Baraya, 
   
  Seja neraskeun catetan dina riungan forum group discussion (FGD) Jabar 2007 
widang kabudayaan runtuyan ka 5, dina jejer "Ngigelan jeung Ngigelkeun 
Pajamanan" bagian nu ka 2. Nyanggakeun sareng hapunten bilih kapanjangan teuing:
   
                        NGIGELAN JEUNG NGIGELKEUN PAJAMANAN (2)
   
  4. Ngaropea Epistemik Pangwangunan Atikan di Jabar 
   
  -         Kasang Tukang jeung Tujuan
  
  Program anu diusulkeun ku KHS diluhur teh teu bisa dipisahkeun jeung 
revitalisasi atikan. Kabuktian, sakumaha teu lila satutasna KHS ngadadarkeun 
program padesaan tadi dina raraga NJNP, anjeunna ngaguar kawijakan atikan keur 
ngawangun kabudayaan di Jabar. Dina panganteur makalahna pakait jeung pasoalan 
atikan di Jabar ieu KHS nepikeun sababaraha paistilahan konci, kasang tukang, 
jeung gambar ringkesan anu jadi tujuan guarana. Yen atikan teh amanah 
konstitusional, kultural (oge agama) jeung profesionalisme sapanjang jaman. 
Oge, yen dialog epistemik ieu ngarupakeun ngabeungharan informasi, silih 
tepungkeun, jeung asupan salaku ”second opinion” anu digarap ngaliwatan 
pangajian ’monitoring’ jeung evaluasi (monev).  
   
  Masih dina tataran kasang tukang diskusi, KHS oge nepikeun yen atikan 
ngarupakeun kakuatan pangdogong pikeun prak-prakanana Otonomi Daerah, kalayan 
tujuanana nata deui kahirupan jero bangsa jeung nagara anu leuwih sejahtera 
jeung leuwih mibanda darajat. Oge, Daerah Jabar jeung Sunda salaku sub etnis 
lokal mayoritasna ngabogaan potensi kaarifan lokal (local genus) anu potensial 
pisan disumbangsihkeun ka dunya atikan. Anapon anu jadi udagan sagala usaha 
dina widang atikan, kaasup diskusi ngeunaan epistemik pangwangunan atikan ieu, 
teu aya lian iwal ti maysrakat ”madani”, ”mardotillah”, pikeun Jabar atawa 
Tatar Sunda, khususna.  
   
  -         Hasil Monev: Moral salaku Udagan Atikan anu Teu meunang Ditawar
  
  Samemeh ngaguar mataholang ngeunaan perluna ngabedah potensi kaarifan lokal 
tina budaya lokal (Daerah Jabar), KHS ngadugikeun heula pentingna moral salaku 
munara atawa rambu-rambu pikeun ngawangun atikan. KHS lebah dieu nepikeun 
pamadegan Dr, Harun Nasution ngeunaan tujuan atikan, nyaeta (tarjamahan): ” 
...naon tujuan (atikan) teh? Kahadean di dunya sagemblengna. Diantara sagala 
makhluk anu aya di alam ieu nya ukur manusa anu bisa mikirkeun kapentingan 
jeung kahadean pikeun alam sagemblengna. Kahadean jeung kasampurnaan ieu baris 
kahontal lamun manusa mibanda moral anu luhung”. Jadi, ceuk KHS, kecap konci 
anu ngabogaan peurah teh taya lian ti MORAL. Anapon moral ieu, tangtu pakait 
layeut jeung larapan kaedah akhlak, tatakrama, etika, etiket, sopan santun, 
atawa budipakarti.
   
  Saterusna, KHS nandeskeun pentingna moral dina dunya atikan kalawan pamadegan 
ahli atikan sejenna, Huston Smith, sarupa kieu (tarjamahan):”...cara anu 
pangmanfaatna pikeun nyiapkeun mangsa sorangeun ka hareup (KHS: ngaliwatan 
atikan), nyaeta mertelakeun bagean-bagean tina pamandangan religi anu teu 
barobah (KHS: moral)”. Dijelaskeun saterusna,  yen manusa anu luhung moralna 
eta ngarupakeun tujuan dijieunna manusa di marcapada ieu: ”Nya manusa eta anu 
dina Islam mah disebut ’khalifah fil ardli’, anu boga ’akhlakul karimah’, jeung 
’rahmatan lil alamin’. Atawa, ceuk ikon Sunda mah disebut anu geus ’Ngertakeun 
Bumi Lamba’ tea”. 
   
