Σχεδόν Λευκό 5.0: Ζυρίχη, 2010

Έσυρε την πολυθρόνα κοντά στο παράθυρο και τράβηξε την κουρτίνα στην άκρη. 
Σάρωσε με το μάτι της τη μεγάλη μαρίνα στην άλλη μεριά του δρόμου, διέσχισε τη 
λίμνη και κατέληξε στο μεγάλο κατάλευκο πάρκο στα δεξιά της απέναντι όχθης. 
Έκατσε στην πολυθρόνα και συνέχισε να κοιτάει έξω. Δεν γύρισε ούτε όταν άκουσε 
την πόρτα του δωματίου της να ανοίγει.
«Καλησπέρα» ακούστηκε μια γυναικεία φωνή. «Έχεις φάει; Να πω να σου φέρουν το 
μεσημεριανό;»
«Έφαγα πριν, κάτω στο εστιατόριο».
«Να σου φέρω ένα χυμό τότε;».
«Θέλω να πάω βόλτα».
«Πάμε εδώ πίσω στο παρκάκι που σ’ αρέσει;»
«Εκεί θέλω» είπε κι έδειξε με το δάχτυλο στην απέναντι όχθη. «Πώς το λένε;»
«Πού λες;» είπε η γυναίκα και πλησίασε στο τζάμι. «Α, στον Κινέζικο Κήπο».
«Εκεί».
«Να ζητήσω να μας φέρουν ένα ταξί τότε».
«Θέλω να περπατήσω».
«Είναι μακρυά, πάνω από μισή ώρα περπάτημα».
«Δεν πειράζει, εγώ θέλω να πάω».
«Εντάξει παιδί μου, ντύσου να πάμε».
Βγήκε από το δωμάτιο και πήγε στη ρεσεψιόν του ορόφου. Βρήκε την υπεύθυνη.
«Μου ζήτησε να βγει έξω».
«Δεν υπάρχει πρόβλημα, τόσες φορές έχετε πάει στο Μπελβουάρ»
«Θέλει να πάει στην πόλη»
«Α»
«Δεν έχει βρεθεί ανάμεσα σε πολύ κόσμο από τότε»
«Περιμένετε να καλέσω το γιατρό»
Έσκυψε στο γραφείο της, πήρε το ακουστικό και σχημάτισε έναν αριθμό. Μίλησε 
χαμηλόφωνα, η γυναίκα βέβαια δεν καταλάβαινε γερμανικά. Τρία λεπτά αργότερα το 
κατέβασε.
«Ο γιατρός λέει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, τον τελευταίο μήνα έχει βελτιωθεί 
πολύ».
«Δεν έχει έρθει κι ο πατέρας της ακόμα, φοβάμαι λίγο να πάμε μόνες μας»
«Αν συμβεί οτιδήποτε, να μας καλέσετε αμέσως και θα έρθει αυτοκίνητο να σας 
πάρει, περιμέντε να σας δώσω κι ένα χάπι να έχετε μαζί, δεν νομίζω ότι θα 
χρειαστεί όμως».
«Σας ευχαριστώ».
Επέστρεψε προς το δωμάτιο, πριν φτάσει, η Στεφανία φάνηκε στην πόρτα. «Μαμά 
είμαι έτοιμη». Την πλησίασε, έφτιαξε το γιακά του σχεδόν λευκού παλτού της και 
έστρωσε μια τούφα από τα μαλλιά της. «Η κουκλίτσα μου» είπε. «Πάμε;»
Βγήκαν στο δρόμο και περπάτησαν παραλιακά προς το κέντρο της παλιάς πόλης. «Σε 
λίγο που θα σκοτεινιάσει, θα είναι πιο ωραία» είπε. Η μητέρα της χαμογέλασε. 
«Ναι, η πόλη είναι πολύ όμορφη φωτισμένη». Διέσχισαν τη γέφυρα του ποταμού, η 
κίνηση ήταν πυκνή. «Βλέπεις που το ποτάμι ξεκινά εδώ αντί να τελειώνει;». 
Πέρασαν μπροστά από την Όπερα της πόλης και συνέχισαν προς τον μεγάλο κήπο.
«Γιατί δεν με έφερες το καλοκαίρι εδώ;» ρώτησε όταν φτάσανε.
«Γιατί… Γιατί δεν μπορούσες Στεφανία».
«Ο μπαμπάς πότε έρχεται;»
«Αύριο το απόγευμα θα φτάσει, θα έρθει αμέσως να σε δει».
«Ωραία, μου έλειψε».
«Πεινάς;»
«Λίγο».
«Θες να πάμε σε ένα όμορφο μαροκινό καφεστιατόριο που ανακαλύψαμε με τον πατέρα 
σου την προηγούμενη φορά;»
«Δεν φοβάσαι μην… ;»
«Τι να φοβάμαι;»
«Μαμά, δεν είμαι χαζή. Σε έχω δει πώς με κοιτάς μερικές φορές».
Εκείνη σιώπησε.
«Είμαι καλά όμως, αλήθεια».
«Δεν φοβάμαι τότε. Να πάρουμε όμως ένα ταξί γιατί έχω παγώσει;»
Η Στεφανία έγνεψε καταφατικά. Πήγαν στο δρόμο, βρήκαν αμέσως ελεύθερο ταξί. Η 
μητέρα της είπε το όνομα του μαγαζιού στον οδηγό, εκείνος είπε ότι ξέρει πού 
είναι. «Δεν είναι ακριβώς η καλύτερη περιοχή της πόλης, έχει όμως ωραίο φαγητό 
και ωραία διακόσμηση, θα σου αρέσει».
Δεν είχε πολύ κόσμο όταν έφτασαν, ένας μελαμψός σερβιτόρος τους οδήγησε σε ένα 
γωνιακό τραπέζι. Η Στεφανία κοίταγε γύρω της. «Τι ωραία που είναι αυτά τα 
πολύχρωμα πλακάκια στο πάτωμα και στους τοίχους!» είπε. «Και τόσα λουλούδια, 
παντού, μου έχουν λείψει τα λουλούδια». Η μητέρα της την άκουγε χωρίς να 
μιλάει. «Πολλά πράγματα μου έχουν λείψει βέβαια». Ο σερβιτόρος ήρθε να πάρει 
παραγγελία.
«Να μας φέρετε αυτή τη μεγάλη ποικιλία με τους μεζέδες και πολύ ψωμί».
«Μην ανησυχείτε, το ψωμί είναι πάντα άφθονο εδώ. Θα πιείτε κάτι;»
«Δύο κοκακόλες».
«Light, η κανονική δεν μου αρέσει» πετάχθηκε η Στεφανία.
Η παραγγελία τους ήρθε γρήγορα, εντυπωσιάστηκε από την ποικιλία των μυρωδιών 
και των χρωμάτων στα μικρά πιατάκια που περιείχαν τους διαφορετικούς μεζέδες. Η 
μητέρα της απολάμβανε να τη βλέπει πάλι με όρεξη μετά από τόσους κατατονικούς 
μήνες με ξαφνικές εκρήξεις.
«Μαμά…»
«Πες μου».
«Θα πεις αύριο στο μπαμπά ότι θέλω να γυρίσω σπίτι; Κουράστηκα εδώ.»
«Στεφανία μου, πρέπει να ρωτήσουμε και το γιατρό».
«Να τον ρωτήσετε, είμαι καλά όμως αλήθεια, θα προσέχω, θα κάνω ότι μου πείτε».
«Εμείς να είσαι καλά θέλουμε, τίποτα άλλο».
«Αν γυρίσουμε πίσω, θα είμαι καλά. Θέλω ήλιο».
«Θα το συζητήσουμε αύριο με το γιατρό, κι αν συμφωνεί εγώ δεν έχω αντίρρηση».
«Θέλω και την κιθάρα μου». Και μια αγκαλιά.
Η μητέρα της έλαμψε.
«Αυτό είναι εύκολο, την έχω στο δωμάτιό μου, ήξερα ότι κάποτε θα την ζητήσεις».

