-------- Αρχικό Μήνυμα --------
Θέμα: [Νέο άρθρο] Η θυσία, μια πασχαλινή ιστορία του Ν. Λαπαθιώτη
Ημερομηνία: Sun, 15 Apr 2012 07:30:21 +0000
Από: "Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία" <[email protected]>
Προς: [email protected]
New post on *Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία*
<http://sarantakos.wordpress.com/author/sarant/>
Η θυσία, μια πασχαλινή ιστορία του Ν. Λαπαθιώτη
<http://sarantakos.wordpress.com/2012/04/15/lapa-thysia/>
by sarant <http://sarantakos.wordpress.com/author/sarant/>
/Παλιότερα, οι εφημερίδες και τα περιοδικά συνήθιζαν, στο
χριστουγεννιάτικο ή πρωτοχρονιάτικο και στο πασχαλινό τους φύλλο, που
είχε περισσότερες σελίδες από τα συνηθισμένα, να δημοσιεύουν και έκτακτη
φιλολογική ύλη, ποιήματα και διηγήματα, συνήθως αδημοσίευτα ως τότε και
γραμμένα κατά παραγγελία από γνωστούς συγγραφείς, και συνήθως με θέμα
χριστουγεννιάτικο ή πασχαλινό -πολλά διηγήματα του Παπαδιαμάντη ανήκουν
σ΄αυτή την κατηγορία. Η συνήθεια δεν έχει ολότελα σβήσει, κάποιες
ανάλογες προσπάθειες θυμάμαι αμυδρά και τα τελευταία χρόνια, πάντως έχει
σαφώς ατονήσει. /
/Καθώς λοιπόν εμείς την Κυριακή έτσι κι αλλιώς έχουμε λογοτεχνικό θέμα,
σκέφτηκα να βάλω σήμερα ένα μικρό πασχαλινό διήγημα του Ναπολέοντα
Λαπαθιώτη, που δημοσιεύτηκε στις 19 Απριλίου 1925 στο περιοδικό
Μπουκέτο, το λαϊκό, ποιοτικό περιοδικό ποικίλης ύλης με το οποίο τακτικά
συνεργαζόταν ο Λαπαθιώτης εκείνη την περίοδο. Θυμίζω ότι πρόσφατα
κυκλοφόρησε, από τις εκδόσεις Ερατώ και σε δική μου επιμέλεια, ο πρώτος
τόμος των διηγημάτων του Ν. Λαπαθιώτη (Τα μαραμένα μάτια και άλλες
ιστορίες <http://sarantakos.wordpress.com/mybooks/maramenamatia/>) και
ότι έχω σκοπό, καιρού επιτρέποντος, να εκδώσω και τους υπόλοιπους τόμους
-το σημερινό διήγημα θα ενταχθεί στον δεύτερο τόμο. Μονοτονίζω και
μεταφέρω την ορθογραφία στα σημερινά (αν και έτσι κι αλλιώς το Μπουκέτο
ακολουθούσε ορθογραφία πολύ όμοια με τη σημερινή, π.χ. είχε καταργήσει
τη διάκριση υποτακτικής-οριστικής)/.
/Κλείνοντας, εύχομαι σε όλους καλή Ανάσταση, με διάφορες σημασίες της
λέξης. Το ιστολόγιο ίσως αναπαυθεί αύριο./
Η θυσία
(Ιστορία Πασχαλινή)
Μια φορά κι έναν καιρό –πάνε τώρα χρόνια– μια σκοτεινή κι αλλόκοτη
βραδιά, ο Χριστός κατέβηκε στον κόσμο.
Πρώτη φορά κατέβαινε στη γη, και μοναχός Του βάδιζε στην τύχη· ήταν ένα
βράδυ ζεστό και τρυφερό, ένα δρομάκι ήσυχο φαινότανε μπροστά Του, ο
ήλιος μόλις είχε βασιλέψει. και καθώς πήρε το δρομάκι εκείνο, βγήκε προς
τη μεριά της Ιουδαίας.
Φορούσε ρούχα ταπεινά κι απλά, κι ακουμπούσε μαλακά σ’ ένα κλαρί, που
μόλις το ’χε κόψει μέσ’ στο δάσος· δε μπορούσε κανείς να Τον γνωρίσει,
κανείς να Τον γνωρίσει κι από τίποτα –εξόν απ’ τα μεγάλα Του τα μάτια,
που φέγγανε γλυκά μέσ’ στο σκοτάδι, σα δυο μεγάλα σιωπηλά φεγγάρια·
έμοιαζε τώρα σαν προσκυνητής, από κείνους που ξεκινάν για τόπους
μακρινούς, και ζούνε διακονεύοντας στο δρόμο το ψωμί τους.
