myike lai tar jar gyi yar! du pyre zat lan po! fu sar bar yin tot 15 years kyar lal asin pay twar tar bar pe!
On Aug 31, 9:42 pm, [EMAIL PROTECTED] wrote: > မေန႔ညကစိတ္ကူးေၾကာင့္ ေက်ာ္ထြန္း ေခါင္းငံု႔ေလွ်ာက္ရင္း ေတြးလာတယ္။ > ရယ္စရာတခုလည္း ေတြးမိေသးတယ္။ ေခါင္းငံု႔ေလွ်ာက္လာတဲ့အတြက္ တခုခု > ေကာက္ရႏုိင္တယ္လုိ႔။ မေန႔ညက စိတ္ကူးဆုိလုိ႔ ဆန္းဆန္းျပားျပားေတာ့ > မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔အလုပ္ နယ္ေျပာင္းဖုိ႔ အေၾကာင္း ရွိလာလုိ႔ပါ။ > > ဒီတခါ ကန္ႀကီးကုန္းဘက္ေျပာင္းရရင္ အဲဒီမွာ ရင္ရင္ျမရွိတယ္။ သူ ငယ္ငယ္က > ႀကိဳက္ဖူးတယ္။ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္၊ စဲြစဲြလန္းလန္းႀကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ > ေပမယ့္ ၾကိဳက္ခဲ့ဖူးတယ္၊ ရင္ရင္ျမ စီးလာတဲ့ စက္ဘီးနဲ႔လည္း > အတုိက္ခံရဖူးတယ္။ သူက အတုိက္ခံရေပမယ့္ ရင္ရင္ျမက ဒူးကဲြသြားတယ္၊ ငုိတယ္၊ > သူ႔ကုိ စိတ္ဆုိးတယ္။ ေက်ာ္ထြန္းက ေတာင္းပန္ရတယ္။ > > ရင္ရင္ျမက သူ႔ဒူးသူ လွန္ၾကည့္ေတာ့ ေက်ာ္ထြန္းလည္း > စုိးရိမ္တႀကီးထုိင္ၾကည့္မိတယ္။ ရင္ရင္ျမက ရွက္ၿပီး သူ႔ကုိ > တြန္းလဲွပစ္ရင္း က်ိန္ဆဲျပန္တယ္။ ေနာက္ အိမ္လည္းအတိုင္ခံရတယ္။ ဘယ္ေလာက္ > အျဖစ္ဆုိးခဲ့ရသလဲ။ အဲဒါနဲ႔ မၿပီးေသးဘူးေနာ္၊ ေနာက္ထပ္လည္း > အိမ္လာအတုိင္ခံရေသးတယ္။ ရင္ရင္ျမ ဒူးေခါင္းကုိ ျမင္ဖူးပါတယ္လုိ႔ > ေက်ာ္ထြန္းက ေလွ်ာက္ေျပာတယ္ဆုိၿပီး လာတုိင္တာပဲ။ အဲဒါကုိေတာ့ ေက်ာ္ထြန္း > ဝမ္းအနည္းဆံုးပဲ။ > > ရင္ရင္ျမ ဒူးေခါင္းကုိ သူ အနီးကပ္ျမင္ဖူးတာ မွန္တယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ သူ > ဘယ္သူ႔ကုိမွ ေျပာမျပပါဘူး။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ရွင္းေနတာပဲ၊ ရင္ရင္ျမကုိ သူက > ၾကိဳက္ေနတာပဲ။ ရင္ရင္ျမ အရွက္တကဲြ အက်ဳိးနည္းျဖစ္ေအာင္ သူက ဘာလုိ႔ > ေျပာရမလဲ။ ဒီကိစၥက သူ အလြန္ အျမတ္တႏုိးထားတဲ့ ကိစၥပါ။ ရင္ရင္ျမ > ဒူးေခါင္းကုိ ျမင္ဖူး႐ုံ ဘယ္ကမလဲ၊ အမွတ္မဲ့ ႐ုတ္တရက္ လက္နဲ႔ > ကုိင္ေတာင္ၾကည့္လုိက္ေသးတာပဲ။ ဒါကလည္း အခြင့္အေရးယူတာ မဟုတ္ပါဘူး။ > ရည္ရြယ္ခ်က္လည္း မရွိပါဘူး။ > > ႐ုတ္တရက္ ေျခမကုိင္မိ လက္မကုိင္မိ၊ ဘာလုပ္လုိ႔ ဘာလုပ္လုိက္မွန္းမသိဆုိတဲ့ > သဘာဝမ်ဳိးေလ။ ဒါေပမယ့္ ခ်က္ခ်င္းဆုိသလိုပဲ ရင္ရင္ျမက တြန္းပစ္လိုက္ၿပီး > က်ိန္ဆဲခံခဲ့ရတာပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရင္ရင္ျမကုိ စိတ္ဝင္စားေနမိတဲ့ > ေက်ာ္ထြန္းအဖို႔မွာေတာ့ မေမ့ႏုိင္တဲ့ ကိစၥပါ။ ခဏခဏ ျပန္ျပန္ ေတြးမိတဲ့ > အျဖစ္အပ်က္ကေလးပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန႔ကစၿပီး ရင္ရင္ျမဟာ ေက်ာ္ထြန္းကုိ > ရွက္ရြံ႕မုန္းဆုိတာလုိ ျဖစ္သြားခဲ့တယ္လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ အဲ..ေနဦး၊ > ေက်ာ္ထြန္းက ရင္ရင္ျမရဲ႕ ဒူးေခါင္းကုိ ျမင္ဖူးပါတယ္လုိ႔ > ေလွ်ာက္ႂကြားေနပါတယ္ဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔က ဒါက တျခား၊ အဲဒါက မိတူးလက္ခ်က္။ > > မိတူးဆုိတာက ေက်ာ္ထြန္းကုိ မုန္းေနတာ။ ဘယ္ေလာက္ဆန္းသလဲဆုိတာ > ေျပာျပဦးမယ္။ အမွန္က မိတူးက ေက်ာ္ထြန္းကုိၾကိဳက္တာ။ ေက်ာ္ထြန္းက သူ႔ကုိ > မၾကိဳက္ဘူး၊ စိတ္မဝင္စားဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ မိတူးက ေက်ာ္ထြန္းကုိ > မုန္းေနတာ။ အဲ…အဲ သူ႔လက္ခ်က္ေလ။ ရင္ရင္ျမကုိ သြားေျပာတာလည္း သူပဲ။ > ေက်ာ္ထြန္းက ရင္ရင္ျမ ဒူးေခါင္းကုိ ျမင္ဖူးပါတယ္လုိ႔ > ေလွ်ာက္ႂကြားေနပါသတဲ့ေလ။ ဒီေတာ့ ရင္ရင္ျမဆုိတာကလည္း > ရွစ္တန္းေက်ာင္းသူကေလး မဟုတ္လား။ ဘာရွည္ရွည္ေဝးေဝး စဥ္းစားေနတတ္မွာလဲ။ > ေက်ာ္ထြန္းအိမ္ တက္တုိင္တာေပါ့။ တုိင္တာမွ ငိုႀကီးခ်က္မနဲ႔ တုိင္တာ။ > > ေက်ာ္ထြန္းအေဖ ကုိဘေက်ာ္ဆုိတာက ရပ္ထဲရြာထဲမွာ သိကၡာသမာဓိနဲ႔ေနတာ။ > ၾသဇာတိကၠမလည္း ရွိတယ္။ ခုေတာ့ ကုိယ့္သားက ခုလုိ ေအာက္တန္းက်တဲ့ စကားမ်ဳိး > ေျပာတယ္ ဘာတယ္ ၾကားရေတာ့ ဘာမေျပာ ညာမေျပာနဲ႔ အနားမွာရွိတဲ့ ေက်ာ္ထြန္းကုိ > နားရင္းတီးထည့္လုိက္တာ ေဆးတုိက္မွာ ေျခာက္ခ်က္ခ်ဳပ္ယူရတယ္ေလ။ ႐ုိက္တာက > ေတာ္ေတာ္ပါ၊ ေက်ာ္ထြန္းေခါင္းက လည္ထြက္သြားၿပီး အိမ္တိုင္နဲ႔ > ပစ္႐ုိက္မိလုိ႔ နားထင္မွာ ကဲြသြားတယ္ေလ။ ရင္ရင္ျမေရွ႕မွာတင္ ေက်ာ္ထြန္း > နားထင္က ေသြးေတြ ျဖာခနဲထြက္သြားတာ။ ရင္ရင္ျမလည္း လန္႔ေအာ္ၿပီး အိမ္ေပၚက > ဆင္းေျပးတာပဲ။ > > ေက်ာ္ထြန္းေနေကာင္းလို႔ ေက်ာင္းျပန္တက္ေတာ့ ရင္ရင္ျမ မရွိေတာ့ဘူး။ သူတုိ႔ > မိသားစု အလုပ္နဲ႔ နယ္ေျပာင္းရလုိ႔တဲ့။ ေက်ာင္းထြက္သြားၿပီ။ > ကိစၥမရွိပါဘူး၊ ေက်ာ္ ထြန္းကလည္း ရင္ရင္ျမကုိ ေတာ္ေတာ္ေလး လန္႔ေနပါၿပီ။ > ဒီၾကားထဲမွာ မိတူးက အခြင့္အေရးယူၿပီး ေက်ာ္ထြန္းနားကပ္ဖုိ႔ > ၾကိဳးစားေသးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ မရပါဘူး။ မိတူး ေခ်ာက္တြန္းတဲ့ကိစၥကုိ > ေက်ာ္ထြန္းက သိေနခဲ့တာပဲ။ > > အမွန္ကေတာ့ ေက်ာ္ထြန္းဟာ ရင္ရင္ျမကုိ လန္႔သြားတာပါ။ ေမ့သြားတာလည္း > မဟုတ္ပါဘူး၊ မုန္းသြားတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး အၿမဲေတြးေနလုိ႔လည္း > မျဖစ္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ သူ႔အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မရွိတာဘဲ။ > > ခုဆုိ ပုိေဝးသြားၿပီ။ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚဘက္ ေျပာင္းသြားၾကတာတဲ့။ တခုေတာ့ > ရွိတယ္၊ ရင္ရင္ျမ မရွိေတာ့ေပမယ့္ ေက်ာ္ထြန္း သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ > ေက်ာ္ထြန္းကို ခဏခဏ စၾကတယ္။ ဒီေတာ့လည္း ဘယ္လုိလုပ္ ေမ့လုိ႔ရမလဲ။ ၿပီးေတာ့ > အေဝး ေရာက္ေနတဲ့ ရင္ရင္ျမအေၾကာင္း၊ ရင္ရင္ျမသတင္းကလည္း သူ႔ဆီကုိ ေရာက္ > ေရာက္လာတတ္တယ္ေလ။ တုိက္ဆုိင္မႈလုိ႔ပဲ ေျပာရမလား၊ သတင္းက သိပ္ျပတ္လွ > တယ္မရွိဘူး။ > > ေက်ာ္ထြန္း မႏၲေလး ဆရာအတတ္သင္ ေကာလိပ္တက္ေတာ့၊ ရင္ရင္ျမက ရန္ကုန္ ကန္ဘဲ့က > ဆရာအတတ္သင္ သိပၸံမွာဆုိပဲ။ ကဲ…။ > > ေက်ာ္ထြန္းဟာ ရင္ရင္ျမကုိ မေမွ်ာ္လင့္ေတာ့တာ အမွန္ပါ။ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ > ကေတာက္ကဆ ျဖစ္ခဲ့ဖူးၾကတယ္ကလည္း ရွိတယ္။ အေနကလည္း