Ωραίος!!!

Χρήστος ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ 

2 Νοε 2015, 10:45, ο/η Νίκος Χαρίτος <[email protected]> έγραψε:

> 
> πάνω απ' όλα είναι το κόμμα! δεν το έπιασες ακόμα;
> Όσοι έχουν άλλο χρώμα, άστους να τους φάει το χώμα.
> κόμμα η δική μας πάρτη! κι αν αποδειχτεί απάτη,
> με χαρά βάζουμε πλάτη, φτάνει να μας μείνει κάτι.
> Νίκος.
>> On 1/11/2015 6:30 μμ, ChristosKoromilas wrote:
>> Εντυπωσιακό. Τελικά συνειδητοποιώ για μιαν ακόμα φορά ότι το απλό είναι το 
>> δύσκολο.
>> Αλλά δεν σκέφτηκα ότι εξακολουθούν να υπάρχουν οι  συντεχνίες οι 
>> συνδικαλιστές Οι ψηφοφόροι και γενικά οι κομματικές σκοπιμότητες.
>> Πάντα το κόμμα είναι πιο ψηλά από τη χώρα
>> Καλό μήνα και καλή βδομάδα
>> 
>> Χρήστος ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ
>> 
>> 1 Νοε 2015, 16:41, ο/η Σκορδίλης Σπύρος <[email protected]> έγραψε:
>> 
>>> Γιώργος Σταμπουλής: Η κατάργηση των εισφορών μπορεί να οδηγήσει σε 
>>> πολλαπλασιαστικά θετικά αποτελέσματα στα κρατικά έσοδα, τα οποία θα μπορούν 
>>> να καλύπτουν τις συντάξεις
>>> 
>>> 
>>> "Όλο το μοντέλο αυτό που εισηγούμαι δημιουργεί μια αύξηση του ΑΕΠ σε ένα 
>>> έτος μόνο, γύρω στο 10% .
>>> 
>>> Οι συντάξεις θα πληρώνονται από την αύξηση του ΑΕΠ, και άρα και των εσόδων 
>>> του κράτους και της φορολογίας.
>>> Αυξάνεις την φορολογητέα ύλη, απλοποιείς πολύ το φορολογικό σύστημα 
>>> συνολικά, επομένως μπορείς να προσδοκάς (είναι μετρήσιμο, και μπορούμε να 
>>> τρέξουμε διάφορα σενάρια σ’ αυτό) ότι θα καλύψεις πολύ σύντομα 100% αυτή τη 
>>> δαπάνη της ενιαίας σύνταξης."
>>> Μια ριζοσπαστική και ρεαλιστική πρόταση για το ασφαλιστικό: Κρατική σύνταξη 
>>> για όλους και τριαντάωρο εργασίας
>>> Ο Γιώργος Σταμπουλής (με σπουδές μηχανικού παραγωγής και διοίκησης και 
>>> διδακτορικό στην επιστημονική και τεχνολογική πολιτική) διδάσκει οργάνωση 
>>> και διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Πρόσφατα παρουσίασε 
>>> μια ριζοσπαστική και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πρόταση για το ασφαλιστικό, σε 
>>> εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από αυτές που έχουν πέσει στο τραπέζι (βλ. 
>>> μια παρουσίαση στο criticalchallenger.wordpress.com) και ένα άρθρο του στην 
>>>  Αυγή 13.9.2015 . Του ζητήσαμε(*) να μας την παρουσιάσει, σχολιάζοντας, 
>>> πρώτα την πρόταση της «επιτροπής σοφών».  Τη συνέντευξη πήρε ο Στρατής 
>>> Μπουρνάζος.
>>> 
>>> συνέντευξη του Γιώργου Σταμπουλή:
>>> 
>>> Θα ήθελα να ξεκινήσω με την πρόταση της λεγόμενης «επιτροπής των σοφών», η 
>>> οποία έχει δεχτεί, ήδη, έντονη κριτική. Πώς την αξιολογείς συνολικά;
>>> 
