Εφηβική κατάθλιψη. Μέρος Β

Οι έφηβοι εγκαθιδρύουν τις αντιλήψεις για τον εαυτό τους μέσα από την ανάληψη 
ρόλων (π.χ. Είμαι παιδί, μαθητής, καλή κόρη, αδελφός κ.λπ.).

Οι ταυτότητες του εγώ ορίζονται ως στάσεις και αντιλήψεις, που παρεισφρέουν 
στην κοινωνική δομή, αναπαρίστανται στις σχέσεις ρόλων με τους άλλους και 
διαμορφώνουν την προσωπικότητα του εφήβου. Πρόκειται ουσιαστικά για απαντήσεις 
στην ερώτηση 'Ποιος είμαι;', αποτελούν πηγές υπαρξιακού νοήματος ή σκοπού της 
ζωής.

Οι προσδοκίες, που σχετίζονται με τους ρόλους αυτούς πολλές φορές οργανώνονται 
σε 'θεατρική' συμπεριφορά σε συγκεκριμένα πλαίσια. Η κατοχή πολλαπλών ρόλων και 
ταυτοτήτων μειώνει το άγχος, την απογοήτευση και τη διαταραγμένη επαφή με τους 
άλλους. Οι μελέτες επιβεβαιώνουν ότι οι πολλαπλοί ρόλοι ή οι ταυτότητες ρόλων 
γενικά μειώνουν τα συμπτώματα ή την ψυχολογική διαταραχή. Κάποιοι ρόλοι είναι 
πιο ουσιώδεις και κεντρικοί στην αυτοαντίληψη του εφήβου, ειδικά αυτοί που 
μπορούν να ελεγχθούν από την κοινωνία ή από το υπερεγώ.

Περιστατικά, που βλάπτουν ή αφαιρούν ή απειλούν) προεξάρχουσες ταυτότητες ή 
αντιλήψεις, ενισχύουν τα ψυχοπαθολογικά συμπτώματα γρηγορότερα.

Κατά τη διάρκεια της εφηβείας και με αφετηρία τις σωματικές αλλαγές, η ανάπτυξη 
της αυτοαντίληψης και οι μεταβολές της αυτοεκτίμησης περνούν από πολλά στάδια 
αναδόμησης. Αργότερα (προς το τέλος της εφηβείας) θα έχουν ήδη διαμορφώσει μια 
νέα σταθερότερη αίσθηση της αξίας και του εαυτού τους.

Ο τομέας της εξωτερικής εμφάνισης είναι ο πρώτος - χρονικά - που θα υποστεί τις 
πολλές και δραματικές αλλαγές. Ο τρόπος που θα βιώσουν τις αλλαγές αυτές οι 
έφηβοι, ιδίως στο πρώτο στάδιο, προσδιορίζει σε μεγάλο βαθμό και το βαθμό και 
την ποιότητα της αυτοεκτίμησης. Σημαντικότατος, γι' αυτούς, είναι, όχι μόνο πώς 
βιώνουν τις αλλαγές του σώματός τους, αλλά κυρίως πώς νομίζουν ότι οι 
'γενικευμένοι άλλοι' αποδέχονται τις αλλαγές αυτές.

Ο 'καθρεφτιζόμενος εαυτός' του Cooley, εδώ, είναι ρεαλιστικός και δεν δείχνει 
παθητικότητα, παρά μόνο επιφανειακά και στατικά ερευνώμενος, αλλά υποθάλπει μια 
κρυφή 'ηφαιστειακή δραστηριότητα'. Αναζητώντας τη νέα τους ταυτότητα με σκοπό 
την ένταξή τους σε ευρύτερα κοινωνικά σύνολα και συνειδητοποιώντας την ύπαρξη 
ενός εαυτού με περισσότερα αφηρημένα στοιχεία, οι έφηβοι αναδομούν συνεχώς την 
προσωπικότητά τους.

