Ούτε παιχνίδι, ούτε άσκηση
Η Ελλάδα σπεύδει προς μια σύγκρουση με τους εταίρους της και είναι καθοριστικό να έχουμε μια καθαρή εικόνα για τους πρωταγωνιστές και τους συσχετισμούς δυνάμεων. Οσα βλέπουμε έως τώρα προκαλούν μεγάλη ανησυχία: εάν η Ελλάδα δεν αλλάξει πορεία, εάν τα υπόλοιπα μέλη της Ευρωζώνης δεν υποχωρήσουν, η χώρα μας θα βρεθεί απομονωμένη, σε οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο, ενώ το όραμα της ενωμένης Ευρώπης θα δεχθεί ένα ισχυρότατο πλήγμα που δεν θα επιτρέπει σε κανέναν να πιστεύει ότι η Ενωση είναι μονόδρομος. Ενώ τα χρονικά περιθώρια για συμβιβασμό στενεύουν, η ελληνική κυβέρνηση και οι εταίροι μοιάζουν να βρίσκονται σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Η «νέα ελληνική κυβέρνηση», όπως την αποκαλεί ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, εξελέγη με την υπόσχεση ότι θα πετύχει μια γενναία μείωση του δημόσιου χρέους, θα εγκαταλείψει τα μνημόνια και τη λιτότητα, και θα ακυρώσει πολλές μεταρρυθμίσεις. Αυτό έθεσε τη νέα κυβέρνηση σε τροχιά σύγκρουσης με τους εταίρους, οι οποίοι επιμένουν στην παράταση του προγράμματος και την τήρηση των δεσμεύσεων που ανέλαβαν προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις. Η ελληνική κυβέρνηση δηλώνει ότι η ετυμηγορία του λαού πρέπει να γίνει σεβαστή, ενώ οι εταίροι απαντούν ότι και αυτοί έχουν ψηφοφόρους και πρέπει να σεβαστούν και τα δικά τους συμφέροντα. Εχοντας βρει κάποια κατανόηση για τη στάση της εναντίον της λιτότητας, η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα προσέκρουσε στην προτροπή άλλων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, αλλά και των ΗΠΑ, να συνεχίσει το πρόγραμμα και να διαπραγματευθεί εντός των υπαρχόντων θεσμών και δομών. Μπροστά σε αυτό το εμπόδιο, η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να επινοεί έναν δικό της κόσμο, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η αιχμή του δόρατος της λαϊκής δυσαρέσκειας εναντίον της φιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής της Ε.Ε., της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Δίνεται, δηλαδή, η εντύπωση ότι και αν δεν τα βρει η Αθήνα με τους εταίρους στις αίθουσες των Βρυξελλών, θα κερδίσει συμπάθεια στους δρόμους άλλων χωρών. Αντιμέτωπη με την πραγματική αδυναμία της, η ελληνική κυβέρνηση πλάθει μια εικόνα όπου ηγείται μιας πανευρωπαϊκής επανάστασης. Με άλλα λόγια, πιστεύει ότι υπάρχουν αρκετοί άλλοι που της δίνουν δίκιο, ώστε να δικαιολογείται η πορεία που έχει επιλέξει. Ο κίνδυνος είναι διττός: αφενός, τα αισθήματα των πολιτών θα εναλλάσσονται μεταξύ αδυναμίας (λόγω οικονομικής δυσχέρειας) και παντοδυναμίας (επειδή «έχουμε μαζί μας τους λαούς της Ευρώπης»)· αφετέρου, οι εταίροι έχουν τον δικό τους κόσμο και απαιτούν να παίξουμε με τους δικούς τους κανόνες (κανόνες τους οποίους δεχόμασταν ανέκαθεν). Μπροστά στην ελληνική τάση για αυτοσχεδιασμούς και την αέναη αναζήτηση ευθυνών κάποιων άλλων, οι εταίροι προτάσσουν κανόνες και δομές –σε βαθμό που αναιρεί και τη δική τους ευθύνη για την έως τώρα πορεία της Ελλάδας. Με άλλα λόγια, όλοι έχουν έτοιμη τη δικαιολογία για την αποτυχία: «οι άλλοι φταίνε». Στο πεδίο της αντιπαράθεσης, όμως, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι, όσο και αν εμείς οι Ελληνες πιστεύουμε ότι μόνο εμείς έχουμε δίκιο, δεν είμαστε σε δυνατή θέση για οποιαδήποτε σύγκρουση. Οι συμμαχίες μας είναι αδύναμες ή προϊόντα υπέρμετρων ελπίδων και φιλοδοξιών, ενώ οι ανάγκες μας για χρήμα και χρόνο είναι πραγματικές και επιτακτικές. Οι εταίροι, από την άλλη, κρατούν όλους τους θεσμούς και μηχανισμούς και ελέγχουν τα χρήματα. Οι παίκτες και τα πιόνια δεν είναι ίσα. Για εμάς η αποτυχία είναι καταστροφή, για τους άλλους είναι θέμα γοήτρου. Εάν ο υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, εφαρμόζει τεχνικές της θεωρίας παιγνίων, στις οποίες εξειδικεύεται ως επιστήμων, προκύπτουν δύο ερωτήματα: Εχει σχέδιο για να αποτρέψει τη σύγκρουση εάν οι άλλοι δεν κάνουν πίσω; ΄Η μήπως η σύγκρουση είναι μέρος της στρατηγικής κι εμείς θα ευγνωμονούμε το κυβερνητικό επιτελείο όταν, στο τέλος, αναδειχθεί η σοφία των χειρισμών του; Είναι αδιανόητο ότι ίσως δεν υπάρχει καμία στρατηγική πέρα από το ότι ελπίζουμε η άλλη πλευρά να κάνει πίσω -είτε σαν δειλή, είτε σαν υπομονετικός γονιός-, ώστε να σώσει την Ελλάδα από την αυτοκαταστροφή. Εάν η κυβέρνηση δεν έχει υπολογίσει το κόστος μιας σύγκρουσης, ας μας εξηγήσει γιατί η συνέχιση του σημερινού προγράμματος, με τις βελτιώσεις που θα μπορούσε να πετύχει με μια τακτική υποχώρηση, θα ήταν χειρότερη από την απομόνωση και το οικονομικό αδιέξοδο. Οσοι είναι σε θέση να επηρεάσουν την πορεία της χώρας -είτε εντός είτε εκτός Ελλάδος- να έχουν στο νου τους ότι οι ηρωισμοί της στιγμής μπορούν να έχουν μεγάλο κόστος σε βάθος χρόνου. Αυτό που ζούμε δεν είναι ούτε παιχνίδι, ούτε άσκηση. http://www.kathimerini.gr/802842/opinion/epikairothta/politikh/oyte-paixnidi-oyte-askhsh http://www.kathimerini.gr/802842/opinion/epikairothta/politikh/oyte-paixnidi-oyte-askhsh Χρήστος ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ __________ Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το http://www.isobitis.com ______________
