alah siah sajalan jeung babasan nu pernah kadenge ku kuring: "dulur mun deukeut mah: bau! mun jauh kakara kaangseu: seungit!"
ku jalaran aya babasan kieu, cenah anak kudu geuwat nyingkah ti imah kolot lamun geus kawin. najan ukur pindah ka buruan (buruan imah kolotna diadegan imah)... heuheu On Mon, Jan 12, 2009 at 5:20 PM, dudi_ss <[email protected]> wrote: > he, he, he... dipangumbaraan manawi langkung rasional margi teubih ti > baraya anu ngarewong, ari dilembur sorangan mah sok emosional kabawakeun ku > rasa, karunya jeung karunya, mangga ti payun abdi ngiringan, budaya lokal > langkung kentel niatna mah mihormat ka batur ari baturna mikirna lain "ieu > kasempetan yeuh!" matak kadeseh wae. Manawi kapayun moal kitu! > > bilih aya anu bade dingawitan mah mangga inohong-inohong teh disarumpingan, > dibeungket, dibibita, diolo, dipaksa saeutik, diancam ku dosa he, he, he, > eta mah kumaha sikonna bae. Mangga di cobi! > > wassalam > dudi_ss > > > ._,___ > -- d-: dudi herlianto :-q ~nyoba ngilu ngabauan dunya~
