سرسختی رژیم دست و پای روسیه را میبندد
October 05, 2008
------------------------------------------------------------------------
Link: http://www.iranpressnews.com/source/047098.htm
<b>در شرایطی که پس از صدور قطعنامه 1835 به ابتکار روسیه به وجود آمده است، تهران
نمیتواند انتظار هیچ کمکی از سوی روسها داشته باشد. این قطعنامه رژیم ایران را
موظف به اجرای مفاد قطعنامههای پیشین کرده است و و روسیه خود را موظف به اجرای
قطعنامه اخیر میداند. به این ترتیب اگر تهران از اجرای آن سر باز زند، روسیه
نمیتواند با اقدامات شدیدتر علیه ایران مخالفت کند.
*****</b>
<b>برگردان از الاهه بقراط
پیوتر گنچاروف
سرسختی ایران دست و پای روسیه را میبندد</b>
قطعنامه اخیر شورای امنیت درباره برنامه اتمی ایران، که با توافق یکصدای اعضای آن
صادر شد، نوعی اولتیماتوم به شمار میرود زیرا در آن از رژیم ایران چیزی جز اجرای
سه قطعنامه قبلی خواسته نشده است. از این رو نمیتوان تصور نمود که گام بعدی شورای
امنیت و گروه پنج بعلاوه یک، در صورتی که ایران مفاد قطعنامههای پیشین را اجرا
نکند، چیزی کمتر از تحریمهای شدیدتر باشد. تفسیر پیوترگنچاروف مفسر خبرگزاری روسی
نووستی (2 اکتبر) را در این زمینه میخوانید:
قطعنامه اخیر شورای امنیت سازمان ملل متحد تهران را بیش از قطعنامههای دیگر
خشمگین ساخت. قطعنامههای پیشین در مقایسه با قطعنامه اخیر، تحریمهایی را علیه
ایران در نظر گرفته بودند. در عین حال، یک تفاوت دیگر این قطعنامه با آنهای دیگر
این است که با توافق متحدانه آراء به تصویب رسید.
نماینده ایران در سازمان ملل متحد این قطعنامه را «غیرقابل قبول و غیرسازنده»
خواند. علی لاریجانی رییس مجلس شورای اسلامی صریحتر و به طرزی غیردیپلماتیک چنین
گفت: «موضع آژانس بینالمللی انرژی اتمی درباره ایران و رفتار موذیانه گروه پنج
بعلاوه یک نقش روند مذاکرات را کمرنگ میکنند. حالا برای این بازی سیاسی (یعنی
مذاکرات) باید تصمیمات دیگری گرفت.»
در این میان قطعنامه 1835 بنا بر نظر تهیهکنندگان آن با این هدف صادر شده است که
روند مذاکرات را که از سوی رژیم ایران قطع شده است، دوباره زنده کند.
لیکن چه چیزی در این قطعنامه که در آن تحریم جدیدی منظور نشده و بر از سرگیری
مذاکرات تأکید میکند، تهران را خوش نیامد؟ همانا این پیام که در آن از ایران
خواسته شده است مطالبات مندرج در سه قطعنامه پیشین و هم چنین درخواست سازمان انرژی
بینالمللی انرژی اتمی را به طور «همه جانبه و فوری» اجرا نماید.
<b>پیام قطعنامه 1835
</b>نکته درست در همین مطالبه است. این «پیام خاموش» مبنی بر «اجرای همه جانبه و
فوری» چیزی جز یک اولتیماتوم را تداعی نمیکند. بعلاوه، با این قطعنامه فضا برای
بازی ایران تا سطح حداقل کاهش داده میشود. تهران اینک عملا نمیتواند علیه چیزی
ادعا کند. فوقش بتواند جنبه حقوقی توقف غنیسازی اورانیوم را که در قطعنامههای
پیشین به عنوان پیششرط برای ادامه مذاکرات عنوان شده است، مطرح کند. یا کارآیی
بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی را که خواهان ارائه مستندات بیشتر از سوی
تهران و هم چنین امضای پروتکل الحاقی هستند، تا بر این اساس امکانات بیشتری برای
بازرسی بیابند، مورد پرسش قرار داده و مانع بازرسیهای اعلامنشده از سوی آنها
شوند.
با این کار اما ایران بر مواضعی تکیه خواهد کرد که پیشاپیش از دست رفتهاند و هر
دلیلی هم که عنوان کند، هیچ پشتیبانی در شورای امنیت نخواهد نیافت.
