Ένας τυφλός με όραμα
Η παιδική του ηλικία ήταν δύσκολη, η εφηβεία μαρτύριο. Κι όμως κατόρθωσε, χάρη
στο πείσμα του και με τη βοήθεια της τεχνολογίας, να μετατρέψει την τυφλότητά
του σε πλεονέκτημα. Σκαρφάλωσε σε πανύψηλα βουνά, έτρεξε μαραθωνίους και
ποδηλάτησε, συμμετείχε σε Iron-man και τρίαθλο, έπιασε οδηγώντας 322,52
χλμ./ώρα και τώρα στοχεύει να πιλοτάρει τζάμπο τζετ.
Ο Χάιν Βάγκνερ.
Τρίτη 07 Μαΐου 2019
Κείμενο
Γιάννης Γορανίτης
Συνάντησα τον Χάιν Βάγκνερ αμέσως μετά την ολοκλήρωση της καθηλωτικής ομιλίας
του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το επιμύθιο «Η δικαιολογία μου είναι ότι είμαι
τυφλός, η δικιά σου ποια είναι;» ήταν η αφορμή για να καταχειροκροτηθεί από
τους σύνεδρους του SAP NOW Athens 2019. Κατέβηκε από τη σκηνή χαμογελαστός, και
χωρίς να ξεκουραστεί ούτε μισό λεπτό κάθισε δίπλα μου στην πρώτη γραμμή των
καθισμάτων, για να ξεκινήσουμε μια σύντομη αλλά πολύ ουσιαστική συζήτηση.
wagnerr-sap-athens-2.jpg
Ο Βάγκνερ είναι εκ γενετής τυφλός. Πάσχει από Συγγενή Αμαύρωση Leber (LCA), μια
γενετική νόσο που αποτρέπει την «επικοινωνία» μεταξύ του οφθαλμού και του
εγκεφάλου. Παρότι, δηλαδή, τα μάτια του φαινομενικά δεν έχουν κάποια βλάβη, τα
οπτικά μηνύματα δεν μεταφέρονται. «Ζω στο απόλυτο σκοτάδι» μου είπε, χωρίς να
χάνει στιγμή το λαμπρό και ειλικρινές χαμόγελό του. Όχι μόνο δεν κρύβει το
πρόβλημά του, αλλά μιλάει τόσο ανοιχτά γι' αυτό, σε βαθμό που δεν το θεωρεί καν
πρόβλημα. Η νόσος άλλωστε δεν τον εμπόδισε από το να πραγματοποιήσει πολλά από
τα όνειρά του. Τα περισσότερα από αυτά έχουν σχέση με την περιπέτεια, τα
extreme sports, και τις ακραίες εμπειρίες που ελάχιστοι από εμάς έχουν βιώσει.
Αθλείται καθημερινά, είναι δρομέας μεγάλων αποστάσεων, ποδηλάτης και
κολυμβητής. Το 2013 ολοκλήρωσε το Absa Case Epic, έναν από τους δυσκολότερους
αγώνες ποδηλασίας στον κόσμο. Οι ποδηλάτες καλούνται να διανύσουν 800
χιλιόμετρα σε οκτώ ημέρες σε πολύ δύσκολες συνθήκες, σε ένα κάθε άλλο παρά βατό
ορεινό τοπίο. Η κούρσα ισοδυναμεί με δύο αναβάσεις στο Έβερεστ, αλλά όσοι την
έχουν ολοκληρώσει θεωρούν ότι είναι ακόμη πιο δύσκολη. «Όταν ξεκίνησα να
προετοιμάζομαι γι' αυτόν τον αγώνα, ήξερα ότι πιθανότατα δεν θα τον ολοκληρώσω.
Αν και δεν το παραδεχόμουν ανοιχτά, θα ήμουν ευχαριστημένος αν άντεχα για
μερικές ημέρες χωρίς να τραυματιστώ», λέει. Και σπεύδει να απαντήσει στην
εύλογη ερώτηση: «Η τυφλότητα δεν είναι εμπόδιο, αλλά πλέον είναι ένα
χαρακτηριστικό μου. Αυτός ο αγώνας με βοήθησε να ανακαλύψω πτυχές του εαυτού
μου που δεν ήξερα ότι υπήρχαν». Τελικά, ο Βάγκνερ ολοκλήρωσε την κούρσα σε
διπλό ποδήλατο μαζί με τον Τζέρι Ολιβιέ. Οι δυο τους συνθέτουν ένα ποδηλατικό
δίδυμο που έχει αγωνιστεί σε αναρίθμητες δοκιμασίες. «Γιατί το κάνατε;» τον
ρώτησα. Το χαμόγελο απλώθηκε στο πρόσωπό του. «Μα για να δείξω σε όλους εκεί
έξω, ότι αφού τα κατάφερα εγώ, τα πάντα είναι πιθανά». Και συνέχισε να το
αποδεικνύει, αφού τερμάτισε το Desert Dash, διανύοντας 369 χλμ.
hein-bike.jpg
Προφανώς, ο Βάγκνερ δεν αρκέστηκε σε αυτήν την κούρσα. Ολοκλήρωσε με επιτυχία
αρκετούς μαραθώνιους, όπως αυτόν της Νέας Υόρκης και τον Μαραθώνιο των Δύο
Ωκεανών. Μια μέρα σχεδιάζει να τρέξει και τον αυθεντικό μαραθώνιο της Αθήνας,
ενώ ως προσωπικό του highlight θεωρεί τον μαραθώνιο της Ανταρκτικής, μια
επίπονη κούρσα σε πολικές συνθήκες και με υψηλότατα ποσοστά εγκατάλειψης. Μετά
τους μαραθωνίους, άρχισε να συμμετέχει σε αγώνες τριάθλου και έφτασε μέχρι τους
τελικούς του παγκοσμίου πρωταθλήματος, ενώ ολοκλήρωσε και το πλήρες Ironman των
226 χλμ.
Παράλληλα, ασχολήθηκε με την ορειβασία (ανέβηκε στα δέκα ψηλότερα βουνά της
Νότιας Αφρικής), το sky-diving, το bungee-jumping, την ιστιοπλοΐα -με
αξιομνημόνευτη στιγμή τη συμμετοχή του στον διάπλου του ωκεανού από το Κέιπ
Τάουν έως το Ρίο, με τη συνδρομή ενός ακόμη τυφλού και ενός κωφού!- και πολλά
ακόμη αθλήματα σε ξηρά και θάλασσα.
Ρέκορντμαν της ταχύτητας
Όπως όμως εξομολογείται στο inside story, το πραγματικό του πάθος είναι ο
μηχανοκίνητος αθλητισμός. Όχι απλώς οδηγεί αυτοκίνητα -σε ειδικές πίστες,
προφανώς- αλλά είναι ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ τυφλών. Όταν πήρε την
απόφαση να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στους αγώνες ταχύτητας, δυσκολεύτηκε
αρκετά. «Όπως αποδείχτηκε, δεν αρκούσε η δική μου θέληση και το θάρρος.
Χρειαζόταν να βρεθεί και κάποιος γενναίος που θα δεχόταν να καθίσει στη θέση
του συνοδηγού. Μου πήρε έξι μήνες να βρω κάποιον. Όλοι μου οι φίλοι μού έλεγαν
ότι με αγαπούσαν αλλά δεν μπορούσαν να ρισκάρουν να συνταξιδεύσουν με εμένα
πίσω από το τιμόνι». Τελικά ανακάλυψε έναν πρόθυμο συνοδηγό μέσω ενός ειδικού
site, αλλά μόλις τον συνάντησε, συνειδητοποίησε ότι υπήρχαν δύο προβλήματα. Το
πρώτο ήταν ότι δυσκολευόταν να ξεχωρίσει το δεξιά από το αριστερά, κάτι αν μη
τι άλλο κρίσιμο αν πρόκειται να δίνεις οδηγίες σε έναν τυφλό που οδηγεί. Το
δεύτερο πρόβλημα ήταν ότι τραύλιζε. Και αυτό, αν μη τι άλλο, ήταν σημαντικότερο
για έναν τυφλό που οδηγεί με 250 χλμ./ώρα. «Εκεί που ήμουν έτοιμος να αρχίσω να
ψάχνω άλλον, συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσε να μου δίνει οδηγίες με αριθμούς»,
μας λέει ο Βάγκνερ. «Σε μία κλίμακα του δέκα: Ένα για το δεξιά, δέκα για το
αριστερά».
