Κώστα, κι εγώ θέλω. Τι λες να οργανώσουμε ένα ταξιδάκι μέσω της λίστας; χαχαχα. Εγώ θα πάρω και το ακορντεόν μαζί μου για την παρέα.
Νεκτάριος. On May 19, 2013, at 1:54 PM, "Kostas Theodoropoulos" <[email protected]> wrote: > και εγώ, μην σου μπω πως μου καρφώθηκε η ιδέα. > --Κώστας-- > > > -----Αρχικό μήνυμα----- From: Αλεξανδρος Δημητρόπουλος > Sent: Sunday, May 19, 2013 1:26 PM > To: orasi mailing list > Subject: Re: [Orasi] Μόσχα - Πεκίνο με τον υπερσιβηρικό > > φανταστικό και περιπετειώδης ταξίδι, θα ήθελα να το κάνω! > > -------------------------------------------------- > From: "Kostas Theodoropoulos" <[email protected]> > Sent: Sunday, May 19, 2013 12:41 PM > To: "orasi mailing list" <[email protected]> > Subject: [Orasi] Μόσχα - Πεκίνο με τον υπερσιβηρικό > >> >> Ενα ταξίδι-εμπειρία ζωής με το μυθικό τρένο που διανύει, ούτε λίγο ούτε >> πολύ, τη μισή υφήλιο! >> >> ΚΕΙΜΕΝΟ: ΤΟΝΙΑ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗ >> >> Είναι μερικά ταξίδια που τα ευχαριστιέσαι κυρίως την ώρα που τα κάνεις. >> Είναι και κάποια άλλα που ωριμάζουν μέσα σου με τον καιρό. Ο Υπερσιβηρικός >> για >> μένα ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Για τους περισσότερους, βέβαια, αυτό το >> ταξίδι είτε είναι όνειρο ζωής, είτε κινείται στα όρια του μύθου, είτε >> φαντάζει >> «δύσκολο», με πολλή ταλαιπωρία - και άρα είναι απίθανο να το >> πραγματοποιήσουν. Ωστόσο, παρόλο που πρόκειται για ένα ταξίδι κατά το οποίο >> διασχίζεις σχεδόν >> τη μισή υφήλιο, είναι συγχρόνως και από αυτά που μπορεί να κάνει μάλλον... ο >> καθένας. >> >> Η παραδοσιακή γραμμή του Υπερσιβηρικού ξεκινά από τη Μόσχα και φτάνει μέχρι >> το Βλαδιβοστόκ. Ομως στο πέρασμα των χρόνων, προστέθηκαν και άλλες μικρότερες >> γραμμές -αλλά σε καμία περίπτωση λιγότερο ενδιαφέρουσες-, που μεταφέρουν >> τους ταξιδιώτες στη Μογγολία (Transmongolian Route), στη Μαντζουρία >> (Transmanchurian >> Route), στο Αμούρ (Baikal-Amur Mainline) και στα Ουράλια Ορη (Ural line). Η >> πιο δημοφιλής διαδρομή είναι αυτή που ξεκινά από τη Μόσχα, φτάνει στην Ουλάν >> Μπατόρ και από εκεί στο Πεκίνο. Είναι πολύ λίγοι οι «τολμηροί» που φτάνουν >> μέχρι το Βλαδιβοστόκ. Και ακόμα λιγότεροι εκείνοι που κάνουν τη διαδρομή >> χωρίς >> ενδιάμεσες στάσεις. Σίγουρα, το ταξίδι αποκτά περισσότερο νόημα όταν έχεις >> χρόνο να περπατήσεις στους δρόμους και στις γειτονιές των μακρινών τόπων που >> επισκέπτεσαι, να μπεις στα σπίτια των ντόπιων, να φας μαζί τους, να >> παζαρέψεις στις αγορές τους. >> >> ΜΕ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΤΗ ΜΟΣΧΑ >> >> Σχεδιάσαμε το ταξίδι σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσα από το διαδίκτυο και με τη >> βοήθεια μιας Ρωσίδας φίλης φτάσαμε αεροπορικώς στη Μόσχα, για να >> ακολουθήσουμε >> και εμείς την «τουριστική» οδό: Μόσχα - Ουλάν Μπατόρ - Πεκίνο. >> >> Ο αέρας της ρωσικής πρωτεύουσας είναι αέρας πραγματικής