Η νοητική τους εξέλιξη, μέσα από τις εμπειρίες που τώρα τις αντιλαμβάνονται 
διαφορετικά, τους επιτρέπει μεγαλύτερη πολλαπλότητα επιλογών, προβλεψιμότητα 
στις διερευνήσεις τους, εξατομίκευση της σκέψης τους, ευαισθησία.

Ενδιαφέρονται όλο και περισσότερο για τον εαυτό τους, ως δυναμικά εξελισσόμενο 
υποκείμενο παρατήρησης, και η αυτοεκτίμησή τους εμφανίζεται να ακολουθεί αυτή 
τη δυναμική. Άλλωστε στην περίοδο της εφηβείας, σύμφωνα με τον Erikson (1968), 
ολοκληρώνεται και η διαμόρφωση του ίδιου τους του εαυτού.

Οι έφηβοι, όμως, σήμερα βρίσκουν λιγότερες πηγές για κοινωνική και 
συναισθηματική υποστήριξη. Επιπρόσθετα, ένας αυξανόμενος αριθμός εφήβων βιώνει 
το συναισθηματικό τραύμα ενός χωρισμού, την αστάθεια που προκύπτει όταν ζει 
πρώτα με τον ένα από τους δύο γονείς κι έπειτα με τον άλλον ή όταν μετακινείται 
από σχολείο σε σχολείο, αλλά και τη μοναξιά, αποτέλεσμα της εξωτερικής εργασίας 
του ενός ή και των δύο γονιών για εκτεταμένες περιόδους στη διάρκεια της ημέρας.

Αποτέλεσμα τέτοιων αλλαγών είναι ότι πολλοί έφηβοι είναι λειτουργικά ανίκανοι 
να συγκεντρωθούν στα σχολικά τους καθήκοντα και βιώνουν ψυχολογικό πόνο και 
πίεση. Μέχρι να ικανοποιηθούν οι συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών για 
ασφάλεια, ταυτότητα, αλλά και η αίσθηση ότι ανήκουν κάπου, είναι ανίκανα να 
λειτουργήσουν διανοητικά και ψυχικά.

Οι έφηβοι με χαμηλή αυτοεκτίμηση ενδιαφέρονται περισσότερο να διατηρήσουν τη 
δική τους αίσθηση αυτοσεβασμού παρά να προσπαθήσουν περισσότερο, για να 
πετύχουν. Εμπλέκονται σε αμυντικές συμπεριφορές προκειμένου να αποτρέψουν τους 
άλλους να καταλάβουν πόσο ανεπαρκείς και ανασφαλείς αισθάνονται. Αυτοί οι 
αμυντικοί μηχανισμοί μπορεί να είναι:

1.         Επανάσταση, αντίδραση, άμυνα ή εκδίκηση

2.         Καχυποψία, πείραγμα και υποτίμηση των άλλων

3.         Λοιδορίες προς τους άλλους, επιπολαιότητα

4.         Ανευθυνότητα

5.         Εκφοβισμός και απειλή

6.         Απόσυρση, ντροπαλότητα, ονειροπόληση, θλίψη, έλλειψη 
διεκδικητικότητας

7.         Φυγή, αποφυγή, εξάρτηση, σκασιαρχείο, βραδύτητα

Οι έφηβοι με χαμηλή αυτοεκτίμηση

?         Θεωρούν ότι δεν αξίζουν την προσοχή και τη φροντίδα των άλλων, αλλά 
ακόμα και όταν τη δέχονται την αντιμετωπίζουν καχύποπτα.

?         Επαναπαύονται, ακόμα κι αν είναι οι καταστάσεις της ζωής τους είναι 
προβληματικές, και προτιμούν τη διαιώνισή τους, παρά να πληρώσουν το τίμημα της 
αλλαγής. Οι περισσότερες νοσηρές συμπεριφορές είναι μαθημένες και πολλές φορές 
η αδυναμία αντιμετώπισής τους οφείλεται και στην έλλειψη θέλησης, αλλά και στα 
δευτερογενή οφέλη, που προκύπτουν από την διατήρησή τους, όπως για παράδειγμα η 
διαρκής προσοχή και το ενδιαφέρον των άλλων, η αποφυγή προκλήσεων κ.λπ.

