Pujian vs Galakan
Sebagai ibu bapa dan pendidik, kita perlu memberi pujian dengan betul dan
berpada-pada. Mungkin anda tertanya-tanya, adakah pujian-pujian yang anda
berikan kepada anak-anak dan pelajar-pelajar kita itu ada keburukannya? Ya,
pujian ada keburukannya jika tidak digunakan dengan betul. Memang pujian itu
merupakan satu cara yang agak berkesan untuk meningkatkan harga diri seseorang
tetapi terdapat satu lagi strategi yang lebih berkesan.
Dr. Rudolph Dreikur, seorang pakar psikologi yang terkenal, pernah
berkata, “…seorang kanak-kanak itu memerlukan galakan seperti pokok perlukan
matahari dan air”. Strategi ini lebih memberikan kesan berpanjangan kepada cara
kanak-kanak itu melihat dirinya. Pujian dan galakan itu merupakan strategi yang
positif, berkesan dan membawa manfaat jika digunakan. Kedua-dua teknik ini
boleh:
i. Membina harga diri
ii. Meningkatkan rasa bangga
iii. Menggalakkan kerjasama
iv. Membina perhubungan yang positif
v. Membantu kanak-kanak semasa mereka menghadapi kesukaran dan masalah
Bagaimanapun, jika anda kaji betul-betul, sebenarnya ada perbezaan
yang ketara antara pujian dan galakan. Cuba anda lihat perbezaannya:
1. Pujian ialah satu ganjaran yang perlu dimenangi:
“Tahniah Haziq kerana berjaya dapat A dalam ujian semalam!”
Galakan pula ialah satu hadiah:
”Abah berasa bangga kerana Haziq betul-betul berusaha dengan gigih
untuk peperiksaan kali ini!”
2. Pujian menggunakan perkataan-perkataan yang menunjukkan kita menghakimi:
“Awak dapat jawab semua soalan dengan betul. Tahniah!”
Galakan menggunakan pertuturan perkataan yang menunjukkan kita
mengambil berat:
“Saya berasa gembira apabila awak mencuba untuk menjawab soalan saya
tadi.”
3. Pujian menggalakkan pertandingan:
“Tahniah Aiman! Aiman dapat nombor satu dalam kelas!”
Galakan menggalakkan kerjasama:
”Teruskan usaha Ain! Nampak makin bagus keputusan periksa Ain.”
4. Pujian menunjukkan penerimaan bersyarat:
“Emak sayangkan Odah apabila Odah dapat keputusan yang baik dalam
peperiksaan.”
Galakan menunjukkan penerimaan tanpa syarat:
“Emak sayangkan Odah apabila Odah berada di sisi emak.”
5. Pujian mengajar kanak-kanak untuk memuaskan hati orang dewasa:
“Bagus betul Hafiz hari ini kerana tolong mak mengemas rumah. Mak rasa
bangga dengan Hafiz.”
Galakan pula mengajar kanak-kanak untuk memuaskan hati mereka sendiri:
“Abah perhatikan sekarang ini, Syakirin semakin rajin mengulang kaji
pelajaran. Syakirin patut bangga dengan diri Syakirin.”
6. Pujian hanya boleh diberi apabila kanak-kanak itu berjaya:
“Tahniah, Zul kerana berjaya mendapat keputus-an cemerlang dalam
peperiksaan.”
Galakan pula boleh digunakan apabila seseorang kanak-kanak itu sedang
menghadapi kegagalan atau kekecewaan:
“Tak apa, adik. Emak tahu adik dah berusaha keras untuk mendapatkan
keputusan yang cemerlang dalam ujian Matematik itu. Teruskan usaha adik itu!”
Daripada penerangan-penerangan di atas, anda boleh lihat bahawa
puji-pujian boleh mendatangkan ketagihan dan boleh menyebabkan kanak-kanak itu
mencari motivasi yang berbentuk luaran. Sebaliknya, galakan akan kurang
menyebabkan ketagihan dan lebih menggalakkan motivasi dalaman kanak-kanak itu.
Secara amnya, pujian itu berkesan, tetapi galakan lebih berkesan!
