Encoding; Unicode UTF-8
((((((((((((((((((((( میدان سیزده آبان ! )))))))))))))))))))))
2009.10.22 12:08:27
---------------------------------------------------------------------------
آذرمیدخت بهرام
دولت های غربی با خیالی آسوده دست
نمایندگان واپسمانده و علیل ترین رژیم
حاکم در منطقه خاورمیانه را می فشارند ، به
ایشان لبخند می زنند و با آن ها بر سر یک
میز می نشینند تا به ظاهر او را وادارند که
دست از غنی سازی اورانیوم بردارد و بیش از
گذشته گوش به فرمان باشد .
اگرچه همه این « خاله بازی » ها ، در باطن
برای تجارت و کسب سود بیشتر و اهداف پنهان
سیاسی و اقتصادی دیگر است . آنان باکی
ندارند که در این سی سال چه بر سر مردم
ایران رفته و چگونه این ملت همچون شمعی
فروزان ذره ذره آب شده است . برای آنان دیدن
تصاویر دخترکان و پسرکان ایرانی که در
مقابل چشم دوربین های بین المللی کشته
شدند هم اهمیتی ندارد . حتا چنانچه لازم
آید برای کشته شدن ماموران این رژیم هم دل
می سوزانند و اعلامیه و بیانیه هم می دهند .
چرا که هر چه باشد آنان در پی گسترش هژمونی
خود و نیز سود بیشترند و همین خواسته ،
انجام هرکاری را بر ایشان مجاز می کند .
من یک ایرانی ام ساکن ترکیه . به واسطه شغلی
که دارم نیمی از هر ماه را در ایران ام و
نیمی دیگر را در ترکیه . این است که خواه
ناخواه سال هاست که از مقایسه پیشرفت
ترکیه و عقب رفتن ایران رنج می کشم . این که
آنان به مدد وجود یک حکومت سکولار چگونه هر
مانع پیشرفتی را از سر راه بر می دارند و
حکومت حاکم بر میهن من چگونه برای سلطه
بیشتر ، هم میهنان مرا به قعر تاریخ سوق می
دهد و از داشتن ابتدایی ترین حقوق انسانی
شان نیز محروم می دارد .
افسوس که مردم ما سالها گرفتار رسانه های
مثلا برون مرزی بودند و ندیدند که چگونه
گام به گام از کاروان پیشرفت واپس می روند .
رسانه هایی که هیچ کار نکردند جز فرو بردن
این مردم در نوعی افیون دیداری و شنیداری .
این رسانه ها آگاهانه در افزایش بیخبری
مردم از آنچه بر سرشان می رود ، مشارکت
داشته و همچنان دارند . هزاران مورد را در
این باره می شود برشمرد . ولی غرض این نوشته
، پرداختن به رسانه های مخدر و خودفروش
نیست . بلکه درخواست از مردم است که دوست را
از دشمن باز شناسند و خود در تلاش برای
یافتن خبرهای واقعی و درست همت نمایند و
حقایق رویدادها را میان دوستان و آشنایان
هم تقسیم کنند . تفاوتی هم نمی کند که آن
خبر در زمینه سیاست و اقتصاد باشد یا
بهداشت و آموزش عالی .مثلا همین انتشار «
آنفولانزای خوکی » ؛ که مبارزه با آن
درکشوری همچون ترکیه ، با چه تلاش هایی
مواجه است و در ایران چگونه . این بیماری که
مسوولان ایرانی از همان ابتدای شیوع اش ،
از به کار بردن نامش پرهیز کرده اند – شاید
برای آن که « خوک » را سمبل وجودی شان می
دانند . البته خوک هایی که در اثر مشهور «
جرج اورول » یعنی « قلعه حیوانات » آمده
است – و از آن با نام آنفولانزای نوع « آ »
یاد می کنند ، در داخل کشور نفوذ کرده و بی
سر و صدا سرگرم قلع و قمع مردم ناچیز و
درمانده است . هفته پیش که در ایران بودم ،
دیدم که بیماری آنفولانزا - از همه نوع آن -
چگونه مردم بی نصیب از دارو و درمان صحیح
را به مطب ها و بیمارستان ها کشانده است .