  Laju, KHS ngajelaskeun deui, yen  moral salaku tujuan atikan teh kudu 
dijadikeun hambalan atawa dadasar dina nangtukeun epistimologi atikan di 
Indonesia, kaasup di Jabar (”epistimologi”, singgetna, ngandung harti: metode, 
cara atawa sistem keur ngahontal udagan; ”epistemik” ngandung harti: nyipat 
kana epistimologi atawa pakait jeung pasoalan cara, metode atawa sistim. 
Prak-prakanana, dina bagean akhir tina epistemik atikan, upamana: eusining 
kurikulum atikan). Saterusna  KHS netelakeun hiji hal anu penting ngeunaan 
pakaitna atikan jeung budaya. Yen aktivitas atikan teh salawasna baris 
lumangsung dina jalan kabudayaan (kultur) kalawan sakabeh pasifatan jeung 
rarangkenna. Oge, yen ku cara ngagunakeun alat monev eta urang bisa ngukur 
kualitas moral manusa salaku hasil (output) tina aktivitas atikan.
   
  KHS neundeun perhatian anu gede kacida kana pasoalan panitenan jeung 
pamariksaan  (monev), khususna dina widang atikan. Nuturkeun pamadegana inyana, 
monev kudu dilaksanakeun sapanjang waktu. Oge ieu monev anu dilaksanakeun teh 
kudu sanggup ngaji (kualitas moral) diri ti mimiti tataran sorangan (individu), 
kulawarga poko, sub lokal, lokal, regional, nasional, malah nepi ka kualitas 
moral manusa sacara global. ”Pola patangtungan (penstrukturan) saperti kitu 
geus nuduhkeun jihat konsep ’otonomi-desentralisasi anu ’bottom up’. Hiji pola 
anu dina babasan Sunda mah kieu kasebutna: mimiti ti diri sakujur, laju batur 
sakasur, batur sadapur, batur sasumur, batur salembur, nepi ka batur 
sagupernur”, saur KHS.
   
  -         Dialog Kamitraan Epistemik Pangwangunan Atikan Jabar
  
  Saterusna, dina diskusi soal epistimologi atikan ieu, KHS nepikeun pamendakna 
soal falsafah anu kudu digunakeun dina ngalaksanakeun monev widang atikan. 
Numutkeun KHS, falsafah anu digunakeun teh kudu ngarupakeun gabungan antara 
falsafah meunang manusa jeung falsafah anu sifatna religius-ilahiah (bisa oge 
disebutkeun salaku falsafah anu dijieun kalawan nyoko kana religi). Kalawan 
nyontokeun nagara-nagara liberal anu pamustunganana nempatkeun manusa salaku 
’pakakas kasar’ atawa bagean tina mesin produksi; runtagna Rusia anu sosialis 
anu laju robah jadi paniron demokrasi liberal; jeung barobahna RRC anu tadina 
kaceluk salaku nagri ”tirai bambu” jadi makhluk ekonomi dunya anu rampus kana 
pasar bebas, KHS nolak pamikiran ”Naon Gunana Anjeun keur Kuring”, bari 
nyodorkeun alternatifna anu dikali tina akar budaya Daerah Jabar sorangan, 
nyaeta: ”Naon Gunana Kuring keur Anjeun”. 
   
  ”Pikeun  urang Sunda anu ngalaksanakeun agamana, falsafah atawa konsep 
hirupna dina satengahing masyarakatna teh eta aya dina kecap tadi, ’Naon Gunana 
Kuring keur Anjeun’. Sedengkeun anu sabalikna, nyaeta falsafah ’Naon Gunana 
Anjeun keur Kuring’ eta ngarupakeun konsep atawa falsafah ’urang barat’”, kitu 
kurang leuwih pedaran KHS ngeunaan falsafah anu diperlukeun pikeun 
ngalaksanakeun monev widang atikan. ”Kusabab kitu, urang Sunda mah leuwih 
condong kana konsep KAM (Kawajiban Asasi Manusa). Anapon bangsa barat, leuwih 
nyoko kana konsep anu ayeuna keur sakitu mahabuna: HAM (Hak Asasi Manusa). 
Pamuga wae ieu konsep HAM teh teu katerusan jadi liberalisme anu kamalinaan”, 
KHS neruskeun kateranganana. Tembong tina dadaran KHS, yen falsafah ”Naon 
Gunana Kuring keur Anjeun” ngababarkeun konsep KAM, sedengkeun falsafah 
sabalikna ngalahirkeun konsep HAM.      
   
