *من* دارم به لیست پستی 
میفرستم در حال حاضر (محتوای اولیه یا جواب) مناسب هست یا نه. هنوز هم فکر میکنم 
که نیازی به نوشتن قوانین مشخص و کمیته‌های عجیب و غریب نظارتی و اینها وجود 
نداره. فقط ایده‌ی کلی یک نفر میتونه کافی باشه. اما اگر فکر میکنید باید قوانین 
مشخص وجود داشته باشن میشه ایجادشون کرد. بازهم البته «من قانون میخوام برین برام 
قانون درست کنین و اجرا کنین و نظارت کنین که من اعصابم خرد نشه» کار نمیکنه. 
چیزی که کار میکنه «من قانون میخوام و حاضرم در نوشتنش کمک کنم و پروپوزال بفرستم 
و طرحش رو بدم و اجرایی‌اش کنمه».

بیشتر از این سرتون رو درد نمیارم و وقت گران بهاتون رو نمیگیریم و
منتظر نظرات شما هستم.

ارادتمند،
اشکان

_______________________________________________
General mailing list
[email protected]
http://lists.tehlug.org/mailman/listinfo/general

Reply via email to