«Όταν στερείς από έναν λαό τα βασικά, τι άλλο επιδιώκεις – αν όχι τον ίδιο τον θάνατο;»Η πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Μελετητών Γενοκτονιών, Melanie O’Brien, μιλά αποκλειστικά στη LiFO και απαντά στο ερώτημα αν οι ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα πληρούν τις νομικές προϋποθέσεις για να χαρακτηριστούν γενοκτονία.Στo σκληρό πλαίσιο του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου οι όροι δεν χρησιμοποιούνται τυχαία. Η λέξη «γενοκτονία» έχει βαρύνουσα σημασία και η χρήση της –ιδίως από επίσημα πρόσωπα– προϋποθέτει νομική τεκμηρίωση και ιδιαίτερη προσοχή. Όταν, ωστόσο, μιλάει γι' αυτήν η πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Μελετητών Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars-IAGS), το ερώτημα παύει να είναι θεωρητικό: αφορά τον ίδιο τον πυρήνα της διεθνούς έννομης τάξης. Στην αποκλειστική της συνέντευξη στη LiFO η δρ Melanie O’Brien, πρόεδρος της IAGS και αναπληρώτρια καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αυστραλίας, δηλώνει ρητά: οι ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα πληρούν τις νομικές προϋποθέσεις για να χαρακτηριστούν ως εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας – και γενοκτονία. «Γίνονται δηλώσεις εκ μέρους της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας του Ισραήλ που δείχνουν την πρόθεσή τους να καταστρέψουν τους Παλαιστίνιους· βομβαρδισμοί αμάχων επί μακρό χρονικό διάστημα· καταστροφή ζωτικών υποδομών· θάνατοι σε τεράστια κλίμακα· στέρηση τροφής, νερού και υγειονομικής περίθαλψης. Τι άλλο επιδιώκεις όταν στερείς τα βασικά για την επιβίωση, πέρα από τον ίδιο τον θάνατο;» λέει. Η γενοκτονία δεν είναι απλώς αριθμοί, είναι πρόθεσηΣύμφωνα με τη Σύμβαση του 1948, η γενοκτονία ορίζεται όχι μόνο από τις πράξεις αλλά και από την πρόθεση. Αυτή η «ειδική πρόθεση» (special intent), όπως εξηγεί η δρ O’Brien, είναι το στοιχείο που διαφοροποιεί τη γενοκτονία από άλλα διεθνή εγκλήματα. Η πρόθεση μπορεί να αποδειχθεί από μοτίβα δράσης και δημόσιες δηλώσεις. «Στην περίπτωση της Γάζας, έχουμε ακριβώς αυτά: δημόσιες δηλώσεις για την εξόντωση πληθυσμών, το σταθερό μοτίβο των βομβαρδισμών και τη μακροχρόνια άρνηση ανθρωπιστικής βοήθειας. Αυτή η πρακτική δείχνει ότι ο στόχος είναι η καταστροφή του πληθυσμού», εξηγεί. Αναφερόμενη στις προσωρινές εντολές που εξέδωσε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στη δίκη που ξεκίνησε η Νότια Αφρική κατά του Ισραήλ, η δρ O’Brien είναι ξεκάθαρη: οι εντολές αυτές είναι δεσμευτικές, αλλά το Ισραήλ δεν τις τηρεί. «Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης διέταξε το Ισραήλ να διασφαλίσει την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. Όμως το Ισραήλ συνεχίζει να παραβιάζει αυτές τις εντολές καθημερινά. Αυτό σημαίνει πως όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι παραβιάζεται το Διεθνές Δίκαιο, ανεξάρτητα από τις δηλώσεις περί “συμμόρφωσης”», τονίζει. Το φαγητό ως όπλο εξόντωσηςΌπως αναλύει η καθηγήτρια, η στέρηση βασικών μέσων διαβίωσης μπορεί να χαρακτηριστεί ταυτόχρονα ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και ως γενοκτονία, ανάλογα με την πρόθεση. «Η παρεμπόδιση της ανθρωπιστικής βοήθειας και η πρόκληση συνθηκών λιμού μπορεί να στοιχειοθετήσει την πράξη της “εξόντωσης” (crimes against humanity of extermination) ή το άρθρο της γενοκτονίας που οδηγεί στην καταστροφή ενός πληθυσμού», επισημαίνει. Όσο για τη δυνατότητα λογοδοσίας, αναγνωρίζει τα γεωπολιτικά εμπόδια –τις ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ασφαλείας, τη μη συμμόρφωση κρατών με τις υποχρεώσεις τους έναντι του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου–, αλλά τονίζει: «Οι συνθήκες αλλάζουν. Ποιος θα φανταζόταν πριν από λίγα χρόνια ότι ο πρώην Πρόεδρος των Φιλιππίνων θα παραδινόταν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο; Οι πολίτες πρέπει να πιέσουν τις κυβερνήσεις τους να συμμετάσχουν σε μηχανισμούς λογοδοσίας. Και, το πιο απλό, να μη στέλνουν όπλα σε κράτη που διαπράττουν εγκλήματα». Ολόκληρη η συνέντευξη με τη δρα Melanie O’Brien— Κατά τη γνώμη σας ως ειδικού, συνιστούν οι ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα, σύμφωνα με νομικά κριτήρια, γενοκτονία βάσει της Σύμβασης του 1948; Ποιοι είναι οι πιο κρίσιμοι δείκτες για την εκτίμηση αυτή; — Πόσο καθοριστικός είναι ο ρόλος της πρόθεσης (mens rea) στον προσδιορισμό της γενοκτονίας; Μπορεί η «πρόθεση καταστροφής» να συναχθεί από πολιτικές ή στρατιωτικές δηλώσεις και πρότυπα συμπεριφοράς; — Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εξέδωσε προσωρινά μέτρα κατά του Ισραήλ. Ποια είναι η νομική σημασία αυτών των μέτρων και ποιες οι συνέπειες, εάν αγνοηθούν; — Μπορεί η εσκεμμένη παρεμπόδιση παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας και η δημιουργία συνθηκών λιμού να συνιστούν γενοκτονία ή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας; Πώς διαχωρίζονται νομικά αυτές οι κατηγορίες; — Πώς επηρεάζουν η γεωπολιτική ισχύς και οι κρατικές συμμαχίες τη δυνατότητα των διεθνών μηχανισμών δικαιοσύνης να κάνουν τους υπεύθυνους να λογοδοτήσουν; Ποιοι ρεαλιστικοί δρόμοι νομικής ή ηθικής πίεσης υπάρχουν;
Χρυσέλλα Λαγαρία Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας μπορείτε να το στείλετε την διεύθυνση: [email protected] Για το αρχείο της λίστας μπορείτε να επισκεφθείτε τον σύνδεσμο: https://www.mail-archive.com/[email protected]/maillist.html --- Λάβατε αυτό το μήνυμα επειδή έχετε εγγραφεί στην ομάδα "orasi" των Ομάδων Google. Για να απεγγραφείτε απ' αυτή την ομάδα και να σταματήσετε να λαμβάνετε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου απ' αυτή, στείλτε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση [email protected]. Για να δείτε αυτή τη συζήτηση, επισκεφτείτε το https://groups.google.com/d/msgid/orasi/4431F827-11E3-410D-B243-31FA23B6E493%40gmail.com. |
Title: «Όταν στερείς από έναν λαό τα βασικά, τι άλλο επιδιώκεις – αν όχι τον ίδιο τον θάνατο;» | LiFO