  (”Naha enya fasafah urang Sunda mah ’Naon Gunana Kuring keur Anjeun’ atawa 
ngaheulakeun ’KAM’ tea, tinimbang sabalikna, ’Naon Gunana Anjeun keur Kuring’ 
atawa ngaheulakeun HAM tea? Moal kitu, nya kusabab eta falsafah, urang Sunda 
jadi mindeng kacaturkeun elehan jeung sabangsana? Tapi, upama inget kana 
katerangan dina agama (Islam, upamana), diantarana anu nerangkeun yen 
pangalus-alusna manusa eta anu pangmanfaatna ka manusa sejenna, kuat alesan 
pikeun narima yen konsep ngaheulakeun KAM teh ngarupakeun cecekelan urang 
Sunda”).
   
  (”Ongkoh falsafah bangsa-bangsa anu deukeut ka alam mah aslina memang kitu, 
ngaheulakeun KAM.  Hal ieu sakumaha pidato pamimpin Indian Suku Seattle, Taun 
1854, nalika inyana nyanghareupan pamimpin kulit putih anu rek meuli taneuhna. 
Hiji pidato anu kaceluk minangka ma’lumat ngeunaan lingkungan hirup anu 
pangendahna. Lamun kitu, moal boa, kamunduran Urang Sunda teh kulantaran dirina 
henteu bener-bener ngajaga jeung percaya diri kana ajen inajen pokona. Biasa 
geuning, anu satengah-satengah mah tara hasil. Wallohu’alam”).
   
  Pakait jeung kaperluan falsafah subtansi jeung prak-prakan monev dina 
ngawangun atikan, KHS nyodorkeun pamadegan sarupa kieu: ”Yen dina dunya atikan 
urang kudu salawasna aya dina pigura epistimologi anu religius-ilahiah. Hal 
eta, hartina kualitas moral atawa akhlak. Jeung hal eta (kualitas moral atawa 
akhlak) teh perlu pisan ngajeblag dituliskeun dina Renstra (rencana strategi) 
jeung dijelaskeun kalawan rinci dina tugas jeung fungsi (Tupoksi) Depdiknas 
pikeun jadi sumber nurunkeun KBK (Kurikulum Berbasis Kompetensi). Saterusna, 
hal eta baris mecut para guru sangkan leuwih rancage enggoning ngagambarkeun 
analisis monev pikeun ngagunakeun jeung ngawujudkeunana dina KTSP (Kurikulum 
Tingkat Satuan Pendidikan)”.
   
  -         Atikan salaku Kakuatan Pangdeudeul pikeun Ngalaksanakeun Otonomi 
Daerah
  
  ”Reformasi taun 1998 kalawan ngakar geus ngarobah sistem tatanagara di nagara 
NKRI anu dipikacinta ieu, khususna parobahan anu pohara dina sistem 
pamarentahan, tina sistem anu museur (sentralisasi) kana sistem anu nyebar 
(desentralisasi) anu dipikawanoh ku balarea salaku ’Otonomi Daerah’. Hal ieu 
kudu dijaga ku urang sangkan dina prak-prakanana henteu bleg wae ngabalukarkeun 
kasangsaraan atawa bangbaluh ka balarea”, saur KHS bubuka. 
   
  Saterusna dijelaskeun, yen sok sanajan Otoda kudu ditalingakeun bisi 
kamalinaan jadi nyangsarakeun rahayat loba, tapi satemenna Otoda oge mere 
lolongkrang anu kacida pentingna keur pangwangunan anu walatra. ”Parobahan 
sistem pamarentahan ieu ngamungkinkeun hiji komunitas (etnis) anu mibanda 
’kaarifan lokal’ (local genus) dina jero pranata masyarakatna ngarevitalisasi 
deui sistem masyarakat anu luyu jeung fitrah bungkeuleukan (entitas) etnisna”, 
pedaran KHS saterusna. ”Yen satiap entitas etnis tangtu mibanda kaarifan lokal 
anu gede kacida manfaatna pikeun mecut (akselerasi) ngawujudna karaharjaan 
masyarakat. Dina giliranana, hal ieu baris mere kontribusi kana lahirna NKRI 
anu diridoan ku Pangeran”, dadaran KHS saterusna mere alesan pentingna Otoda 
pikeun icikibungna etnis-etnis dina ngudag cita-cita bangsa.
   
