Τι πιστεύουν οι Ελληνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη | Protagon.grΗ Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ ή ΑΙ) μάς μοιάζει με θηρίο, τέρας για την ακρίβεια. Και φοβόμαστε πως αυτή είναι η αλήθεια, αλλά το εκτιμούμε ιδιαιτέρως όταν επιδεικνύει το εξημερωμένο πρόσωπό του. Κυρίως όταν τίθεται στις υπηρεσίες μας. Ενόσω, δηλαδή, στέκεται έξω από την πόρτα μας κάθε φορά που απειλούμαστε από την πολυπλοκότητα των απαιτήσεων που αναδύονται σε κάθε επίπεδο, από την ανάγκη ταχύτατης απόκρισης σε αυτές, ακόμη και από την ιδιαιτερότητα της εποχής που τις γεννάει. Στη διαπίστωση βάζει τη βούλα της η έρευνα του οργανισμού διαΝΕΟσις με τίτλο «Τι πιστεύουν οι Ελληνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη» (2026), η οποία έρχεται να φωτίσει αυτό το ομιχλώδες τοπίο, να χαρτογραφήσει τις αντιφάσεις, ενδεχομένως και να τις ερμηνεύσει. Η διαΝΕΟσις έχει, μάλιστα, αποφασίσει –όπως τόνισε στην παρουσίαση ο γενικός διευθυντής της, Διονύσης Νικολάου– να αφιερώσει ολόκληρο το έτος 2026 στην ΤΝ, αναγνωρίζοντας την κεφαλαιώδη σημασία που έχει πια στις ζωές μας. Ποιες είναι οι συνήθεις πρακτικές μας, οι φόβοι και οι προσδοκίες μας στη σχέση μας με τις νέες τεχνολογίες; Μόνο αν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, μπορούμε να σχεδιάσουμε έναν καλύτερο τρόπο συσχέτισης με αυτές, διατείνεται το think tank – και έχει δίκιο. Πρόκειται άλλωστε για σχέση δύσκολη, δαιδαλώδη, αφού η ΑΙ μπήκε πολύ επιθετικά στη ζωή μας. Μέσα σε λιγότερα από πέντε χρόνια, ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλον τον κόσμο χρησιμοποιούν τις εφαρμογές της. Η ταυτότητα της έρευνας Η έρευνα της διαΝΕΟσις πραγματοποιήθηκε από τη Metron Analysis με τηλεφωνικές και online συνεντεύξεις σε αντιπροσωπευτικό πανελλαδικό δείγμα 1.111 ατόμων, μεταξύ 8 και 13 Ιανουαρίου. Παρουσιάζει τα ανάμεικτα –όμως όχι πολύ έντονα, ακόμα– συναισθήματα των πολιτών της χώρας γύρω από τη χρήση της ΤΝ, τα πεδία που οι πολίτες θεωρούν ότι θα επηρεαστούν θετικά ή αρνητικά, τις ενίοτε μεγάλες διαφορές μεταξύ χρηστών και μη χρηστών, αλλά και τη σχεδόν καθολική αποδοχή που μπορεί να έχουν κάποιες πρωτοβουλίες ρύθμισης. Ταυτόχρονα δημοσιεύονται δύο αναλύσεις των αποτελεσμάτων της έρευνας, που επιχειρούν μια πρώτη αποτίμηση. Η πρώτη υπογράφεται από την ομάδα της Metron Analysis –τον Στράτο Φαναρά, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας, τον Γιάννη Μπαλαμπανίδη, πολιτικό αναλυτή, και την Πέννυ Αποστολοπούλου, senior research executive– και η δεύτερη από τον κοινωνιολόγο, μεταδιδακτορικό ερευνητή στο ΕΑΠ και διδάσκοντα στο ΕΚΠΑ, Ηρακλή Βογιατζή. Ο κ. Φαναράς χαρακτήρισε τον χάρτη που διαμορφώνεται με βάση τα ευρήματα της έρευνας ως «κινούμενη άμμο». Η έρευνα καταδεικνύει ότι η χρήση της ΤΝ δεν είναι απλώς ανοδική. Ακολουθεί εκθετική πορεία, ως εκ τούτου έχουμε την αίσθηση ότι δεν μπορούμε να την ελέγξουμε – σε απλά ελληνικά, μας απειλεί ευθέως. Την επιλέγουμε, παρά ταύτα. Σε κάποιες περιπτώσεις, δε, της δίνουμε μικρά ονόματα (ναι, συμβαίνει και αυτό), τη βαφτίζουμε καθημερινή συντροφιά μας συνομιλώντας μαζί της, τη ρωτάμε ακόμη και για θέματα ιατρικής υφής που μας αφορούν. Μέχρι και ψυχαναλυτή- ψυχοθεραπευτή τη βάζουμε, απέναντι από το ντιβάνι-πολυθρόνα μας. To ενδιαφέρον είναι ότι κινούμαστε σε φάσμα διπόλου, ανάμεσα στο ενδιαφέρον και την καχυποψία-επιφυλακτικότητα. Θεωρούμε ότι η ΤΝ θα μας επηρεάσει και θετικά, ως προς την αποδοτικότητα φερειπείν, αλλά και αρνητικά, ως προς την ψυχική ισορροπία μας – στα της εξωστρέφειας, ακόμη χειρότερα. Η κυριότερη επιφύλαξη που διατηρούμε απέναντί της είναι ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Φαίνεται να κυριαρχεί ο φόβος για τυχόν κλονισμό της ίδιας της δημοκρατίας, καθώς η ΤΝ, με την επιθετική ανάπτυξή της, δείχνει να τα θεωρεί όλα αυτά «ανθυπολεπτομέρειες». Σε γενικές γραμμές, η προδιάθεση των Ελλήνων απέναντι στην ΤΝ φαίνεται να είναι θετική. Η τεχνολογία δεν έρχεται όμως ποτέ χωρίς κόστος. Οι γυναίκες εκδηλώνουν τους έγκυρους φόβους τους, ενώ τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας υιοθετούν την ΤΝ με χαμηλότερο ρυθμό. Οσοι και όσες βρίσκονται έξω από την παραγωγική διαδικασία εμφανίζουν μια πιο αρνητική στάση, πιθανώς λόγω της ευάλωτης θέσης τους. Οι ταξικές διαφορές, όσον αφορά τα εισοδήματα, σχετίζονται με διαφορετικά επίπεδα χρήσης. Aναλυτικά τα αποτελέσματα της έρευνας ΕΔΩ. Μια πιο προσεκτική ματιά δείχνει τα εξής:
Στις απαντήσεις, προηγούνται η πληροφόρηση/ενημέρωση και η εκπαίδευση, με ποσοστά κοντά στο 65%, ενώ ακολουθεί η εργασία, με 52%. Είναι εμφανές και από άλλα σημεία της έρευνας ότι οι πολίτες αξιολογούν την ΤΝ ως ιδιαίτερα χρήσιμη για παρόμοιες λειτουργίες. Συχνά αναφέρονται επίσης η τεχνική βοήθεια και οι επισκευές (46%) και τα θέματα υγείας (31%). Παρότι αρκετά χαμηλότερα, τα ποσοστά όσων δηλώνουν ότι χρησιμοποιούν την ΤΝ ευρύτερα ως συνομιλητή, παρά για κάποιον συγκεκριμένο σκοπό ή υποχρέωση, δεν είναι αμελητέα, ειδικά αν κάποιος τα δει συνδυαστικά: 37% λένε ότι τη χρησιμοποιούν για ψυχαγωγία ή ασχολία στον ελεύθερο χρόνο, 31% για προσωπική ανάπτυξη και λιγότεροι για ψυχολογική βοήθεια (11%) ή για συντροφιά (6%).