μεγαλούπολης. >> Μεγάλοι δρόμοι, επιβλητικά κτίρια, καταπράσινα πάρκα, τεράστια μουσεία. Οι >> Μοσχοβίτισσες, >> πρωτευουσιάνες γαρ, είναι κούκλες, πανύψηλες και πολύ περιποιημένες. Τα ψηλά >> τακούνια είναι must, είτε πας στη λαϊκή είτε βγεις σε club το βράδυ. >> Αντίθετα, >> οι άντρες φαίνονται περισσότερο «παραμελημένοι». Πολλές φορές δίνουν την >> εντύπωση ότι είναι πιωμένοι (και δυστυχώς το τελευταίο δεν απέχει και πολύ >> από >> την πραγματικότητα). Ωστόσο, διακατέχονται από μια ήρεμη δύναμη. Είναι >> επιφυλακτικοί. Δεν σε κοιτούν στα μάτια. Είναι κλειστός λαός. Αρκεί μάλλον >> να τους >> δώσεις χρόνο (και μερικά ποτηράκια βότκα) για να σπάσει ο πάγος! Πολύ λίγοι >> μιλούν Αγγλικά και αυτό κάνει ιδιαίτερα δύσκολες τις συνεννοήσεις. Ευτυχώς, >> η γλώσσα του σώματος σώζει καταστάσεις. >> >> Ξεκινάμε τις βόλτες μας στην πόλη. Μας κάνει εντύπωση το ότι οι περισσότεροι >> τουρίστες στη Μόσχα είναι Ρώσοι και ότι το αγαπημένο τους «σπορ» είναι οι >> φωτογραφίες! Το πιο περίεργο πάντως δεν είναι ότι φωτογραφίζουν λες και >> είναι Γιαπωνέζοι, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ποζάρουν οι γυναίκες. Σα να >> πρόκειται >> να στείλουν τη φωτογραφία σε επίδοξους γαμπρούς ή να μπουν στο επόμενο >> τεύχος της Vogue! >> >> Στο Κρεμλίνο οι χρυσαφένιοι τρούλοι των εκκλησιών λαμποκοπούν στον ήλιο. >> Στην Κόκκινη Πλατεία αισθάνεσαι ότι έχεις μεταφερθεί σε σκηνικό παραμυθιού. Ο >> πολύχρωμος Αγιος Βασίλης λες και θέλει να «βγάλει τη γλώσσα» στα επιβλητικά >> κτίρια της πόλης και στον συννεφιασμένο ουρανό. Να «νικήσει» τη μουντάδα, το >> χειμώνα, τη μονοχρωμία του χιονιού. Σαν καραμελόσπιτο ορθώνεται στον ουρανό. >> Από δίπλα, το μαυσωλείο του Λένιν κρατάει τις πάλαι ποτέ ισορροπίες. >> >> Το μετρό της Μόσχας είναι από μόνο του αξιοθέατο. «Κατεβαίνει» βαθιά μέσα >> στη γη. Δαιδαλώδες, πολυτελές, πολύβουο, αλλά καθαρό. Η αίσθηση πλούτου και >> περασμένων >> μεγαλείων δημιουργεί έντονη αντίθεση με το κουρασμένο πλήθος που >> ανεβοκατεβαίνει στις κυλιόμενες σκάλες. Μέσα σε ειδικά κουβούκλια, >> βαριεστημένες Μοσχοβίτισσες-δημόσιοι >> υπάλληλοι ελέγχουν την κίνηση των κυλιόμενων μέσα από οθόνες τηλεόρασης (αν >> δεν έχουν παραδοθεί στην αγκαλιά του Μορφέα…) >> >> Η βελόνα της μουσικής είναι λες και έχει κολλήσει στα '80s στη ρωσική >> πρωτεύουσα. Samantha Fox, Bon Jovi και τα σχετικά, τα ακούς παντού: στα >> λεωφορεία, >> τα μαγαζιά, τα κλαμπ. Και στον πεζόδρομο Arbat ερασιτεχνικές μπάντες παίζουν >> ροκιές. >> >> Οσο για το ρωσικό φαγητό, είναι ένα κεφάλαιο από μόνο του. Πιλμένι με >> σμέτανα, κρεατόσουπες και λαχανόσουπες, μορς για ποτό. Παρεμπιπτόντως, το >> καλύτερο >> πιροσκί το φάγαμε στο μετρό, σε ένα από τα δεκάδες μαγαζάκια-φούρνους. Μη >> διστάσετε να αγοράσετε ένα! >> >> ΕΠΙΒΙΒΑΣΗ ΣΤΟ ΤΡΕΝΟ >> >> Μετά από δύο μέρες στη Μόσχα, έχει φτάσει η ώρα να ξεκινήσουμε το ταξίδι μας >> με το τρένο. Πρώτη διαδρομή: Μόσχα - Εκατερίνεμπουργκ. Η