Τα ρόδα τ’ ανοιξιάτικα μοσκοβολούσαν τώρα. Γύρω ήταν απλωμένη ησυχία·
τ’ άστρα φεγγοβολούσανε ψηλά, με τα γλυκά τρεμουλιαστά τους φώτα.
Κι έτσι που περπατούσε αφαιρεμένος, βυθισμένος πάντα μέσ’ στις σκέψεις
Του, είδε άξαφνα, στο στρίψιμο του δρόμου, ένα πλήθος άλλα φώτα που
βαδίζανε, και φτάναν τώρα, όλα μαζί, σαν ένα μεγάλο αστερισμό· τράβηξε
τότε προς αυτά τα φώτα, μαντεύοντας πώς σίμωνε σε κάποια πολιτεία. Κι
αληθινά, εκεί, σ’ αυτό το μέρος, ήτανε μια μεγάλη πολιτεία, που, καθώς
πλησίαζε, μεγάλωνε, κι άρχιζε πια να ξεχωρίζει και τα σπίτια της: ήταν
όλα γύρω φωτισμένα –κι ήταν παντού η ίδια φωταψία, σάμπως να γινόταν
πανηγύρι· ερχόταν, όσο σίμωνε, στ’ αυτιά Του, το βουητό και των
ανθρώπων οι φωνές. Κι όταν έφτασε ακόμα πιο σιμά, είδε να προβάλουν από
πέρα, ένα πλήθος άνθρωποι που φώναζαν, και βαστούσαν πέτρες και
κοντάρια, κι αναμμένους κόκκινους δαυλούς· ήταν άντρες, γυναίκες και
παιδιά, και φώναζαν μαζί, και βλαστημούσαν, και χτυπούσαν τον αέρα με
τις βέργες, σκούζοντας ώρες-ώρες σαν τρελοί.
Κι όταν άρχισε να βλέπει πιο καλά, είδε, μπροστά, να περπατάνε
στρατιώτες, με λόγχες, με λοφία και με κράνη· κι είχανε στη μέση κάποιον
άνθρωπο· κι ο άνθρωπος αυτός ήταν ξυπόλητος, όλο κουρέλια γύρω κι
ελεεινός· στα μαλλιά του είχανε βάλει ένα στεφάνι αγκάθια και
τσουκνίδες, και κουβαλούσε μ’ αγωνία κάποιο ξύλο.
Τα μάγουλα του ήταν γδαρμένα κι όλο αίματα, γιομάτα χώματα, φτυσιές κι
ακαθαρσίες. Και το πλήθος γύρω του βοούσε, σα θάλασσα φριχτή κι
ανταριασμένη. Και των πυρσών οι κόκκινες ανταύγειες, φωτίζανε παράξενα
τα σπίτια, κι έκαναν να χορεύουν οι σκιές, μεγαλωμένες των ανθρώπων οι
σκιές, στους φωτισμένους τοίχους, γύρω-γύρω. Τότε ο Χριστός, σπρωγμένος
απ’ το πλήθος, πήγε σ’ έναν άνθρωπο σιμά, που πήγαινε κι αυτός μαζί,
τραβώντας τα μαλλιά του, –και γύρεψε να μάθει τι συμβαίνει.
Κι αυτός Του είπε, σκύβοντας στ’ αυτί του:
— Είν’ ένας προφήτης –δεν τον ξέρεις;– είν’ ένας προφήτης ξακουστός:
ήρθε στον κόσμο για να φέρει την αγάπη· μ’ αυτοί δεν τον κατάλαβαν
διόλου, γιατί μιλούσε λόγια των Αγγέλων. Κι οι βασιλιάδες οι τρανοί τον
φοβηθήκανε, και δώσαν προσταγή να τον κρεμάσουν· και τώρα πάνε για να
τον κρεμάσουν...
Και καθώς μιλούσε φοβισμένα, τα δάκρυά του τρέχανε ποτάμι.
Κι ο Χριστός, μπήκε τότε μέσ’ στο πλήθος, και θέλησε να ιδεί στο πρόσωπό
του· και καθώς πήγαινε να στρίψει στη γωνία, μπόρεσε μια στιγμή και τον
αντίκρισε. Και κείνος τότε σήκωσε τα μάτια και Τον κοίταξε.