Σύμφωνα με τους Φαναρά, Μπαλαμπανίδη και Αποστολοπούλου, εδώ διαφαίνεται μια ευρεία συναίνεση στην άποψη ότι η ΤΝ μπορεί να έχει θετική/μάλλον θετική επίδραση στις Επιστήμες (84,9%), ως εργαλείο που θα επιτρέψει επιστημονικά άλματα, όπως επίσης στη Λειτουργία των επιχειρήσεων (80,8%), αλλά και στον Δημόσιο τομέα/Γραφειοκρατία (80,1%), σε συνάρτηση πιθανόν με τις δυνατότητες αυτοματοποίησης και απλοποίησης διαδικασιών. Επονται, με χαμηλότερα αλλά ισχυρά επίπεδα θετικής πρόβλεψης, η Παραγωγικότητα της εργασίας, η Εκπαίδευση και η Προστασία του περιβάλλοντος. Αντίθετα, σε ό,τι αφορά τις Θέσεις εργασίας, την Προστασία προσωπικών δεδομένων, αλλά και την Εύρεση ερωτικού συντρόφου, ως πτυχή της ανθρώπινης κοινωνικής δραστηριότητας, η αναμενόμενη θετική επίδραση της ΤΝ πέφτει κάτω από το 30%. Εν προκειμένω, είναι χαρακτηριστικό ότι οι ηλικίες 40 ετών και άνω εκφράζουν ακόμη μεγαλύτερη επιφύλαξη όσον αφορά την επίδραση της ΤΝ στα προσωπικά δεδομένα, αλλά και στην εύρεση ερωτικού συντρόφου. Οσον αφορά το πεδίο της εργασίας ειδικότερα, αξίζει να σημειωθεί το εξής: Η επίδραση της ΤΝ αναμένεται να είναι μάλλον θετική στη διάσταση της παραγωγικότητας, περισσότερο από τους άνδρες παρά από τις γυναίκες (75,5% έναντι 58,9%), από τα άτομα υψηλότερου εκπαιδευτικού επιπέδου (79,8% στους κατόχους μεταπτυχιακού/διδακτορικού έναντι 56,4% στους αποφοίτους Δευτεροβάθμιας) και υψηλότερης κοινωνικής τάξης (76,3% στην ανώτερη/μέση ανώτερη τάξη, αλλά 55,4% στη μέση κατώτερη), καθώς και από όσους κατοικούν στην Αττική παρά στην περιφέρεια – δηλαδή σε στρώματα του πληθυσμού που είναι περισσότερο insiders της αγοράς εργασίας. Αντίθετα, η αντίληψη ότι η ΤΝ θα έχει αρνητική επίδραση στις θέσεις εργασίας, δηλαδή θα υποκαταστήσει ανθρώπινη εργασία, φαίνεται να ενισχύεται σε κατηγορίες που από αυτή τη σκοπιά αισθάνονται πιο επισφαλείς: στις γυναίκες, στις μεγαλύτερες παραγωγικές ηλικίες (40-64 ετών), στους ανέργους, που είναι εξ ορισμού outsiders της αγοράς εργασίας, και στα άτομα χαμηλότερης κοινωνικής τάξης.
«Μεταξύ ενθουσιασμού και ανησυχίας», χαρακτηρίζει ο κ. Βογιατζής τη σχέση του ελληνικού κοινού με την ΤΝ. Ακολουθώντας το μοτίβο των αντίστοιχων διεθνών ερευνών, παρατηρείται ευρεία εξοικείωση του ελληνικού κοινού με τον όρο ΤΝ. Το 80,1% του κοινού γνωρίζει τι είναι και μόλις το 5% αγνοεί αυτήν την τεχνολογία. Ενώ σημαντικό ποσοστό, πάνω από έξι στα δέκα άτομα του γενικού πληθυσμού, έχει αλληλεπιδράσει με τέτοια συστήματα. Η ορατότητα της ΤΝ διαπερνά σχεδόν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, με διάφορες διακυμάνσεις. Ωστόσο η δημοφιλία των συστημάτων ΤΝ ισορροπεί ανάμεσα στον τεχνολογικό ενθουσιασμό και την τεχνοφοβία. Η αμφιθυμία που παρατηρούν οι διεθνείς έρευνες καταγράφεται και στην ελληνική κοινή γνώμη. Στο σύνολο των ερωτηθέντων που γνωρίζουν τι είναι η ΤΝ υπερισχύει το ενδιαφέρον (54,8%) προς την τεχνολογία, ενώ το 45,8% δηλώνει επιφύλαξη ή καχυποψία. Η εμπιστοσύνη προς την ΤΝ ισοβαθμεί με τον φόβο (περίπου 12%), ενώ το αίσθημα της αισιοδοξίας για το μέλλον της είναι υπερδιπλάσιο (15%) από εκείνο της απαισιοδοξίας (6,4%). Εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι