«Δεν ζητάμε να μας δώσουν, αλλά να μην μας πάρουν»: Γιατί απεργούν οι οδηγοί ταξί
Ο Γιώργος Βαρσαμάκης, οδηγός ταξί, περιγράφει στη LiFO την κατάσταση και τα προβλήματα που απειλούν τη βιωσιμότητα του επαγγέλματός του
FacebookTwitterΦωτ. αρχείου από απεργία ταξί / EUROKINISSI
«Μπορεί ο κόσμος να λέει "μα τι ζητάνε πάλι;". Παιδιά δεν ζητάμε κάτι καινούργιο, ζητάμε να μην μας πάρουν» εξηγεί ο οδηγός ταξί Γιώργος Βαρσαμάκης, μιλώντας στη LiFO.
Με αφορμή την πανελλαδική απεργία των οδηγών ταξί, που ξεκίνησε από νωρίς το πρωί της Τρίτης και αναμένεται να διαρκέσει μέχρι και το πρωί του Σαββάτου, ο Γιώργος Βαρσαμάκης είναι ανάμεσα στους επαγγελματίες που ζητούν λύση σε μια σειρά από επείγοντα ζητήματα που επηρεάζουν το επάγγελμά τους.
Συμμετέχοντας στην κινητοποίηση και δίνοντας το παρών έξω από τη Βουλή, περιγράφει τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος του, εξηγώντας παράλληλα τους λόγους που οδήγησαν στην απόφαση για απεργία.
Τα προβλήματα που φέρνουν τα ταξί στο τραπέζι των συζητήσεων
Το πρώτο αίτημα αφορά την πρόσβαση των ταξί στις λεωφορειολωρίδες. Ο κ. Βαρσαμάκης, εξηγεί πως η απαγόρευση τους καθυστερεί σημαντικά, εμποδίζοντας τόσο την ταχύτητα εξυπηρέτησης των πελατών όσο και την αποτελεσματικότητα του ίδιου του επαγγέλματος. Παρά τις προτάσεις και έρευνες που έχουν καταθέσει, οι ελληνικές αρχές αρνούνται να ακολουθήσουν το παράδειγμα μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων, όπου τα ταξί κινούνται νόμιμα σε ειδικές λωρίδες.
«Το πρώτο από τα αιτήματα που είναι και πιο πιο light, είναι οι λεωφορειολωρίδες, που δεν μας επιτρέπουν την είσοδο. Αυτό είναι πάγιο αίτημα, εδώ και αρκετούς μήνες που έχει ψηφιστεί και δεν μας επιτρέπεται να μπαίνουμε, γιατί αρχικά μας δημιουργεί πρόβλημα και στο πως θα πάρουμε έναν πελάτη, δεν είναι μόνο πως θα κινηθούμε μέσα. Και ο πελάτης πληρώνει και δεν μπορεί να κινηθεί γρήγορα, ενώ το παίρνει για να κινηθεί με ασφάλεια και ταχύτερα. Κάθεται γράφει το ταξίμετρο και εμείς κολλάμε στην κίνηση πίσω από τα υπόλοιπα ΙΧ, ενώ είμαστε ένα μέσω δημοσίας χρήσης», αναφέρει αρχικά.
«Θα έπρεπε να είμαστε δεξιά μαζί με τα λεωφορεία και να μπαίναμε, να βγαίναμε... ξέρει ο επαγγελματίας αυτοκινητιστής πότε να μπει και πότε να βγει, να κινηθούμε έξυπνα και να εξυπηρετηθεί και ο πελάτης και εμείς να μη χάνουμε χρόνο, να πάρουμε την επόμενη διαδρομή μας πιο γρήγορα. Τους έχουμε πάει πολλές έρευνες, από μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης που μπαίνουν στις λεωφορειολωρίδες τα ταξί και το αρνούνται», συμπληρώνει.
Παράλληλα, ένα δεύτερο θέμα αφορά την ανανέωση της ειδικής κάρτας ταξί και το ποινικό μητρώο. Ο οδηγός υπογραμμίζει τον κίνδυνο που δημιουργεί η επικείμενη αλλαγή του νόμου, καθώς ακόμα και ένα απλό τροχαίο ατύχημα θα μπορούσε να εμποδίσει την ανανέωση της άδειας, θέτοντας σε αμφιβολία τη συνέχεια της επαγγελματικής τους καριέρας.
