روزنامه حکومتی: نامه احمدینژاد به اوباما، دل بستن به سراب
November 09, 2008
------------------------------------------------------------------------
Link: http://www.iranpressnews.com/source/049014.htm
<b>روزنامه حکومتی جمهوری اسلامی که در شماره روز شنبه خود از تبریک احمدینژاد به
باراک اوباما انتقاد کرده و آن را مایه تعجب دانسته بود در سرمقاله روز یکشنبه
خود با صراحت بیشتری این اقدام احمدینژاد را مورد انتقاد قرار داده است.
این روزنامه حکومتی نامه احمدی نژاد به اوباما را دل بستن به سراب، خارج از وظایف
رئیسجمهور و جزو اختیارات رهبری و تحمیل هزینههای غیر ضروری و غیر قابل پیشبینی
به نظام دانست و تاکید کرد که فرستادن این پیام تبریک در شان مسئولان جمهوری
اسلامی نبوده است.
متن کامل سرمقاله روز یکشنبه روزنامه جمهوری اسلامی:
پیام تبریك آقای احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهوری اسلامی ایران به «اوباما» به
مناسبت انتخاب وی به ریاست جمهوری آمریكا اقدامی بی سابقه در تاریخ 30 ساله نظام
جمهوری اسلامی است. در طول 30 سال گذشته هیچیك از روسای جمهوری و روسای دولت در
نظام جمهوری اسلامی به مناسبت انتخاب یك رئیس جمهور در آمریكا به وی تبریك نگفته و
به این مناسبت پیامی برای وی ارسال نكرده اند.
این اقدام آقای احمدی نژاد از دو نظر قابل تامل است.
اول آنكه فرض بر این باشد كه ایشان درصدد ایجاد منفذی برای زمینه سازی جهت برقراری
رابطه میان جمهوری اسلامی ایران و آمریكا نباشد و صرفا قصد دادن تذكر و ارشاد و
راهنمائی و ارائه طریق داشته باشد.
در این فرض بدیهی است كه این كار از وظایف رئیس جمهور نیست و اگر چنین اقدامی لازم
باشد در حوزه وظایف رهبری انقلاب است كه درصورتی كه صلاح بدانند با ارسال نامه یا
پیام و یا هر اقدام دیگری به ارشاد فردی كه در راس یك كشور یا یك دولت قرار دارد
میپردازند. یك نمونه از چنین اقدامی را میتوان در نامهای كه حضرت امام خمینی به
گورباچف صدر هیات رئیسه اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در سال 1367 نوشتند و آنرا
توسط هیاتی به ریاست آیت الله جوادی آملی به مسكو ارسال نمودند یافت. حتی همان
اقدام نیز مرهون شناخت دقیق شرایط موقعیت و جوانب مختلف موضوع و شخص مخاطب بود كه
اقدام امام با حفظ همه این امور و توجه به جوانب آن صورت گرفت و نتایج درخشانی نیز
در برداشت و به قول اهل فن «صدر من اهله و وقع فی محله».
بدیهی است اگر چنین اقدامی از دو جانب حساب شده نباشد یعنی كسی كه پیام میدهد در
جایگاهی نباشد كه چنین پیامی از او مورد انتظار باشد و كسی كه مخاطب است نیز اهلیت
دریافت چنین مطلبی را نداشته باشد نه میتواند مصداق «صدر من اهله» باشد و نه
مخاطب خود را مییابد و به همین دلیل نه تنها نتیجهای ندارد بلكه عوارض منفی
ناخوشایندی نیز خواهد داشت. بی اعتنائی سران كشورهائی كه نامههای آقای احمدی نژاد
در اوائل ریاست جمهوری ایشان را بی پاسخ گذاشتند و بعضی از آنها مطالب ناخوشایندی
نیز گفتند نمونهای از این واقعیت است.
فرض دوم اینست كه ایشان درصدد ایجاد منفذی برای تجدید رابطه با آمریكا باشد و این
پیام تبریك مقدمهای برای چنین هدفی باشد. این فرض دارای اشكالات متعددی است.
اول آنكه تصمیم برای تجدید رابطه با آمریكا از سیاستهای كلان نظام است كه طبق
قانون اساسی در قلمرو اختیارات رهبری میباشد و رئیس جمهور نمی تواند وارد این
عرصه شود.
دوم آنكه حتی اگر رهبری به چنین تصمیمی برسند كه در شرایط خاصی میتوان برای تجدید
رابطه با آمریكا اقدام كرد برای عملی ساختن این تصمیم باید مقدماتی فراهم شود تا
وزانت نظام جمهوری اسلامی حفظ شود و آنچه مورد نظر رهبری است به بهترین شكل و با
حفظ همه جوانب عملیاتی گردد.
ارسال پیام تبریك برای كسی كه تازه به ریاست جمهوری آمریكا انتخاب شده و هنوز راهی
كه او خواهد پیمود و سیاستی كه به اجرا درخواهد آورد نامشخص است قطعا اقدام مطالعه
شدهای نیست كه بتواند راه را برای چنان تصمیم مهمی هموار سازد. علاوه بر این با
توجه به بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب كه اختلاف میان ایران و آمریكا را فراتر از
مسائل سیاسی دانسته اند كاملا روشن است كه ایشان فعلا چنین تصمیمی ندارند.