Στην ευνόητη ερώτηση γιατί δέχτηκε, ο Βάγκνερ απαντάει αφοπλιστικά. «Μερικά
χρόνια πριν, ο συνοδηγός μου είχε διαγνωστεί με πολλαπλή σκλήρυνση. Ήταν
απολύτως υγιής και έτοιμος να οδηγήσει ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο. Η πάθησή του
όμως τον έριξε στο κρεβάτι. Δεν το έβαλε κάτω και υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι
μια μέρα θα επιβιβαζόταν σε ένα αυτοκίνητο που πήγαινε με 250. Όχι μόνο τα
κατάφερε, αλλά τα κατάφερε καθισμένος δίπλα σε έναν τυφλό που πραγματοποίησε το
δικό του όνειρο». Τελικά, το 2005, ο Βάγκνερ οδήγησε μια Maserati με 269,3
χλμ./ώρα. Δυο χρόνια αργότερα, το τηλέφωνό του χτύπησε μέσα στη νύχτα. Ήταν ο
συνοδηγός του που τον ενημέρωνε ότι ένας Βέλγος είχε σπάσει το ρεκόρ τους,
πιάνοντας 308 χλμ./ώρα. «Δεν είπαμε πολλά, πέρα από ότι θα προσπαθήσουμε να
σπάσουμε εκ νέου το ρεκόρ», μας λέει. Το κατάφεραν το 2009, οδηγώντας μια SL65
AMG Black. Το κοντέρ της κατέγραψε ταχύτητα 322,52 χλμ./ώρα.
«Το σημαντικότερο μάθημα απ' όλην αυτήν την εμπειρία ήταν η ανάγκη των ανθρώπων
να εμπιστεύονται άλλους», μας λέει.
Ο Γολγοθάς ενός τυφλού παιδιού
O Χάιν Βάγκνερ γεννήθηκε στο Durbanville, μια παραθαλάσσια κωμόπολη της Ν.
Αφρικής, στην οποία δεν υπήρχε ούτε σχολείο ούτε άλλη δομή για να φιλοξενήσει
ένα τυφλό παιδί. Έτσι οι γονείς του πήραν τη δύσκολη, αλλά απαραίτητη απόφαση
να τον στείλουν σε ένα ειδικό οικοτροφείο εκατό χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι
τους, στην πόλη Worcester. «Η απόφαση αυτή μου φαινόταν σκληρή και ακατανόητη
τότε», λέει ο ίδιος, «αλλά μεγαλώνοντας συνειδητοποίησα ότι ήταν το
σημαντικότερο πράγμα που θα μπορούσαν να κάνουν για να μου επιτρέψουν να ζήσω
στον πραγματικό κόσμο».