در حالی که دولت احمدی نژاد با همکاری
همپالکی خود یعنی ضرغامی رییس رادیو و
تلویزیون ، فقط به این بسنده کرده که در
بعضی از بخش های خبری به مردم بگویند دست
هایتان را با آب و صابون بشویید . کاری هم
ندارند که جوی ها پر است از موش ، سبزیجات
حاشیه تهران به هزاران انگل و عامل بیماری
زا آلوده است ، نظارت بهداشتی بر هیچکدام
از صنوف اعمال نمی شود و با رشوه می توان
همه دهان ها را بست ؛ آن هم در یک کشور امام
زمانی .
در مقابل ، در همین کشور ترکیه که روزگاری
او را به هیچ می شمردیم ، از بام تا شام
مردم را به رعایت بهداشت فرا می خوانند . به
هر گوشه مدارس که سر بزنید همه جا پوسترهای
آگاهی دهنده – مربوط به چگونگی رعایت
بهداشت فردی و جمعی – نظر دانش آموزان را
به خود جلب می کند . تیم های پاکسازی به همه
مدارس و دانشگاه ها و مراکز رفت و آمد
عمومی سرک می کشند ، بیمار یابی می کنند و
در صورت لزوم پاکسازی های لازم را به عمل
می آورند . بیمارستان ها با مدرن ترین
تجهیزات در حال آماده باش به سر می برند و
مسوولان مسوولانه ( ! ) آگاهی رسانی می کنند
. بگذریم که فرزندان هم میهنان من درایران
از داشتن ساده ترین امکانات تحصیلی نیز بی
بهره اند و اندک نیست شمار دانش آموزانی که
در کپرها و کلاس های چند نوبته درس می
خوانند و برای داشتن کیف و کتاب هم چشم به
راه مردم نیکوکارند . چون دولت اسلامی در
فکر کودکان ونزوئلا و غزه است .
در عوض این جا مدارس بزرگ اند ، دارای کلاس
های مجهز به همه گونه امکانات و حیاط های
وسیع و زمین های ورزش و بازی و آزمایشگاه
های مجهز به مدرن ترین امکانات .
این واکنش نسبت به بیماری ، تنها در مدارس
دیده نمی شود . طی روزهای اخیر در راستای
کنترل بیماری ، رادیو و تلویزیون ها بویژه
رسانه های آزاد ترکیه ، مسوولان را مقابل
دوربین ها و میکروفون ها می آورند و از
آنان بازخواست می کنند که برای پیشگیری و
پیشرفت از بیماری چه تدابیری اندیشیده و
چه کرده اند . این پرسش کنندگان ناچار
نیستند در یک برنامه چند دقیقه ای بارها
مسوولان خود را جناب آقای دکتر فلان یا
حضرت آیت الله العظمی بهمان خطاب کنند .
بلکه مثلا می گویند : « اقای شهردار ، اقای
فرماندار ، آقای وزیر » یا بیشتر اوقات به
همین یک کلمه " افندی " بسنده می شود .
خبرنگاران و گزارشگران این کشور دچار «
لکنت زبان » نیستند . صریحا و مستقیما می
پرسند و مسوولان باید که پاسخ دهند . در غیر
این صورت باید پاسخ « تجمع » یا حضور مردم
در مقابل دفترهای خودشان را بدهند !