?         Ο φόβος της απόρριψης κατατρύχει και οριοθετεί τις πράξεις τους. Όταν 
εμπλακούν σε κάποια συναισθηματική σχέση, γίνονται υπερβολικά ζηλόφθονες, 
εξαρτητικοί ή αναπτύσσουν μαζοχιστικά χαρακτηριστικά, φοβούμενοι ότι θα 
απολέσουν την αγάπη, που με τόση επίπονη υπέρβαση κέρδισαν. Συνήθως αυτή η 
συμπεριφορά εξωθεί τους υπόλοιπους να τους εγκαταλείπουν, επιβεβαιώνοντας έτσι 
τους αρχικούς τους φόβους.

?         Σπανίως γίνονται διεκδικητικοί. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση τους αποτρέπει 
από το να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, να εμπλέκονται σε συγκρούσεις, και να 
υπερασπίζονται τις απόψεις τους, ακόμα κι όταν έχουν το δίκιο με το μέρος τους. 
Πολλές φορές πίσω από τη χαμηλή αυτοεικόνα εμφωλεύει ένας λανθάνων 
ναρκισσισμός, δεδομένου ότι η δειλία τους προστατεύει από την έκθεση του εαυτού 
τους στην κρίση των άλλων.

?         Επιζητούν την επιδοκιμασία των άλλων και εξαρτούν τη διάθεσή τους από 
αυτήν.

?         Παρά το ότι μπορεί να διαθέτουν υψηλό δείκτη νοημοσύνης, δεν μπορούν 
να επιλύσουν προβλήματα κοινωνικού περιεχομένου. Είναι επιρρεπείς στο 
μυστικισμό και τη μοιρολατρία.

?         Πολλές φορές καταφεύγουν σε υπερωρίες στον ακαδημαϊκό ή εργασιακό 
τομέα, επιζητούν την υπερεπίδοση, την εξουσία ή το χρήμα, μέσα που πρόσκαιρα 
τους προσφέρουν ανακούφιση από την ανασφάλειά τους.

?         Ό,τι για τους υπόλοιπους δρα ως θετικός ενισχυτής, σε αυτούς είναι 
αδιάφορο. Είναι ανίκανοι να απολαύσουν τις μικροχαρές της ζωής, γεγονός που 
προοιωνίζει κατάθλιψη.

?         Αδυνατούν ή αρνούνται να αξιολογήσουν σωστά τις δυνατότητές τους και 
αισθάνονται αμηχανία, όταν οι άλλοι τους επαινούν.

?         Η ταυτότητα του εαυτού τους είναι απροσδιόριστη, χωρίς συνέπεια και 
στοχοθεσία. Υιοθετούν συμπεριφορές, για να γίνουν αρεστοί στους άλλους.

?         Έχουν χαμηλή συναισθηματική νοημοσύνη και επικοινωνιακά προβλήματα.

?         Γίνονται επιθετικοί, όταν απειληθούν, ειδικά εάν διαθέτουν υψηλή 
φαινομενική αυτοεκτίμηση.

?         Κάθε ματαίωση στη ζωή τους είναι πηγή ανεξέλεγκτου άγχους, 
μελαγχολίας και αποσυντονισμού.

?         Είναι εξαρτημένοι από την οικογένειά τους και διατηρούν τη σχέση αυτή 
και μετά την ενηλικίωση.

?         Εκδηλώνουν συχνά νευρωτικές συμπεριφορές, όπως ροπή προς τον 
αλκοολισμό, τη χαρτοπαιξία, τα ναρκωτικά, τον υπερκαταναλωτισμό, τις 
σεξουαλικές ακρότητες και τον ηδονισμό.

Εφηβεία και Κατάθλιψη

Η εφηβεία συχνά περιγράφεται με όρους που θα ταίριαζαν για την περιγραφή ενός 
καταθλιπτικού επεισοδίου.

Μιλώντας για την εφηβεία, αναφέρουμε αυθόρμητα τη λύπη, τη διέγερση, το θυμό.