Η παιδική και εφηβική ηλικία ήταν για τον Χάιν ένα δύσκολο ταξίδι ανακάλυψης
του εαυτού. Ορισμένες ακραίες εμπειρίες έδωσαν το έναυσμα για να σταματήσει να
αντιμετωπίζει αρνητικά και μοιρολατρικά την κατάστασή του, και όπως ισχυρίζεται
ο ίδιος, έγιναν οι αφορμές για να «δει» το φως. Όσο περίεργο και αν ακούγεται,
ο Χάιν Βάγκνερ χρησιμοποιεί συχνά πυκνά τη λέξη «βλέπω», αλλά και παράγωγες ή
συγγενείς λέξεις και φράσεις, όπως βλέμμα, όραμα κ.ά. Όταν η συνέντευξη
ολοκληρώθηκε, με ευχαρίστησε που δέχτηκα να τη μετακινήσουμε νωρίτερα από την
προκαθορισμένη ώρα. «Εύχομαι να αξιοποιήσετε την ώρα για να δείτε την Αθήνα»
του είπα αυθόρμητα. Δαγκώθηκα όταν συνειδητοποίησα το συνδηλούμενο, αλλά ο Χάιν
χαμογέλασε. «Μην ανησυχείς» μου είπε, «θα δω την πόλη με τον τρόπο μου». Και
όπως έμαθα, την «είδε». Ανέβηκε στην Ακρόπολη, δοκίμασε σουβλάκι, έκανε βόλτα
στα Εξάρχεια. «Έχω ανακαλύψει τρόπους να βλέπω τα πράγματα. Όταν για παράδειγμα
το πρωί βγήκα για τζόγκινγκ στους δρόμους της Αθήνας, απέκτησα μια εικόνα της
πόλης. Το πιθανότερο είναι ότι η εικόνα θα διαφέρει από την αντίστοιχη άλλων
επισκεπτών ή κατοίκων, αλλά είναι μοναδική για μένα». Όταν ήταν έφηβος,
ξεκίνησε να ανεβαίνει σε ένα βουνό της περιοχής του, μόνο και μόνο γιατί άκουγε
τους πάντες να αναφέρονται στη θέα. Τη θέα μπορεί να μην την είδε ποτέ, αλλά
γνώρισε κάθε πιθαμή του βουνού με τη βοήθεια των υπόλοιπων αισθήσεών του.
hein-athens2.jpg
«Ποιο είναι το πιο συναρπαστικό πράγμα στη ζωή σας;» τον ρώτησα στη συνέχεια.
«Να περνάω χρόνο με την οικογένειά μου» απάντησε (σ.σ.: Ο Χάιν είναι
παντρεμένος με τη Μόνικα και έχουν μια μικρή κόρη που ονομάζεται Ίντια). «Όχι
να τον ξοδεύω, αλλά να ζω τις στιγμές μαζί τους. Η κόρη μου είναι τριών χρονών
κι έχει αλλάξει την αντίληψη μου για τον κόσμο. Η ευθύνη της πατρότητας είναι
μεγάλη, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς αυτήν», καταλήγει και το
χαμόγελό του γίνεται πιο λαμπερό.
«Πολλοί προσεύχονται για πράγματα που εμείς θεωρούμε αυτονόητα»
«Είμαι εντυπωσιασμένος με την ενέργειά σας» του λέω. «Κι εγώ», γέλασε. «Δεν με
κουράζει καθόλου αυτό που κάνω. Ούτε σωματικά, ούτε ψυχικά. Με ανανεώνει. Μου
αρέσει να εμπνέω ανθρώπους». Και πάνω που ετοιμαζόμουν να το εκλάβω ως μία από
τις ταυτολογίες αυτοβοήθειας που κυκλοφορούν σωρηδόν, ο Βάγκνερ σπεύδει να μου
εξηγήσει:. «Μου αρέσει να εμπνέω, γιατί ο ίδιος ζούσα για πολλά χρόνια μια
ανέμπνευστη ζωή. Ήμουν τυφλωμένος από την τυφλότητά μου, ενώ σήμερα είμαι
τυφλωμένος από τις ευκαιρίες που ανοίγονται μπροστά μου. Δεν ήταν εύκολο να
μεταβώ από τη μία κατάσταση στην άλλη, αλλά πλέον είμαι βέβαιος ότι δεν θέλω
ποτέ να επιστρέψω στην προηγούμενη κατάστασή μου».
