On Thu, 1 Mar 2001, Dawid Kuroczko wrote:
DK> Wszystko jest pięknie ładnie, wywołując:
DK>
DK> \QResistor[U](4,4){R1}
DK>
DK> powstaje
[..]
DK> Chciałbym zrobić, żeby parametr w [] był opcjonalny, tzn. żeby
DK> wystarczyło napisać \QResistor(4,4){R1} i przyjęte było domyślne
DK> "U"
Jeśli chodzi o czystego TeX-a, tzn. takiego, co to pozwala użyć
argumentów w nawiasach okrągłych i inne bajery, to rozwiązanie znajduje
się w książce Introduction to TeX; Norbet Schwartz, str. 108-109 (nie
będę przepisywać dwóch stron, pewnie dałoby się skrócić do pół, ale i
tak dużo).
Jeśli głównym problemem jest możliwość posiadania parametru
opcjonalnego, pal diabli ograniczona składnię LaTeX-a, to, cytuję z
http://www.ipipan.gda.pl/~andrzej/papers/praktyk.ps.gz:
Użytkownik też może definiować makra i~środowiska
z~parametrem opcjonalnym:
\newcommand\tuple[2][n]{(#2_1,\ldots,#2_{#1})}
Pierwszy parametr do tak zdefiniowanego makra czy środowiska powinien
być podawany w~nawiasach kwadratowych, w~razie jego braku zostanie
przyjęta wartość domyślna podana w~drugiej parze nawiasów kwadratowych
w~definicji. Jak metodami \mbox{\latex-a} zdefiniować makro z~kilkoma
parametrami opcjonalnymi, jak spowodować by parametr opcjonalny był
np.\ drugim, albo miał domyślnie wartość innego -- nie wiem.
Dodam, że w zasadzie wiem, iż nie ma i nie może być oczywistych
rozwiązań z wieloma parametrami opcjonalnymi. Ale takiego problemu tu
nie ma.
Andrzej Borzyszkowski