Τα λογοτεχνικά έργα που αναφέρονται σε αυτή την περίοδο της ζωής περιγράφουν τη 
θλίψη, τον πεσιμισμό, την αυτουποτίμηση.

Η καθημερινή παρατήρηση προσφέρει πλείστα παραδείγματα εφήβων που περνούν 
ατέλειωτες ώρες απομονωμένοι, ξαπλωμένοι ή καθιστοί, δείχνοντας βαρεμάρα και 
αδιαφορία για το κάθε τι που αγγίζει η καθημερινότητα. Αν τύχει και μας 
εμπιστευθούν και συζητήσουν μαζί μας, διακρίνουμε αισθήματα ενοχής, ντροπής, 
απογοήτευσης που εναλλάσσονται με εξάρσεις πάθους και μεγαλομανίας. Η απότομη 
αλλαγή της διάθεσης είναι γνωστό χαρακτηριστικό της εφηβείας, αλλά οι 
περισσότεροι έφηβοι παρουσιάζουν συχνά σταθερό καταθλιπτικό συναίσθημα. Αυτή η 
κατάσταση δημιουργεί ερωτηματικά για το αν και πότε η κατάθλιψη αποτελεί μια 
φυσιολογική εκδήλωση της εφηβείας ή εντάσσεται στο πλαίσιο του παθολογικού και 
αποτελεί ψυχιατρική διαταραχή.

Τα σύγχρονα ψυχιατρικά ταξινομικά συστήματα DSM-IV και ICD 10 την τοποθετούν 
πλησιέστερα στην κλινική εικόνα των ενηλίκων, τονίζοντας κάποιες διαφορές. 
Ανάλογα με την ένταση και τη διάρκεια των συμπτωμάτων, περιγράφονται δύο 
βασικές κλινικές εικόνες, η μείζων καταθλιπτική διαταραχή (πιο βαριά μορφή) και 
η δυσθυμία (πιο ήπια μορφή). Η βασική διαφορά από την κατάθλιψη ενηλίκων είναι 
ότι ο έφηβος μπορεί να παρουσιάζει ευερεθιστότητα αντί του καταθλιπτικού 
συναισθήματος. Γκρινιάζει συνεχώς, όλα του φταίνε, με αποτέλεσμα να 
δημιουργούνται προβλήματα στις διαπροσωπικές του σχέσεις, στην οικογένεια, αλλά 
και στο χώρο του σχολείου. Περιορίζει τις δραστηριότητες που συνήθως του 
προσφέρουν ευχαρίστηση και τις δραστηριότητες που απαιτούν σημαντική ενέργεια.

Παραπονείται για κούραση, αλλά κυρίως δείχνει μια αδιαφορία και βαρεμάρα, που 
αποτελεί έκφραση της ψυχοκινητικής του επιβράδυνσης. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση 
οδηγεί σε κρίσεις και σχόλια για τον εαυτό του, του τύπου 'είμαι ηλίθιος, 
χαζός, βλάκας, αντιπαθητικός'. Είναι συχνή και σημαντική η μείωση των σχολικών 
επιδόσεων, βασικό χαρακτηριστικό της κατάθλιψης στην εφηβεία. Η σχολική φοβία 
με έναρξη στην εφηβεία θεωρείται καταθλιπτικό ισοδύναμο. Οι διαταραχές της 
διαγωγής, επίσης με εικόνα ψυχοπαθητικής διαταραχής, μπορεί να αποτελούν 
καταθλιπτικό ισοδύναμο. Τα συμπτώματα επιθετικότητας είναι πιο συχνά στα 
αγόρια, ενώ στα κορίτσια συχνότερα εμφανίζονται συμπτώματα διαταραχής της 
σεξουαλικής συμπεριφοράς.