Μας ανέφερε μάλιστα μία από τις συγκλονιστικότερες εμπειρίες της ζωής του. Σε
ένα από τα ταξίδια του στην Ινδία, του ζήτησαν να επισκεφθεί ένα ειδικό σχολείο
έξω από τη Βομβάη. «Σε αυτό φοιτούσαν μόλις 40 μαθητές», λέει. Ο Βάγκνερ το
επισκέφθηκε έχοντας την εντύπωση ότι θα συναντούσε τυφλούς μαθητές, στους
οποίους θα μιλούσε για τις εμπειρίες του. Όταν όμως έφτασε εκεί,
συνειδητοποίησε ότι όλα τα παιδιά εκτός από τυφλά ήταν και κωφά. «Πάγωσα», μας
λέει χαρακτηριστικά. «Δεν μπορούσα καν να φανταστώ πώς θα ήταν να ζω χωρίς τη
σημαντικότερη αίσθηση: την ακοή μου. Πώς μπορεί κάποιος να λειτουργήσει χωρίς
να βλέπει ή να ακούει. Όταν όμως έφτασα στο σχολείο γνώρισα έναν από τους πιο
συναρπαστικούς ανθρώπους που έχω συναντήσει στη ζωή μου. Ζει και διδάσκει σε
αυτό το σχολείο τα τελευταία 55 χρόνια. Και φυσικά είναι και ο ίδιος και κωφός
και τυφλός». Όπως του εξήγησε, η συνεννόηση του με τους υπολοίπους γινόταν μέσω
μιας ειδικής οθόνης αφής που μετέφραζε σε γλώσσα Braille. Και όχι μόνο
συνεννοείτο, αλλά κατόρθωσε να σπουδάσει και να πάρει μεταπτυχιακό στην
εκπαίδευση. Δίδασκε λοιπόν τους μαθητές του να επικοινωνούν κρατώντας απλώς ο
ένας το χέρι του άλλου. «Κάθε συναίσθημα: αγάπη, λύπη, πόνος, ενθουσιασμός, όλα
μπορούσαν να μεταδοθούν στους υπολοίπους μέσω ενός αγγίγματος των δαχτύλων»,
λέει. Αρκούσε μόνο ένας μαθητής που μπορούσε να ακούσει ώστε να μεταφέρει τι
ειπώθηκε στον διπλανό του, κι αυτός στον επόμενο κ.ο.κ. «Η εμπειρία ήταν
συγκλονιστική» καταλήγει ο Βάγκνερ. «Αυτό που διδάχτηκα είναι ότι δεν μπορούμε
να παίρνουμε τίποτα ως δεδομένο. Χιλιάδες άνθρωποι σε όλον τον κόσμο
προσεύχονται για πράγματα και δυνατότητες που εμείς θεωρούμε αυτονόητα».
Η σχέση του με την τεχνολογία
«Ήδη από τα σχολικά μου χρόνια, είχα συνειδητοποιήσει ότι η τεχνολογία ήταν ο
μοναδικός δρόμος για να ξεφύγω από την πλήρη εξάρτηση από κάποιον άλλον, και να
φτάσω στη μεγαλύτερη δυνατή ανεξαρτησία. Κάπως έτσι, ερωτεύτηκα την τεχνολογία.
Αποφοιτώντας, συνειδητοποίησα ότι θα ήταν ο ιδανικός κλάδος για να εργαστώ».
Όπως λέει, απέστειλε εκατοντάδες βιογραφικά, αλλά έξι μήνες αργότερα, δεν είχε
λάβει ούτε μία απάντηση. «Ούτε καν ένα τηλεφώνημα με το οποίο να ενημερώνουν
ότι δεν προσλαμβάνουν τυφλούς». Όσο ο καιρός περνούσε, τόσο περισσότερο
μελαγχολούσε και αναρωτιόταν για το μέλλον του. «Έπρεπε να κάνω κάτι με τη ζωή
μου. Και το πρώτο που σκέφτηκα ήταν μια μικρή αλλαγή στο βιογραφικό μου» λέει.
Και η αλλαγή ήταν ότι έσβησε τις εξής τρεις λέξεις: Εκ γενετής τυφλός. Έστειλε
λοιπόν το ίδιο ακριβώς βιογραφικό και την πρώτη εβδομάδα είχε ήδη κλείσει
τέσσερις συνεντεύξεις.
