Σχεδόν Λευκό 3.0: Wien, 2023
Άλλαξε πλευρό, τεντώθηκε και τελικά άνοιξε τα μάτια της. Εκείνος είχε ήδη ξυπνήσει, καθόταν δίπλα και είχε στα χέρια του το tablet του. «Καλημέρα, ομορφιά» της είπε. «Καλημέρα. Τι κάνεις εκεί; Μη μου πεις ότι δεν κοιμήθηκες;» «Ξύπνησα πριν μια ώρα αλλά ήθελα να γράψω κάτι» «Μμμ» γουργούρισε εκείνη, ανασηκώθηκε και του ‘σκασε ένα φιλί στο μάγουλο. «Μπορώ να το δω;» τον ρώτησε. «Δώσε μου πέντε λεπτά, το διορθώνω τώρα» «Τι είναι;» «Δυο χριστουγεννιάτικες ιστορίες, βασικά μία σε δύο επεισόδια, από διαφορετικές οπτικές γωνίες» «Ωραία, σε έπιασε το κλίμα των ημερών, δηλαδή» Σηκώθηκε από το κρεβάτι, πλησίασε το παράθυρο που έβλεπε ανατολικά και σήκωσε τις γρίλιες. Χιόνιζε όλο το προηγούμενο βράδυ. Τώρα ο ουρανός ήταν καθαρός, η αντανάκλαση του ήλιου στις ασπρισμένες σκεπές τη στράβωσε και ξανάκλεισε τα στόρια. Πήγε στο άλλο παράθυρο, το νότιο, αυτό με τη θέα στον μεγάλο ποταμό που διέσχιζε την πόλη. «Θυμάσαι εκείνο το τραγούδι που άκουγες παλιά συνέχεια, εκείνο που έλεγε κάτι για σινεμά και για τον Δούναβη που κυλάει κάπου στην άκρη;» «Ναι, φυσικά» «Μπορείς να το βρεις;» «Αμέσως» Σηκώθηκε κι εκείνος από το κρεβάτι, άφησε το tablet στο κομοδίνο από όπου άρχισε να παίζει το τραγούδι. Στάθηκε πίσω της και της έδωσε ένα φιλί στον λαιμό. «Η ιστορία είναι ανοιχτή στο tablet. Εγώ πάω για ντους» Δέκα λεπτά αργότερα τράβηξε στην άκρη την κουρτίνα της μπανιέρας και μπήκε κι εκείνη. «Ενοχλώ;» «Καθόλου» απάντησε εκείνος και της παραχώρησε τη θέση κάτω από το νερό. «Να σου λούσω τα μαλλιά;» Εκείνη γουργούρισε ξανά, έγειρε το κεφάλι της πίσω και αφέθηκε στα χέρια του. «Ωραίες οι ιστορίες σου, μου άρεσε η αντιστροφή της αίσθησης που είχαν οι ήρωες για την πραγματικότητα» του είπε και συμπλήρωσε «δεν έγιναν βέβαια ακριβώς έτσι τα πράγματα τότε, αλλά sea como sea, es sólo una historia» Εκείνος δεν απάντησε, πήρε το αφρόλουτρο στα χέρια του και έσταξε λίγο πάνω της. «Θα έχει και συνέχεια;» ρώτησε. «Δεν είχε;» «Όχι η ιστορία, χαζέ» «Τι θες να κάνουμε σήμερα;» τη ρώτησε όταν γύρισαν στο δωμάτιο «Έχεις υποσχεθεί στις μικρές βόλτα στη χριστουγεννιάτικη αγορά στο Πράτερ, το ξέχασες;» «Όχι βρε, για μετά λέω» «Θα δούμε για μετά. Ο ένας ξυπνάει και ντύνει τα κορίτσια, ο άλλος ετοιμάζει πρωινό. Διάλεξε» «Τις μικρές εγώ» «Όχι που θα διάλεγες το άλλο, έτσι για αλλαγή» γέλασε εκείνη. «Σου ‘χω πει ότι μ’ αρέσει το γέλιο σου;» «Ναι, ότι το βρίσκεις αναζωογονητικό, με κάτι τέτοια σαχλά με έριξες, ξεχνιούνται;» «Άντε, ετοιμάσου με την ησυχία σου, ξύπνημα, ντύσιμο και πρωινό αναλαμβάνω εγώ» «Είσαι θεός» Όταν πήγε στην κουζίνα, οι μικρές