سوم آنكه اصولا عملكرد دو حزب دموكرات و جمهوریخواه در 30 سال عمر نظام جمهوری
اسلامی ثابت كرده است كه هر دوی آنها از نظر كلی پیرو یك سیاست هستند و خصومت با
ملت ایران به دلیل انقلاب بیدارگری كه با همت این ملت به پیروزی رسیده و نفوذ
آمریكا را از ایران قطع كرده محور اصلی سیاست آنها در قبال این ملت است. بنابر این
كاملا بدیهی است كه انتخاب «اوباما» به عنوان نامزد حزب دموكرات آمریكا نمی تواند
واقعهای باشد خارج از دایره سیاست خصمانهای كه در طول 30 سال گذشته این حزب و
حزب جمهوریخواه در قبال جمهوری اسلامی ایران دنبال كرده اند. اینكه اوباما دیروز
ایران را به حمایت از تروریسم متهم كرد ماهیت ضد ایرانی او را برملا كرده است.
و چهارم آنكه اظهارات «اوباما» در دوران تبلیغات انتخاباتی علیه ایران و به نفع
رژیم صهیونیستی كاملا نشان میداد وی تفاوتی با گذشتگان ندارد و تصمیم دارد سیاست
كلی آمریكا را در این دو زمینه ادامه دهد. همراهی با صهیونیستها آنهم با سرعت و
غلظتی كه اوباما نشان داده وفاداری او به آنچه در تبلیغات انتخاباتی وعده داده بود
را به اثبات رسانده است. وی در اولین اقدام خود یك یهودی وابسته به اردوگاه
صهیونیسم را به ریاست تشكیلات كاخ سفید برگزید و با این اقدام به رژیم صهیونیستی
چراغ سبز داد.
نكته مهم در این میان اینست كه «اوباما» قبل از انتخابات به رژیم صهیونیستی قول
داده بود درصورت پیروزی «رام امانوئل» را به ریاست تشكیلات كاخ سفید منصوب نماید و
بدون فوت وقت همین كار را هم كرد. خبر این وعده دو روز قبل از برگزاری انتخابات
ریاست جمهوری آمریكا در یكی از روزنامههای چاپ اسرائیل منتشر شده بود. در تاریخ
دوازدهم آبان ماه جاری روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارونوت چاپ فلسطین اشغالی اعلام
كرد : «اوباما درصورت پیروزی در انتخابات رام امانوئل یهودی را به عنوان یكی از
كارمندان بلندپایه كاخ سفید انتخاب خواهد كرد.» این روزنامه صهیونیستی در همان
شماره نوشت : «این اقدام نقش اسرائیل را در داخل كاخ سفید بیشتر میكند». این
روزنامه در معرفی این شخص افزود : «امانوئل در دوره كوتاهی عضو نیروهای اسراییلی
بوده و تا حدودی به زبان عبری صحبت میكند. هم چنین وی یكی از مطمئن ترین مشاوران
اوباما است و اوباما او را یك دوست و همكار سیاسی میداند. بنیامین پدر امانوئل یك
پزشك اسرائیلی است و مادرش مارتا هویت یهودی ـ آمریكایی دارد و با سازمان حقوق بشر
ایالت شیكاگو همكاری میكند. هنگامی كه بیل كلینتون رئیس جمهور اسبق آمریكا
مبارزات انتخاباتی اش را آغاز كرد رام امانوئل را به عنوان مسئول كمیته ی مالی
مبارزات انتخاباتی اش انتخاب كرد اما با حمله عراق به كویت و شروع جنگ خلیج فارس
وی به نیروهای اسراییلی پیوست. وی تا زمان پایان جنگ در یكی از جبهههای شمالی
اسراییل حضور داشت و پس از بازگشت به آمریكا به مدت هشت سال مشاور كلینتون در كاخ
سفید بود».
ملاحظه متن این خبر میزان وابستگی «اوباما» به رژیم صهیونیستی را كاملا نشان
میدهد. با توجه به این واقعیت تلخ چگونه میتوان ارسال پیام تبریك برای چنین شخصی
را یك اقدام مطالعه شده دانست؟ چنین اقدامی وقتی در سطح نفر اول اجرائی كشور صورت
میگیرد برای نظام جمهوری اسلامی كه محصول بزرگترین انقلاب ارزشی عصر حاضر است و
توانسته آمریكا را در سطح جهان تحقیر كند هزینههای غیرقابل پیش بینی در بر دارد.
آیا وقت آن فرا نرسیده است كه برای این قبیل اقدامات سرمایه گذاریهای وقتی و
مشورتی كافی بعمل آید و از تحمیل هزینههای غیرضروری به نظام جمهوری اسلامی
جلوگیری گردد!
خارج از این دو فرض رئیس جمهور یا سایر مسئولان همانگونه كه در طول 30 سال گذشته
متداول بوده و هست نقطه نظرات خود را میتوانند در سخنرانیها بیان كنند و نیازی
به ارسال پیام تبریك نیست. كاری كه نوعی دل بستن به سراب است و در شان مسئولان
جمهوری اسلامی ایران نمیباشد.</b>
--
http://www.IranPressNews.com/
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
- New: http://www.IranPressNews.com/javan/
- Baraye daryafte tamame khabarha dar yek email rozaneh
http://groups.google.com/group/IranPressNews/subscribe?hl=en lotfan gozineye
"Digest Email" ra tik bezanid
- Baraye Farsi didan View > Encoding > "unicode utf-8" ra dar browser khod
gozinesh konid
- To unsubscribe from this group, send email to [EMAIL PROTECTED]
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---
