Στους περισσότερους από σας δεν χρειάζεται να συστηθω με ξέρετε από τα νιάτα μου. 24 χρόνων ήμουν όταν πέρασα την πόρτα του Φάρου Τυφλών και μάλιστα μετά από διαγωνισμό μεταξύ 35-40 κοριτσιών. Από τότε και μέχρι σήμερα έχω υπηρετήσει πιστά το χώρο της οπτικής αναπηρίας στηρίζοντας φορείς και εκαντοντάδες παιδιά και ενήλικες στις νέες τεχνολογίες, είτε εκπαιδεύοντας, είτε παρέχοντας τεχνική υποστήριξη. Στα 26 και πλέον λοιπόν συναπτά έτη έχω να καταθέσω τα ακόλουθα: 1. Ποτέ μου δεν μπήκα σε κλικες και παρέες με ίδιον όφελος και δεν πάτησα επί πτωμάτων για την προσωπική μου ανέλιξη και προβολή. Όσα χρήματα έβγαλα τα έχω ιδρώσει μέχρι τελευταίου σεντ. 2. Έχαιρα της αγάπης και της εκτίμησης των μαθητών μου, αλλά όχι όλων των εργοδοτών και των συνεργατών μου και πάντα προάγονταν πάνω από μένα, πρόσωπα υποδεέστερα είτε σε εμπειρία είτε σε γνώσεις, με αποτέλεσμα να είμαι μονίμως σε αμυντική θέση, διαμαρτυρόμενη και κατηγορούμενη ως γραφική. 3. Αντιθέτως με εκτιμούσαν και με εκτιμούν εξωτερικοί συνεργάτες και όλο το περιβάλλον μου γενικά, εκτός φορέων οπτικής αναπηρίας, γιατί παρέχω εμπεριστατωμένες ιδέες, λύσεις και απόψεις. 4. Όλα αυτά τα χρόνια έχω πολύ καλά αντιληφθεί τα πραγματικά προβλήματα των νέων και του χώρου γενικότερα, τα οποία δεν διστάζω να εκθέσω και να παρουσιάσω, χωρίς βέβαια να υλοποιούνται γιατί πολύ απλά απαιτούν σκληρή εργασία και εξειδίκευση και δεν την έχουν οι εν λόγω υπεύθυνοι και προϊστάμενοι και δεν είναι διατεθειμένοι να φαίνεται άλλος ικανότερος εκτός από αυτούς. 5. Οι φορείς λοιπόν συνηθίζουν να έχουν ανθρώπους πιονια άσχετα αν κάνουν καλά τη δουλειά μόνο και μόνο για λόγους αυτοπροβολής και αυτοθαυμασμού και σε καμία περίπτωση από αγάπη και πραγματικό ενδιαφέρον για την πρόοδο και την εξέλιξη των ατόμων με οπτική αναπηρία.