Ο γιατρός έδωσε τελικά την έγκρισή του μετά τις διαβεβαιώσεις και των δύο 
γονιών της ότι θα φροντίσουν να την παρακολουθεί τακτικά κάποιος στην πόλη 
τους. Η φαρμακευτική αγωγή, τους τόνισε, θα έπρεπε να συνεχιστεί για πολλούς 
μήνες ακόμη, θα μειωνόταν σταδιακά.
«Σε περίπτωση νέας επιπλοκής, δεν μπορώ να εγγυηθώ τίποτα» τους ξεκαθάρισε.
«Πότε μπορούμε να φύγουμε;»
«Όποτε θέλετε, και αύριο κιόλας»
Ο πατέρας χαμογέλασε. «Θα κάνουμε Πρωτοχρονιά όλοι μαζί λοιπόν». Ευχαρίστησε το 
γιατρό και πήγαν προς στο δωμάτιό της. «Για εκείνον σου ανέφερε τίποτα;» ρώτησε 
τη μητέρα. «Όχι, ούτε λέξη» του απάντησε και πήγε να ανοίξει την πόρτα. Εκείνος 
την σταμάτησε. «Άκου την» είπε χαμηλόφωνα. «Παίζει πάλι!».

Συνεχίζεται...

"Σχεδόν Λευκό", μια χριστουγεννιάτικη νουβέλα σε 14 συνέχειες - ταξίδια σε 
ισάριθμες ευρωπαϊκές και ελληνικές πόλεις την περίοδο των Χριστουγέννων. Η 
Στεφανία και ο Λυκούργος σε διάφορες φάσεις της ζωής τους, ανακατεμένες στον 
χώρο και τον χρόνο.

http://www.protagon.gr/38317

http://www.protagon.gr/38317


Στάλθηκε από το iPad μου
________

Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe

Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας 
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]

διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net

Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]/
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
__________
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
__________
Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο 
ρεπερτόριο επισκεφθείτε το
http://www.isobitis.com

______________

Απαντηση