Episode ka - 3 Sarwa Barang bus eta jelema ujug2 gantawang we:”Eh Jalma tong molor wae maneh teh! hudang siah bantuan dewek rek ngalatih kuda.”
Jalma tigugurubug hudang, ari nu ngagantawang teh Sarwa lanceukna Sari. Umur Sarwa teh kira2 saluhureun jalma; manehna nyahoeun yen ieu “bujang” teh dipikanyaah pisan ku Ki Sarlita bapana; ari aya bapana mah teu wanieun Sarwa tutah titah ka Jalma; da kungsi dipolototan ku bapana; manehna heran oge ku naon bapana bet siga nyaah pisan ka Si Jalma; padahal urang kampung bau lisung kitu. Tah ayeuna siah ku aing bakal diwarah; kitu pikiran ki Sarwa. Sarwa teu apaleun naon sababna Jalma aya di imahna; da Ki Sarlita tara curuta carita soal Jalma; malah mah Jalma wanti2 ka Ki Sarlita ulah ngadongengkeun masalah Jalma ngusir begal tilu. Nya atuh nepi ka ayeuna ge lebeng we teu aya nu apaleun naon sababna Jalma aya di dinya. Jalma sanggeus hudang, terus nyarita:”Bade aya piKEURsaeun naeun gan !?” Rada kaget oge Sarwa, ngadenge Jalma bisa rada lentong najan masih teugeug keneh oge. Terus deui Sarwa nyarita:”Eh tong lelemesan siah ! jaba salah maneh tadi ngomong teh. Lain pikeursaeun tapi kudu pikersaeun. Naon lain naeun ! Ti saha maneh diajar lelentongan hah !?” Jalma :”Sumuhun, ti eta tuang rai, neng Sari.” Sarwa :”Naon !??? Cucungah siah wawanianan ngadeukeutan dunungan ! Kudu diwarah siah !” Jalma:”Naha teu kenging kuring nyaketan Neng Sari ?” Sarwa :”Nya teu meunang atuh. Awas mun katempo ilaing ngadeukeutan Sari, awas siah Jalma:”Ti ayeuna kuring jangji moal wani nyaketan Neng Sari.” Sarwa:” Awas siah. Tah ayeuna tuh bersihan Kuda Kaula. Awas ulah aya kokotor saeutik ge, Ngarti !?” Jalma terus kaluar; kasampak aya kuda beureum keur hihiem jeung tetejeh. Meureun keseleun. Eta kuda jangkung teh terus dituntun ku Jalma; kuda beureum hihiem bari ngajret siga nu teu resep ka Jalma. Jalma kucuwas kecewis sakeudeung, teu nyaho maca jangjawokan naon; tapi eta kuda beureum teh terus we nuturkeun mani lungguh, teu daekeun ngadat deui. Sarwa nu nyerangkeun ti kajauhan, heran oge padahal si beureum ari lain ku Sarwa jeung nu sok meresihan si beureum mah, tara daekeun ku sasaha ge; jelema2 di sakampung eta mah euweuh nu wanieun ka si beureun teh, sieun disepak atawa disogot; tapi ari ku si Jalma mah jiga lindeuk pisan eta si Beureum teh, padahal kahayang si Sarwa mah si Jalma kudu disepak. Manehna rada mentegeg, tapi nya teu bisa naon2. Akhirna kuda bersih pisan. Sarwa nyarita na hatena:” Paingan bapa aing mani nyaah pisan ka si Jalma ieu urang kampung bau lisung teh; pagaweanana nyata teu nguciwakeun.” Sarwa terus ngalungkeun sadel sapuratina bari nyentak:”Sok tah pasangkeun ! Ku Kula rek dipake ka tegal.” Jalma:”Mangga tapi kumaha carana ? Da kuring mah tara makekeun kuda, kulan.” Sarwa:”Ah dasar urang kampung euweuh kanyaho siah ! Tah yeuh deleh ku sia; carana; engke maneh kudu bisa sorangan nya ?!” Jalma ngan ukur sumuhun sumuhun we teu komentar naon2 deui. Isukna ku Sarwa dititah deui, bari na hatena pasti ayeuna aing bakal nyarekan laklak dasar tah ka ieu urang kampung teh. Tapi teu disangka sangka, ngan sakilat pakean kuda geus siap kalawan euweuh nu kaliwat hiji ge. Sarwa muji na hatena ka na kabisa Jalma; rada ngahargaan oge ayeuna mah ki Sarwa teh. Isukna waktu Jalma keur sasapu torojol aya tilu pamuda nanyakeun ki Sarwa, meureun bababaturanana; terus nu hiji nyarita ka Jalma :” Eh Jang, aya Sarwa ? bejakeun jung , uing kadieu kituh.” Sanggeus nyebut mangga, leos wae Jalma kajero ngadeukeutan kamer tengah, kamarna Sarwa; ieu mah aya pantoan, kabeneraan dikonci deuih. Jalma rada deg2an, kumaha carana ngageroan si Sarwa, sieun ambek mun salah; ah tapi pan itu aya babaturanana; terus wae nyorowok :”Den Sarwa ! gugah Den………; can ge tamat Jalma nyarita, ari gaantawang teh Sarwa nyorowok ti kamar:”Aeh siah ! Cucungah siah wani2 ngahudangkeun Kaula ! awas siah ngaganggu deui ; ditampiling siah ku aing!” Hanca
