Αυτό που σχεδόν πάντα Οι κομμουνιστές ξεγελιούνται,
Μου είναι ακατανόητο καλημέρα! Γρηγόρης Στάλθηκε από το iPhone μου 28 Απρ 2019, 11:01 πμ, ο/η Kostas .D. Theodoropoulos <[email protected]> έγραψε: > > Ιταλός πολιτικός, ιδρυτής και ηγέτης του Φασιστικού Κόμματος. Κυβέρνησε την > Ιταλία από το 1922 έως το 1943, επιβάλλοντας ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, που > επιδίωξε να εφαρμόσει στην πράξη τις φασιστικές του ιδέες. Γνωστός και ως > Ντούτσε (Il Duce = αρχηγός, ηγέτης), υπήρξε ο πρώτος χρονολογικά από τους > φασίστες > δικτάτορες της Ευρώπης κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. > > > Ο Μπενίτο Αμίλκαρε Αντρέα Μουσολίνι (Benito Amilcare Andrea Mussolini) > γεννήθηκε στις > 29 Ιουλίου > 1883 στο Πρεντάπιο, ένα χωριό της επαρχίας Εμίλια - Ρομάνια, ένα από τα > προπύργια διαχρονικά της Ιταλικής Αριστεράς. Ήταν γιος του τοπικού σιδερά > Αλεσάντρο > Μουσολίνι και της δασκάλας του χωριού Pόζας Μαλτόνι. > > Ο πατέρας, πιστός στην ιδιαίτερη αγάπη που τρέφουν οι Ιταλοί για τα ονόματα > μεγάλων ιστορικών προσωπικοτήτων, τον ονόμασε Μπενίτο, σε ανάμνηση του > μεξικάνου > επαναστάτη Μπενίτο Χουάρες, Αμίλκαρε προς τιμήν του γαριβαλδινού κομμουνάρου > Αμίλκαρε Τσιπριάνι και Αντρέα προς τιμήν του σοσιαλιστή ηγέτη Αντρέα Κόστα, > εκ των ιδρυτών του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSI). Ακολουθώντας τα > βήματα της μητέρας του, ο νεαρός Μπενίτο τελείωσε το σχολείο κι έγινε και > αυτός > δημοδιδάσκαλος. Ιδεολογικά ταυτίστηκε με τα «πιστεύω» του πατέρα του κι έγινε > ένθερμος σοσιαλιστής. > > Το 1902, σε ηλικία 19 ετών, αποφασίζει να μεταναστεύσει στην Ελβετία. Εκεί > όμως μπλέκει, συλλαμβάνεται για αλητεία και αναρχική δράση και απελαύνεται από > τη χώρα. Αναγκάζεται να επιστρέφει στην Ιταλία και να εκτίσει τη στρατιωτική > θητεία του. Ο χαρακτήρας του, όμως, δεν αλλάζει. Τα μπλεξίματα με την > αστυνομία > συνεχίζονται και ο ατίθασος Μπενίτο καταφεύγει στην Αυστρία. Εκείνο το > διάστημα γράφει ένα μυθιστόρημα, το οποίο μεταφράζεται στα αγγλικά με τον > τίτλο > «The Cardinal’s Mistress» («Η ερωμένη του καρδινάλιου»). > > Κυνηγημένος και από τις αυστριακές αρχές, καταφεύγει στο Φορλί, όπου γίνεται > εκδότης της εφημερίδας «La Lotta di Classe» («Ταξική Πάλη»). Στο κεφάλι του > στριφογυρίζουν οι ιδέες του > Καρλ Μαρξ, > τις οποίες αναμειγνύει με τη φιλοσοφία του Φρίντριχ Νίτσε, τις επαναστατικές > δοξασίες του γάλλου ριζοσπάστη διανοητή Λουί Ογκίστ Μπλανκί και τις > συνδικαλιστικές > αρχές του γάλλου επαναστάτη Ζορζ Σορέλ, θεμελιωτή της θεωρίας της βίας του > προλεταριάτου, παράγοντας ένα δικό του ιδεολογικό συνονθύλευμα. > > Το 1910, ο 27χρονος πλέον Μπενίτο γίνεται γραμματέας της τοπικής οργάνωσης > του Σοσιαλιστικού Kόμματος και καυχιέται να αυτοχαρακτηρίζεται > «αντι-πατριώτης». > Τον επόμενο χρόνο, η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία > και ο Μουσολίνι φυλακίζεται για την πασιφιστική του δράση. Μετά την > αποφυλάκισή > του εγκαθίσταται στο Μιλάνο και διορίζεται εκδότης της επίσημης εφημερίδας > των σοσιαλιστών «Avanti» («Εμπρός»). > > Θεωρεί ότι είναι ο ισχυρότερος σοσιαλιστής ηγέτης που γνώρισε ποτέ η Ιταλία. > Πιστεύει ότι το προλεταριάτο μπορεί να ενωθεί σ’ ένα δυνατό «επαναστατικό > πυρήνα», που τον ονομάζει fascio (από το σύμβολο της κρατικής εξουσίας της > αρχαίας Ρώμης: τον πέλεκυ και τη δέσμη ράβδων των δικαστών). Είναι το σπέρμα > για τη δημιουργία του φασιστικού κινήματος. > > Ο > Α' Παγκόσμιος Πόλεμος > βρίσκει τον Μουσολίνι και τους άλλους ιταλούς σοσιαλιστές αντίθετους. Ο > Μπενίτο πιστεύει μόνο στην πάλη των τάξεων και στην επανάσταση του > προλεταριάτου. > Ανεξήγητα, όμως, μέσα σε λίγους μήνες, κάνει στροφή 180 μοιρών. Αναθεωρεί τις > απόψεις του για τον πόλεμο και εγκαταλείπει τόσο το Σοσιαλιστικό Κόμμα, όσο > και τη θέση του εκδότη στην κομματική εφημερίδα «Avanti». > > Τον Νοέμβριο του 1914 ιδρύει νέα εφημερίδα, την οποία ονομάζει «II Popolo d’ > ltalia» («Ο λαός της Ιταλίας»), με προμετωπίδα τη ρήση του Μπλανκί «Όποιος > έχει όπλο έχει ψωμί» και την εθνικιστική ομάδα «Fasci d’Azione > Rivoluzionaria» («Πυρήνες Επαναστατικής Δράσης»). Πιστεύει ότι ο πόλεμος θα > επιφέρει σύντομα > την αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού και ότι δημιουργεί τις κατάλληλες > συνθήκες για την άνοδό του στην εξουσία. > > Τον Μάρτιο του 1919 ιδρύει το κόμμα «Fasci Italiani di Combattimento» > («Ιταλικοί Πυρήνες της Μάχης»), που συγκροτείται κυρίως από τις μονάδες > κρούσης του > ιταλικού στρατού. Ωστόσο, διανθίζονται από μποέμ πρώην σοσιαλιστές, > επαναστάτες συνδικαλιστές, νεαρούς αμφισβητίες σπουδαστές - γενικώς από άτομα > με την > πολιτική ταυτότητα του προσωπικού κύκλου του Μπενίτο Μουσολίνι. Ετερόκλητες > μονάδες, που ποθούν να αναλάβουν δράση, συσπειρώνονται σ’ έναν πατριωτικού > χαρακτήρα κομματικό σχηματισμό. Στις εκλογές του Νοεμβρίου, όμως, ο Μουσολίνι > καταποντίζεται. > > Γρήγορα, όμως, ανασυντάσσει το κόμμα του, εκμεταλλευόμενος το κλίμα γενικής > παράλυσης, που επικρατεί στην Ιταλία. Το 1920 σημειώνεται το αποκορύφωμα της > επαναστατικής αναταραχής, όταν 500.000 εργάτες καταλαμβάνουν τα εργοστάσια > όπου δουλεύουν (κυρίως χαλυβουργίες). Ο βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ’ φοβάται > εμφύλια σύγκρουση. Η διετία 1919-1920 βαφτίζεται «κόκκινη» («biennio rosso»). > Στη χώρα της ανεργίας, της σιτοδείας, των διαδηλώσεων και των καταλήψεων, > το όραμα της Μεγάλης Ιταλίας φαντάζει ελκυστικό. Μία απόπειρα διάλυσης των > φασιστών αποτυγχάνει. > > Στις εκλογές της > 15ης Μαΐου > 1921 οι φασίστες σημειώνουν σημαντικά κέρδη και ο Μουσολίνι εκλέγεται για > πρώτη φορά βουλευτής. Οι φιλελεύθεροι και δημοκράτες, που είναι οι νικητές των > εκλογών, αδυνατούν να εκτιμήσουν σωστά την απειλή που κυοφορούσαν τα > τουλάχιστον 300.000 οργανωμένα μέλη του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος, που > ιδρύθηκε > στις > 9 Νοεμβρίου > του