“Hayu urang dahar ayeuna mah Jalma. Ari eta buntelan rek dibawa kamana ?” Jalma :”Punten wae, kuring teh rek neruskeun perjalanan nu katunda.” Ki Sarlita :” Ke ke ke, naha geus teu betah cicing di dieu; atawa keuheul meureun ka barudak nya ? Tong digugu barudak teu ngarti kitu mah.” Jalma:”Kuring betah cicing di dieu ngan kuring boga pancen ti guru; nya kuring ayeuna rek neruskeun perjalanan, waktu ieu keneh; keun we iraha2 deui kuring meureun ka dieu mun masih ditarima keneh mah di dieu.” Ki Sarlita:” soal eta mah caang bulan opat welas; iraha2 wae Anjeun ka dieu bakal ditarima kalawan kabungahan.” Jalma:”Nuhun atuh ari kitu mah; kuring pamit; salam baktosna ka geureuha; salam ka Kang Sarwa sareng Neng Sari.” Teu nunggu digeroan deui eta barudak jeung bojona Ki Sarlita; leos wae Jalma indit ti dinya; mani ngan sakolepat pisan geus teu kaciri deui. Ki Sarlita ngan bati olohok we hareugeueun ti na teu nyangka bakal pipisahan ayeuna2 jeung Jalma anu sakitu loba gunana; jeungna deui Ki Sarlita ku hareugeueunana nepi ka poho mere bekel2 acan tah ka Jalma teh; rek disusul da moal bisa sabab Jalma pasti na ge make elmu leumpang gancang tea; mo kasusul deui. Episode ka-7 URANG WANAYASA Jalma ayeuna geus anjog ka kampung Wanayasa; manehna ayeuna rek ka Kota ( Batavia ); sajeroning leumpang ayeunaa mah kalem we teu make elmu leumpang gancang; nu matak manehna ayeuna henteu langsung ka Batavia, lantaran Wanayasa teh deukeut ka Leuwiseeng, ari tempat eta teh pan Lembur nu pangdeukeutna ka leuweung dimana manehna kapanggih ku guruna; susuganan we meunang raratan soal kolot2 manehna. Ku sabab manehna ngarasa lapar, nyimpang heula we manehna ka warung leutik nu kabeneran ngajual sangu sapuratina; nya der we manehna dahar di dinya. “Ujang teh lain urang dieu, nya?”Si tukang warung nanya ka manehna. “Muhun, kuring mah tebih ti dieu, di basisir, rek nyaba ka Kota, kaleresan ka dieu nya nyimpang heula,” “Wah atuh ka kota mah tebih keneh Jang; panginten perjalanan 3 atawa 4 poean deui mah, naha atuh teu tunggang kuda atanapi kareta?” “Hahahaha, atuh abdi mah boro2 gaduh kuda atanapi kareta, ti manahoreng atuh.” “Hahahaha, atuh mani tebih2 teuing, kiat kituh ka Kota ?” “Nya dikiatkeun we atuh Ibu, kumaha engke we. Ari di dieu ibu sareng saha ?” HANCA