το ποσοστό που δηλώνει ότι δεν έχει κανένα συναίσθημα, το οποίο φτάνει μόλις το 4,8%, αναδεικνύοντας τη μοναδικότητα που χαρακτηρίζει αυτήν την περίοδο ανάπτυξης της ΤΝ. Η τεχνολογία αυτή δεν αφήνει αδιάφορους τους πολίτες, καθώς εμφανίζεται ως ριζοσπαστική και μέρος μιας συνολικότερης κοινωνικής μετάβασης. Συνεπώς, δεν μπορεί να περιοριστεί στο πεδίο των ειδικών, των κλειστών εργαστηρίων ή του χώρου παραγωγής. Αφορά πλέον σχεδόν το σύνολο της κοινωνίας. Κρίσιμη είναι η έμφυλη διαφοροποίηση στο συναίσθημα του φόβου απέναντι στην ΤΝ, όπου οι γυναίκες εμφανίζουν υπερδιπλάσιο ποσοστό (16,6%) από τους άνδρες (7,1%). Η συζήτηση για την ΤΝ δεν οργανώνεται μόνο γύρω από έναν γενικό «φόβο για την τεχνολογία», αλλά και γύρω από συγκεκριμένες ανισότητες. Στην ερώτηση για τις επιδράσεις της ΤΝ σε διάφορες όψεις της ζωής οι γυναίκες εμφανίζουν μεγαλύτερη συχνότητα αρνητικών απαντήσεων από τους άνδρες, σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες. Διαφορά παρατηρείται και στην ερώτηση για τη χρήση της ΤΝ, με τις γυναίκες να απαντούν καταφατικά σε ποσοστό 59,8%, σε σύγκριση με το 70,5% των ανδρών. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η «ενσάρκωση» της ΤΝ. Πολλές τεχνολογίες, όπως η ψηφιακή βοηθός Alexa, παρουσιάζονται με γυναικεία μορφή ή φωνή, έτοιμες να εξυπηρετήσουν πειθήνια τους χρήστες, ενισχύοντας στερεότυπα γύρω από τον ρόλο των γυναικών, αλλά εκπέμποντας και μια αίσθηση απειλής. Επιπροσθέτως, συστήματα ΤΝ που αξιολογούν αιτήσεις εργασίας και βιογραφικά έχουν κατηγορηθεί πολλές φορές για διακρίσεις εις βάρος γυναικών, ιδίως μεγαλύτερης ηλικίας.
Η ΤΝ εμφανίζει απειλητικά χαρακτηριστικά, τόσο για τα άτομα που τη χρησιμοποιούν όσο και για αυτά που την αποφεύγουν. Παρατηρώντας τους λόγους για τους οποίους το 30% των ερωτηθέντων δεν χρησιμοποιεί συστήματα ΤΝ, βλέπουμε να κυριαρχεί η απάντηση «Θέλω να παραμείνω ανθρώπινος». Ο φόβος της αλλοτρίωσης ή ενός μέλλοντος όπου οι μηχανές θα διαλύσουν τους ανθρώπους είναι διάχυτος στη δημόσια σφαίρα, κάτι που συχνά μας θυμίζουν επενδυτές όπως ο Ελον Μασκ, οι οποίοι προειδοποιούν για τη βιβλική καταστροφή που φέρνουν οι τεχνολογίες που οι ίδιοι κατασκευάζουν. Ο φόβος αντανακλά ένα Δυτικό φαντασιακό γύρω από την κυριαρχία της μηχανής επί του ανθρώπου, το οποίο μπορούμε να δούμε σε μια σειρά ταινιών επιστημονικής φαντασίας, όπως «Matrix» και «Terminator». Ο εφιάλτης του μοντέρνου Προμηθέα, που εισήγαγε η Μέρι Σέλεϊ με την ιστορία του Φρανκενστάιν, εξέφραζε τους υπαρκτούς λόγους ανησυχίας για τον ρόλο των μηχανών στην παραγωγή την περίοδο των πρώτων βιομηχανικών επαναστάσεων. Στην ερώτηση «Γιατί δεν χρησιμοποιείτε ΤΝ;», το 24,1% απαντά ότι δεν εμπιστεύεται τις πλατφόρμες ΤΝ, γεγονός που δείχνει μια τάση δυσπιστίας ως προς τον ρόλο τους. Αντίστοιχα, το 20,4% των απαντήσεων εκφράζει ανησυχίες για την ιδιωτικότητα των προσωπικών δεδομένων. Ο φόβος μπορεί να μην αφορά μόνο προσωπικά ζητήματα ασφάλειας, αλλά και επιδράσεις στους θεσμούς της δημοκρατίας. Η χρήση νέων τεχνολογιών ως εργαλεία χειρισμού της πολιτικής ζωής έχει καταγραφεί στο παρελθόν, όπως στην περίπτωση της Cambridge Analytica.