ίδιου χρόνου. > > Ο Μουσολίνι, ο οποίος κατά τη διάρκεια των απεργιών έπαιξε το ρόλο μεσολαβητή > μεταξύ επαναστατών, αρχών και βιομηχάνων, για να εξασφαλίσει τη στήριξη της > Αριστερός δεσμεύτηκε αρχικά να υιοθετήσει απόψεις για συνταγματική > μεταρρύθμιση και επιβολή φορολογίας στα υπερκέρδη των επιχειρήσεων. Ωστόσο, > η κοινωνική > σύνθεση του κόμματος, περιλαμβάνοντας ως και συντηρητικούς υποστηρικτές της > μοναρχίας, δεν το επέτρεψε. > > Οι φασίστες δημιουργούν «ομάδες επαγρύπνησης» και αρχίζουν να συγκρούονται > στους δρόμους με τους σοσιαλιστές. Οι πρώην σύντροφοι καίνε τα γραφεία της > «Avanti». > Η μεταστροφή αυτή τους εξασφαλίζει τη στήριξη των βιομηχάνων. Τον Μάιο του > 1922, 20.000 φασίστες καταλαμβάνουν την Μπολόνια και τον Αύγουστο το Μιλάνο. > > Η πορεία προς τη Ρώμη > > Τα στελέχη του κόμματός του πιέζουν τον Μουσολίνι να αποφασίσει τη Μεγάλη > Πορεία προς τη Ρώμη, που θα οδηγούσε στην κατάληψη της εξουσίας. Στο > «τελεσίγραφο» > προς την κυβέρνηση, με το οποίο ζητούσαν την παραίτησή της, παίρνουν αρνητική > απάντηση. Τελικά, > η Μεγάλη Πορεία > πραγματοποιείται δύο μήνες μετά: στις > 28 Οκτωβρίου > 1922. Δύο μέρες αργότερα, ο Μουσολίνι εισέρχεται θριαμβευτικά στη Ρώμη, σαν > ρωμαίος αυτοκράτορας, σχηματίζοντας κυβέρνηση την επόμενη ημέρα.΄Ενα μήνα > αργότερα εξασφαλίζει προσωρινές δικτατορικές εξουσίες. Και δύο χρόνια > αργότερα, στις > 27 Ιανουαρίου > 1924, υπογράφει τη Συνθήκη της Ρώμης με τη Γιουγκοσλαβία, βάσει της οποίας το > Φιούμε (σημερινή Ριέκα της Κροατίας) περιέρχεται στην Ιταλία. > > Ημέρα με την ημέρα οι πολιτικές ελευθερίες περιορίζονται. Τον Ιούνιο του 1924 > τα υπόλοιπα κόμματα αποχωρούν από τη Βουλή, θεωρώντας ότι έτσι «εκβιάζουν» > για τον τερματισμό της βίας. Καταφέρνουν ακριβώς το αντίθετο. Οι βιαιοπραγίες > των Μελανοχιτώνων και της Φασιστικής Αστυνομίας (Milizia) που είχαν ιδρυθεί > από το 1922 κορυφώνονται. Ο σοσιαλιστής πολιτικός Τζιάκομο Ματεότι, που έχει > καταγγείλει ανοιχτά τις φασιστικές μεθόδους στη Βουλή, δολοφονείται. > > Ο Μουσολίνι εγκαινιάζει επισήμως τη λογοκρισία στον Τύπο. Αρχίζει το πογκρόμ > εις βάρος των αντιπάλων και ύστερα από μία απόπειρα εις βάρος της ζωής του, > ο Μουσολίνι εισάγει τη θανατική ποινή για συνωμοσία κατά της βασιλικής > οικογένειας ή του αρχηγού του κράτους. Θέλοντας να αποδυναμώσει την επιρροή > της > Εκκλησίας, έρχεται σε συμβιβασμό με τον πάπα. Με τις συμφωνίες του Λατερανού > του παραχωρεί πλήρη εξουσία στο Βατικανό, υπό τον όρο ότι δεν θα αναμειγνύεται > στα κοινά. > > lg/Benito_Mussolini-Roman_Salute > Ως το 1930 έχει γίνει απόλυτος δικτάτορας. Αρέσκεται να τον παρομοιάζουν με > τον Ναπολέοντα και να φωτογραφίζεται για τους δημοσιογράφους με την αγαπημένη > του λέαινα που έχει στον κήπο. Τον Οκτώβριο του 1935 εισβάλλει στην Αβησσυνία > (σημερινή Αιθιοπία), κάνοντας πραγματικότητα το αυτοκρατορικό του όνειρο > και διεκδικώντας μερίδιο στην αποικιοκρατούμενη Αφρική. Το 1936 υποστηρίζει > τη