ένα ακόμη τόσο πραγματικό και σινάμα καταπληκτικό κείμενο.
μπράβω για την καλή ψαριά.
καλημέρες
--Κώστας--
-----Αρχικό μήνυμα-----
From: Σκορδίλης Σπύρος
Sent: Wednesday, May 23, 2012 7:48 AM
To: οραση οραση
Subject: [Orasi] Βασίλης Γκουρογιάννης: οδηγώντας ο τυφλός.
το ψάρεμα απο το διαδύκτιο και η επεξεργασία έγινε απο τον θανάση κατσαγάνη.
Βασίλης Γκουρογιάννης: οδηγώντας ο τυφλός.
Αναρτήθηκε στις 9 Μαΐου 2012 άπο τον/την planodion
Βασίλης Γκουρογιάννηςοδηγώντας ο τυφλός
ΣΤΗΡΙΖΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ στις παλάμες και προσπαθω να άνακαλέσω το κλίμα και την
ψυχολογία εκείνου τού καιρού, όχι τόσο μακρινού καιρού άλλα
άνάμεσα Χριστούγεννα και ολυμπιακούς άγωνες τού 2004. Θυμάστε,
τότε ηταν σα να βρισκόμασταν όλοι οι Έλληνες σ΄ένα νησιώτικο
ταβερνάκι με θέα και κοιτάζαμε στον γλαυκο ορίζοντα άναμένοντας
άπο κει πού ροδίζει να φανει η πανσέληνος. Εκείνη την περίοδο όλα
ηταν ποθητά, ηδονικα άνυπόμονα σαν ένα χέρι πού προσπαθει να
διανοίξει τούς βελούδινους μηρούς και ν΄άνέβει ψηλότερα. Τότε οι
ανθρωποι ηταν άνυποψίαστοι για την τρισμέγιστη σοφία τού άπάνω
κόσμου ότι η ζωη είναι κύκλος. Μάλλον ετσι θα ενιωθα και εγώ εκείνο
το γιορτινο μεσημεράκι πού πηρα για πέμπτη, έκτη φορα το καινούριο
μας Μετρο πηγαίνοντας ασκοπα προς το τέρμα και πάλι προς την
άφετηρία γλεντώντας το συγκοινωνιακο επίτευγμα της πρωτεύουσας.
Είχε εγκαινιασθει πριν λίγες μέρες. Μπορούσαμε επιτέλους οι
αθηναίοι να κυκλοφορούμε μέσα στη γη ανετα και γρήγορα σαν τούς
άρουραίους. ο καθένας έμπαινε και εβγαινε σε όποια τρύπα ίθελε. Σε
μια άπο τις περιπλανήσεις μου στην εξοδο τού σταθμού «ομόνοια»
συγκρούσθηκα αγαρμπα με κάποια κυρία. Το αισθάνθηκα ενοχλητικο
σα να ίθελε να με σκουντήσει εκ προθέσεως. Την κοίταξα ενοχλημένος,
εκείνη δεν με κοίταξε κάν.Τα μαύρα γυαλιά της κοιτούσαν ευθεία,
ύστερα είδα στο χέρι της το πτυσσόμενο μπαστουνάκι των τυφλων πού
ίδη αρχισε να το περιφέρει και να ξύνει το δάπεδο της άποβάθρας
άναζητώντας άσφαλη πορεία. Δύσκολο να πιστέψω ότι το μπαστουνάκι
των τυφλων δεν είναι ζων οργανισμος και ότι κάπου εχει αγρυπνα
μικροσκοπικα ματάκια σαν τού φιδιού. Παρατηρείστε το! Κοίταξα τώρα
την κυρία με συμπάθεια, εντάξει είχε για τη βοήθειά της το μαγικο
ραβδάκι άλλα κι εγώ χρονιάρες μέρες επρεπε να κάνω το καλό.
Προσφέρθηκα να την βοηθήσω και την αγγιξα επικοινωνιακά.
Χαμογέλασε και δέχτηκε τη βοήθειά μου. ηταν λιγότερο άπο σαράντα
χρονων και τα μαύρα γυαλιά της πότε πρόσθεταν πότε άφαιρούσαν
μυστήριο άπο την παγωμένη φυσιογνωμία της. Εγώ με την
αυτοπεποίθηση τού άνοιχτομάτη κοίταζα τις πινακίδες και τις
φωτεινες ενδείξεις των εισόδων, εξόδων, άνόδων, καθόδων, τα βέλη
και βελάκια της πορείας, τις κυλιόμενες και σταθερες σκάλες κ.τ.λ.
και άποφάσισα να κινηθω προς την σωστη κατα τη γνώμη μου κατεύθυνση
εξόδου τού λαβυρίνθου. Η πρώτη άπόπειρα εξόδου με εστειλε άλλού, η
δεύτερη άλλού, τα λάθη μου ηταν δύο στα δύο. Εκείνη τίναξε το
μπράτσο της να άνεξαρτητοποιηθει άπο τη συνοδεία μου. Στάθηκε
άκίνητη με υψωμένο το κεφάλι σαν κάτι να οσμιζόταν άπο μακρυά.