Το 58% απαντά ότι λειτουργεί ως «βοηθός», ενώ η αμέσως πιο δημοφιλής απάντηση είναι «απλός συνομιλητής». Οι απαντήσεις αυτές δείχνουν μια συναισθηματική απόσταση από την τεχνολογία και την αντιμετώπισή της ως εργαλείο. Από την άλλη, δεν είναι λίγες οι απαντήσεις που δείχνουν μια πιο «ανθρώπινη» προσέγγιση προς τις μηχανές, με το 10,9% να τη χαρακτηρίζει «φίλο» και το 6,7% «ανταγωνιστή» ή «αντικαταστάτη». Το 30,4% τη θεωρεί «δάσκαλο ή σύμβουλο» για διάφορα θέματα, άποψη που συμβαδίζει και με τα υψηλά ποσοστά θετικών απαντήσεων για τον ρόλο της ΤΝ στην εκπαίδευση και στις διατροφικές συμβουλές.
Ενα σημαντικό ποσοστό Ελλήνων και Ελληνίδων δίνει μεγάλη έμφαση στον θετικό ρόλο της ΤΝ στην ανθρώπινη παραγωγικότητα (31,4% «θετικά» και 42,1% «μάλλον θετικά»). Επίσης, αναγνωρίζουν τη χρήση της ως εργαλείο, όπως φαίνεται και από την αντίστοιχη ερώτηση που έγινε στους χρήστες ΤΝ. Οι περισσότεροι αποκρίθηκαν θετικά ως προς τη βοήθεια που τους προσφέρει στην εργασία τους («συμφωνώ» 36,4% και «μάλλον συμφωνώ» 42,9%). Η καθολικότητα της ΤΝ επεκτείνεται και πέρα από τον εργασιακό χώρο, με το 69,4% να δηλώνει ότι θα επιδράσει θετικά στην επίλυση σύνθετων προβλημάτων (31,3% «θετικά» και 38,1% «μάλλον θετικά»). Η ΤΝ θα επιδράσει θετικά στη λήψη δύσκολων αποφάσεων; Το ισοζύγιο των θετικών με τις αρνητικές απόψεις κλίνει προς τις πρώτες (55,5%). Αυτό που γίνεται εδώ ορατό είναι μια ευνοϊκή συσχέτιση με τις μηχανές, όταν αυτές εντάσσονται σε ένα πλαίσιο συνεργασίας, και όχι ανταγωνισμού. Το ίδιο περίπου ισοζύγιο βλέπουμε στο ζήτημα της ανθρώπινης δημιουργικότητας (50% «θετικά και μάλλον θετικά»). Την αισιοδοξία γύρω από τα ζητήματα συνεργασίας και ενίσχυσης της ανθρώπινης δράσης διαδέχεται η απαισιοδοξία στα ζητήματα συναισθηματικών σχέσεων και συμπεριφοράς. Η επίδραση της ΤΝ στην ψυχική ισορροπία αξιολογείται αρνητικά με 59,5% («μάλλον αρνητικά» 35,3% και «αρνητικά» 24,2%). Ακόμη πιο δυσμενείς είναι οι προσδοκίες γύρω από την επίδραση στην κριτική σκέψη (33% «μάλλον αρνητικά» και 30,3% «αρνητικά»), στην ανθρώπινη εξωστρέφεια (38,1% «μάλλον αρνητικά» και 30,3% «αρνητικά») και στη σύνδεση με άλλους ανθρώπους (38,6% «μάλλον αρνητικά» και 39,9% «αρνητικά»).
