Συμφωνώ απόλυτα με το άνοιγμα των επαγγελμάτων! Διαφωνώ κάθετα με την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας στα καταστήματα γιατί ακυρώνει το θεσμό της οικογένειας, αφού η μοναδική μέρα που ήταν ευκαιρία για να συναντιούνται οι οικογένειες ήταν η Κυριακή. Όσο για την αύξηση του ΦΠΑ μάλλον την επικροτεί, προφανώς ο αρθρογράφος έχει μπόλικο χρήμα να πληρώνει!
Στάλθηκε από το iPhone μου 19 Ιουλ 2015, 7:30 μ.μ., ο/η Σκορδίλης Σπύρος <[email protected]> έγραψε: > Ο βραχνάς της απελευθέρωσης > > > Μια κάθε μέτρο απελευθέρωσης της οικονομίας υπάρχουν δύο λογιών > αντιδράσεις. Η μία συνοψίζεται στο «αλί, αλί και τρισαλί». Φωνασκούν για > τους... τρομακτικούς κινδύνους που ελλοχεύουν: κόσμος θα φαρμακωθεί, αν τα > Ντεπόν πωλούνται και στα σούπερ μάρκετ· μωρά θα χαθούν, αν το βρεφικό γάλα > φύγει από τα φαρμακεία· οικογένειες θα διαλυθούν, αν επιτραπεί σε κάποιους > καταστηματάρχες να ανοίγουν τα μαγαζιά τους την Κυριακή. Αν οι λιμοί, λοιμοί, > σεισμοί, καταποντισμοί δεν τρομάξουν τον κόσμο, υπάρχει μια δεύτερη γραμμή > άμυνας: «Ελα μωρέ τώρα! Από την απελευθέρωση του καμποτάζ θα σωθεί η ελληνική > οικονομία; Αλλα είναι τα προβλήματα». > > Βεβαίως, ποτέ δεν διευκρινίζεται ποια είναι τα «άλλα προβλήματα», αλλά > γεγονός είναι ότι μπήκαμε στο τρίτο μνημόνιο και και στην τέταρτη κυβέρνηση > της κρίσης, και οι συντεχνίες εξακολουθούν να κρατούν όμηρο την αγορά για τη > δική τους βολή και τα δικά τους κέρδη σε βάρος όλων των υπολοίπων. Τι κι αν > υπάρχει το παράδειγμα της Ιρλανδίας, που στη δεκαετία του ’80 ήταν πιο φτωχή > από την Ελλάδα και σήμερα –σύμφωνα με το Bloomberg, 13.7.2015–, παρά την > κρίση και τα μνημόνια, είναι κατά 83% πλουσιότερη. Στη χώρα μας το ιρλανδικό > μοντέλο είναι πολύ «νεοφιλελεύθερο» για τα γούστα μας, επειδή επιτρέπεται σε > όλους να κάνουν τη δουλειά που θέλουν χωρίς περιττές άδειες και άλλα > γραφειοκρατικά εμπόδια. > > Το καμποτάζ > > Τι κι αν υπάρχει το ελληνικό παράδειγμα που με την απελευθέρωση της > κρουαζιέρας και χιλιάδες τουρίστες αφήνουν τον οβολό τους στις τουριστικές > περιοχές; Τα οφέλη έχουν περάσει στην αφάνεια. Μετά τον ορυμαγδό των «δεινών» > που θα έφερνε η απελευθέρωση επικρατεί σιωπή για την επιπλέον οικονομική > δραστηριότητα στη χώρα. Κι όμως τα στοιχεία της Cruise Lines International > Association (CLIA, Διεθνής Ενωση Κρουαζιέρας) είναι αποκαλυπτικά: τα άμεσα > οφέλη για την οικονομία ήταν πέρυσι 506 εκατομμύρια, υπήρξαν αμοιβές ύψους > 190 εκατομμυρίων σε εργαζόμενους και δημιουργήθηκαν 10.136 νέες θέσεις > εργασίας. Ναι! Τα νούμερα είναι ακόμη μικρά, διότι δεν υπάρχουν οι λιμενικές > υποδομές, ώστε η χώρα μας –αν και είναι ένας από τους πιο ελκυστικούς > προορισμούς– να κερδίσει μεγαλύτερο κομμάτι από την ευρωπαϊκή αγορά των 42 > δισ. ευρώ. Αλλά πριν έρθει το «καταραμένο μνημόνιο», που εξανάγκασε τις > κυβερνήσεις να απελευθερώσουν αυτή την αγορά, 10.136 άνθρωποι θα προστίθεντο > στο 1,5 εκατομμύριο ανέργων, για τους οποίους όλοι χύνουν μαύρα δάκρυα και > ουδείς τους επιτρέπει να δουλέψουν. > > Υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα με την απελευθέρωση των αγορών, όπως και με κάθε > προοδευτικό μέτρο στην οικονομία. Το κόστος της απορρύθμισης είναι ορατό και > δεδομένο, σε