Αν και η εφηβική κατάθλιψη μπορεί να αποδειχθεί μια χρόνια υποτροπιάζουσα 
διαταραχή και να έχει σοβαρές συνέπειες στη ζωή του παιδιού και της 
οικογένειας, λίγες είναι οι έρευνες που αναφέρονται στην πρόληψή της. Γενικά, 
είναι αποδεκτό ότι για την υγιή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού καλό 
είναι να αποφεύγονται οι πρώιμοι αποχωρισμοί (π.χ. μακροχρόνια απουσία μητέρας, 
ταξίδια, νοσηλεία).

Η μείζων κατάθλιψη συχνά προηγείται της χρήσης ουσιών και η θεραπεία της 
επομένως δρα προληπτικά για την ουσιοεξάρτηση. Ορισμένες προληπτικές 
στρατηγικές έχουν αναπτυχθεί με κύριο σκοπό την ελάττωση του κινδύνου εμφάνισης 
ψυχικών διαταραχών στα παιδιά καταθλιπτικών γονέων. Προτείνονται τόσο 
παρεμβάσεις υποστηρικτικές -συμβουλευτικές στους γονείς και ολόκληρη την 
οικογένεια, όσο και ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση για να βοηθήσει το παιδί να 
διαχειριστεί τις δυσκολίες που προκαλούν οι συναισθηματικές διαταραχές των 
γονέων. Σημαντικό είναι επίσης να εκπαιδευτούν τα παιδιά, οι γονείς και οι 
δάσκαλοι στην αναγνώριση συμπτωμάτων της κατάθλιψης. Μπορούν έτσι να ζητήσουν 
έγκαιρα βοήθεια και να επιδείξουν καλύτερη θεραπευτική συμμόρφωση. Η πρώιμη 
ανίχνευση προστατεύει το παιδί από τις μακροχρόνιες συνέπειες της κατάθλιψης, 
που έχουν αρνητική επίδραση στα σχολικά επιτεύγματα, επηρεάζουν τις σχέσεις με 
τους γονείς και τους συνομηλίκους και αυξάνουν τον κίνδυνο αυτοκτονίας στην 
παιδική ηλικία ή την εφηβεία.

Αυτό, που φαίνεται από πολλές έρευνες και έχει γίνει πια αποδεκτό είναι ότι 
όταν ένας άνθρωπος έχει τον έλεγχο της ζωής του μπορεί να αναπτύξει 
συμπεριφορές, που προάγουν την υγεία του και να αναστείλει αυτές που προκαλούν 
βλάβη. Η ευπαθής αυτοεκτίμηση του καταθλιπτικού ατόμου μεταβάλλεται περισσότερο 
από τις εξωτερικές διακυμάνσεις από ότι εκείνη των 'φυσιολογικών'. Τα άτομα που 
βιώνουν κατάθλιψη είναι λιγότερο ικανά να ανταμείψουν τον εαυτό τους ή να 
νιώσουν πληρότητα για τις ανάγκες τους, αν δεν υπάρχει εξωτερική ανταμοιβή. Η 
ανάλυση του κοινωνικού πλαισίου και η σημασία του για την κατάθλιψη πρέπει να 
ληφθεί υπόψη με έμφαση στις ακόλουθες περιοχές:

1.         Διερεύνηση της φύσης και έντασης των γεγονότων της ζωής και των 
αντιξοοτήτων που βιώθηκαν από τον έφηβο.

2.         Κοινωνική υποστήριξη που ισοδυναμεί με ποιότητα στενών σχέσεων.

3.         Κοινωνική ευπάθεια, παράγοντες που μπορεί να είναι ιδιαίτεροι σε 
συγκεκριμένες καταστάσεις, όπως φτωχό βιοτικό επίπεδο, ανεργία ή γενικότερες 
κοινωνικο - πολιτισμικές αξίες και

4.         Τέλος, παρατήρηση της φάσης ζωής κατά τη διάρκεια της οποίας οι 
σκοποί ή οι ρόλοι αναπτύσσονται παράλληλα με τη βίωση τραυματικών γεγονότων. 

ropbox.com/

Γιώργος
________

Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe

Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας 
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]

διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net

Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]/
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
__________
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
__________
Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο 
ρεπερτόριο επισκεφθείτε το
http://www.isobitis.com

______________

Απαντηση