Στο σύνολο των ερωτώμενων που έχουν έστω ακουστά την ΤΝ, η συναισθηματική αντίδραση που μοιάζει να επικρατεί είναι ο συνδυασμός «Ενδιαφέρον» και «Επιφυλακτικότητα» (54,8% και 45,8%), μακράν περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα, θετικό ή αρνητικό, όπως η «Αισιοδοξία» (15%) ή ο «Φόβος» (12%). Η εισβολή της ΤΝ στη ζωή μας είναι αρκετά πρόσφατη και ταχεία, ώστε τα συναισθήματά μας απέναντί της δεν έχουν ακόμη αποκτήσει βάθος, αλλά παραμένουν σε ένα επίπεδο όπου αυτό το νέο φαινόμενο μάς φαίνεται ενδιαφέρον, αφού μας αφορά, και ταυτόχρονα το αντιμετωπίζουμε με καχυποψία, δεδομένης και της έντονης συζήτησης που έχει πυροδοτηθεί για το αν αποτελεί ευκαιρία ή απειλή για το μέλλον των ανθρώπων και των ανθρώπινων κοινωνιών. Το ενδιαφέρον αυξάνεται όσο κινούμαστε σε νεότερες ηλικίες, αλλά και στα υψηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης (για να φτάσει στο 64,5% στους 17-24 ετών και στο 66,5% στους κατόχους μεταπτυχιακού/διδακτορικού), καθώς επίσης στους επιχειρηματίες, στους μισθωτούς και στους ελεύθερους επαγγελματίες- επιστήμονες και στους φοιτητές, κατηγορίες δηλαδή για τις οποίες η ΤΝ μπορεί να έχει άμεσα πρακτικά οφέλη και εφαρμογές. Αντίθετα, η επιφυλακτικότητα αυξάνεται στις μεγαλύτερες ηλικίες, στους συνταξιούχους, στους ανέργους και στα άτομα που ασχολούνται με οικιακές εργασίες, όπου οι πρακτικές όψεις της ΤΝ είναι μάλλον περιορισμένες.
Το 90,3% υποστηρίζει την εφαρμογή περιορισμών, ενώ το 8,9% υποστηρίζει την πλήρη ελευθερία της. Τα ποσοστά αλλάζουν ελαφρά ανάμεσα στην ομάδα των ατόμων που χρησιμοποιούν την ΤΝ και εκείνων που απλώς τη γνωρίζουν (88,5% και 94,3% αντιστοίχως δηλώνουν υπέρ της ρύθμισης). Ο νόμος για τα προσωπικά δεδομένα και ο πιο πρόσφατος Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων (ΓΚΠΔ), μαζί με τον Κανονισμό για την Τεχνητή Νοημοσύνη, αποτελούν μέρος της νομικής ευρωπαϊκής κουλτούρας, γεγονός που ίσως επιδρά στις απόψεις. Ακολουθήστε το Protagon στο Google News Κώστας στάλθηκε από το iPhone μου
-- Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας μπορείτε να το στείλετε την διεύθυνση: [email protected] Για το αρχείο της λίστας μπορείτε να επισκεφθείτε τον σύνδεσμο: https://www.mail-archive.com/[email protected]/maillist.html --- Λάβατε αυτό το μήνυμα επειδή έχετε εγγραφεί στην ομάδα "orasi" των Ομάδων Google. Για να απεγγραφείτε απ' αυτή την ομάδα και να σταματήσετε να λαμβάνετε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου απ' αυτή, στείλτε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση [email protected]. Για να δείτε αυτή τη συζήτηση, επισκεφτείτε το https://groups.google.com/d/msgid/orasi/BE460359-E5F4-452D-BB5F-E1249A1D8423%40icloud.com. |
[orasi] Τι πιστεύουν οι Ελληνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη | Protagon.gr
'Konstantinos Theodoropoulos' via orasi Sat, 07 Mar 2026 11:13:27 -0800
Title: Τι πιστεύουν οι Ελληνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη | Protagon.gr
