Πρώτη καταχώρηση: 01/12/2013 - 20:44

Τελευταία δημοσίευση: 22:21Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Η «ανάπτυξη» σκοτώνει όπως και η κρίση τους.

Εσείς, το 1 εκατομμύριο εργαζόμενοι που (σύμφωνα με το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ) είστε 
απλήρωτοι από έναν έως και 12 μήνες,

εσείς, το 1,5 εκατομμύριο άνεργοι που ζείτε σε συνθήκες ανέχειας και κατάθλιψης,

εσείς, τα εκατομμύρια των Ελλήνων που (σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ) ζείτε 
κάτω από το όριο της φτώχειας,

εσείς, το 68% των Ελλήνων που (σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν) διαθέτετε 
εισόδημα κάτω από 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος που θεωρείται όριο της
επίσημης φτώχειας,

καθώς και όλοι εσείς οι υπόλοιποι που δεν συμπεριλαμβάνεστε σε καμία στατιστική 
της εξαθλίωσης και του εξανδραποδισμού, κάντε. υπομονή. Οσονούπω έρχεται
η «ανάπτυξη»! Και μόλις έρθει η «ανάπτυξη», μόλις αυξηθεί ο «εθνικός πλούτος», 
τότε η «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» θα προχωρήσει σε «δίκαιη κατανομή» και
όλοι θα λάβουν το αντίδωρο για τις θυσίες που κατέβαλαν στο βωμό της εξόδου από 
την κρίση.

 Αυτό το παραμυθάκι, που ακούγεται ήδη πριν από το Καστελόριζο, όταν ο 
Παπανδρέου ανακοίνωσε  την απόβαση της τρόικας στην Ελλάδα, επανέρχεται με 
δριμύτητα
κάθε φορά που ο ελληνικός λαός καλείται να επωμιστεί τα όλο και πιο δυσβάσταχτα 
(και πάντα «τελευταία») νέα μέτρα.

Η αλήθεια είναι. ελαφρώς διαφορετική. Η αλήθεια είναι πως οι εργαζόμενοι δεν 
πληρώνουν μόνο την ύφεση. Πληρώνουν και την. «ανάπτυξη». Δεν πληρώνουν μόνο
τα ελλείμματα. Πληρώνουν και τα. πλεονάσματα. Μάλιστα τα προηγούμενα χρόνια οι 
εργαζόμενοι πλήρωναν την «ανάπτυξη» από τη θέση της «γενιάς των 700 ευρώ».
Τώρα, την «ανάπτυξη», όποτε έρθει, θα την πληρώσουν από τη θέση της «γενιάς των 
400 ευρώ»  και έχοντας ως σημείο αναφοράς τα συντρίμμια από το ξεπούλημα
της δημόσιας περιουσίας και τα ερείπια που έχουν σωρευτεί στο νεκροταφείο των 
εργασιακών και κοινωνικών τους δικαιωμάτων.

photos/01d6f392792bee4cc33f111e0671cf2b

 Ας δούμε τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τις θεωρίες περί «ανάπτυξης» και περί 
«δίκαιης κατανομής του εθνικού πλούτου», αντλώντας μάλιστα στοιχεία βολικά
για τεχνοκράτες όπως ο κ.Στουρνάρας. Δηλαδή στοιχεία της περιόδου από το 1990 
?έχρι το 2007 που στην Ελλάδα οι αναπτυξιακοί δείκτες ευημερούσαν. Πριν δηλαδή
φουντώσει η κρίση και ενώ στο ?εσοδιάστημα η Ελλάδα είχε γνωρίσει τόσο την 
φιλελεύθερη διαχείριση της ΝΔ όσο και την σοσιαλδημοκρατική διαχείριση του 
ΠΑΣΟΚ.
Πάμε δηλαδή να δούμε πόσο δίκιο είχε ο Μαρξ όταν έγραφε πως στον καπιταλισμό «ο 
εθνικός πλούτος είναι ταυτόσημος ?ε τη λαϊκή φτώχεια» (Καρλ Μαρξ, «Το Κεφάλαιο»,
τό?ος Α, σελ. 750, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή). Και αυτό ανεξάρτητα αν ο 
καπιταλισμός διέρχεται φάση κρίσης και ύφεσης ή φάση ανόδου και «ανάπτυξης».

list of 6 items
1. Το 1990 το ΑΕΠ της χώρας ήταν 38 δισ. ευρώ. Το 2007 ανήλθε στα 208 δισ. 
?ηλαδή, αυξήθηκε κατά 5,5 φορές.

2. Το 1990 -σύ?φωνα ?ε τα στοιχεία της ICAP- τα κέρδη των επιχειρήσεων (ΑΕ και 
ΕΠΕ) ήταν 575 εκατομμύρια ευρώ. Το 2007 τα κέρδη των επιχειρήσεων είχαν
εκτιναχτεί στα 16 δισ. ευρώ. ?ηλαδή, αυξήθηκαν κατά 28 φορές.

3. Το 1990 το ποσοστό των κερδών των επιχειρήσεων σε σχέση ?ε το ΑΕΠ ήταν 1,5%. 
Το 2007 το ποσοστό των κερδών των επιχειρήσεων ανήλθε στο 7,7% του ΑΕΠ.
Που ση?αίνει ότι αυξήθηκε πάνω από 5 φορές, ισόποσα δηλαδή προς την αύξηση του 
ΑΕΠ.

4. Το 1990 το βασικό ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη ήταν 15 ευρώ. Το 2007 
το βασικό ?εροκά?ατο ?όλις και ?ετά βίας είχε φτάσει στα 30 ευρώ.

5. Σύ?φωνα ?ε την έκθεση της ICAP για το 2006, ο ρυθ?ός αύξησης των προ φόρων 
κερδών των ΑΕ και ΕΠΕ στην Ελλάδα ήταν της τάξης του 60%, όταν την ίδια χρονιά
το ΑΕΠ αυξήθηκε 4%. ?ηλαδή τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξήθηκαν 15 φορές 
ταχύτερα απ' ό,τι αυξήθηκε το ΑΕΠ της χώρας και 5 φορές ταχύτερα απ' ό,τι 
αυξήθηκαν
τα κέρδη των επιχειρήσεων στην υπόλοιπη ΕΕ. Σύ?φωνα ?ε τα ίδια στοιχεία, το 
2006, παρα?ονές της κρίσης, τα μονοπώλια κέρδιζαν ανά εργαζό?ενο 44.000 ευρώ.

6. Ειδικά το διάστημα 1997-2007 το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 45%. Όμως την ίδια περίοδο 
το δη?όσιο χρέος όχι ?όνο δε ?ειώθηκε αλλά πολλαπλασιάστηκε, αφού η αύξηση
της «πίτας» (που δεν πήγε σε μισθούς και συντάξεις) κόπηκε σε ?εγάλα κο??άτια 
και ?οιράστηκε ?ε τη ?ορφή φοροαπαλλαγών, «κινήτρων», υπερκερδών και προνο?ίων
στο ?εγάλο κεφάλαιο.
list end

Από τα παραπάνω ας κρατήσουμε ένα βασικό συμπέρασμα: Σε ?ια περίοδο που 
καλύπτει σχεδόν δύο δεκαετίες, ο ελληνικός λαός πολλαπλασίασε ?ε τη δουλειά του
την περίφημη «πίτα». Η Ελλάδα γνώρισε «ανάπτυξη». Όμως:

α) Η υπερδεκαπενταετής «ανάπτυξη» δεν απέτρεψε την κρίση.

β) Ενώ από την κατά 5,5 φορές αύξηση του ΑΕΠ της χώρας τα κέρδη της τάξης των 
εχόντων και κατεχόντων  αυξήθηκαν κατά 28 φορές (!), ο λαός είδε τον κατώτατο
μισθό του να αυξάνει μόνο κατά 1 φορά! Κάπως έτσι ο εργαζόμενος, παρά την 
«ανάπτυξη» και την «αύξηση του εθνικού πλούτου», έφτασε να ζει (στοιχεία 
ΙΝΕ/ΓΣΕΕ)
σε συνθήκες που σε αποπληθωρισ?ένες τιμές ισοδυναμούσαν ?ε το ότι η αγοραστική 
του δύνα?η έπεσε στα επίπεδα του 1984!

photos/1d5cff485781a6b893a0bcb5e701bc04

 Αυτός είναι ο τρόπος ?ε τον οποίο συντελείται η αρπαγή του λεγόμενου «εθνικού 
εισοδήματος» τόσο κατά την περίοδο της «ανάπτυξης», όσο και κατά την περίοδο
της κρίσης. Έτσι συντελείται το «?οίρασ?α» της «πίτας» ανά?εσα στους πληβείους, 
από τη ?ια ?εριά, και στους πατρικίους, από την άλλη, που, αφού έχουν 
κατατροπώσει
τους πληβείους, κατόπιν αλληλοσπαράσσονται για το ποιος θα αποσπάσει το 
?εγαλύτερο ?ερίδιο από τα «λάφυρα». Και τούτο γιατί, όπως συμβαίνει παντού στον
καπιταλιστικό κόσμο, έτσι και στην Ελλάδα, σε ό,τι αφορά στο εθνικό εισόδημα 
«το ?οίρασ?α δεν ?πορεί να γίνει διαφορετικά παρά ''σύ?φωνα ?ε τη δύνα?η''...»
(Λένιν, Άπαντα, τό?ος 26, σελ. 361, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή).

Συνεπώς, όσο η πολιτική δύναμη και ο έλεγχος της οικονομίας δεν θα βρίσκεται 
στα χέρια εκείνων που παράγουν και δημιουργούν τον πλούτο, αλλά στα χέρια
εκείνων που απο?υζούν και σφετερίζονται τον παραγόμενο πλούτο, τότε: Οι μεν 
πρώτοι θα συνεχίσουν να αλέθονται στις μυλόπετρες, είτε πρόκειται για τις 
μυλόπετρες
της ύφεσης, είτε για τις μυλόπετρες της «ανάπτυξης». Οι δε δεύτεροι θα 
συνεχίσουν να βάζουν τους οικονο?ικούς και πολιτικούς ?πιστικούς τους, (δηλαδή 
τα
golden boys τους), να ισχυρίζονται ότι τα δη?όσια χρέη και οι κρίσεις δεν 
προκαλούνται από τα κέρδη της πλουτοκρατίας, αλλά από τους ?ισθούς και τις 
συντάξεις
του λαού. Και ότι είναι οι μισθοί και οι συντάξεις του λαού που «πρέπει» να 
περικοπούν για να έρθει μια νέα «ανάπτυξη». Αυτό, φυσικά, που δεν λένε είναι
ότι η νέα τους «ανάπτυξη», θα είναι τόσο «φιλολαική», τόσο «δίκαιη» και τόσο 
«σταθερή», όπως ακριβώς ήταν και η προηγούμενη «ανάπτυξη», που έφερε την κρίση.

email: [email protected]

enikos.gr
    
φιλικά,
άγγελοσ.
________

Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe

Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας 
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]

διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net

Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]

παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
__________
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
__________
Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο 
ρεπερτόριο επισκεφθείτε το
http://www.isobitis.com

______________

Απαντηση