  (Lebah dieu aya dua hal anu sapada harita mucunghul dina pipikiran. Kahiji, 
ngeunaan falsafah sajarah ti Mat I . Dimon anu leuwih maju ti Toynbee. Kaduana, 
 tafsiran atawa soal revitalisasi kecap ”Pajajaran”, kaasup terminologi anu 
mindeng nyangsarakeun rahayat:”harta karun Pajajaran”. Singgetna – memeh 
dadaran anu leuwih panjang-pamadegan (falsafah sajarah) ti Dimon teh kieu: ’yen 
sakumaha basajanna hiji bangsa, upama eta bangsa kungsi hadir (eksis) – sok 
komo deui lamun masih aya dikieuna, tangtu eta bangsa mibanda ajen-inajen anu 
leuleus liat (fleksible) anu bisa pisan (potensial) dipateakeun (diberdayakan, 
digali kembali) pikeun dadasar ngahontal kajayaan deui eta bangsa’. Ari (sub) 
bangsa Sunda? Lain wae kungsi aya, malah aya keneh dikieuna; dina jumlah 
penduduk malah kadua panggedena sanggeus seler Jawa”). 
   
  (”Anapon ngeunaan revitalisasi tafsiran istilah ”Pajajaran” – ieu kungsi 
dipedar oge ku KHS dina hiji kasempetan- kaitanana jeung Otoda eta kieu: ”Ceuk 
sakaol,  ’pajajaran’ teh asal kecapna tina ’pada sajajaran’, nyaeta kajadian 
waktu perang karajaan Galuh jeung Sunda, karajaan laleutik anu jadi bawahan eta 
dua karajaan dironjatkeun darajatna jadi sajajar jeung indungnn tur dihijikeun 
sakabehna dina kaayaan papada satingkatan, jadi karaajaan anyar anu disebut 
’Pajajaran’ kalawan rajana Sri Baduga Maha Raja tea. Lain hal ieu teh satemenna 
mah geus kaasup Otonomi Daerah atawa sistem desentralisasi? Abad 15 M eta 
kajadian teh”)
  . 
  Dina katerangan akhir bab Otoda ieu, satutasna ngababaran kasempetan 
’ka-lokal-an’ manggung di tingkat nasional nepi ka global,  KHS nandeskeun agen 
anu bisa ngalakukeun eta parobahan. ”Wujudna (eta parobahan) pohara 
ditangtukeunana ku sistem jeung kualitas atikan, boh formal, in formal atawa 
non formal. Sakabehna tangtu bisa diracik dina alam Otoda. Hasil anu 
diharepkeun teh teu aya lian iwal ti ’anak didik’ nu luhur ajen moralna nepi ka 
bisa ngabaktikeun dirina ka masyarakat dina tataran wilayah administratif ti 
mimiti sub lokal (desa, kacamatan), lokal (kota, kabupaten), regional 
(provinsi), nasional nepi ka internasional”, saur KHS.
   
  -         Potensi ”Kaarifan Lokal” Budaya Lokal (Sunda) pikeun Ngawangun 
Dunya Atikan  
  Jejer potensi kearifan lokal budaya lokal sacara umum ngarupakeun mataholang 
naon anu ditepikeun ku KHS dina guaran ”Ngaropea Epistemik Pangwangunan Atikan 
di Jabar”. Dasar pamikiran KHS pakait jeung hal eta kieu: ”Di satiap wilayah 
administratif pasti baris kapanggih potensi kaarifan lokal jeung kapinunjulan 
ajen inajen budaya lokal (mulok: muatan lokal). Ngeunaan hal eta, geus loba 
hasil panalungtikan  jeung rumusan ti instansi-instansi anu boga kawenangan 
(Disdik, Disbudpar, jsb). Anu perlu ku urang dilakukeun saterusna nyaeta milih 
jeung nyusun sistem eta kandungan ajen-inajen kaarifan lokal tadi, nepi ka bisa 
dimanfaatkeun jadi eusining pangajaran sakola/kuliah di satiap panta-panta 
atikan ti mimiti budak (paud: pendidikan usia dini) nepi ka strata S-3. 
Saterusna, alokasi jeung udagan KBK-na oge geus dituliskeun dina kurikulum 
atawa SAP-na”. 
   
