Εξαιρετική ομιλία. Δυστυχώς υπάρχει κάτι το πολύ σάπιο στην κριτική κοινωνία. Μιχάλη πολλές καλησπέρες
Κώστας στάλθηκε από το iPhone μου 26 Ιουλ 2019, 10:39 πμ, ο χρήστης «Μιχάλης Λάσπας <[email protected]>» έγραψε: > > Αφιερωμένη στη Σούζαν Ίτον ήταν η ομιλία της καθηγήτριας του Τμήματος > Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Αγγέλας Καστρινάκη > > > Η Αγγέλα Καστρινάκη, καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστήμιου > Κρήτης, αφιέρωσε στην Σούζαν Ίτον την ομιλία της στην τελετή αποφοίτησης της > Φιλοσοφικής Σχολής, θίγοντας κυρίως την ευθύνη των γονιών στην ανατροφή των > παιδιών τους. > «Οφείλουμε να διερευνήσουμε τις συμπεριφορές, από τις πιο μικρές και > φαινομενικά ασήμαντες έως τις πιο κομβικές, που εντέλει ενδέχεται να > οδηγήσουν στο τρομερό έγκλημα. Όλες τις δικές μας συμπεριφορές, στον τρόπο > που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, και ειδικά τα αγόρια, στον τρόπο που > αντιδρούμε απέναντι στην ανομία, την οπλοχρησία, τη βία εν γένει και την > έμφυλη βία, τη βία κατά των γυναικών, ειδικότερα», σημείωσε η Αγγέλα > Καστρινάκη. > > Η καθηγήτρια του Τομέα Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας, αναφέρθηκε > στους κοινωνικούς ρόλους του άνδρα και της γυναίκα σήμερα. «Πώς ανατρέφουμε > τα παιδιά μας; Πώς θα αναθρέψετε τα παιδιά σας; Τι αξίες θα διαδώσετε στο > σχολείο όπου θα διδάξετε, στο φροντιστήριο όπου θα διδάξετε, στην όποια > δουλειά θα κάνετε; Όχι, δεν αναθρέφουμε "αντράκια", παρά ανθρώπους που > σέβονται τη ζωή και την αξιοπρέπεια της άλλης ανθρώπινης ύπαρξης, που τηρούν > τους νόμους του κράτους, που δείχνουν με λόγια και έργα την αλληλεγγύη τους, > που βοηθούν τους πιο αδύναμους, που σέβονται τη διαφορετικότητα στις > ανθρώπινες επιλογές. Δεν αναθρέφουμε ούτε «γυναίκες», παρά ανθρώπινα όντα > ικανά να βιώσουν την ισότητά τους και να συμβάλλουν επίσης με λόγια και έργα > στις καλύτερες δυνατές ανθρώπινες και κοινωνικές σχέσεις», σημείωσε η Άγγελα > Καστρινάκη. > > Ολόκληρη η ομιλία της Αγγέλας Καστρινάκη: > Αγαπητοί τελειόφοιτοι και τελειόφοιτες, αγαπητοί γονείς, σήμερα είναι μέρα > γιορτής για σας όσο και για μας. Πριν γιορτάσουμε όμως, πριν σας κατευοδώσω > και σας ευχηθώ, θεωρώ χρέος μου να αναφερθώ στο γεγονός που συγκλονίζει τις > τελευταίες μέρες την Κρήτη. > Το Πανεπιστήμιο δεν είναι ένας περίκλειστος χώρος όπου δάσκαλοι μεταβιβάζουν > στους μαθητές τους γνώσεις και δεξιότητες. Είναι κομμάτι της κοινωνίας, ένα > επίλεκτο αν θέλετε κομμάτι, που μέσα σε αυτό διαμορφώνεται η κοινωνία του > μέλλοντος, επωάζονται και ζυμώνονται οι αξίες που θα μεταδοθούν στους > νεότερους, στα παιδιά, στα φυσικά και στα πνευματικά παιδιά που θα είναι οι > μαθητές και οι μαθήτριές σας. Στο Πανεπιστήμιο φτιάχνουμε εν μέρει βέβαια > και στον βαθμό που μας αναλογεί – την επόμενη μέρα της Ελλάδας. > > Γι' αυτό αισθάνομαι υποχρεωμένη να αναφερθώ στο τρομερό συμβάν. Έχετε > καταλάβει βέβαια σε τι αναφέρομαι. Μια γυναίκα έχασε τη ζωή της με τον πιο > αποτρόπαιο τρόπο. Κακοποιήθηκε βάναυσα, βιάστηκε και θανατώθηκε. Ήταν > Αμερικανίδα, μέλος της επιστημονικής κοινότητας, βιολόγος, και είχε έρθει > στην Κρήτη για να λάβει μέρος σε επιστημονικό συνέδριο στην Ορθόδοξη Ακαδημία > Κρήτης. Η Σουζάνα Ήτον. Μια φωτεινή μορφή, ένας πράος άνθρωπος, όπως την > βλέπουμε στις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν. Χαιρόταν σαν κι εμάς τη ζωή, > χαμογελούσε με γλυκύτητα και προσπαθούσε να συμβάλει στο καλό όλων μας μέσω > της επιστήμης της. > > Φυσικά είμαστε συγκλονισμένοι. Φυσικά καταδικάζουμε. Δεν φτάνει όμως αυτό. > Οφείλουμε να διερευνήσουμε τις συμπεριφορές, από τις πιο μικρές και > φαινομενικά ασήμαντες έως τις πιο κομβικές, που εντέλει ενδέχεται να > οδηγήσουν στο τρομερό έγκλημα. Όλες τις δικές μας συμπεριφορές, στον τρόπο > που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, και ειδικά τα αγόρια, στον τρόπο που > αντιδρούμε απέναντι στην ανομία, την οπλοχρησία, τη βία ενγένει και την > έμφυλη βία, τη βία κατά των γυναικών, ειδικότερα. > > Αυτή τη διερεύνηση την κάθε άλλο παρά εύκολη, την έκανε πριν λίγες μέρες ένας > συντοπίτης μας, Ρεθυμνιώτης, ο Χάρης Στρατιδάκης, ιστορικός ερευνητής και > συγγραφέας, διδάκτορας Παιδαγωγικής, στο άρθρο του, με τίτλο «Μήπως στην > Κρήτη η ανθρώπινη ζωή παραέγινε φθηνή;». Επιτρέψτε μου να σας μεταφέρω > μερικές από τις διαπιστώσεις του. > > Παρατηρεί πρώτα πρώτα τη συχνότητα του φαινομένου (το τελευταίο συμβάν ήταν > μόνο η κορωνίδα) και το ότι οι φόνοι αφορούν συνήθως αλλοδαπές γυναίκες (δύο > μετανάστριες από τη Βουλγαρία, πρόσφατα στο Ρέθυμνο), που δεν έχουν σόι να > απαιτήσει την τιμωρία τους ή και να φροντίσει γι' αυτή μέσω της αυτοδικίας. > Δειλοί λοιπόν οι δολοφόνοι. > > Αλλά το πιο σημαντικό στο γενναίο αυτό άρθρο είναι ότι ο συγγραφέας τολμά να > θίξει τις γενικότερες συμπεριφορές, αυτές που μας αφορούν όλες και όλους. > Παραθέτω: > «Ασφαλώς δεν είναι αυτή η δική μας Κρήτη, της αντιμετώπισης των γυναικών ως > ζώων, των απαγωγών, των χασισοφυτειών και της απαξίωσης της ζωής και της > τιμής των μεταναστών. Όμως υπάρχει και αυτή η Κρήτη, όλων των παραπάνω αλλά > και της συνολικής καταπάτησης του νόμου, της καπετανιάς, του «επά' μαι 'γω», > του αντριλικιού, της κούπας, της θρασυδειλίας και των γνωστών σ' όλους μας > πολιτικών προσώπων που τους καλύπτουν. Και σ' άλλα μέρη της Ελλάδας > συμβαίνουν τέτοια γεγονότα [...]. Πουθενά όμως στην Ελλάδα δεν βλέπουμε να > αντιμετωπίζονται οι ίδιες τροχαίες παραβάσεις με τη συγκαταβατικότητα που > αυτό συμβαίνει στο νησί μας. Πουθενά στη χώρα μας οι βοσκοί δεν καταπατούν με > την ίδια ευκολία τις γεωργικές περιουσίες [...], πουθενά αλλού δεν > πυροβόλησαν πρώην νομάρχη και δεν ανατίναξαν το σπίτι του επειδή δεν τους > έκανε τα χατίρια. [...] Φαίνεται ότι κάτι δεν πήγε καλά στο νησί μας με > κάποιες από τις θεωρούμενες ως "αξίες" του. Μήπως η δύναμη του καθενός σογιού > και το "κόζι" του οδηγούν τελικά στην αγνόηση όποιου δεν διαθέτει αντίστοιχες > πλάτες; [...] Μήπως έφταιξε η λατρεία του αλκοόλ, ξεκινώντας από τ' > "αντράκια" των δύο ετών που χαιρόμαστε να τα βλέπουμε να βουτούν το δάχτυλό > τους στα ποτήρια της τσικουδιάς; Μήπως φταίει που θαυμάζουμε τα ανήλικά μας > όταν παίρνουν στα χέρια τους το τιμόνι; Μήπως φταίει που ανεχόμαστε τους > μαυροπουκαμισάδες να ξυλοκοπούν παιδιά που ήρθαν στον τόπο μας για να > σπουδάσουν, προσφέροντάς μας το κομπόδεμα της οικογένειάς τους; Μήπως φταίει > που αφήνουμε να κυκλοφορούν