«Με λίγα λόγια εγώ που είμαι 40 χρονών και έχω άλλα 25 χρόνια που μου μένουν στο επάγγελμα, ποιος μου λέει ότι δεν θα κάνω ένα απλό τροχαίο ατύχημα; Να χτυπήσω για παράδειγμα ένα μηχανάκι. Που να φταίω δηλαδή, θα μου δημιουργήσει πρόβλημα και δεν θα μπορώ να ανανεώσω την ειδική κάρτα», εξηγεί.
«Τι θα γίνεται με τα ταξί που έχουν δύο βάρδιες; Θα κάθομαι στα σουπερμάρκετ να φορτίζω και να τσακώνομαι;»
Ταυτόχρονα, σοβαρές ενστάσεις υπάρχουν για την υποχρεωτική μετάβαση σε ηλεκτρικά οχήματα. Τα υψηλά κόστη αγοράς και η έλλειψη υποδομών, όπως ταχυφορτιστές, καθιστούν τη διαδικασία πρακτικά ανέφικτη, ειδικά για οδηγούς με δύο βάρδιες.
«Εμάς τα οχήματά μας έχουν ημερομηνία λήξης, η άδεια είναι «κουμπωμένη» πάνω στο αυτοκίνητο, είτε στα 15 είτε στα 18 χρόνια. Τώρα μας λένε ότι όταν τελειώσει, θα πάρουμε υποχρεωτικά ηλεκτρικό. Για τα ηλεκτρικά οχήματα ξεκινάμε από 40.000 ευρώ και πάνω, ενώ μέχρι τώρα μπορούσαμε με περίπου 20.000 ευρώ να πάρουμε ένα ΙΧ που θα έχει πιο οικονομικά ανταλλακτικά κλπ» σημειώνει χαρακτηριστικά.
«Το πιο σοβαρό όμως πρόβλημα που το καταλαβαίνουν όλοι, είναι ότι δεν υπάρχουν υποδομές, ταχυφορτιστές. Δηλαδή τι θα κάνουμε; Θα καθόμαστε να χάνουμε το μεροκάματό μας για να φορτίζουμε; Και τι θα γίνεται με τα ταξί που έχουν δύο βάρδιες; Θα κάθομαι στα σουπερμάρκετ να φορτίζω και να τσακώνομαι;» ξεκαθαρίζει.
Τέλος, οι οδηγοί εκφράζουν ανησυχία για το νέο πλαίσιο που αφορά τα βαν, το οποίο καταργεί την ελάχιστη χρέωση και τις περιοριστικές προκρατήσεις, δημιουργώντας αθέμιτο ανταγωνισμό για τα ταξί και πλήττοντας τη βιωσιμότητα του επαγγέλματος.
«Τέταρτο αίτημά μας, που είναι και το πιο κύριο, είναι το θέμα με το άρθρο 52, το οποίο αφορά τα βαν ΕΙΧ με οδηγό. Αυτά μέχρι τώρα είχαν 3 ώρες ελάχιστο μίσθωμα και 90 ευρώ ελάχιστο τιμολόγιο. Ήταν πιο πολύ στην τουριστική μεταφορά. Το νέο νομοσχέδιο, λέει τώρα ότι με υπουργική απόφαση από εδώ και στο εξής, θα ορίζει ο εκάστοτε υπουργός το ελάχιστο χρονομίσθωμα που μπορεί ένα βαν να πάρει τον επόμενο πελάτη».
»Καταργεί και το να επιστρέφουν στη βάση τους, συν ότι μέχρι τώρα είχαν και έναν χρόνο προκράτησης για να μην μπορούν να κάνουν αστική μεταφορά, όπως κάνουν τα ταξί. Μέχρι τώρα, αυτός ήταν και ο διαχωρισμός μας. Καταργείται και αυτό», καταλήγει.
Χρυσέλλα Λαγαρία
--
Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας μπορείτε να το στείλετε την διεύθυνση: [email protected]