αμαξοστοιχία είναι >> καινούργια. Καθαρά σεντόνια, ζεστό νερό από το σαμοβάρι, με το οποίο είναι >> εφοδιασμένα όλα τα βαγόνια, ντιζαϊνάτο (για τα δεδομένα και το γούστο των >> Ρώσων) >> εστιατόριο. Εχουμε την αίσθηση ότι ο Υπερσιβηρικός προσπαθεί να >> εκσυγχρονιστεί, μαζί με την υπόλοιπη Ρωσία. Ομως ο κόσμος στα βαγόνια και >> στις πλατφόρμες >> των σταθμών σε προσγειώνει στην πραγματικότητα. Τα ρούχα, οι «κομμώσεις», τα >> μαντίλια των μεγαλύτερων γυναικών, οι μυρωδιές· όλα θυμίζουν το παλιό >> καθεστώς. >> Η provodnitsa, η «οικονόμος» του βαγονιού, μας υποδέχεται στο βαγόνι, >> τσεκάρει τα εισιτήριά μας και το ταξίδι ξεκινά. >> >> Οι ώρες στο τρένο είναι από τις πιο ξεκούραστες του ταξιδιού. Δεν έχεις να >> ανησυχείς για τίποτα. Εχεις τα βιβλία σου, τη μουσική σου, την παρέα σου, το >> φαγητό σου, το ζεστό σου νερό. Και το τρένο «καταπίνει» τα χιλιόμετρα >> περνώντας μέσα από στέπες, τούνδρες, πόλεις και χωριά. Και εσύ παρακολουθείς >> τη διαδρομή >> από το μεγάλο παράθυρο, σαν ταινία. >> >> Το φαγητό στα τρένα που διασχίζουν τη Ρωσία, τη Μογγολία και την Κίνα δεν >> είναι τίποτα το ιδιαίτερο. Αν έχετε στο μυαλό σας καταστάσεις Orient Express, >> καλό είναι να τις ξεχάσετε. Τα βαγόνια των εστιατορίων είναι συνήθως γεμάτα >> μεθυσμένους Ρώσους ή τουρίστες που πίνουν μπίρες και προσπαθούν να γνωριστούν >> με τους συνταξιδιώτες τους. Οι νέες γνωριμίες γίνονται κυρίως σε αυτό το >> βαγόνι, οπότε είναι και το αγαπημένο των μοναχικών ταξιδιωτών. Η επικοινωνία >> με >> τους αυτόχθονες είναι πάντα ένα πρόβλημα, αλλά με το χαμόγελο -και ενίοτε >> και με λίγα ρούβλια παραπάνω- όλα είναι δυνατά. Ή σχεδόν όλα. >> >> ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΕΚΑΤΕΡΙΝΕΜΠΟΥΡΓΚ >> >> Πέφτουμε πάνω σε εθνική γιορτή. Οι δρόμοι πλημμυρισμένοι από κόσμο. Δεν έχει >> πέσει καλά-καλά η νύχτα και μικροί-μεγάλοι είναι σε κατάσταση ευθυμίας! >> Απόδειξη, >> τα άδεια μπουκάλια της βότκας και τα κουτάκια από μπίρες που είναι πεταμένα >> παντού. >> >> Το επόμενο τρένο που θα πρέπει να πάρουμε φεύγει πολύ νωρίς το πρωί, οπότε >> για να περάσει η ώρα πηγαίνουμε σε ένα από τα μοδάτα clubs της πόλης. Εδώ μας >> περιμένει μια άλλη έκπληξη: ο χορός των γυναικών! Χορεύουν προκλητικά, >> λικνίζονται μεταξύ τους σαν να πρωταγωνιστούν σε βιντεοκλίπ του MTV και το >> αντρικό >> κοινό παρακολουθεί μετά... μανίας! >> >> ...ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ >> >> Η αμαξοστοιχία που θα μας πάει μέχρι το Ιρκούτσκ είναι παλιά. Επιβιβαζόμαστε >> μέσα στα άγρια χαράματα και έτσι ξυπνάμε αναπόφευκτα τους άλλους επιβάτες, >> με τους οποίους θα μοιραστούμε την κουκέτα μας. Ολοι σηκωνόμαστε αργά το >> επόμενο πρωί και συναντιόμαστε στο διάδρομο. Είναι λες και είμαστε σε >> φοιτητική >> εστία. Γνωριζόμαστε σιγά-σιγά με τον κόσμο στο βαγόνι μας. Θα είμαστε μαζί >> τους για δυόμισι μέρες. Οι περισσότεροι είναι τουρίστες. Από την Ισπανία, το >> Βέλγιο, τον Καναδά, την Αγγλία κ.