  Saterusna, KHS ngaguar naon anu jadi potensi kaarifan lokal budaya Daerah 
(Sunda) anu bisa dikontribusikeun kana dunya, nyaeta: a) ”6 Kualitas Moral 
Kamanusaan” (”Sad Kualitas Kamanusaan”), b) Indikator ”9 R”, jeung c) sistem 
panataan masyarakat. ”Sad Kamanusaan” – anu dikali tina falsafah Pancasila 
jeung Agama - eta ngarupakeun mataholang epistimologi dunya atikan pikeun Jabar 
anu satemenna bisa dikontribusikeun kana sistem atikan Nasional, balikta nepi 
ka tingkat internasional. Indikator ”9 R”, ngarupakeun pananda atawa ciciren 
yen hiji siswa/mahasiswa geus ngabogaan kapinunjulan diri. Sistem 
kamasyarakatan nyoko kana  masyarakat sakola jeung sabudeureunana.
   
  ”Sad kualitas kamanusaan” (sakumaha sabagean guaranana geus ditepikeun), anu 
dina epistimolgi usula KHS kudu jadi mataholang dina ngudag sasaran atikan,  
nyaeta:
    
  (1)   Kualitas Moral manusa ka Pangeranana (KMMT), indikatorna: kualitas 
akidah, ibadah, syari’ah jeung muamalah;
  (2)   Kualitas Moral Manusa ka Pribadina (KMPP), indikatorna: kualitas 
”luhung elmuna”, ”jembar budayana”, ”pengkuh agamana”, jeung ”rancage gawena”.
  (3)   Kualitas Moral manusa ka Manusia sejan/Masyarakatna (KMMM), 
indikatorna: kualitas ngamasyarakat dina jero agama anu loba (multi 
religiositas), seler bangsa anu rea (multi etnis), jeung budaya anu warna-warni 
(multi kultur);
  (4)   Kualitas Moral Manusa ka Alamna (KMMA), indikatorna: kasadaran ngahiji 
(sinergi) kalawan ngahargaan alam makro (lingkungan hirup); alam mikro 
(kualitas fisik, psikis, jeung spiritual dirina), jeung kasadaran kana 
kajangkepan wilayah geo-politis-na;
  (5)   Kualitas Moral Manusa kana Waktu (KMMW), indikatorna: kasadarana nu 
saimbang antara prak-prakan ngalarapkeun waktu nerus (linier), waktu daur 
(siklis), jeung ayana waktu baqa (kaabadian akherat);
  (6)   Kualitas Moral Manusa dina ngahontal karaharjaan lahir jeung batina 
(KMMLB), indikatorna: kualitas kasadaran dina ngalarapkeun etika jeung estetika.
   
  (”mmm...geuningan loba jeung beurat kacida naon anu jadi mataholang dunya 
atikan katut indikatorna masing-masing pikeun Jabar ti KHS teh. Jeung kacida 
idealna nepi ka – tangtu wae – perlu dirinci kana ukuran-ukuran anu gampang 
kapaham ku sarea jeung bisa diukur hontalana). 
   
  Saterusna, indikator hasil (keluaran/output) atikan anu dikali tina akar 
budaya lokal Daerah Jabar (Sunda) sakumaha anu disodorkeun ku KHS teh nya anu 
disebut ”9 R” (salapan ’er’) tea. Opat tina ieu ”9 R” teh geus loba pisan anu 
wanoh, sedengkeun sesana anu 5, aya sababaraha pamadegan. Urang cutat wae ”9 R” 
versi KHS sakumaha dihandap ieu kalawan indikatorna masing-masing:
  (1)   CAGEUR, indikatorna: sehat fisikna (lahirna) jeung sehat psikisna 
(batinna) oge sehat dina laku salehna (Bind: sehat dalam berkesalehan sosial);
  (2)   BAGEUR, indikatorna: patuh kana hukum (hukum agamana, hukum nuranina, 
hukum adatna jeug hukum positifna);
  (3)   BENER, indikatorna: hirupna ngabogaan visi anu jelas, jeung ngabogaan 
misi anu realistis tur kaukur;
  (4)   PINTER, indikatorna: mampuh ngungkulan tangtangan, halangan-harungan, 
jeung masalah hirupna ku elmu jeung imanna;
  (5)   SINGER, indikatorna : parigel (B. Ind: terampil) digawe, boga ’etos 
kerja’ anu luhur (sumanget gawe anu ngagedur), mampuh ngamotivasi dirina, jeung 
boga prestasi gawe;
  (6)   TEGER, indikatorna: kuat hate, mampuh nyanghareupan cocoba atawa ujian 
hirup, henteu putus harepan;
  (7)   PANGGER, indikatorna: konsiten (istiqomah atawa ajeg) dina jero 
ngahontal tujuan atawa cita-cita; atawa weweg pamadeganana;
  (8)   WANTER, indikatorna: wani ka hareup, percaya diri, siap diuji, wani 
diadu (B. Ind.: berani bersaing);
  (9)   CANGKER, indikatorna: kuat fisik, jagjag, salawasna dina kaayaan sayoga 
(siap siaga).   
   
