Τα εγκώμια στην Αμμόχωστο

Ήταν πέρυσι τέτοια εποχή, που επισκέφτηκα για πρώτη φορά τα κατεχόμενα στην 
Κύπρο, με πρώτο σταθμό την Πύλα, ένα ελληνικό χωριό κοντά στην Λάρνακα, και 
μετά Πέργαμος και μετά Κοντέα, κοντά στην Αμμόχωστο, πριν συνεχίσουμε προς την 
Κερύνεια. Μικρό χωριό η Κοντέα, με βαριά την αίσθηση της εγκατάλειψης, μέσα σε 
έναν κάμπο εύφορο, αλλά με λίγα κτήματα να καλλιεργούνται στις μέρες μας. Και 
εκεί στην άκρη, να τρυπούν τον ουρανό, δίπλα-δίπλα, ένα καμπαναριό και ένας 
μιναρές. Μικρό το τζαμί, πολύ πιο επιβλητική η εκκλησία, λιθόκτιστη με 
εντυπωσιακά αρχιτεκτονικά στοιχεία. Πλησιάσαμε και είδαμε σκαλωσιές και 
μαστόρους. Ρωτήσαμε και με τα σπαστά κυπριακά τους μάθαμε ότι είναι η εκκλησία 
του Αγίου Χαραλάμπους, η εκκλησία του χωριού μέχρι την εισβολή. Πριν λίγο καιρό 
 Ελληνοκύπριοι από το χωριό μαζεύτηκαν και σε άμεση συνεργασία με τις νέες 
τοπικές αρχές, που με πολλούς μεγάλωσαν μαζί, άρχισαν να συντηρούν και να 
επισκευάζουν την εκκλησία του χωριού. Μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων, 
αναδεικνύουν τον πολιτισμό του τόπου τους. Επισκεύασαν τα γύρω κελιά, και 
σύντομα θα ολοκλήρωναν και τις εσωτερικές εργασίες της εκκλησίας. Και έχει ο 
Θεός!

Έχοντας αυτή την εικόνα, του ξεριζωμένου που αγωνίζεται να διατηρήσει μνήμες 
και να διασώσει ό,τι μπορεί από τις ρίζες και την παράδοσή του, χωρίς καμία 
σιγουριά ότι οι κόποι του δεν θα πάνε χαμένοι και με μόνη μια απροσδιόριστη 
ελπίδα για το μέλλον, η χθεσινή εκδήλωση στην Αμμόχωστο ήρθε απλά σαν 
επιβεβαίωση ότι αξίζει ο αγώνας. 

Η λειτουργία που έγινε στον Άγιο Γεώργιο του Εξορινού, μέσα στο κάστρο της  
Αμμοχώστου, νομίζω ότι γέμισε με ρίγος κάθε ελληνική ψυχή. Μέσα στα χαλάσματα 
μιας επιβλητικής σε μέγεθος εκκλησίας, ο Επιτάφιος, κάτω από δύο σβηστούς και 
ξεχασμένους μέσα στη σκόνη πολυελαίους, μοναδικά σημάδια της πρότερης  
μεγαλοπρέπειας. Και μετά από 57 χρόνια, από το 1957 που οι ελληνοκύπριοι 
υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν την παλιά πόλη, ακούσθηκαν  και πάλι τα εγκώμια 
και έλαμψαν τα πρόσωπα  χιλιάδων προσκυνητών που είχαν σπεύσει από παντού στον 
τόπο τους. Μαζί και οι εκπρόσωποι της πολιτείας, άλλα και δυο άνθρωποι που 
ξεχώρισα. Ο τουρκοκύπριος πρόεδρος του πανεπιστημίου που παρέδωσε τα κλειδιά 
της εκκλησίας «γιατί σε σας ανήκουν» όπως είπε, και δεύτερος ο Μουφτής με τα 
γυαλιστερά του ρούχα δίπλα στον δικό μας Μητροπολίτη, να παρακολουθεί την 
ακολουθία. Ο ίδιος άνθρωπος που έδωσε συνέντευξη στα κυπριακά, μιλώντας για τα 
πλάσματα που μπορούν να συνυπάρχουν. 

Σε πείσμα κάθε αρχής και εξουσίας , σε πείσμα όσων καλλιεργούν τα πάθη και τη 
διχόνοια, σε πείσμα όσων φανατίζουν τους ανθρώπους για την εξυπηρέτηση 
αλλότριων συμφερόντων, οι απλοί άνθρωποι μπορούν να ζουν μαζί, ήρεμα και 
παραγωγικά, ανεξάρτητα από χρώμα, θρησκεία, τοπικισμούς, πεποιθήσεις. Και είναι 
αυτή η συνύπαρξη και συνεργασία εντός και εκτός των τειχών, που ανοίγει δρόμους 
και προοπτικές για το μέλλον.

http://www.protagon.gr/33402

http://www.protagon.gr/33402
________

Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe

Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας 
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]

διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net

Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]/
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
__________
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
__________
Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο 
ρεπερτόριο επισκεφθείτε το
http://www.isobitis.com

______________

Απαντηση