«Μόνος με τον Άμλετ» με τον Αιμίλιο Χειλάκη
Ίσως ένα μεγάλο δράμα της τραγωδίας του Άμλετ, είναι το ότι δεν μπορούσε να είναι ηθοποιός. Ή σκηνοθέτης. Ή και τα δύο, καθότι η σκηνοθεσία ξεκίνησε από ηθοποιούς ως οργανική ανάγκη στο σώμα της θεατρικής πράξης. Και φυσικά μιλάμε για τον Άμλετ του μέγιστου ποιητή πάνω και μέσα στα ανθρώπινα, Ουΐλλιαμ Σαίξπηρ. Γιατί ο αυθεντικός μύθος του Άμλετ, διαφέρει κατά πολύ. Εξυπακούεται όμως ότι το ενδιαφέρον του Σαίξπηρ δεν θα έμενε στην καθεαυτή ιστορία από όπου πήρε στοιχεία για τη μυθοπλασία. Εάν λοιπόν ο σαιξπηρικός Άμλετ ήταν ηθοποιός, ενδεχομένως να διοχέτευε διαφορετικά το δυναμικό του και η ευαισθησία (ευ + αίσθηση) της ιδιοφυΐας του να έβρισκε άλλη έκφραση, άρα και ζωή. Όπως είπε καίρια μεταξύ άλλων και ο Μάρλον Μπράντο, ο μονόλογος του Άμλετ όπου δίνει οδηγίες στους ηθοποιούς, είναι το πληρέστερο μάθημα θεάτρου. Αλλά και όλο το κείμενο του Σαίξπηρ στον «Άμλετ» είναι μια μοναδική επιτομή του ίδιου του θεάτρου. Έτσι ο Άμλετ, δεν μπορεί να είναι ηθοποιός, παρά μόνο αυτός που είναι. Γι’ αυτό ζει (σ)το δράμα του, κατά πώς αλληλοδιαμορφώνονται. Και όπως το θέατρο (επανα)διατυπώνει ερωτήματ(ικ)α, ο Άμλετ αρθρώνει (αντι)στίξεις απορ(ρο)ιών, καθώς αναζητά τρόπους για (την αλληλουχία και την αμοιβαιότητα σ)τις σχέσεις, όπως εκείνη μεταξύ λόγου και ύπαρξης. Ρωτά πώς (μπορεί να) ζει ο άνθρωπος στην επίφαση που φθείρει το είναι. Το 2011, σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη, ο Αιμίλιος Χειλάκης υπήρξε ο καλύτερος Άμλετ (τουλάχιστον των τελευταίων είκοσι χρόνων) του ελληνικού θεάτρου σε μία εν γένει σπουδαία ερμηνεία του ρόλου. Τώρα, όντας ένας μεγάλος ηθοποιός, κοιτάζε(τα)ι (με) τον Άμλετ σε ό,τι βλέπει ο θεατρίνος. Όπως τον βλέπουν στον καθρέφτη που στήνει η φύση απέναντι στην ανθρώπινη φύση. Μπαίνοντας οι θεατές στην αίθουσα με αναμμένα τα φώτα της πλατείας για την ταξιθεσία, το καμαρίνι του ηθοποιού είναι μπροστά από την αυλαία. Τα μαλλιά του είναι κουρεμένα για να καλύψουν τις ανάγκες κάθε ρόλου. Τα μέσα λιτά και λίγα. Όσα χρειάζονται. Ίσως να μην έχει την πολυτέλεια για περούκες. Ή, μάλλον, την ανάγκη. Η μάσκα του προσώπου παίρνει την παλέτα των ρόλων από τη ματιέρα των αποχρώσεών τους. Όπως και η χάρτινη νεκρική μάσκα του φαντάσματος. Ο ηθοποιός είναι μόνος με τον Άμλετ. Ήτοι, αυτός και η τέχνη του. Στον κόσμο, που είναι όλος μια σκηνή, αυτός ζει όπως μπορεί για να προσφέρει με το μερίδιό του. Στον κάματο και τον μόχθο από το μετερίζι του τεχνίτη που δίνει σπλάχνα και μηρούς για να (δια)περάσει το πέρα από αυτόν που τον καθορίζει στην αέναη διαδρομή από υποφύσεις, φλέβες και νευρικές απολήξεις μέχρι οστά, δέρμα και κνήμες. Στη μέθεξη του καλλιτέχνη, που βαδίζει γυμνός στον πάγο της πυρωμένης αρένας, μιλώντας, χορεύοντας και τραγουδώντας. Με τον τρόπο που (παί)ζει. Σε