Τελικά, ο Βάγκνερ ξεκίνησε να εργάζεται ως τηλεφωνητής, αλλά η πίστη στις
δυνάμεις του και η παράλληλη άνοδος της τεχνολογίας, του επέτρεψαν να
προχωρήσει επαγγελματικά. Εργάσθηκε σε εταιρείες πληροφορικής όπως η MWeb και η
Thawte Consulting, όπου ανήλθε στην ιεραρχία, και γρήγορα έφτασε και να διοικεί
ομάδες εργαζομένων, οι οποίο βέβαια δεν είχαν προβλήματα όρασης. Αλλά ούτε αυτό
του ήταν αρκετό. Πριν από 15 περίπου χρόνια έλαβε την πρώτη πρόσκληση για να
μιλήσει σε ένα συνέδριο για τις εμπειρίες του. Η επιτυχημένη ομιλία του έδωσε
αφορμή για μια νέα πρόσκληση, και πολύ γρήγορα οι ομιλίες πολλαπλασιάστηκαν.
Πλέον, ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο για να μιλήσει σε συνέδρια και παρουσιάσεις,
παρακινώντας τους ανθρώπους να συνεχίσουν να προσπαθούν, όποιο πρόβλημα κι αν
αντιμετωπίζουν. «Αν και ακούγεται κλισέ, θεωρώ ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να
επιτύχουν οτιδήποτε, αρκεί να το θέλουν πάρα πολύ, και να βάζουν το μυαλό τους
να δουλεύει προς αυτήν την κατεύθυνση» λέει.
«Όταν ήμουν νεότερος είχα πολλές προσδοκίες από την τεχνολογία. Κάποια στιγμή
ήμουν πεπεισμένος ότι η ιατρική τεχνολογία θα προοδεύσει σε τέτοιο βαθμό που θα
μπορεί να θεραπευτεί η τυφλότητά μου. Για καιρό ζούσα με το όνειρο ότι μια μέρα
θα δω. Ευτυχώς συνειδητοποίησα εγκαίρως ότι χάνω τον χρόνο μου, γιατί το όνειρο
αυτό ήταν ανώφελο. Ούτως ή άλλως, έβλεπα τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο.
Αντί λοιπόν να στενοχωριέμαι που ως έφηβος δεν μπορούσα να κάνω ό,τι και οι
άλλοι συνομήλικοί μου, αποφάσισα να πραγματοποιήσω τα δικά μου όνειρα».
hein_antarctic_kayak.jpg
Και με αφορμή αυτό εστιάζει στις δυνατότητες που προσφέρει η σύγχρονη
τεχνολογία. «Ήδη, για παράδειγμα, υπάρχουν θεραπείες για οφθαλμικές παθήσεις
που λίγα χρόνια πριν ήταν αδιανόητες. Και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι
στο άμεσο μέλλον θα γίνουν πολύ πιο αποτελεσματικές και επαναστατικές. Αλλά
μετά από τόσα χρόνια εσωτερικής αναζήτησης και μελέτης, έχω καταλήξει στο εξής:
ακόμη κι αν αύριο υπήρχε η θεραπεία για την τυφλότητα, ακόμη κι αν υπήρχε μια
ασφαλής τεχνολογία που θα μου επέτρεπε να δω, εγώ δεν θα την επέλεγα. Έχω
ξοδέψει ένα πολύ μεγάλο μέρος της ζωής μου για να συμφιλιωθώ με την ιδέα ότι
είμαι τυφλός. Δεν θέλω λοιπόν να ξοδέψω άλλα τόσα χρόνια για να συμφιλιωθώ με
την αντίθετη ιδέα. Μετά από πολλές μάχες με τον εαυτό μου, έχω κατορθώσει να
επιτύχω εσωτερική ειρήνη, και επ ουδενί δεν θα ήθελα να τη διαταράξω».
Όταν ζητάμε τη γνώμη του για τις εκθετικές τεχνολογίες, δηλώνει
εντυπωσιασμένος. «Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τη μηχανική
μάθηση και την τεχνητή νοημοσύνη. Μία εφαρμογή για παράδειγμα στο κινητό μου
έχει αλλάξει τον τρόπο που βλέπω τα πράγματα. Μπορώ για παράδειγμα να σκανάρω
το αεροπορικό εισιτήριο ή το μενού του εστιατορίου και να δω τι γράφει. Αυτό
είναι ένα μικρό μόλις δείγμα των δυνατοτήτων της τεχνολογίας».