δικτατορία του Φράνκο στην Ισπανία και συμμαχεί με τον > Αδόλφο Χίτλερ. > > Το 1940 εμπλέκει τη χώρα του στον > Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, > ως μέλος του «Άξονα» Ιταλίας, Γερμανίας και Ιαπωνίας. Τον χειμώνα του 1940 θα > υποστεί > δεινή και ατιμωτική ήττα στα βουνά της Πίνδου > από τον ελληνικό στρατό. Από τις οδυνηρές συνέπειές της θα τον απαλλάξουν οι > σύμμαχοί του Γερμανοί, που > θα εισβάλλουν στην Ελλάδα > στις > 6 Απριλίου > 1941. > > Στις > 24 Ιουλίου > 1943, αμέσως μετά την απόβαση των Συμμάχων στην Ιταλία, το Μεγάλο Φασιστικό > Συμβούλιο θα τον απαλλάξει από τα καθήκοντά του και την επομένη ημέρα με > διαταγή > του βασιλιά ο Μουσολίνι θα συλληφθεί. Στις > 12 Σεπτεμβρίου > θα απελευθερωθεί από γερμανούς κομάντος και με τις ευλογίες του Χίτλερ θα > ιδρύσει ένα βραχύβιο κρατικό μόρφωμα στην βόρεια Ιταλία, την Ιταλική Κοινωνική > Δημοκρατία ή Δημοκρατία του Σαλό, όπως είναι γνωστή. > > Μετά την κατάρρευση της γερμανικής άμυνας στην Ιταλία, τα συμμαχικά > στρατεύματα προελαύνουν και στις > 3 Ιουνίου > 1944 μπαίνουν στη Ρώμη. Ο κλοιός γύρω από τον Μουσολίνι στενεύει. Στις > 27 Απριλίου > 1945, προσπαθώντας να διαφύγει στην Αυστρία, μεταμφιεσμένος σε γερμανό > στρατιώτη, αναγνωρίζεται από κομμουνιστές παρτιζάνους και συλλαμβάνεται. Την > επομένη, > > 28 Απριλίου > 1945, ο Μπενίτο Μουσολίνι και η ερωμένη του Κλαρέτα Πετάτσι, που τον συνόδευε > και επέμενε να παραμείνει μαζί του μέχρι το τέλος, θα εκτελεστούν στο Τζουλίνο > της επαρχίας του Κόμο. Δύο ημέρες αργότερα τα πτώματά τους θα εκτεθούν σε > κοινή θέα στην κεντρική πλατεία του Μιλάνου. > http://www.sansimera.gr > ________ > > Orasi mailing list > για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > και στο θέμα γράψτε unsubscribe > > Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας > στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > > διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα > http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net > > Για το αρχείο της λίστας > http://www.mail-archive.com/[email protected]/ > Εναλλακτικό αρχείο: > http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/ > παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) > http://www.freelists.org/archives/orasi > __________ > NVDA δωρεάν αναγνώστης οθόνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού > http://www.nvda-project.org/ > _____________ > Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή που ανεβαίνουν στις βιβλιοπροτάσεις > προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών > ____________ ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ Εναλλακτικό αρχείο: http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθόνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ _____________ Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή που ανεβαίνουν στις βιβλιοπροτάσεις προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών ____________