Topik ini dapat mendidik kita agar memberi pujian dan galakan bagi
memotivasikan kanak-kanak untuk belajar dengan lebih gigih dalam memahirkan
diri mereka dalam bahasa Inggeris. Selain dua strategi ini, ada satu strategi
yang lain. Strategi ini juga sering disarankan oleh penulis perhubungan manusia
yang tersohor, Dale Carnegie, dalam buku beliau “How to Win Friends and
Influence People”. Lihat dalam cerita berikut bagaimana strategi ini digunakan
dengan efektif:
“Strategi ini saya pelajari daripada John William, yang merupakan
Pengerusi di syarikat tempat saya bekerja dahulu. John merupakan seorang ahli
korporat yang hebat dan amat berbakat. ‘Kemahiran manusia’ beliau amat
menakjubkan dan beliau disayangi, dihormati dan disegani oleh semua orang yang
me-ngenali beliau. Saya amat seronok memerhati dan mempelajari cara beliau
berinteraksi dengan orang lain.
Bila-bila sahaja setiausaha saya memberitahu bahawa John sedang di
talian, saya akan berasa teruja. Saya amat seronok berbual dengan beliau. Suatu
hari, saya cuba menganalisa sebab-sebab penggilan beliau cukup menyeronokkan
saya. Selepas membuat analisa, saya mula memahaminya! John sering memuji saya,
“Minit mesyuarat yang awak buat itu cukup hebat.” Beliau juga sering memberi
galakan kepada saya, “Saya berasa gembira melihat awak hadir ke perlawanan
persahabatan bola sepak syarikat kita semalam. Bagus kerana awak sudi
meluangkan masa awak untuk datang memberikan sokongan.”
Tetapi apa yang lebih penting ialah John sering menunjukkan minat
beliau terhadap diri, keluarga, aktiviti-aktiviti dan juga kehidupan saya.
Beliau sering menunjukkan minat kepada saya sebagai seorang insan dan bukan
sekadar pekerja beliau. Apabila John menelefon saya, beliau sudah tentu ingin
bertanyakan urusan syarikat tetapi beliau akan memulakan perbualan beliau
dengan bertanyakan anak-anak, isteri atau aktiviti-aktiviti saya. Beliau
menunjukkan minat terhadap diri saya dan saya amat menyukainya.
Apabila saya menyedari akan kuasa minat ini, saya mula
menggunakannya untuk membina dan mengekalkan perhubungan dengan kanak-kanak dan
pekerja-pekerja saya. Saya masih ingat lagi pada suatu hari saya bertembung
dengan seorang pekerja muda di pejabat dan kami mula berbual. Dengan mengambil
iktibar daripada sikap John, saya tidak memberi pujian atau galakan kepada
beliau. Sebaliknya, saya menunjukkan minat yang ikhlas terhadap diri beliau.
“Saya nampak awak baru beli kereta ya, David. Cantik warna kereta awak tu. Di
mana awak beli kereta tu?” Muka pekerja muda itu kelihatan teruja! Pengurus
Besar syarikat beliau menyedari kereta baru beliau dan mengambil masa untuk
memberitahu beliau! Perbualan yang ringkas itu lebih bermakna kepada beliau
daripada sebarang pujian dan galakan. “
Pengajaran daripada cerita ini, anda sebagai ibu bapa dan
pendidik boleh memberikan hadiah menakjubkan kepada kanak-kanak dengan
menunjukkan minat yang ikhlas dengan kehidupan mereka. Sebagai contoh, jika
anak anda pulang dengan hasil lukisan yang dilukis oleh mereka di sekolah, anda
mungkin boleh meluahkan perasaan anda, “Wah! Menariknya lukisan adik ni. Adik
baru belajar di sekolah ke?” ataupun jika di sekolah, anda boleh menunjukkan
minat anda dengan seseorang pelajar dengan berkata, “Cikgu dapat tahu bapa awak
seorang anggota polis. Awak tahu tak datuk saya dulu pun seorang anggota
polis?” Cuba tunjukkan minat yang ikhlas dengan kehidupan dan aktiviti-aktiviti
anak-anak dan pelajar-pelajar anda.
Artikel di atas dipetik daripada buku Cara Mudah Memperkenalkan Bahasa Inggeris
Kepada Anak Anda terbitan Perintis Books Sdn. Bhd. Buku ini boleh dibeli di
gerai Utusan Publications & Distributors Sdn. Bhd. & gerai Pekan Ilmu
Publications & Distributors Sdn. Bhd. mulai 27 April sehingga 6 Mei sempena
Pesta Buku Antarabangsa Kuala Lumpur 2007. Untuk maklumat lanjut, sila lawati
www.perintis.books.com.my.