همچنان که روز گذشته ، در پی حضور چند تن از
افراد « پ ک ک » در کشور که با استقبال
چشمگیر مسوولان مواجه شد ، مردم ترکیه
زبان به اعتراض گشودند و آنچه در دل داشتند
بروز دادند و تلویزیون ها هم از انعکاس آن
خودداری نورزیدند . این گروه برای بحث در
باره آشتی به کشور آمده اند . ولی مردم می
گویند چون ما شهید و معلول داده ایم چرا
دولت از ما نظرخواهی نکرده است ؟! شاید
بسیاری از هم میهنان ایرانی برایشان
باورکردنی نباشد که ملتی از دولتشان
بخواهد که درباره اتخاذ تصمیمات متفاوت از
برنامه روزمره مردم ، نظر آنان را هم جویا
شود . مثلا مردم با صراحت با ایجاد یک جاده
کمربندی یا نصب یک پل مخالفت کنند و دولت
هم آنان را به جرم « به خطر افتادن امنیت
ملی » بازداشت نکند و به زندان نبرد و مورد
تجاوز و شکنجه قرار ندهد . این ها در ذهن
بسیاری از مردم ایران به سان یک خواب و
رویاست . امری که در کشورهای آزاد و سکولار
بسیار بدیهی و پیش پا افتاده به شمار می
آید .
دیدن و مقایسه این چیزها ، به راستی روح
آدم را جریحه دار می کند . نمی خواهم در
اینجا از آزادی های گوناگون آنان سخن
بگویم . چون قیاسی مع الفارق است میان یک
حکومت عقب مانده دینی و یک حکومت لائیک .
اگرچه در همین حکومت لائیک هم مسلمانان
اکثریت مجلس را تشکیل دهند و بر سر کار
باشند . ولی وجود دموکراسی و قوانین از یک
سو و قدرت ارتش از سوی دیگر ، چنان دست و
پای دولتمردان را در راستای ایجاد محدودیت
های اجتماعی و سیاسی بسته است که هر کسی
بخواهد در برابر این ها ایستادگی کند و به
اجحاف و زورگویی و چپاول دست بزند ، به
نابودی سیاسی خویش کمر بسته است .
من هربار که به ایران می آیم و باز می گردم
، از خود می پرسم چرا مردم ما نباید از
حکومتی سکولار برخوردار باشند ؟ حکومتی که
به همه باورها احترام می گذارد ولی خود
بدون باور به فعالیت می پردازد . چرا مردم
ما نباید حق داشته باشند گریبان فلان وزیر
را برای اشتباهی که مرتکب شده بگیرند و از
او بازخواست کنند ؟ چگونه دولت اسلامی با
توجه به یک میلیون شهید و میلیون ها معلول
جنگ با عراق به خود اجازه داد که بدون
نظرخواهی از مردم ، یک میلیارد دلار بدهی
عراق را ببخشد ، که سهل است که میلیون ها
دلار هم به جیب دولت امثال مالکی بریزد .
حداکثر اطلاع رسانی را هم به همین مقدار
سزاوار مردم بداند که هاشمی رفسنجانی
بیاید و خبر این بذل و بخشش را از تریبون
نماز جمعه به اطلاع « امت شهید پرور و
همیشه در صحنه » برساند !
به راستی مردم ایران سزاوار داشتن چنین
حکومت جنایتکار و ضد بشری که به نام دین ،
هر فسادی را مرتکب می شود ، نیستند . حتا
اگر همه دولتهای جهان ، وقتشان را به دیده
بوسی و لاس های سیاسی با مسوولان جنایتکار
این رژیم واپسمانده قرون وسطایی بگذرانند
. ملت ایران شایسته حکومتی از نوع حکومت
های آزاد جهان است . شایستگی ای که خود
باید برای رسیدن به آن به میدان بیاید ؛ و
چه میدانی نزدیک تر از سیزده آبان ! ؟
---------------------------------------------------------------------------
Link: http://www.iranpressnews.com/source/067175.htm
--
The webmaster!
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
- New: http://www.IranPressNews.com/zanan/
- New: http://www.IranPressNews.com/javan/
- Baraye daryafte tamame khabarha dar yek email rozaneh
http://groups.google.com/group/IranPressNews/subscribe?hl=en lotfan gozineye
"Digest Email" ra tik bezanid
- Baraye Farsi didan View > Encoding > "unicode utf-8" ra dar browser khod
gozinesh konid
- To unsubscribe from this group, send email to
[email protected]
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---