ေဝးေနၾကၿပီး၊ > ဒီၾကားထဲမွာလည္း ဆယ္ႏွစ္ဆယ္မုိး တေယာက္နဲ႔တေယာက္ တခါမွ ျပန္မေတြ႕ၾကဘူးေလ။ > အဲ ေစာေစာကေျပာသလုိ ရင္ရင္ျမရဲ႕ သတင္းကေတာ့ ေက်ာ္ထြန္းဆီ > ေရာက္ေရာက္လာတယ္။ > > ဒါကလည္း ေက်ာ္ထြန္းကုိ ေနာက္ခ်င္ေျပာင္ခ်င္ ၾကလုိ႔ေလ။ ေစတနာေကာင္းနဲ႔ > မဟုတ္ၾကပါဘူး။ > တခု ထူးျခားတာက ေက်ာ္ထြန္းဟာ မိန္းမေခ်ာ မိန္းမလွေတြ အလြန္ေပါတဲ့ > မႏၲေလးဆရာ အတတ္သင္သိပၸံမွာ ေနခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္အမ်ဳိးသမီးကိုမွ > စိတ္မဝင္စားခဲ့တဲ့ကိစၥပဲ။ ဒီေနာက္လည္း ဒီလုိပါပဲ။ ေက်ာင္းဆရာေလး > ျဖစ္လာေတာ့လည္း မိန္းမလွမိန္းမေခ်ာေတြ ေတြ႕တာပါပဲ။ ေနာက္ၿပီး > အမ်ဳိးေတြကတဆင့္ စပ္ၾက ဟပ္ၾကတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ေက်ာ္ထြန္း သံုးဆယ္သာ > ေက်ာ္လာတယ္။ ခ်စ္ရမယ့္သူ မရွိခဲ့ပါဘူး။ > > ဒီလုိဆုိေတာ့ ရင္ရင္ျမကုိ ေမွ်ာ္လင့္ေနလုိ႔လားလုိ႔ ဆုိျပန္ေတာ့လည္း > ဒီလုိလည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။ သူ႔ဟာက သူ႔ဘဝမွာ တခါလန္႔သြားၿပီး > မေမ့ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ေနတဲ့ သေဘာပဲ။ > > ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကေတာ့ အေတာ္ ရယ္စရာေကာင္းတဲ့ အျဖစ္နဲ႔ၾကံဳရတယ္။ ဒီလုိေလ။ > ေက်ာ္ထြန္းစီးလာတဲ့စက္ဘီးနဲ႔ သူနာျပဳဆရာမေလးတေယာက္ကုိ တုိက္မိတယ္။ > သူနာျပဳဆရာမကေလးက ဘာမွသိပ္မျဖစ္ပါဘူး။ ေက်ာ္ထြန္းက ဒူးကဲြသြားတယ္ေလ။ > အဲဒီမွာ သူနာ«ပဆရာမကေလးက ေက်ာ္ထြန္းရဲ႕ဒူးေခါင္းကို အနီးကပ္ စစ္ေဆးၾကည့္ > ႐ုံတင္မကဘူး၊ သန္႔စင္ေအာင္ စပရစ္နဲ႔သုတ္၊ ပုိးသတ္ေဆးထည့္၊ ပလတ္စတာကပ္၊ > အကုန္လုပ္ေပးတာပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေက်ာ္ထြန္း ရင္ရင္ျမကုိ > သိပ္သတိရမိတာေပါ႔။ > > သူနာျပဳဆရာမကေလးက ေက်ာ္ထြန္းရဲ႔ဒူးေခါင္းကုိ အနီးကပ္ျမင္ဖူးေၾကာင္းလည္း > ေလွ်ာက္ႂကြားမေနခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာ္ထြန္း ႀကံႀကံဖန္ဖန္ေတြးၿပီး တေယာက္တည္း > ႀကိတ္ျပံဳးမိေသးတယ္။ > > ေနာက္တခု ေျပာဦးမယ္။ ေက်ာ္ထြန္းကေရာ အဲဒီသူနာ«ပဆရာမေလးကုိ > စိတ္ဝင္စားသြားေရာ့ လားဆုိေတာ့ ဒီလုိလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သူနာျပဳဆရာမေလးဟာ > ေတာ္ေတာ့ကုိ ေခ်ာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာ္ထြန္း စိတ္မဝင္စားမိပါဘူး။ ဘယ္ > ဝင္စားမလဲ၊ ရင္ရင္ျမအေၾကာင္း ေတြးမိေနတာကိုး။ > > ထားပါ။ ထူးျခားတာက ဘာလဲဆုိေတာ့ ေက်ာ္ထြန္းညီ စိန္ထြန္းက အဲဒီသူနာျပဳ > ဆရာမကေလးကုိ ေက်ာ္ထြန္းစက္ဘီးနဲ႔ တုိက္မိတဲ့အေၾကာင္းကုိ သိသြားတယ္။ > စိန္ထြန္းက ဒီတုန္းက မိတၳီလာမွာ ေဒသႏၲရ က်န္းမာေရးမႉးလုပ္ေနတာ။ အဲဒီမွာ > ရင္ရင္ျမကလည္းရွိတယ္။ စိန္ထြန္းက တကယ့္လူ႐ႈပ္ပဲ။ သူ႔အစ္ကုိ > သူနာျပဳဆရာမကေလးကုိ စက္ဘီးနဲ႔ ဝင္တုိက္မိတဲ့အေၾကာင္း၊ သူ > ဒူးကဲြသြားေၾကာင္း၊ သူနာျပဳဆရာမကေလးက ေက်ာ္ထြန္းရဲ႕ဒူးေခါင္းကုိ အနီးကပ္ > ၾကည့္႐ုံတင္မကဘဲ ရဲရဲတင္းတင္း ကုိင္တြယ္ေဆးထည့္ေပးရတဲ့အေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ > ဆရာမကေလးဟာ ေက်ာ္ထြန္းရဲ႕ဒူးေခါင္းကုိ အနီးကပ္ျမင္ဖူးပါတယ္လုိ႔ > အရပ္ထဲလည္ၿပီး မႂကြားေၾကာင္း ရင္ရင္ျမကုိ သြားေျပာသတဲ့ေလ။ > > ရင္ရင္ျမဆုိတာက အလ်င္ကလုိရွစ္တန္းေက်ာင္းသူေလးလည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ။ > စိန္ထြန္း ေျပာျပေတာ့ ခြက္ထုိးခြက္လန္ ရယ္လိုက္တာတဲ့။ > > တလေလာက္ေနေတာ့ ေက်ာ္ထြန္းဆီကုိ ရင္ရင္ျမက စာေရးလုိက္တယ္ဆုိပဲ။ > စိန္ထြန္းေျပာျပလုိ႔ သိရတဲ့အေၾကာင္းေတြကုိပဲေပါ့။ ေက်ာ္ထြန္းဟာ ေတာ္ေတာ္ > အံ့ၾသသြားတယ္။ ရင္ရင္ျမဟာ သူထင္သလုိ မဟုတ္ပါလား။ ငယ္ငယ္ကအေၾကာင္း ေတြကုိ > သူထင္သလုိ စိတ္ဆုိးမာန္ဆုိး မဟုတ္ေတာ့ပါလားေပါ့။ > > သူ႔စိတ္ေတြ အေတာ္သက္သာသြားတယ္။ တေန႔မဟုတ္တေန႔၊ တေနရာ ရင္ရင္ျမနဲ႔ေတြ႕ရင္ > ရယ္ရယ္ေမာေမာ ရဲရဲတင္းတင္း ဆက္ဆံႏုိင္ၿပီပဲ။ > > ေနဦး။ ရင္ရင္ျမစာထဲမွာပါတဲ့အေၾကာင္းတခ်ဳိ႔ကုိ ေျပာျပဦးမယ္။ ရင္ရင္ျမ > ဒူးေခါင္းကဲြရတဲ့အျဖစ္က ၁၉၅၃-၅၄ မႏၲေလးမွာေလ။ ဒီတုန္းက ေခတ္ကတမ်ဳိး၊ > အထူးသျဖင့္ အညာဆုိတာက အရွက္အေၾကာက္ သိပ္ႀကီးၾကတာ။ ေက်ာင္းအား > ကစားပဲြေတြမွာ မိန္းကေလးေတြဟာ အေျပး°ပိင္တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ > ဒူးေပၚ ေပါင္ေပၚျဖစ္ေအာင္ ေဘာင္းဘီတုိဝတ္တာတုိ႔ ဘာတုိ႔မရွိဘူးေလ။ မေတာ္တဆ > ဒူးေပၚေပါင္ေပၚ ျဖစ္ၾကရတယ္ဆုိရင္ အလြန္ရွက္တတ္ၾကတာ။ > ၁၉၆ဝ ဝန္းက်င္ ေရာက္လာၿပီး ရင္ရင္ျမ ရန္ကုန္ဆရာအတတ္သင္သိပၸံ တက္ > တဲ့အခ်ိန္၊ ေက်ာ္ထြန္း မႏၲေလးဆရာအတတ္သင္သိပၸံတက္တဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ ေခတ္က > ေတာ္ေတာ္ကုိ ေျပာင္းသြားၿပီ။ > > အားကစားလုပ္တဲ့ မိန္းကေလးေတြအားလံုး ေဘာင္းဘီတုိ ဝတ္ကုန္ၾကၿပီ။ > ဒီကိစၥေတြက ဘာမွမဆန္းေတာ့ဘူး မဟုတ္လား။ အဲæအဲဒီအေၾကာင္းေတြကုိ ရင္ရင္ျမက > ေက်ာ္ထြန္းဆီ ေရးတဲ့စာထဲမွာ ထည့္ေရးလုိက္တယ္။ သူကုိယ္တုိင္လည္း > ဘက္စံုလႈပ္ရွားမႈေတြမွာပါရင္း ေဘာင္းဘီတုိ အႀကိမ္ > ႀကိမ္ဝတ္ခဲ့ဖူးၿပီျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ တခ်ိန္က ေက်ာ္ထြန္းကုိ စိတ္ဆုိးၿပီး၊ > ရွက္ၿပီး တုိင္ခဲ့ေတာခဲ့မိတဲ့အတြက္ ရယ္မိေၾကာင္း။ ခုလည္း တပါတည္း > ေတာင္းပန္လုိက္ပါေၾကာင္း၊ ဟုိးအလ်င္ကလည္း စိတ္ဆုိးတာထက္ ရွက္ရမ္းမိတာသာ > ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ မိတူးေခ်ာက္တြန္းတာကုိ ယံုမိလုိ႔ ေနာက္တႀကိမ္ > ေက်ာ္ထြန္းအိမ္လာၿပီးတုိင္ေတာ့ ေက်ာ္ထြန္း နားရင္းအ႐ုိက္ခံရလုိ႔ > ေျခာက္ခ်က္ ခ်ဳပ္ယူရေလာက္ေအာင္၊ ေသြးေတြ ျဖာခနဲထြက္သြားေလာက္ေအာင္ > ခံလုိက္ရတဲ့ျမင္ကြင္းကုိ သူ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ေမ့လုိ႔ မရပါေၾကာင္း၊ > ဘာညာေပါ့ေလ။ > > ဟာသေလးေတြေႏွာၿပီး တရင္းတႏွီး ေရးလုိက္ရွာ တာပါ။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ > ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြမဟုတ္လား။ ၿပီးေတာ့ ခုအခ်ိန္ မွာ ဆရာ၊ ဆရာမေတြလည္း > ျဖစ္ေနၾကၿပီေလ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းလည္း ေျပာရဲဆုိရဲ ၾကၿပီေလ။ > > ေက်ာ္ထြန္းကလည္း ခ်က္ခ်င္းဆိုသလုိပဲ ရင္ရင္ျမဆီ စာျပန္လုိက္ပါတယ္။ သူ > ရင္ရင္ျမကုိ ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္မဆုိးခဲ့ဘူးပါေၾကာင္း၊ သူငယ္ခ်င္းကုိ > နားလည္ပါေၾကာင္း ဘာညာေပါ့။ > ဒီေတာ့ ရင္ရင္ျမဆီက စာတေစာင္ေရာက္လာျပန္တယ္။ ေက်ာ္ထြန္း သူ႔ကုိ > စိတ္မဆုိးခဲ့ဘူးဆုိတာကုိ မယံုေၾကာင္း၊ ဘာျပဳလုိ႔လဲဆုိေတာ့ > ေက်ာ္ထြန္းေရးတဲ့ စာဟာ အလြန္တုိေနတဲ့အတြက္ စဥ္းစားစရာ ျဖစ္ေနေၾကာင္း။ > > ေက်ာ္ထြန္းကလည္း သူ စာရွည္ရွည္ေရးခ်င္လွပါေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ > ဘာေရးရမွန္းမသိ၍ တုိသြားရတာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ခ်က္ခ်င္းစာျပန္တာပဲ။ > > အဲဒီမွာ ရင္ရင္ျမဆီက စာရွည္ႀကီးတေစာင္ ေရာက္လာျပန္တယ္။ ေက်ာ္ထြန္း > စာရွည္ရွည္ ေရးမယ္ဆုိရင္ အေၾကာင္းအရာ မရွားပါေၾကာင္း၊ ငယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ား > ဆယ့္ေလးငါးႏွစ္ ကဲြကြာေနၾကတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ဘာေတြလုပ္ေနၾကသလဲ၊ ဘာ > အေတြ႕အၾကံဳေတြနဲ႔ ေတြ႕ၾကရသလဲ၊ ဘယ္ေလာက္တုိးတက္ခဲ့ၾကသလဲ စသျဖင့္ > ေရးႏုိင္ေၾကာင္း အႀကံေပးရင္း သူ႔အျဖစ္အပ်က္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေရးထည့္ > လုိက္တယ္။ > > ခက္တာက ေက်ာ္ထြန္း သိပ္သိခ်င္တဲ့ ကိစၥေတြက တစြန္းတစမွ ပါမလာဘူး။ > စာထဲမွာမပါေပမယ့္ ေက်ာ္ထြန္း သူ႔ဟာသူ သိထားတဲ့အေၾကာင္းတခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ > အဲဒါကေတာ့ ရင္ရင္ျမတေယာက္ အိမ္ေထာင္မက်ေသးဘူးဆုိတဲ့ အေၾကာင္းပါပဲ။ > > ရင္ရင္ျမကုိသာ ေျပာရတာပါ၊ ေက်ာ္ထြန္းကုိယ္တုိင္ သူ႔ဘဝ > သူ႔အေတြ႕အၾကံဳေတြကုိ စာရွည္ႀကီးေရးတဲ့အခါမွာလည္း သူ႔အခ်စ္ေရး၊ > သူ႔ႏွလံုးသားေရး အေျခအေနေတြကုိ ထည့္မေရးျဖစ္ပါဘူး။ ယုတ္စြအဆံုး သူလည္း > ခုထိ လူပ်ဳိႀကီးဘဝပါပဲဆုိတာေတာင္ ထည့္မေရးလုိက္ပါဘူး။ > > ကန္ႀကီးကုန္းကုိ ေက်ာ္ထြန္း ေျပာင္းခဲ့ရေတာ့ ရင္ရင္ျမက > အမ်ားႀကီးကူညီပါတယ္။ ငယ္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ အခ်ိန္အၾကာႀကီး > ကဲြကြာေနၿပီးမွ ျပန္ဆံုၾကရတာဆုိေတာ့ အေတာ္ႀကီးကုိ ဝမ္းသာစရာပါပဲ။ > > သံုးေလးငါးရက္ေနေတာ့ ကန္ႀကီးကုန္းမွာ ေက်ာ္ထြန္း ေတာ္ေတာ္ ေနသားက်လာတယ္။ > ရင္ရင္ျမကပဲ ေက်ာ္ထြန္းကုိ ထူးျခားတဲ့စကားတခြန္း စေျပာတယ္။ မိတူး တေယာက္ > သူနာျပဳဆရာမလုပ္ရင္း ကခ်င္ျပည္နယ္ဘက္ေရာက္ေနေၾကာင္း၊ အပ်ဳိ ႀကီးဘဝနဲ႔ > အ႐ုိးထုတ္ေတာ့မယ္လုိ႔ သူ႔ဆီစာေရးေၾကာင္း၊ ေက်ာ္ထြန္းနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ > သူငယ္ငယ္က ႐ူး႐ူးမုိက္မုိက္နဲ႔ ေခ်ာက္တြန္းခဲ့မိတာကုိ > ဝန္ခံထားရွာေၾကာင္း၊ တသက္လံုးလည္း ယူၾကံဳးမရ ျဖစ္ခဲ့ရေၾကာင္း မိတူးေရးတဲ့ > စာကေလးကုိပါ ထုတ္ျပတယ္။ > > ေျခာက္လေလာက္ေနေတာ့ ေက်ာ္ထြန္းက ရင္ရင္ျမကုိ မိဘစံုရာနဲ႔ ေတာင္းရမ္း > လက္ထပ္လုိေၾကာင္း ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ဖြင့္ၿပီး ခြင့္ေတာင္းတယ္။ အဲဒီေတာ့ > ရင္ရင္ျမက ေက်ာ္ထြန္းလက္ေမာင္းကုိ တရင္းတႏွီးထု႐ုိက္ရင္း ခြက္ထုိးခြက္လန္ > ရယ္လုိက္တာ၊ ေက်ာ္ထြန္းေတာင္ အေတာ္လန္႔သြားေသးသတဲ့။ > ေက်ာ္ထြန္းလန္႔သြားရင္ မ်က္ႏွာကလည္း သိသိသာသာ ပ်က္သြားတတ္တယ္ေလ။ > ရင္ရင္ျမက သူငယ္ခ်င္းႀကီးအေၾကာင္းကုိ သိပ္သိတာေပါ့။ ဒါနဲ႔ ကပ်ာကယာေျပာ > လုိက္ရရွာသတဲ့။ > > ေက်ာ္ထြန္းကသာ သေဘာတူမယ္ဆုိရင္ သူကပဲ မိဘစံုရာနဲ႔ ေတာင္းရမ္း > လက္ထပ္ပါရေစလုိ႔။ > ဆယ့္ငါးႏွစ္ေလာက္အတြင္း လူမႈေရးေျပာင္းလဲမႈေတြက ျမန္တယ္ေနာ…။ > > ၁၉၉ဝ၊ စက္တင္ဘာ၊ ကလ်ာမွ --~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~ You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Wonderful_light" group. To post to this group, send email to [email protected] To unsubscribe from this group, send email to [EMAIL PROTECTED] For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/inurmind?hl=en -~----------~----~----~----~------~----~------~--~---