αντίθεση με τα οφέλη. Κανείς δεν ξέρει πώς θα χρησιμοποιήσουν > την ελευθερία του επιχειρείν οι άνθρωποι, ειδικά οι νέοι που ασχολούνται σε > τομείς που οι παλιότεροι δεν φαντάζονται καν την ύπαρξή τους. > > Ουδείς γνωρίζει ποια θα είναι η επόμενη μεγάλη επιχειρηματική ιδέα, μέχρι > αυτή να δοκιμαστεί και να αποδώσει, όπως κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι > κάποιοι χίπις θα δημιουργούσαν την πληροφορική βιομηχανία στο γκαράζ του > σπιτιού τους και στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα. Στη δεκαετία του 1960 και > 1970 κυριαρχούσαν στις ΗΠΑ αντιλήψεις αντίστοιχες με τις εγχώριες σε ό,τι > αφορά την απελευθέρωση της αγοράς των ταξί: «Πιστεύω πως μπορεί να υπάρξει > μια παγκόσμια αγορά για πέντε ή και περισσότερα κομπιούτερ», είχε πει ο > πρόεδρος της κραταιάς τότε ΙΒΜ Thomas Watson, ενώ ο πρόεδρος και διευθύνων > σύμβουλος της Digital Equipment Corp., Ken Olson, αποφαινόταν ότι «δεν > υπάρχει κανείς λόγος για να έχει κάποιος έναν υπολογιστή σπίτι του». > > Η μόνη διαφορά ήταν ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν δομές σοβιετικής οικονομίας, που, > στην ουσία, απαγορεύουν σε νέους ανθρώπους να δοκιμάσουν καινούργια πράγματα, > μην τυχόν και πληγούν κατεστημένες επιχειρήσεις. Φυσικά, δεν πέτυχαν όλοι –η > Σίλικον Βάλεϊ είναι σπαρμένη από νεκρές επιχειρήσεις–, αλλά χιλιάδες άνθρωποι > είχαν την ελευθερία να δοκιμάσουν νέα πράγματα να επιτύχουν ή αποτύχουν, να > προσλάβουν άλλους και να προκόψει η οικονομία. > > Φυσικά, η Ελλάδα δεν πρόκειται να κάνει ποτέ μια νέα Σίλικον Βάλεϊ. > Παρένθεση: είναι αστείο αλλά το επιχείρησε η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου > τη δεκαετία του ’80. Στην υπό κρατικό σχεδιασμό «ελληνική κοιλάδα του > πυριτίου», σπαταλήθηκαν δισεκατομμύρια δραχμές για να παραχθεί ένα PC της > κακιάς ώρας που πέθανε εν τη γενέσει του, αφού μέχρι να συνεδριάσουν οι > αναγκαίες επιτροπές, να βγουν οι σχετικές υπουργικές αποφάσεις κ.λπ., η αγορά > είχε δημιουργήσει τα τρία επόμενα μοντέλα, που ήταν και πιο φθηνά από το > απαρχαιωμένο πλέον ελληνικό. Κλείνει η παρένθεση. > > Μπορεί να μην κάνουμε Σίλικον Βάλεϊ, αλλά κανείς δεν ξέρει ποιους δρόμους > μπορεί να ακολουθήσει αυτή η καταπιεσμένη επιχειρηματικότητα των Ελλήνων. > Υπάρχει ένα υπέροχο οικόπεδο που λέγεται Ελλάς, έχουμε καλά καταρτισμένο > ανθρώπινο δυναμικό, διασυνδεδεμένο με κάθε γωνιά της οικουμένης, υπάρχουν > ευκαιρίες. Δυστυχώς, όμως, υπάρχει κι ένα απαρχαιωμένο νομικό πλαίσιο της > δεκαετίας του ’50, το οποίο δεν επιτρέπει στην οικονομία να ανταποκριθεί στις > δυνατότητες που ανοίγουν τον 21ο αιώνα. > > Οι γραφειοκράτες > > Οσα δάνεια κι αν πάρει η Ελλάδα από τους εταίρους της, όσα προγράμματα > σταθεροποίησης κι αν κάνει, ποτέ δεν πρόκειται να βγει από τον φαύλο κύκλο > της υπανάπτυξης, αν δεν αφήσει τους ανθρώπους της να δοκιμάσουν νέες ιδέες, > να δημιουργήσουν νέες επιχειρήσεις, να προσλάβουν εργαζόμενους για να > παράγουν νέο πλούτο. Αυτό είναι εύκολο να λέγεται. Στην πράξη αποδείχθηκε > ότι, παρά τη βαριά κρίση, τα μικρά και μεγάλα συμφέροντα, που έχουν πνίξει > την ελληνική οικονομία, είναι κολλημένα σαν στρείδια στον βράχο και δεν θα > επιτρέψουν κανέναν να προκόψει. Κινδυνολογούν