καθόντουσαν εκατέρωθέν του κι έπιναν το γάλα τους κρατώντας από ένα ψημένο τοστ στο χέρι. «Schau mal!» είπε η πιο μικρή και γύρισε το κεφάλι της επιδεικνύοντας την πλεξούδα των μαλλιών της. «Ωραία στην έκανε ο μπαμπάς σου» «Δεν είπαμε όμως ότι σπίτι μιλάμε ελληνικά; Η μαμά δεν ξέρει γερμανικά, είναι μόνο για τα μυστικά μας» «Ok Papa» «Τι είπαμε τώρα;» «Εντάξει, μπαμπά» «Καφέ στη μαμά να βάλουμε;» «Εγώ, εγώ» πετάχτηκε η πιο μεγάλη, γέμισε μια κούπα από την καφετιέρα και με πολύ αργές κινήσεις την άφησε μπροστά της. «Α, εσύ είσαι ολόκληρη κυρία πια!» Περπάτησαν ως το Πράτερ με τις μικρές φασκιωμένες με κασκόλ και σκουφί πάνω από τα πανομοιότυπα κόκκινα παλτουδάκια τους. Η υπαίθρια αγορά ήταν γεμάτη κόσμο, άλλωστε ήταν το τελευταίο Σάββατο πριν τα Χριστούγεννα. Οι μυρωδιές από τα γλυκίσματα κατέκλυζαν τον χώρο ενώ πολύχρωμα στολίδια κρέμονταν τριγύρω. Ανέβασε τη μικρή στους ώμους του. «Βρες μου από κει πάνω τα πιο ωραία ζαχαρωτά να πάρουμε» της είπε. «Κι εμείς πάμε να πάρουμε μερικά καινούρια στολίδια για το δένδρο μας, έσπασε και το αστέρι της κορυφής» είπε η γυναίκα παίρνοντας τη μεγάλη από το χέρι. Λίγο αργότερα κάθονταν και οι τέσσερις σε ένα παγκάκι κοντά στη μεγάλη ρόδα του διάσημου λούνα παρκ. Τα κορίτσια δάγκωναν λίγο-λίγο τα ζαχαρωτά τους, εκείνοι είχαν από μια κούπα gluhwein. «Άσε που ποτέ δεν είχα κοντά μαλλιά» «Κι έλεγα, δεν θα το σχολιάσεις;» «Μου άρεσε πάντως» «Η ιδέα του κοντού μαλλιού;» «Η ιστορία, χαζέ» «Ποια ιστορία, μαμά;» πετάχτηκε η μεγάλη. «Μία από αυτές που γράφει ο μπαμπάς» «Θέλω κι εγώ ένα παραμύθι για τα Χριστούγεννα, muss aber echt sein!» είπε η μικρή. «Ναι, ναι, πες μας μια ιστορία δική σου» «Άρπα την τώρα, για να σε δω, παραμυθά μου» του ψιθύρισε στο αυτί. «Εντάξει, λοιπόν» είπε εκείνος, σηκώθηκε και πιάνοντάς τες από το χέρι, άρχισε να περπατάει ανάμεσα στον κόσμο. «Ήτανε που λέτε δυο καλικαντζαράκια στο εργαστήρι του Αη Βασίλη, και μια μέρα…». Γύρισε προς το μέρος της. Του χαμογέλασε και άρχισε να σφυρίζει τον ρυθμό από εκείνο το παλιό τραγούδι. «Καταζητούμενοι δεν είμαστε, όλα τα υπόλοιπα όμως σίγουρα». Συνεχίζεται... "Σχεδόν Λευκό", μια χριστουγεννιάτικη νουβέλα σε 14 συνέχειες - ταξίδια σε ισάριθμες ευρωπαϊκές και ελληνικές πόλεις την περίοδο των Χριστουγέννων. Η Στεφανία και ο Λυκούργος σε διάφορες φάσεις της ζωής τους, ανακατεμένες στον χώρο και τον χρόνο. http://www.protagon.gr/38281 http://www.protagon.gr/38281 Στάλθηκε από το iPad μου ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ __________ Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το http://www.isobitis.com ______________