Κι όλος ο κόσμος έσβησε τριγύρω –κι ο Χριστός, τίποτ’ άλλο πια δεν
έβλεπε, παρά τα φοβερά εκείνα μάτια. Και μοιάζανε σα δυο λυγμοί χαράς.
Και λέγανε τα μάτια εκείνα τώρα: «Είμαστε το τραγούδι της Αγάπης, και το
τραγούδι της Αθανασίας· και δεν υπάρχει τίποτε στον κόσμο –τίποτ’ άλλο,
παρά Καλοσύνη· τίποτ' άλλο, παρά Καλοσύνη!» Κι αυτά τα μάτια δε
σφαλνούσανε ποτέ, κι έλαμπαν απ’ το φως τού μαρτυρίου…
Κι ο προφήτης σκόνταψε και τρέκλισε, γιατί και κείνος γνώρισε τα μάτια
του Χριστού, κι έπεσε χάμου, με τα μούτρα μέσ’ στο χώμα.
Και καθώς τον έσπρωχναν οι άλλοι, και τον τραβούσαν για να σηκωθεί –μέσ’
στις φωνές και μέσ’ στη φασαρία– βρήκε την ευκαιρία ο Χριστός, και
παίρνοντας στην πλάτη του το ξύλο, μπήκεν Αυτός στη θέση τού προφήτη. Κι
επειδή κανένας δεν τον ήξερε, εμψυχωμένος απ’ τη μέθη της Θυσίας
–τράβηξεν ίσια για να σταυρωθεί…
………………………………………………………………………………………
Και κατόπι απ’ την Ταφή κι απ’ την Ανάσταση –καθώς τη διετήρησε η
παράδοση, κι οι μαρτυρίες των τεσσάρων Αποστόλων– ο Χριστός, τυλιγμένος
σ’ ένα σύννεφο, γύρισε ξανά στον ουρανό, πήγε κατευθείαν στον Πατέρα
Του, και τον βρήκε που μιλούσε μ’ έναν Άγγελο.
— Γιατί το έκανες αυτό; του λέει τότε εκείνος αυστηρά.
— Δεν ξέρω, αποκρίθηκε θλιμμένα και δειλά.
Και δυο μεγάλα δάκρυα λαμπρά, ήταν έτοιμα να στάξουν απ’ τα μάτια Του.
— Θα μου κάνεις άλλοτε τη χάρη, να μην ανακατώνεσαι διόλου στις
μικροϋποθέσεις των ανθρώπων –του ξαναείπε πάλι ο Θεός. Αυτές οι
καλοσύνες να σου λείπουν…
Και γύρισε ξανά κι εξακολούθησε την κουβέντα που είχε με τον Άγγελο.
/Μπουκέτο, 19.4.1925/
*sarant <http://sarantakos.wordpress.com/author/sarant/>* | 15 Απριλίου,
2012 at 10:29 | Ετικέτες: Αλ. Παπαδιαμάντης
<http://sarantakos.wordpress.com/?tag=%ce%b1%ce%bb-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%bc%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%82>,
Μπουκέτο
<http://sarantakos.wordpress.com/?tag=%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%ad%cf%84%ce%bf>,
Πάσχα
<http://sarantakos.wordpress.com/?tag=%cf%80%ce%ac%cf%83%cf%87%ce%b1> |
Κατηγορίες: Διηγήματα <http://sarantakos.wordpress.com/?cat=87016678>,
Λαπαθιώτης <http://sarantakos.wordpress.com/?cat=16377104>, Λογοτεχνία
<http://sarantakos.wordpress.com/?cat=176807> | URL: http://wp.me/prI7N-1De
Comment
<http://sarantakos.wordpress.com/2012/04/15/lapa-thysia/#respond> See
all comments
<http://sarantakos.wordpress.com/2012/04/15/lapa-thysia/#comments>
Unsubscribe or change your email settings at Manage Subscriptions
<https://subscribe.wordpress.com/?key=16d1972b4cd36260378f601921245c68&email=anthrwpokentrika%40gmail.com>.
*Trouble clicking?* Copy and paste this URL into your browser:
http://sarantakos.wordpress.com/2012/04/15/lapa-thysia/
Thanks for flying with WordPress.com <http://wordpress.com>
________
Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe
Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
______________