ασυστόλως για το μέλλον για να > κρύψουν το δύσμορφο παρόν. > > Δεν είναι ένα το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, δεν υπάρχει κουμπί να το > πατήσει κάποιος για να έρθει η ανάπτυξη. Υπάρχει ένα πλέγμα συμφερόντων που > αποτυπώθηκε σε χιλιάδες νομοθετικές ρυθμίσεις, οι οποίες απαγορεύουν να > επιχειρήσουν οι νέοι. Οπως έγινε με τη κ. Δέσποινα Αντύπα, άνεργο > δημοσιογράφο της «Ελευθεροτυπίας», που επιχείρησε να κάνει τα καλύτερα > μακαρόν του κόσμου. > > «Αντί να κλαίω από απόγνωση για το μαύρο μέλλον, δάκρυζα πάνω από τον φούρνο > μου, επειδή οι μικρές λεπτεπίλεπτες δημιουργίες μου δεν μπορούσαν να > κρατήσουν το σωστό σχήμα. Μετά από περισσότερες από 3.000 δοκιμές, κατάφερα > να φτιάξω τα τέλεια μακαρόν. Ημουν πια έτοιμη να τα πουλήσω», έγραψε στους > New York Times (2.7.2014). «Επένδυσα όλα τα λεφτά μου σε έναν καλό δικτυακό > τόπο και σε υψηλής ποιότητας φωτογραφίες και έφτιαξα το “Le Macaron Grec”. > Ηταν μεγάλη επιτυχία. Σύντομα η Huffington Post αφιέρωσε στη μικρή επιχείρηση > ένα άρθρο τον Μάιο του 2013!... Ομως, όπως συμβαίνει συχνά στην Ελλάδα, οι > γραφειοκράτες είχαν άλλα σχέδια. Σε μια χώρα όπου σε βλέπουν θετικά όταν > ξοδεύεις χρήματα, αλλά θεωρείσαι εγκληματίας όταν βγάζεις χρήματα, το να > στήσεις μια επιχείρηση είναι εφιάλτης... Οι απαιτήσεις ήταν εξωπραγματικές > και συμπεριελάμβαναν προκαταβολή φόρων ύψους 50% των προσδοκώμενων κερδών την > πρώτη διετία. Και οι φόροι αυτοί συλλέγονται ακόμα και αν η επιχείρηση έχει > ζημίες. > > Χρειαζόμουν μόνο 20 τετραγωνικά μέτρα για την επιχείρησή μου, όμως οι > επιθεωρητές μού είπαν ότι δεν θα μου δώσουν άδεια αν δεν έχω τουλάχιστον 150 > τ.μ. Αναγκάστηκα να έχω ξεχωριστή τουαλέτα για τους πελάτες, αν και δεν > δεχόμουν επισκέψεις πελατών. Η πυροσβεστική ήθελε να έχω έξοδο κινδύνου εκεί > όπου ο δήμος απαιτούσε να χτίσω έναν τοίχο». To 2013 η επιχείρηση έκλεισε. > «Το site και μερικά άδεια κουτιά στο πάνω ράφι της ντουλάπας είναι η μοναδική > μαρτυρία του άδοξου τέλους ενός ονείρου». > > http://www.kathimerini.gr/824231/opinion/epikairothta/politikh/o-vraxnas-ths-apeley8erwshs > > http://www.kathimerini.gr/824231/opinion/epikairothta/politikh/o-vraxnas-ths-apeley8erwshs > > > Στάλθηκε από το iPhone μου > ________ > > Orasi mailing list > για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > και στο θέμα γράψτε unsubscribe > > Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας > στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > > διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα > http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net > > Για το αρχείο της λίστας > http://www.mail-archive.com/[email protected]/ > παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) > http://www.freelists.org/archives/orasi > __________ > NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού > http://www.nvda-project.org/ > __________ > Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και > παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το > http://www.isobitis.com > > ______________ ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ __________ Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το http://www.isobitis.com ______________