این «پیام خاموش» در قطعنامه 1835 در عین حال فضای روسیه را نیز که همواره دلیلی
برای اگرچه نه جلوگیری، دست کم جهت ملایم کردن تحریمها یافته است، برای بازی
محدود میکند. این در حالیست که اتفاقا روسیه نقش ویژهای در پیشبرد قطعنامه اخیر
بازی میکند.
همه میدانند هیئت نمایندگی روسیه در مجمع عمومی سازمان ملل متحد از شرکت در جلسه
گروه پنج بعلاوه یک که قرار بود در آن درباره تحریمهای جدید علیه ایران گفتگو
شود، خودداری کرد و این در حالی بود که به عقیده ناظران، برنامه اتمی ایران یکی از
مباحث مهم شصت و سومین جلسه سازمان ملل بود. مسکو موضع خود را بسیار ساده چنین
اعلام کرد: هیچ نیازی به یک گفتگوی فوری نیست و موضوع را میتوان از طریق سیاسی حل
و فصل کرد.
حالا اما روسیه به عنوان کشوری موضع میگیرد که بنا به ابتکار وی طرح قطعنامه 1835
برای بحث و بررسی به شورای امنیت ارائه شد. این بدین معنی است که روسیه نیز موظف
است پیشبرد قطعنامه اخیر را تضمین کند.
در این میان، تهران اعلام کرده است این قطعنامه را با وجود اینکه هیچ تحریمی در آن
پیشبینی نشده، نخواهد پذیرفت. به این ترتیب، شورای امنیت مطابق معمول به تهران
فرصتی برای فکر کردن خواهد داد که البته نتیجهای به دنبال نخواهد داشت. پس از آن
چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا شورای امنیت سازمان ملل متحد باید یک قطعنامه دیگر
صادر کند که در آن از ایران خواسته شود تمامی قطعنامههای تا کنونی را اجرا کند؟!
البته که چنین اتفاقی نخواهد افتاد. گامهای بعدی گروه پنج بعلاوه یک را، البته
شاید بدون روسیه، به سادگی میتوان پیشبینی کرد. همانگونه که سرگئی لاوروف، وزیر
امور خارجه روسیه، اطلاع داد، شرکای گروه پنج بعلاوه یک پیش از این در ملاقات
وزرای امور خارجه درباره قطعنامهای علیه ایران تبادل نظر کردند که بر اساس آن
میباید «تحریمهای به شدت سختگیرانهتری» در نظر گرفته شود. این تحریمها میباید
عملا راه را برای انسداد اقتصادی ایران بگشایند.
از همین رو، شرکای روسیه در گروه پنج بعلاوه یک پس از فرصتی که برای فکر کردن به
ایران داده میشود، به احتمال زیاد برنامه خود را در مورد تحریمهای شدیدتر پیش
خواهند برد. روسیه هم نخواهد توانست با این برنامه مخالفت کند.
در چنین شرایطی، روسیه دیگر به هیچ وجه نمیتواند کمکی به تهران بکند. هم اکنون
تهران موضع خود را اعلام کرده و روسیه را به دلیل ابتکارش مورد انتقاد قرار داده
است. آنگونه که کاظم جلالی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفته
است، نقش روسیه در تصویب قطعنامه اخیر مخرب بوده است. او اظهار داشت این نقش
باید منتظر «واکنش معینی» از سوی جامعه ایران باشد.
آنچه اما بیشتر تعجب بر میانگیزد، اظهارات رییس جمهوری محمود احمدینژاد بود که
در یک کنفرانس مطبوعاتی در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک به مشکل
ارسال سوخت اتمی از روسیه به ایران اشاره کرد. او گفت ایران نمیتواند «بر روی
کشورهایی تکیه کند» که تهیه سوخت اتمی را برای تأسیسات اتمی در دست ساختمان این
کشور قول داده بودند. به گفته احمدینژاد به همین دلیل ضروریست ایران سیستمی به
وجود بیاورد که اتفاقا تمامی دعوای اتمی بر سر آن است.
اینک این پرسش بیش از پیش مطرح میشود کدام کشورها هستد که ایران دیگر نمیتواند
برای تهیه سوخت اتمی خود به آنها اعتماد کند؟ بنا بر واقعیت امروز، تنها از یک
کشور میتوان نام برد: روسیه.
--
http://www.IranPressNews.com/
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
- New: http://www.IranPressNews.com/javan/
- Baraye daryafte tamame khabarha dar yek email rozaneh
http://groups.google.com/group/IranPressNews/subscribe?hl=en lotfan gozineye
"Digest Email" ra tik bezanid
- Baraye Farsi didan View > Encoding > "unicode utf-8" ra dar browser khod
gozinesh konid
- To unsubscribe from this group, send email to [EMAIL PROTECTED]
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---