Συγύρισε το κορμί της όπως τα άποδημητικα πού γυμνάζουν τις
φτερούγες, ύστερα ακουσα με κατάπληξη κάτι πού είπε δυνατά, μάλλον
προς εμένα σαν διαταγή. «ακολουθειστε». Το αγχος τού εγκλωβισμού μας
μεταβλήθηκε σε δική μου άμηχανία και ντροπή. ομως μηχανικα την
άκολούθησα, με κράταγε διακριτικα άπο το μανίκι και βάδιζε με
αυτοπεποίθηση. Προσπαθούσα να κοιτάξω λοξά, δίπλα άπο τα γυαλια τα
μάτια της. ηταν κλειστά, τόσο κλειστα σαν παραθυρόφυλλα
άκατοίκητου σπιτιού. Το ραβδάκι της χτυπούσε ρυθμικά, άδιάκοπα σε
δάπεδα, τοιχεία, παπούτσια περαστικων. Πάλι ξανακοίταξα τα μάτια
της με διακριτικο τρόπο επειδη υποπτευόμουν βάσιμα ότι μάλλον
βλέπει, εστω πίσω άπο μια λεπτη κουρτίνα. Τα μάτια της ηταν δύσμορφες
ουλές. Τώρα όμως με εσερνε άλάνθαστα προς τον άνελκυστήρα. Πάτησε
το κουμπί, κατάλαβε πότε ήρθε η καμπίνα, ανοιξε, σχεδον με εσυρε
μέσα, με είχε άκόμα κρατημένο άπο το μανίκι τού παλτού. Με
ορθάνοιχτη -σαν μούντζα- τη δεξιά της παλάμη χάιδεψε εκτεταμένα
την επιφάνεια της καμπίνας στην πλευρα των κουμπιων. Χωρις δισταγμο
πάτησε το σωστο μπουτον πού εβγαζε στο πρωτο υπόγειο της ομόνοιας.
Εξήλθαμε. Πλέον ίμουν σε πασίγνωστο μέρος, άνακουφίσθηκα. Ίσως
κάτι περίμενε ν΄άκούσει άπο μένα πού όμως δεν το ακουγε.
Διαισθανόμουν την πλησμονή της. Με είχε άκόμα κρατημένον άπο το
μανίκι και στεκόταν λοξά μου. Άκουσα να λέει ψυχρα άλλα στοργικά:
«Φαντάζομαι ξέρετε να βγείτε άπο δω. Προς τα πού πάτε;» Αν άπαντούσα
θα επρεπε εντίμως μόνο αυτο να πω :«Καλή μου κυρία θα πάω να βγάλω τα
μάτια μου. Θέλω κι εγώ να βλέπω άπο αλλα μάτια όπως εσεις, ετούτα τα
πράσινα τα εχω για ομορφιά.» Ένιωθα ότι το κορμί της τρέμει, ότι
τροφοδοτείται άπο αγνωστα μαγνητικα πεδία, τρέμει σαν το ραβδι των
ραβδοσκόπων. Συγυρίσθηκε, ύψωσε το κεφάλι σαν κάτι να
οσφραίνεται, με μια νευρικη κίνηση με ξαγκίστρωσε άπο το κράτημα
τού παλτού, δημιουργήθηκε μεταξύ μας άπόσταση κι εγώ αισθάνθηκα
πολύ ασχημα, όπως αισθάνεται το αγευστο ψαράκι πού το
ξαγκιστρώνουν οι ψαράδες και το πετάνε με περιφρόνηση πάλι στο
νερό. απο τα σπασμένα ρουθουνάκια τρέχει το λιγοστο αίμα στην
άπέραντη θάλασσα, άδύνατον να την κοκκινήσει. ομως δεν ηταν
μάταιο το άγκίστρωμά του. Στον λίγο χρόνο πού σπαρτάρισε στο καλάμι
τού ψαρα είδε ότι εξω άπο τα νερα υπάρχει ένας αλλος
διαφορετικός, άδιανόητος κόσμος. Την ιστορία αυτη τη λέω στούς
φίλους μου, στον Κούρτη, στον Ρεκκέ, στον Παπανώτη και γελούν. ομως δεν
την πιστεύουν. Νομίζουν ότι είναι της φαντασίας μου, δεν
υποψιάζονται ότι ένας άληθινα τυφλος μπορει να μάς οδηγήσει.
14.03.2012 Πηγή: Πρώτη δημοσίευση.
Βασίλης Γκουρογιάννης (Γρανίτσα
Ιωαννίνων, 1951). Ποίηση, διήγημα, μυθιστόρημα, θέατρο. Φοίτησε στη Νομικη
Σχολη Θεσσαλονίκης. απο το 1977 εργάζεται ως δικηγόρος στην Αθήνα.
Βιβλία:
απο φωτογραφία βουνού (ποίηση, εκδ. Το Δέντρο, Αθήνα, 1985),
Το άσημόχορτο άνθίζει (μυθιστόρημα, Καστανιώτης, Αθήνα, 1992),
Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή (μυθιστόρημα, Μεταίχμιο, αθήνα, 2009).
Τελευταίο του βιβλίο: απο την αλλη γωνία (Μεταίχμιο, Αθήνα, 2011).
Εικόνα: Επιτοίχιος χάρτης για τυφλούς στο παρισινο μετρό.
________
Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe
Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της
λίστας στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
______________
________
Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe
Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
______________