μια ατελείωτη (ανα/επι)θεώρηση. Στο σκηνικό των αντανακλάσεων του προσώπ(ει)ου. Ο Αιμίλιος Χειλάκης είναι συνταρακτικά παλλόμενος, συναρπαστικά συγκινητικός και ξεκαρδιστικά αστείος. Μοναδικά απολαυστικός στις διαδρομές των (συν)αισθήσεων. Μαγικός. Οι διακυμάνσεις της σπονδυλικής στήλης ηλεκτρίζουν το κορμί του θεάτρου. Ο Πολώνιος είναι ένας παλιάτσος του παλατιανού κουκλοθεάτρου. Στο ποτάμι της αδικοχαμένης νιότης αντηχεί το «Fly me to the moon», καθώς η Οφηλία αιωρείται στον σπαραγμό του ονείρου. Όταν ανάβουν ξανά τα φώτα της πλατείας, απλώς συνεχίζουν να φωτίζουν ετούτο το πολύτιμο επίτευγμα του Αιμίλιου Χειλάκη, που δεν πρέπει να χάσει όποιος αγαπά τον Άμλετ. Δηλαδή, όποιος αγαπά το θέατρο. Τα υπόλοιπα είναι σιωπή. *Ο Μιχάλης Ταμπούκας είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Άρθρα και κριτικές του έχουν δημοσιευτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο. Στοιχεία παράστασης Μετάφραση: Γιώργος Χειμωνάς, Σκηνοθεσία – Διασκευή: Μανώλης Δούνιας – Αιμίλιος Χειλάκης, Ερμηνεία: Αιμίλιος Χειλάκης, Σκηνικά – Κοστούμια: Κένι Μακλέλλαν, Μουσική – Ηχητικός σχεδιασμός: Γιώργος Σπανός, Σχεδιασμός Φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος, Επιμέλεια Κίνησης: Αμάλια Μπένετ, Βοηθός Σκηνοθέτη: Λαμπρίνα Καραγιαννίδου, Φωτογραφίες: Γιάννης Βασταρδής, Δημιουργικό: kissmyart.gr, Διεύθυνση Παραγωγής: Γεωργία Παναγιωτοπούλου, Υπεύθυνος Media: Βασίλης Ζαρκαδούλας, Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Αναστασία Καμβύση, Κατασκευή Σκηνικών: Θανάσης Θαλασσινός, Ειδικές Κατασκευές: Βασίλης Σακής, Κατασκευή Κούκλας: Μάρθα Φωκά, Συμπαραγωγή: αρτIVITIES, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Παρασκευή: 21:00, Σάββατο: 18:00 και 21:30, Κυριακή: 20:00 (Μέχρι 16/2) Εισιτήρια: 18€ (διακεκριμένη), 15€ (γενική είσοδος), 12€ (φοιτητικό), 8€ (ΑμεΑ, Άνεργοι) Δημοτικό Θέατρο Πειραιά Ηρώων Πολυτεχνείου 32, Πειραιάς, τηλέφωνο 210 4194550,www.dithepi.gr Εισιτήρια: 18€ (διακεκριμένη), 15€ (γενική είσοδος), 12€ (φοιτητικό), 8€ (ΑμεΑ, Άνεργοι) Προπώληση εισιτηρίων: Ταμεία Θεάτρου, Ηρώων Πολυτεχνείου 32, τηλ. 210 4143310 – Υπηρεσία εισιτηρίων, Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39, Αθήνα, Τηλεφωνικά:2107234567, Online: www.ticketservices.gr. Τα εισιτήρια που αγοράζονται τηλεφωνικά και online, παραλαμβάνονται την ημέρα της εκδήλωσης στο ταμείο του θεάτρου, με μια ταυτότητα ή με την πιστωτική κάρτα που χρησιμοποιήθηκε. Η παραλαβή μπορεί να γίνει και νωρίτερα από την ημέρα της παράστασης είτε στα ταμεία του Θεάτρου, είτε στο εκδοτήριο της Ticket Services (Πανεπιστημίου 39 - Στοά Πεσμαζόγλου) http://www.protagon.gr/31475 ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ __________ Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το http://www.isobitis.com ______________