δίπλα μας χωρίς ντροπή τα Κρητικόπουλα που > οδήγησαν στα Γιάννενα τον συμπατριώτη μας στην αυτοκτονία;» > Από όλα αυτά ο συγγραφέας βγάζει το συμπέρασμα ότι «μάλλον η κοινωνία μας > απέτυχε». Πικρό, πολύ πικρό συμπέρασμα. Μπορούμε άραγε να το ανατρέψουμε; > Ελπίζω πως ναι. Μάλιστα, στο μέτρο που μας αναλογεί πάντα, είναι το πρώτιστο > καθήκον μας. Πώς ανατρέφουμε τα παιδιά μας; Πώς θα αναθρέψετε τα παιδιά σας; > Τι αξίες θα διαδώσετε στο σχολείο όπου θα διδάξετε, στο φροντιστήριο όπου θα > διδάξετε, στην όποια δουλειά θα κάνετε; Όχι, δεν αναθρέφουμε «αντράκια», παρά > ανθρώπους που σέβονται τη ζωή και την αξιοπρέπεια της άλλης ανθρώπινης > ύπαρξης, που τηρούν τους νόμους του κράτους, που δείχνουν με λόγια και έργα > την αλληλεγγύη τους, που βοηθούν τους πιο αδύναμους, που σέβονται τη > διαφορετικότητα στις ανθρώπινες επιλογές. Δεν αναθρέφουμε ούτε «γυναίκες», > παρά ανθρώπινα όντα ικανά να βιώσουν την ισότητά τους και να συμβάλλουν > επίσης με λόγια και έργα στις καλύτερες δυνατές ανθρώπινες και κοινωνικές > σχέσεις. > > Σας μεταδώσαμε γνώσεις στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, σας μεταδώσαμε όμως και > αξίες. Ας τις τιμήσουμε όλοι, και εμείς και εσείς και οι γονείς που μας > κάνουν την τιμή να είναι εδώ σήμερα. Η τραγική δολοφονία ας γίνει αρχή > στοχασμού για όλους μας. Προς το παρόν, ως Πανεπιστήμιο οργανώνουμε μια > ημερίδα, τον ερχόμενο Οκτώβριο, στη μνήμη της Σουζάνας Ήτον. Θα μιλήσουμε για > την ίδια και για την εργασία της που διακόπηκε τραγικά για πάντα, θα > μιλήσουμε και για μας και για το πώς θα απαλείψουμε το ζοφερό στίγμα από το > νησί μας. > Και τώρα ήρθε η ώρα να σας αποχαιρετήσω. Σας αποχαιρετώ με τη χαρά που > ταιριάζει στη σημερινή μέρα, μέρα ανταμοιβής των κόπων σας, και σας εύχομαι > κάθε καλό στη ζωή σας και κάθε προκοπή. Να είστε καλά και να πλάσετε ένα > καλύτερο αύριο! > > Φιλικώτατα > > Μιχάλης > > > > ________ > > Orasi mailing list > για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > και στο θέμα γράψτε unsubscribe > > Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας > στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > > διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα > http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net > > Για το αρχείο της λίστας > http://www.mail-archive.com/[email protected]/ > Εναλλακτικό αρχείο: > http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/ > παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) > http://www.freelists.org/archives/orasi > __________ > NVDA δωρεάν αναγνώστης οθόνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού > http://www.nvda-project.org/ > _____________ > Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή που ανεβαίνουν στις βιβλιοπροτάσεις > προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών > ____________ ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ Εναλλακτικό αρχείο: http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθόνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ _____________ Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή που ανεβαίνουν στις βιβλιοπροτάσεις προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών ____________