α. >> >> Το τοπίο έξω δεν έχει αλλάξει και πολύ. Ατελείωτα δάση με σημύδες (γνωστά >> και ως τάιγκα), φτωχές ξύλινες ντάτσες (εξοχικές κατοικίες) στη μέση του >> πουθενά, >> αχανή λιβάδια, λιγοστές καλλιεργήσιμες εκτάσεις, μεγάλες γυναίκες με >> μαντίλια στα μαλλιά να σκάβουν τη γη και παρατημένα Lada στους >> χωματόδρομους. Στις >> πλατφόρμες των σταθμών όπου σταματά το τρένο, μας περιμένουν >> μικροπραματευτές. Παιδιά και γυναίκες πωλούν σε αυτοσχέδιους πάγκους >> αναψυκτικά, σοκολάτες, >> παγωτά, παστά ψάρια, υφάσματα, φωτιστικά, βατόμουρα σε μικρά πλαστικά >> κεσεδάκια. Ψωνίζουν κυρίως οι Ρώσοι, αλλά και κάποιοι τουρίστες από >> περιέργεια. Μετά >> από μερικές ώρες μετανιώνουμε που δεν ακολουθήσαμε το παράδειγμά τους. Το >> φαγητό -που έχουμε προπληρώσει σε αυτό το τρένο- δεν είναι ακριβώς αυτό που >> κάποιος >> θα έλεγε γκουρμέ. Για πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό τρώμε εναλλάξ κρέας, >> κοτόπουλο και ψάρι, συνοδευμένο με ρύζι ή ζυμαρικά. Το ίδιο ακριβώς μενού για >> δυόμισι μέρες! >> >> ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΒΑΪΚΑΛΗΣ >> >> Το Ιρκούτσκ είναι ένας μεταβατικός σταθμός στο ταξίδι μας. Από εκεί θα πάμε >> στο νησί Ολχόν (Olkhon), που βρίσκεται στη μέση της Βαϊκάλης. Από το σταθμό >> του τρένου μάς παραλαμβάνει η ξεναγός μας, η 23χρονη Νάντια, με σπουδές στην >> Αμερική, πρόσχαρη, εξυπηρετική, πρόθυμη να απαντήσει σε όλες μας τις >> ερωτήσεις, >> με τις οποίες την βομβαρδίζουμε. >> >> Το Ιρκούτσκ δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Εχουμε ωστόσο μπει στην ενδοχώρα >> της Ρωσίας και τα χαρακτηριστικά των προσώπων αλλάζουν πολύ. Εδώ οι κάτοικοι >> μοιάζουν περισσότερο με τους Μογγόλους. Εχουν πιο σκούρο χρώμα και σχιστά >> μάτια. >> >> Η διαδρομή από το Ιρκούτσκ μέχρι το μικρό λιμάνι απ' όπου θα περάσουμε στο >> νησί Ολχόν αποδεικνύεται μαγευτική. Η φύση γύρω μας είναι παρθένα. Μόνο ο >> δρόμος >> και τα αυτοκίνητα υπάρχουν για να μας θυμίζουν ότι εδώ έχει πατήσει το πόδι >> του ο άνθρωπος. Μετά από έξι ώρες διαδρομής περνάμε με το φεριμπότ στο νησί. >> Ή, πιο σωστά, στον «παράδεισο». Καταπράσινα, απέραντα λιβάδια και δάση, >> ψηλοί και απότομοι γκρεμοί, αλλά και αμμουδερές παραλίες. Ολα είναι τόσο >> γαλήνια. >> Ελάχιστα σπίτια και άνθρωποι. Ο ηλεκτρισμός έχει φτάσει στον τόπο αυτό μόλις >> πριν από τέσσερα - πέντε χρόνια. Αλογα και αγελάδες βόσκουν ελεύθερα. Τοπίο >> μαγευτικό. Βοηθά σε αυτό, βέβαια, και ο καταγάλανος ουρανός. Απόλυτη ηρεμία. >> Και μπροστά μας να απλώνεται αυτή η λίμνη που μοιάζει με θάλασσα. Και που, >> όπως μας λένε οι ντόπιοι και η ξεναγός, το χειμώνα είναι εντελώς παγωμένη. Η >> Βαϊκάλη είναι η βαθύτερη και παλαιότερη λίμνη στον κόσμο, καθώς επίσης και >> η λίμνη με τον μεγαλύτερο όγκο γλυκού νερού. Περιέχει πάνω από το ένα πέμπτο >> του γλυκού νερού παγκοσμίως και περισσότερο από το 90% του γλυκού νερού της >> Ρωσίας. Η έκτασή της είναι 31.468 τ.