  Ngeunaan sistem panataan masyarakat nu dimaksud nyaeta sistem ”Tri Tangtu di 
Buana”- sakumaha dina Amanah Galunggung - anu direvitalisasi pikeun 
masyakarakat desa. Tafsiran hal eta ti KHS geus ditepikeun sememehna. Urang 
balikan deui wae nataan unsur-unsur ”Tri Tangtu di Desa” hasil revitalisasi KHS 
ieu – kalawan terus difokuskeun pikeun masyarakat sakolaan (murid, guru, kolot 
murid, jst) – sakumaha dina makalahna, Nyaeta, sarupa kieu: 
   
  (1)   RAMA = kulawarga, anggota masyarakat sagemblengna salaku akar sadagori 
(grass root).  Posisi ”Rama”  kudu boga sifat Gurat Lemah, hartina: kuat nyekel 
taneuh anu –hakekatna–suci jeung ngamanfaatkeunana salaku sumber karaharjaan 
kumna masyarakat.
  (2)   RESI = manusa-manusa anu boga pangaweruh, anu laluhung ku elmu, ulama, 
anu sanggup minterkeun bangsa, golongan LSM anu tujuan hade. Posisi ”Resi” ieu 
kudu boga sifat Gurat Cai, maksudna: ngadorong tumuwuhna kualitas SDM anu 
manfaat
  (3)   PRABU = pamimpin formal, birokrat, pamarentah, anu nyarieun kawijakan 
jeung unsur ’Trias Politica’ lianna. Saha wae anu aya dina posisi ”Prabu” eta 
kudu ngabogaan sifat atawa falsafah Gurat Batu  anu hartina  ta’at atawa patuh 
dina ngalaksanakeun hukum;
   
  Dina tangtungan tatanan sakola jeung masyarakat sabudeureunana, unsur-unsur 
”Tri Tangtu di Desa” tadi geus dirumuskeun, nyaeta: 1) Dewan Guru  anu bisa 
disaruakeun jeung ”Prabu”; 2) Dewan Wawakil Orang Tua Murid, anu bisa 
disajajarkeun jeung ”Resi”, jeung 3) Anggota masyarakat di sabudeureun lokasi 
sakola anu bisa dipapadakeun salaku ”Rama”.
   
  Minangka catetan: Dina salah sahiji kasempetan, di sela-sela pedaranana, KHS 
nepikeun informasi yen ieu program ”Tri Tangtu di Desa” atawa ngawangu 
”Masyarakat Desa Budaya” anu diantarana ngandung larapan Rama-Resi-Prabu anu 
fokus dina pangwangunan atikan, geus dimimitian di 5 lokasi anu masing-masing 
aya di wewengkon 5 kabupaten salaku model conto (B. Ind: percontohan). 
Kabupaten anu 5 teh nyaeta: Subang, Cianjur, Sumedang, Garut jeung Ciamis. Eta 
model conto salah sahiji pangwangunan budaya teh dilaksanakeun ku Dinas 
Pariwisata (Disbudpar) Jabar minangka pupuhu ti jihat Pamarentah Jabar. Muga 
lancar.
   
  Cag.
  manAR 

       
---------------------------------
Pinpoint customers who are looking for what you sell. 

[Non-text portions of this message have been removed]



PENTING..!

attachment akan dihapus & tidak diteruskan kepada seluruh member.

dilarang beriklan. pelanggaran atas peraturan ini akan dikenai sanksi berupa 
pencabutan membership.

terutama bagi pengguna ms outlook/outlook express, dihimbau untuk selalu 
mengupdate antivirusnya.
 
Yahoo! Groups Links

<*> To visit your group on the web, go to:
    http://groups.yahoo.com/group/kisunda/

<*> Your email settings:
    Individual Email | Traditional

<*> To change settings online go to:
    http://groups.yahoo.com/group/kisunda/join
    (Yahoo! ID required)

<*> To change settings via email:
    mailto:[EMAIL PROTECTED] 
    mailto:[EMAIL PROTECTED]

<*> To unsubscribe from this group, send an email to:
    [EMAIL PROTECTED]

<*> Your use of Yahoo! Groups is subject to:
    http://docs.yahoo.com/info/terms/
 

Kirim email ke