Pan Michał Wasiak napisał^Wprzeczytał: > Przeczytałm dziś wydaną przez PWN w 1954r książeczkę ,,Instrukcja > nr 1. Zasady typowego opracowania edytorskiego. Wydawnictwa > matematczno-przyrodnicze''. Znalazłem tam parę reguł, które sprawiają > mi problem. > > ,,Antykwą grecką składa się: > 1. Symbole jednostek miary, na przykład Omega (om), mu (mikron) ora > skrót mu cząstki mikro- w nazwach jednostek miary (...) > 2. Promieniowanie alpha, beta, gamma, fazy stopów, mezony pi, odmiany > alotropowe pierwiastków.'' > > Jak w TeXu uzyskać takie znaczki (małą antykwę grecką)?
Majuskuła grecka dostępna jest w każdym foncie CM o standardowym encodingu, dziesięć znaków, które są inne niż w majuskule łacińskiej to znaki od \char0 do \char10. Jeśli chodzi o minuskułę, to fakt, że standardowy zestaw CM nie zawiera czegoś takiego. Jeśli ktoś chce, to może sobie skopiować cmmi10.mf do cmm10.mf, zamienić "slant:=.25;" na "slant:=0;" i zobaczyć co wyjdzie. Nie próbowałem. W zestawie trzydziestu pięciu fontów postscriptowych, dla odmiany dostępna jest tylko odmiana prosta (jako uzupełnienie Times), a brak pochyłej -- font Symbol. > ,,Kursywą grecką składa się: > 1. Litery oznaczające liczby i wielkości(...) > 2. Oznaczenia funkcyj np. phi(x) lub Phi(x), przy czym stałe symbole > funkcyjne mogą być na żądanie Redakcji składane antykwą.'' > > Tu na szczęście daje się napisać kursywą Phi, ale dlaczego TeX nie > robi tego domyślinie? Czy zasady anglosaskie są inne? > > ,,Kursywą półtłustą wyróżnia się: > 1. Wektory'' Na przykład cmbxti10 > Jak zrobić to w TeXu? > > I na koniec najważniejsze: > ,,Na początku bibliografii umieszcza się prace klasyków marksizmu w > kolejności: Marks, Engels, Lenin, Stalin'' Trzeba się dogadać z bibtexem. -- Jarek