χλμ., έχει μήκος 654 χλμ., πλάτος 74 >> χλμ. και μέγιστο βάθος 1.680 μ. Δέχεται τα νερά περίπου 300 ποταμών, ενώ στο >> εσωτερικό >> της υπάρχουν 22 νησιά. Το μεγαλύτερο από αυτά είναι το Ολχόν. >> >> Μένουμε σε ξύλινα παραδοσιακά σπίτια, στον οικισμό Κουζίρ (Khuzir). Οι >> τουρίστες κυκλοφορούν στο νησί με κάτι περίεργα βανάκια, όλα σε χρώμα χακί >> που, >> όπως μαθαίνουμε αργότερα, τα χρησιμοποιούσαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για >> ασθενοφόρα. Εννοείται πως άσφαλτος δεν υπάρχει πουθενά και τα μικρά βαν >> αγκομαχούν >> στους χωμάτινους, γεμάτους λακκούβες, δρόμους. Αν έχετε πρόβλημα με τη μέση >> σας, καλύτερα να κάνετε τις διαδρομές πεζή. >> >> Μαθαίνουμε για τους ντόπιους, που ανήκουν στη φυλή Μπουριάτ (Bouriat), και >> για τους Σαμάνους, που πιστεύουν ότι το μέρος είναι ενεργειακό και κατοικούν >> εδώ και πολλά χρόνια στο νησί. Εχουν, μάλιστα, χτίσει και μοναστήρι και >> συχνά-πυκνά βλέπεις κρεμασμένα στα δέντρα τα πολύχρωμα τάματά τους. Ελλείψει >> καταγεγραμμένης >> ιστορίας, το κάθε λοφάκι στο νησί συνοδεύεται από τον δικό του μύθο. «Αν >> κάτσεις σε αυτή την πέτρα, θα γίνεις πλούσιος, αν περάσεις κάτω από αυτό το >> δέντρο, >> θα ευτυχήσεις, αν σκαρφαλώσεις σε εκείνο το βράχο, το πρώτο σου παιδί θα >> είναι αγόρι…» Και όλα αυτά με το αντίστοιχο αντίτιμο, το οποίο πρέπει να >> πετάξεις >> στο έδαφος, αφού κάνεις την ευχή σου (εσύ, βέβαια, που πετάς τα κέρματα >> μπορεί να μη γίνεις ποτέ πλούσιος, αλλά θα γίνει σίγουρα αυτός που περνάει >> μετά >> και τα μαζεύει!). >> >> Πολλοί Ρώσοι έρχονται στο νησί για τις καλοκαιρινές τους διακοπές -όπως και >> στις απέναντι ακτές της Βαϊκάλης-, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που >> κατασκηνώνουν >> στις παραλίες. Ακούγεται μάλλον σουρεαλιστικό, αλλά είμαστε στη Σιβηρία και >> υπάρχει κόσμος που κάνει ελεύθερο κάμπινγκ στην παραλία! Υπάρχει όμως και >> ένας >> τολμηρός από τη δική μας παρέα που κάνει τη βουτιά του στη Βαϊκάλη. Οι >> υπόλοιποι, το πολύ μέχρι το γόνατο. >> >> Και κάπου εκεί στη μέση του πουθενά, στην κορυφή ενός λόφου, βλέπουμε ένα >> κάτασπρο ορθόδοξο εκκλησάκι με μπλε τρούλο. Από μέσα ακούγονται ελληνικοί >> ύμνοι. >> Λίγο αργότερα μας προσεγγίζει ο Σεργκέι, ο ιερέας της εκκλησίας, και μας >> συστήνεται σε άπταιστα Ελληνικά! Μετά το πέρασμά του από το Αγιον Ορος, >> αποφάσισε >> να εγκατασταθεί μόνιμα στο Ολχόν με την οικογένειά του και να χτίσει την >> πρώτη και μοναδική ελληνορθόδοξη εκκλησία στο νησί. >> >> Το βράδυ αποφασίζουμε να ακολουθήσουμε το παραδοσιακό τυπικό και να κάνουμε >> ρωσικά μπάνια (banya). Πρόκειται για τη γνωστή μας σάουνα, με την εναλλαγή >> ζεστού ατμού και κρύου νερού. >> >> ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΟΓΓΟΛΙΑ >> >> Μετά από τρεις ξεκούραστες μέρες στο νησί, επιστρέφουμε στο Ιρκούτσκ, απ' >> όπου θα πάρουμε τον