Θα μπορούσα να γράφω απεριόριστα νούμερα όμως δεν θα το κάνω γιατί δεν χρειάζεται. Απλά θέλω να μοιραστώ μαζί σας την τελευταία σχεδόν εξαετία που η αείμνηστη Μπέτυ Λεωτσάκου με παρακαλούσε ένα ολόκληρο βράδυ για να έρθω και να σταθώ δίπλα της στο ΚΕΑΤ να εκπαιδεύσω τα παιδιά στην πληροφορική που μέχρι τότε στην ώρα αυτή έκαναν κενό! Είχα τις αντιρρήσεις μου για τα παραπάνω νούμερα, τα οποία είχαν γράψει πολλές πληγές πάνω μου όμως η ίδια καταφερτζού όπως ήταν με έπεισε. Συνεργάστηκα λοιπόν με το ΚΔΑΠ του ΚΕΑΤ επί πέντε σχεδόν 6 συναπτά έτη. Δεν θα ισχυριστώ ότι δεν έγιναν λάθη όμως αγάπησα τα παιδιά τα οποία με εμπιστεύτηκαν και με αγκάλιασαν ειδικά σε χρονιες πολύ δύσκολες ας μην αναφερθώ σε λεπτομέρειες δεν χρειάζεται. Ακόμα και στις ανθρώπινες διαφωνίες μας κανένας ποτέ μέχρι πρότινος δεν αμφισβήτησε το ήθος μου, τις γνώσεις μου, την εμπειρία μου γιατί πολύ απλά με ήξεραν όλοι ποια είμαι, ποτέ δεν κρύφτηκα. Φέτος λοιπόν θεώρησαν σωστό κάποιοι μετά από όλα αυτά και χωρίς αποδεικτεο λόγο, να με απομακρύνουν από το ΚΔΑΠ του ΚΕΑΤ και να προσλάβουν συνάδελφο Πληροφορικής, η οποία έχει ολιγόμηνη εμπειρία και παρουσία στο χώρο και μάλιστα το πιο επαγγελματικά ανήθικο ήταν το γεγονός ότι δεν με ενημέρωσαν από το καλοκαίρι ότι δεν προτίθενται να με επαναπροσλαβουν. Έτσι έχω μείνει άνεργη, καταδικασμένη να μην βρω εκπαιδευτική εργασία για τη φετινή χρονιά, εφόσον όλα τα φροντιστήρια, κέντρα μελέτης κλπ από αρχές Σεπτεμβρίου έχουν κανονίσει τα προγράμματα και τις προσλήψεις τους. Και φυσικά δεν μπορώ να ρίξω το μεγάλο μερίδιο ευθύνης στους ανθρώπους που δεν με ξέρουν, αλλά σε αυτούς που με ξέρουν καλά όλα αυτά τα χρόνια και φρόντισαν να με λασπολογησουν και να με παρουσιάσουν σαν τέρας και απειλή, οπότε έπρεπε να με εξαφανίσουν και από κει. Και τους δόθηκε η ευκαιρία τον καιρό του κορωνοϊού και της καραντίνας που υπήρξα έγκλειστη και εργαζομουν εξ αποστάσεως λόγω του ότι ανήκω σε ευπαθή ομάδα. Δεν σεβάστηκαν τίποτα δηλαδή ούτε την ηλικία μου, ούτε την κρίση της πανδημίας, ούτε ότι έχω μακροχρόνια άνεργο σύζυγο αλλά ούτε το γεγονός το κυριότερο, ότι ο φυσικός επαγγελματικός μου χώρος είναι αυτός δικαιωματικά μετά από 26+ έτη στην οπτική αναπηρία. Γνωρίζω εκ των προτέρων και είμαι πολύ περίεργη τι ψέματα θα βγουν να σας πουν οι εν λόγω, για να δικαιολογήσουν τις πράξεις αυτές. Είμαι σίγουρη ότι δεν θα τους πιστέψετε, όπως επίσης δεν θα πιστέψετε ότι νοιάζονται για τα παιδιά και το χώρο της οπτικής αναπηρίας. Γιατί αν το έκαναν θα παραμέριζαν τις οποίες μικροπολιτικες, εγωισμους, διαφωνίες κλπ και θα με άφηναν να συνεχίζω να εκπαιδεύω τα παιδιά όπως πολύ καλά γνωριζω να κάνω εδώ τόσα χρόνια. Εννοείται ότι δεν θα πάψω να υποστηρίζω αυτό το χώρο και είμαι βέβαιη ότι ο χρόνος θα με δικαιώσει και πάλι. Κώστας στάλθηκε από το iPhone μου ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ Εναλλακτικό αρχείο: http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθόνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ _____________ Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή που ανεβαίνουν στις βιβλιοπροτάσεις προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών ενώ Για να κατεβάσετε τον σχετικό κατάλογο επισκεφθείτε το http://www.hostvis.net/audiobooks/katalogos.zip ____________