Υπάρχει μια άλλη εφαρμογή που λέγεται Be My Eyes. Οι συνδεδεμένοι βλέποντες
εθελοντές δηλώνουν τη διαθεσιμότητά τους, και όταν ένας τυφλός χρειαστεί
βοήθεια πατάει το ειδικό πλήκτρο και μέσω της κάμερας του κινητού μπορεί να
δείξει στον εθελοντή το περιβάλλον, και να ζητήσει βοήθεια. Ήδη περισσότεροι
από μισό εκατομμύριο εθελοντές έχουν δηλώσει τη διαθεσιμότητά τους, και 40.000
τυφλοί αξιοποιούν τις υπηρεσίες της εφαρμογής, καθώς μέσω της βοήθειας μπορούν
να «δουν» τον κόσμο γύρω τους εντελώς δωρεάν. «Δεν είναι μόνο αυτό το app»,
λέει ο Χάιν Βάγκνερ. «Σήμερα, οι τυφλοί σε όλον τον κόσμο μπορούν να
χρησιμοποιήσουν ένα προσιτό smartphone, και με αυτόν τον τρόπο να αποκτήσουν
ίσες ευκαιρίες».
Με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος
Το πάθος του για την τεχνολογία ήταν η βασική αφορμή για να συνεργαστεί με την
εταιρεία λογισμικού SAP -στο πλαίσιο, άλλωστε, αυτής της συνεργασίας, βρέθηκε
στην Ελλάδα για το συνέδριο SAP Now Athens 2019.
«Συνεργάζομαι με τη SAP, προκειμένου να ενισχύσω την ευαισθητοποίηση για το
περιβάλλον, και ειδικά για τα πλαστικά που κατακλύζουν τους ωκεανούς», μας
λέει. «Θεωρώ ότι μπορούμε όλοι να κάνουμε την αλλαγή. Οι ποσότητες πλαστικών
μιας χρήσης που καταλήγουν στους ωκεανούς είναι αδιανόητες. Κι επειδή δεν
χρειάζεται κεντρική καθοδήγηση, αλλά αρκεί η ευαισθητοποίηση των ατόμων, θεωρώ
ότι η αλλαγή είναι εφικτή. Αρκεί όλοι μας να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τις
συνήθειές μας, ώστε να αναστρέψουμε την κατάσταση».
hein-plastic.jpg
«Είναι ένα τεράστιο πρόβλημα που αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, θα
κληροδοτήσουμε τεράστια προβλήματα στις επόμενες γενιές. Στον συγκεκριμένο
τομέα υπάρχουν πολλά που μπορούν και πρέπει να γίνουν. Οι δικές μας δράσεις
επικεντρώνονται ειδικά σε αυτόν τον τομέα». Στο ερώτημά μας αν μια πολυεθνική
εταιρεία τεχνολογίας μπορεί να αντιστρέψει την κατάσταση, ο Βάγκνερ απαντάει
ότι οι μεμονωμένες προσπάθειες ίσως δεν είναι αρκετές, αλλά είναι τα απαραίτητα
βήματα. «Η αλλαγή δεν είναι εύκολη, αλλά είναι εφικτή, ειδικά αν οι μεγάλες
επιχειρήσεις και οργανισμοί εφαρμόζουν βιώσιμες πρακτικές όπως η κυκλική
οικονομία».
Έτοιμος να πιλοτάρει ένα Boeing
«Πώς φαντάζεστε τη ζωή ενός ατόμου με δυσκολίες όρασης μετά από δέκα χρόνια;»
τον ρωτάμε. Απαντάει χωρίς να το σκεφτεί πολύ: «Με μία λέξη: συναρπαστική»,
λέει χαμογελώντας. «Ανυπομονώ ήδη να επιβιβαστώ σε ένα αυτόνομο όχημα. Να έχω
με λίγα λόγια την επιλογή να μπαίνω στο Tesla, και να του δίνω εντολή να πάμε
στο σχολείο της μικρής μου κόρης για να την παραλάβουμε». «Και είμαι βέβαιος
ότι αυτό θα συμβεί πριν η Ίντια τελειώσει το σχολείο. Η τεχνολογία θα βελτιώσει
την καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων, και παράλληλα θα τους εμπνεύσει. Κάθε
χρόνος που περνάει, θα σημαίνει ότι πολλαπλασιάζονται οι ευκαιρίες για τους
τυφλούς. Θα τους επιτρέψει να ανακαλύψουν την καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους
Πολύ σύντομα θα φτάνουμε σε μέρη που μέχρι πρότινος ήταν εντελώς απρόσιτα. Το
μοναδικό όριο για την τεχνολογία είναι ο ουρανός. Κι εδώ που τα λέμε, ούτε κι
αυτός, καθώς ουδείς μπορεί να φανταστεί πού μπορεί να οδηγηθεί ο άνθρωπος, ούτε
βέβαια πού θα σταματήσει η εξέλιξη».