Transmogolian για τη μικρή ρωσική πόλη Ούλαν Ούντε (Ulan >> Ude). Και από εκεί, μετά από περίπου 12 ώρες στο λεωφορείο, θα φτάσουμε στην >> Ουλάν Μπατόρ, την πρωτεύουσα της Μογγολίας. >> >> To ταξίδι είναι αρκετά κουραστικό. Είμαστε όλοι εξαντλημένοι και προσπαθούμε >> απεγνωσμένα να κοιμηθούμε. Δύσκολο, ωστόσο, γιατί σε όλη τη διάρκεια της >> διαδρομής >> με το λεωφορείο, στο βίντεο παίζει στη διαπασών μογγολικός κινηματογράφος >> της επιλογής του οδηγού (τουτέστιν κινεζικές και μογγολικές πολεμικές >> ταινίες, >> με τύπους που βγάζουν άναρθρες κραυγές…). Το θέμα είναι ότι κανείς εγχώριος >> επιβάτης δεν φαίνεται να ενοχλείται, οπότε κάνουμε υπομονή. >> >> Παρατηρώ τους Μογγόλους γύρω μου. Είναι όμορφοι· άντρες και γυναίκες. Εχουν >> σκούρο δέρμα, ελαφρώς σχιστά μάτια και μιλούν πολύ καλύτερα Αγγλικά από τους >> Ρώσους. >> >> Με το που φτάνουμε όμως στην Ουλάν Μπατόρ, συνειδητοποιούμε ότι αυτή η χώρα >> είναι τουλάχιστον πενήντα χρόνια πίσω από την Ευρώπη. Η πρωτεύουσα είναι >> χαοτική, >> «σπαρμένη» άναρχα με σοβιετικού τύπου κτίρια, μηδέν πράσινο. Στους δρόμους, >> στις στάσεις των λεωφορείων, παντού βλέπεις ταλαιπωρημένα πρόσωπα. Και πολλή >> φτώχεια. Το δε υπερπολυτελές ξενοδοχείο όπου μένουμε μοιάζει παράταιρο σε >> αυτό το σκηνικό. Και μας κάνει να νιώθουμε άβολα. >> >> Ο καιρός είναι βροχερός και στον ήδη γκρι από το νέφος ουρανό προστίθενται >> τα βαριά σύννεφα. Η ατμόσφαιρα είναι πνιγηρή, τα πεζοδρόμια βρώμικα και >> λασπωμένα. >> Πλάνα ανοικοδόμησης παντού. Αν συνεχίσουν με αυτούς τους ρυθμούς, η >> φυσιογνωμία της πόλης θα έχει αλλάξει ολοκληρωτικά τα επόμενα χρόνια. Στη >> θέση των >> σκηνών που μπορεί να διακρίνει κανείς στις παρυφές της πόλης θα χτιστούν >> εμπορικά κέντρα και τεράστιες πολυκατοικίες. >> >> Διανυκτερεύουμε στην πρωτεύουσα και την επομένη κιόλας το πρωί ξεκινάμε για >> το camp, στο οποίο θα μείνουμε για τρεις μέρες. Κάνουμε μια στάση σε ένα >> σούπερ >> μάρκετ για τα «απαραίτητα». Μας κάνει εντύπωση ότι σχεδόν όλα τα προϊόντα >> στα ράφια είναι εισαγόμενα. Τίποτα μογγολικό. Ολα κινεζικά ή ρωσικά. >> >> Η ύπαιθρος ξεκινά σχεδόν με το που αφήνουμε πίσω μας την πρωτεύουσα. >> Απέραντα λιβάδια και ζώα που βόσκουν. Θα μείνουμε στις παραδοσιακές κυκλικές >> τέντες >> (gers) όπου μένουν οι νομάδες - προσαρμοσμένες, βεβαίως, στις «ανάγκες» των >> τουριστών. Ο εξοπλισμός της σκηνής αποτελείται από πολύχρωμα ξύλινα έπιπλα >> και μία σόμπα στο κέντρο, την οποία έρχονται και ανάβουν τα ξημερώματα, >> γιατί οι αυξομειώσεις της θερμοκρασίας είναι μεγάλες μέσα στην ημέρα. >> >> Το προσωπικό της κατασκήνωσης μας υποδέχεται χαμογελαστό. Από τη διαδρομή >> κιόλας μας κάνει ιδιαίτερη εντύπωση το πόσο οι Μογγόλοι αγαπούν τη χώρα τους, >> τιμούν τους προγόνους τους και τη γη τους. Είναι εθνικά υπερήφανοι, έχουν >> καθαρό βλέμμα και είναι πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουν. >> >> Οι ρυθμοί στο