--- On Wed, 9/28/05, Noorliza Sudin <[EMAIL PROTECTED]> wrote:

From: Noorliza Sudin <[EMAIL PROTECTED]>
Subject: Fwd: [mcm2ada] Fw: [blalang] +++tersalah kete+++
To: [EMAIL PROTECTED], "syekeen" <[EMAIL PROTECTED]>
Date: Wednesday, September 28, 2005, 10:25 PM





Note: forwarded message attached.


Yahoo! for Good
Click here to donate to the Hurricane Katrina relief effort. 


      
--- Begin Message ---

Kat bawah nii ada satu kisah kelakor yang diciterkan oleh sorang 
pompuan yang hanya mengenalkan dirinya sebagai Bedah Redah! Citer 
dia gini...

Sebagai seorang kakitangan kerajaan... bila hari jemaat aje aku suka 
balik umah.. pasal masa rehat dia panjang. Tapi hari Jemaat tu hujan 
dengan lebatnya... So? aku tumpang office mate aku sampai depan 
umah. Rumah 
aku ni berbukit sikit... Sebelum turun.. akak tu janji nak amik aku 
pukul 2.30 petang... 

Hujan kat luar masih lagi lebat... jam hampir ke 2.30 petang.. aku 
mandi dan semayang.... lepas tu bersiap siap tunggu akak tadi datang 
amik aku. Jam dah kul 2.35 aku dah risau.. mana akak ni.. tak sampai 
sampai 
lagi...office masuk kul 2.45 ptg. 

Tunggu punyer tunggu.. hah.. yang dinanti sudah pun tiba!!!! Keter 
proton warna cokelat matelik pun berenti kat depan rumah aku. Hujan 
punyerlah lebat... so aku amik surat kabo lipat tebal tebal takut 
tudung aku basah...lepas kunci pintu.. aku terus berlari turun... 
pasal rumah aku 
berbukit.. aku kene berlari hati hati.. 

Sampai aje kat keta... aku tak tunggu lagi.. terus bukak pintu dan 
duduk kat tempat sebelah pemandu.. Tapi kenapa akak tu tak jalan. 
Aku 
toleh kat sebelah... Ler... rupanya orang lain!!!! Aku tengok orang 
tu.. 
orang tu tengok aku.... Mulut orang tu siap ternganga lagi... 

Ish... saper ni?! Camana aku boleh silap ni... abih tu.. kat luar 
ujan lebat.. takkan aku nak kuar.. aku dengan muka macam kerang 
busuk 
berkata,"Err.. bang boleh tulung hantar kat UTM tak?" 

Abang tu pun... tak jawap apa2 agaknya pasal masih tergamam lagi.. 
terus angguk. 

Sepanjang perjalanan aku diam... abang tu pun diam... masing masing 
masih gabra lagi.. Aku lagi ler gabra. EnTah keter sapa aje aku main 
redah. Aku malu.. bengang.. rasa muka aku dah di tepek-tepek ngan 
taik... 
Aku berdoa semoga aku pengsan masa tu.. tapi sayang.. aku tak 
pengsan 
pun. 

Bila sampai kat destinasi... aku pun turun... lepas ucap tima kasih. 
Sampai kat opis aku tunggu kakak yang sepatutnya amik aku. Bila 
kakak 
tu sampai dia tanya aku, 

"Pergi naik apa? Kenapa tak tunggu?" 

Maka aku citalah peristiwa yang sadis tu.... Ya Allah.. kakak tu 
punyerlah gelak gila kat aku... Ishhh!!! Sungguh memalukan. Tapi itu 
cerita 3tahun lepas... skang ni... Abang yang aku tumpang tu.. dah 
jadi suami 
aku He..he..he.. 

Kekadang bila ingat balik.. ish.. malu sungguh. Suami aku pun kata 
masa tu dia ingat aku nak rompak dia.... he..he.he.he. Aku pun tanya 
kenapa masa tu dia berenti kat depan rumah aku... Then.. dia kata 
dia nak amik 
beg duit kat seat belakang tu pasal dia berenti. Tapi tau tau aku 
pulak 
yang masuk..... He..he..he.. sampai skang ni.. dia masih ejek aku 
lagi 
pasal perisitwa kureng tu... 

Tapi kalau peristiwa tu tak berlaku. Maybe aku tak jumpa lagi suami 
aku yang sowang nih? ihiks!! 

moral drp citer ni : tumpang jer mana2 balak yg ada keta untung2 
buleh buat laki.... 





--- End Message ---

Kirim email ke