Αγαπητή φίλη / Αγαπητέ φίλε,
Τα σημερινά νέα είναι ιδιαιτέρως δύσκολα. Πέρα από τις πολλές πυρκαγιές στη χώρα μας τα τελευταία 24ωρα, από εστία που ξέσπασε χτες το μεσημέρι στη θέση Γκίμπραινα, το Εθνικό Πάρκο Δαδιάς - Λευκίμης – Σουφλίου έχει καεί. Η περιοχή είχε πληγεί πέρυσι από άλλη μεγάλη πυρκαγιά, η οποία είχε κάψει περισσότερα από σαράντα χιλιάδες στρέμματα. Η καταστροφή είναι δυστυχώς τώρα ακόμα μεγαλύτερη, καθώς η φωτιά έχει προχωρήσει στον πυρήνα του δάσους που βρίσκεται και η περιοχή με την αποικία του μαυρόγυπα.
Τo δάσος της Δαδιάς είναι μια από τις πιο σημαντικές προστατευόμενες περιοχές στην Ελλάδα, καθώς φιλοξενεί 3 από τα 4 συνολικά είδη γύπα στην Ευρώπη, όπως και τον μοναδικό αναπαραγόμενο πληθυσμό μαυρόγυπα σε ολόκληρη τη βαλκανική χερσόνησο. Αποτελεί επίσης ένα από τα λίγα καταφύγια και άλλων σπάνιων αρπακτικών πουλιών, ενώ συναντάμε ακόμα μια υψηλή ποικιλία αμφιβίων και ερπετών, καθώς και πληθώρα μικρών και μεγάλων θηλαστικών, όπως λύκους, ζαρκάδια και σκίουρους.
Η φωτιά συνεχίζει να μαίνεται και το μέτωπο έχει δυστυχώς ενωθεί με την πυρκαγιά στην Αλεξανδρούπολη. Η περίμετρος της περιοχής που καίγεται ξεπερνά αυτή τη στιγμή τα 110 χλμ. Προς το παρόν δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για την έκταση, την ένταση και τη συνολική απώλεια. Είναι όμως γεγονός πως οι καιρικές συνθήκες δεν βοηθούν, όπως και το ότι η ξηρασία όλη τη χρονιά ήταν πολύ έντονη.
Το Εθνικό Πάρκο Δαδιάς - Λευκίμης – Σουφλίου είναι μια περιοχή που μας έχει καθορίσει ως οργάνωση. Είναι μια περιοχή στην οποία δουλεύουμε εδώ και 30 χρόνια, αναγνωρίζοντας τη ζωτική σημασία της για τις τοπικές κοινότητες και την τεράστια οικολογική της αξία για την Ελλάδα, τα Βαλκάνια και όλη την Ευρώπη. Πέρα από την αναμφισβήτητη αξία της, είναι μια περιοχή με την οποία είμαστε συναισθηματικά συνδεδεμένοι. Προσωπικά, είναι σα να έχασα ένα φίλο. Ωστόσο, είμαστε περήφανοι για τα όσα πετύχαμε μέχρι τώρα και η μοναδική επιλογή πλέον είναι να κοιτάξουμε μπροστά και να εστιάσουμε στην επόμενη μέρα. Η πρόκληση δεν είναι τόσο η αναγέννηση του δάσους, αν δεν εμποδιστεί και αν προστατευτέι ώστε να μην ξανακαεί στο προσεχές μέλλον αυτό θα γίνει, καθώς ήταν ένα ώριμο πευκοδάσος που δεν είχε καεί για δεκαετίες. Η πρόκληση είναι περισσότερο το μέλλον των ειδών που ζούσαν εκεί και κυρίως των γυπών. Μετα από τα τόσα χρόνια έρευνας και δουλειάς έχουμε όμως τα μέσα να βοηθήσουμε την προσαρμογή τους και να δώσουμε τη δυνατότητα να εποικίσουν νέες περιοχές τριγύρω. Θα το προσπαθήσουμε και θα το καταφέρουμε. Σκοπός μας είναι να γίνουν όλα σωστά και όχι σπασμωδικά, και κυρίως η περιοχή να έχει τη θεσμική προστασία που χρειάζεται. Θα είμαστε από κοντά, και μαζί με την Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας της Θράκης θα προσπαθήσουμε να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό.
Μπορείς να μάθεις περισσότερα για την απίστευτη οικολογική αξία της περιοχής και τη δράση μας εδώ.
Θα σας κρατάμε ενήμερους για τις εξελίξεις,
Παναγιώτα Μαραγκού
Επικεφαλής προγραμμάτων προστασίας περιβάλλοντος