camp είναι απολύτως χαλαροί. Αγναντεύουμε τον ορίζοντα και το >> απέραντο γαλάζιο του ουρανού. Αγρια άλογα που βόσκουν αμέριμνα, κυριολεκτικά >> έξω από την πόρτα της σκηνής μας! Κατά τη διάρκεια της ημέρας διαβάζουμε τα >> βιβλία μας αραχτοί στον ήλιο, κάνουμε ιππασία, τοξοβολία, επισκεπτόμαστε >> σπίτια >> νομάδων της περιοχής, παίζουμε παραδοσιακά επιτραπέζια μογγολικά παιχνίδια >> με κόκαλα ζώων(!). Το βράδυ ανάβουμε φωτιές και μετράμε τα χιλιάδες αστέρια >> στον ουρανό, κάνουμε παρέα με τους υπόλοιπους τουρίστες - γιατί η αλήθεια >> είναι ότι όλες αυτές οι κατασκηνώσεις είναι φτιαγμένες ειδικά για τους >> τουρίστες. >> Εξάλλου, ο τουρισμός είναι μία από τις βασικές πηγές εσόδων και της >> Μογγολίας. >> >> Η μεγαλύτερη έκπληξη, ωστόσο, είναι το φαγητό. Ο μάγειρας του camp είναι >> Ινδός (ο έρωτας, μαθαίνουμε, τον έφερε στη Μογγολία) και ξέρει καλά τη >> δουλειά >> του. Τρώμε, μετά από καιρό, ένα πραγματικά λουκούλλειο γεύμα. Η τοπική >> κουζίνα, απ' ό,τι έχουμε καταλάβει, δεν έχει και πολλά να επιδείξει: >> γαλακτομικά, >> κρέας, βρασμένο ή ψητό, και κάποια λαχανικά. >> >> Το τελευταίο πρωί ξυπνάμε από το θόρυβο της βροχής. Εχουν ανοίξει οι >> ουρανοί. Η σκηνή δεν είναι και τόσο στεγανή όσο νομίζαμε και η υγρασία μάς >> περονιάζει >> τα κόκαλα. Το τοπίο χωρίς ήλιο είναι πολύ διαφορετικό. >> >> ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΕΚΙΝΟ! >> >> Επιστρέφουμε στην Ουλάν Μπατόρ. Μπαίνουμε στο τελευταίο κομμάτι του ταξιδιού >> με το τρένο. Ο δρόμος για το Πεκίνο, μέσα από την απέραντη μογγολική στέπα >> και τα απομονωμένα χωριά, έχει την αναμενόμενη ταλαιπωρία, πολλή >> γραφειοκρατεία και ακόμα περισσότερες ώρες αναμονής στα σύνορα για το >> τσεκάρισμα των διαβατηρίων. >> Οι Κινέζοι προσπαθούν με «τυμπανοκρουσίες» πολιτισμού να σε κάνουν να >> πιστέψεις ότι μπαίνεις σε μια δυτική χώρα. >> >> Μετά από περίπου 15 ώρες προσεγγίζουμε το Πεκίνο. Μια γλυκιά μελαγχολία μάς >> κυριεύει, επειδή το ταξίδι τελειώνει. Μαζεύουμε τα πράγματά μας από τις >> κουκέτες, >> πίνουμε το τελευταίο ζεστό τσάι από το σαμοβάρι και με καρφωμένα τα μάτια >> στα παράθυρα ατενίζουμε το τοπίο, έχοντας στα αυτιά μας για λίγο ακόμα τους >> ήχους >> του τρένου. Μπαίνουμε στο Πεκίνο! >> >> fast info >> >> Δρομολόγια και εισιτήρια: www.transsiberianexpress.net >> Βίζες: Χρειάζονται και για τις 3 χώρες - Ρωσία, Μογγολία, Κίνα. >> Διαμονή: www.hostelworld.com >> Καιρός: Η καλύτερη εποχή γι' αυτό το ταξίδι είναι τους καλοκαιρινούς μήνες, >> κατά τους οποίους οι θερμοκρασίες είναι περισσότερο υποφερτές. >> Κόστος: 3.000 ευρώ για ένα μήνα >> >> >> --> Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ >> >> http://www.kathimerini.gr >> ________ >> >> Orasi mailing list >> για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση >> [email protected] >> και στο θέμα γράψτε unsubscribe >> >> Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της >> λίστας στείλτε email στην διεύθυνση >> [email protected] >> >> διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα >> http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net >> >> Για το αρχείο της λίστας >> http://www.mail-archive.com/[email protected] >> >> παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) >> http://www.freelists.org/archives/orasi >> __________ >> NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού >> http://www.nvda-project.org/ >> __________ >> Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και >> παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το >> http://www.isobitis.com >> Φιλοξενείται δωρεάν από τον server της orasi mailing list >> http://www.hostvis.net >> >> ______________ > > > ________ > > Orasi mailing list > για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > και στο θέμα γράψτε unsubscribe > > Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας > στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > > διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα > http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net > > Για το αρχείο της λίστας > http://www.mail-archive.com/[email protected] > > παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) > http://www.freelists.org/archives/orasi > __________ > NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού > http://www.nvda-project.org/ > __________ > Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και > παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το > http://www.isobitis.com > Φιλοξενείται δωρεάν από τον server της orasi mailing list > http://www.hostvis.net > > ______________ > > ________ > > Orasi mailing list > για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > και στο θέμα γράψτε unsubscribe > > Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας > στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > > διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα > http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net > > Για το αρχείο της λίστας > http://www.mail-archive.com/[email protected] > > παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) > http://www.freelists.org/archives/orasi > __________ > NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού > http://www.nvda-project.org/ > __________ > Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και > παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το > http://www.isobitis.com > Φιλοξενείται δωρεάν από τον server της orasi mailing list > http://www.hostvis.net > > ______________ ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected] παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ __________ Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το http://www.isobitis.com Φιλοξενείται δωρεάν από τον server της orasi mailing list http://www.hostvis.net ______________