hein-sailing.jpg
Το όραμά του δεν εξαντλείται στις υποσχέσεις που δημιουργεί η τεχνολογική πρόοδος.
«Ασχολήθηκα επί σειρά ετών με τα δικαιώματα των τυφλών και τις ευκαιρίες που μπορούν να
δημιουργηθούν για να ζήσουν καλύτερα», λέει ο Βάγκνερ στο inside story. Σε αυτό το
πλαίσιο ίδρυσε το ίδρυμα «Ακαδημία Βάγκνερ» τον περασμένο Ιανουάριο. «Ήδη, στις
εγκα��αστάσεις μας μπορούν να φιλοξενηθούν μερικές δεκάδες τυφλών σπουδαστών, άνω των έξι
ετών. Στους ίδιους χώρους βρίσκεται και ένα σχολείο όπου σπουδάζουν μαθητές όλων των
βαθμίδων. Εκτός από τα "παραδοσιακά" μαθήματα, τους εκπαιδεύουμε στις νέες
τεχνολογίες, τις οθόνες αφής, αλλά και στο μάρκετινγκ, την επικοινωνία κ.λπ. Έχουμε
δεχθεί αιτήματα από ολόκληρη την Αφρική, γιατί αυτό που προσφέρουμε είναι μοναδικό».
Όπως μας λέει, φιλοδοξεί να προσφέρει μια μοναδική εκπαιδευτική εμπειρία
αξιοποιώντας την ψηφιακή τεχνολογία και την ψηφιοποίηση των εκπαιδευτικών
τεχνολογιών. «Ήδη σχεδιάζω πώς θα επεκτείνουμε την πρόσβαση σε αυτά τα
εκπαιδευτικά προγράμματα και σε άλλους ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Η
τεχνολογία μάς προσφέρει απεριόριστα εργαλεία και δυνατότητες, αλλά ειδικά στην
Αφρική, παραμένει σχετικά απρόσιτη». Για παράδειγμα, ένα καινούριο iPhone
μπορεί να κοστίζει όσο τρεις μισθοί, με αποτέλεσμα ελάχιστοι να μπορούν να το
αγοράσουν. «Εμείς όμως θα μπορούσαμε να προσφέρουμε πρόσβαση σε συσκευές
νεότερης τεχνολογίας ακόμη και στους μη έχοντες». Για να τα καταφέρει, στοχεύει
να συγκεντρώσει πόρους περίπου 1 εκατ. ευρώ. Πώς θα το καταφέρει; Πιλοτάροντας
ένα Boeing 747 από το Λονδίνο στο Άμστερνταμ. Στις 400 θέσεις του αεροσκάφους
θα επιβιβαστούν κορυφαία στελέχη επιχειρήσεων και celebrities που, αγοράζοντας
το εισιτήριο, θα συνεισφέρουν στον σκοπό του. «Είστε αισιόδοξος για την έκβαση
του εγχειρήματος;» τον ρωτάμε. «Απολύτως» απαντάει ο Χάιν Βάγκνερ. «Πιο
αισιόδοξος από ποτέ». Και μας αποχαιρετάει με το πλατύ χαμόγελό του.
Γιάννης Γορανίτης
________
Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe
Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]/
Εναλλακτικό αρχείο:
http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
__________
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθόνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
_____________
Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή που ανεβαίνουν στις βιβλιοπροτάσεις
προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών
____________
