Ο Σμυρναϊκός Μανές ή αλλιώς Μανέρως.
Κατά τους Αρχαίους συγγραφείς ο Μανέρως ήταν θλιβερός ήχος και τον ονομάζανε ΜΑΝΕΡΩ Ή ΛΙΝΑΙΟ ΘΡΗΝΟ διότι
κατά τα λεγόμενα με τον ήχο αυτό η
ερωμένη του Λίνου τον θρήνησε όταν πέθανε.
Ο Ηρόδοτος, ο Πατήρ της Ιστορίας, αναφέρει ότι τον Μανέρω τον
συνάντησε να τον ψέλνουν και στην Αίγυπτο όταν είχε πάει.
Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι στην Αίγυπτο ο Μανέρως εψάλη για πρώτη
φορά στον θάνατο του μονάκριβου υιού του πρώτου Βασιλέως της
Αιγύπτου,
ο οποίος υιός ονομαζόταν Όσιρις.
Ο Μανέρως είναι καθαρός και γνήσιος ήχος των προγόνων μας που ζούσαν
στην Ιωνία και παράγεται από τις λέξεις ΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΡΩΣ =
Μανέρως ή Καρά Σεβδάς ο οποίος διασώθηκε και διαφυλάχθηκε στην Σμύρνη..
Αμανέδες λέγονται τα μακρόσυρτα, βαριά και παθητικά τραγούδια τα
οποία είναι κατά κανόνα μονωδικά όπως και τα καθιστικά
και τραγουδιούνται
με ελεύθερο ρυθμό και ανατολίτικο τρόπο.
«Με ασιάτικον ύφος» όπως χαρακτηριστικά παρατηρεί ο Κωνσταντίνος Ψάχος..
Εμφανίστηκαν την περίοδο της Τουρκοκρατίας
χωρίς να γνωρίζουμε ακριβώς πότε και πήραν το όνομά τους από τη
λέξη επωδό Αμάν (= έλεος, οίκτος , στην τούρκικη γλώσσα),
η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στον αμανέ,συνοδευόμενη πολλές φορές
και από άλλες λέξεις
όπως: μεντέτ= βοήθεια, γιαρέτ ή γιάρ = αγαπημένε,
οι οποίες είναι άγνωστης προέλευσης.
Η λέξη ΑΜΑΝ σύμφωνα με την άποψη ορισμένων προέρχεται
από τις Ελληνικές λέξεις : Αχ μάνα = Α μάνα = Αμάν.
Ορισμένοι επίσης θεωρούν ότι η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα
ΜΑΝΕΡΩ, που σημαίνει εκφέρω ήχο θλιβερό, ολοφυρμό ή αλλιώς ερωτική
θρηνωδία.
Η ελληνική καταγωγή της λέξης ενισχύεται και από το γεγονός ότι ο Κεμάλ Ατατούρκ το 1937, είχε απαγορεύσει τον αμανέ ως: «ξενόφερτο και
ως κατάλοιπο της
Γκιαουροκρατίας στην Μ. Ασία».
Όσον αφορά την εκτέλεσή τους οι αμανέδες έχουν δική
τους τεχνική. Οι λέξεις σύρονται σε μεγάλη διάρκεια, ένταση, ποικιλία, με ήχους που
δημιουργούν ανατολίτικη αισθηματικότητα. Η μελωδία τους διαιρείται συνήθως σε τρείς φάσεις ελεύθερου ρυθμού
ανάλογα με τους στίχους του κειμένου.
Αρχίζει με μία προεισαγωγή με σκοπό το συντονισμό των διαθέσεων και την
προετοιμασία του ψυχικού κλίματος των ακροατών και συνεχίζει με τον κύριο κορμό
της μελωδίας για να τελειώσει με τον επίλογο των στίχων. Διαρκώς δε
επαναλαμβάνεται η λέξη Αμάν σε διάφορους τόνους και μορφές οι οποίες
προσδίδουν
ποικιλία και μελισματικότητα στη μελωδία.
Πολλές φορές το κύριο τραγούδι επισφραγίζεται με το λεγόμενο
τσάκισμα, που είναι μια επωδός, μελωδική και σύντομη
και τραγουδιέται ομαδικά από όλους.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο Μανέρως του Λίνου των Αρχαίων Ελλήνων μεταφέρθηκε με το εμπόριο διότι οι Αρχαίοι Έλληνες πηγαίνανε
συχνά στην Αίγυπτο χάριν
εμπορίας και έτσι μετέφεραν και τον ήχο αυτόν στην Αίγυπτο..
Μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των
διαδόχων του, των Πτολεμαίων και των Σελευκιδών, η Ελληνική
μουσική αποτελούσε μέρος αναπόσπαστο
του όλου Ελληνικού Πολιτισμού και διαδόθηκε ευρύτερα
στην Ανατολή.
Όσον αφορά την υποτιθέμενη σχέση της Ελληνικής μουσικής με την
Τουρκική αξίζει να σημειωθεί ότι η Τουρκία δεν υπήρχε τότε στο προσκήνιο
και κατά δεύτερο λόγο οι Τούρκοι δανείστηκαν τη μουσική
των Ελλήνων.-
ΖΗΝΩΝ ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ
--------------------------------------------------------------------------------
http://autochthonesellhnes.blogspot.com/2015/05/o.html
________
Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe
Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]/
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
__________
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
__________
Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο
ρεπερτόριο επισκεφθείτε το
http://www.isobitis.com
______________