>>> Η πρόταση επιδιώκει να παρέμβει διαρθρωτικά στο σύστημα, αλλά παραμένει 
>>> εντός αυτού και της λογικής του. Τα βασικά κριτικής μου είναι δύο:
>>> 
>>> Πρώτον, αντιμετωπίζει το ασφαλιστικό σύστημα ως κλειστό, σαν ένα δοχείο με 
>>> δύο τρύπες: από τη μια μπαίνουν οι εισφορές και η κρατική χρηματοδότηση, 
>>> από την άλλη βγαίνουν οι συντάξεις. Όσον αφορά τις εξωτερικές 
>>> αλληλεπιδράσεις του συστήματος εξετάζει μόνο το πώς επιδρά η οικονομία στο 
>>> σύστημα, αλλά όχι το πώς επηρεάζει το σύστημα την οικονομία.
>>> 
>>> Δεύτερον, δεν αμφισβητεί θεμελιώδη αξιακά χαρακτηριστικά του συστήματος. 
>>> Δεν αμφισβητείται, λ.χ., το ότι η άμισθη εργασία (λ.χ. οι νοικοκυρές) ή οι 
>>> άνεργοι δεν δικαιούνται σύνταξη. Ωστόσο, η σύνταξη αποτελεί δικαίωμα όλων 
>>> όσων συμμετέχουν στην οικονομία, έστω και έμμεσα: ο άνεργος μετέχει μέσω 
>>> της κατανάλωσης, αλλά και –όσο κι αν αυτό δεν μας αρέσει– επηρεάζοντας την 
>>> τιμή του μισθού.
>>> 
>>> Συνολικά, κινείται στη λογική ενός ανακεφαλαιοποιητικού συστήματος: το ύψος 
>>> της σύνταξης του καθενός εξαρτάται από το πόσα χρόνια έχει δουλέψει και το 
>>> τι μισθό έπαιρνε. Έτσι, οδηγούμαστε σε ένα εξατομικευμένο σύστημα, όπου το 
>>> τελικό πόσο της σύνταξης είναι αβέβαιο (χαρακτηριστικά, η έκθεση λέει απλώς 
>>> ότι η σύνταξη πρέπει να είναι ανώτερη από το επίπεδο διαβίωσης –τα 500 ευρώ 
>>> περίπου– αλλά δεν δίνει καμιά εγγύηση γι’ αυτό), και όχι στην πολιτική για 
>>> ένα συλλογικό αγαθό.
>>> 
>>> Αν δούμε τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ, τα ανακεφαλαιοποιητικά συστήματα έχουν 
>>> υψηλό ποσοστό αναπλήρωσης στις υψηλές συντάξεις και χαμηλό στις χαμηλές. 
>>> Ενώ άλλα συστήματα, τα οποία δεν αναφέρονται στην έκθεση (π.χ. της Νέας 
>>> Ζηλανδίας ή της Ιρλανδίας) –και αυτό προξενεί εντύπωση, γιατί κάνει μια 
>>> ανασκόπηση της διεθνούς εμπειρίας– έχουν υψηλό ποσοστό αναπλήρωσης της 
>>> χαμηλής σύνταξης και χαμηλό της υψηλής.
>>> 
>>> Αυτό το θεωρώ σωστό σε πολλαπλά επίπεδα: και όσον αφορά την κοινωνική 
>>> αποτελεσματικότητα και δικαιοσύνη (κάποιος με υψηλό εισόδημα έχει μπορεί να 
>>> κάνει αποταμίευση για το μέλλον, αυτός που παίρνει μισθό 700 και 800 ευρώ, 
>>> προφανώς όχι) και όσον αφορά την δημοσιονομική αποτελεσματικότητα, αλλά και 
>>> όσον αφορά το ζήτημα του εμπορικού ισοζυγίου, αφού η κατανάλωση του χαμηλού 
>>> εισοδήματος (μισθού ή σύνταξης) θα οδηγηθεί, κατά κύριο λόγο, σε έναν κύκλο 
>>> προστιθέμενης αξίας εγχώριας, ιδιαίτερα σε μια χώρα όπως η Ελλάδα όπου οι 
>>> βασικές ανάγκες μπορούν σε μεγάλο βαθμό να καλυφθούν από το εγχώριο 
>>> παραγωγικό σύστημα — με δομικές παρεμβάσεις, βέβαια.
>>> 
>>> Μας έλεγες πριν ότι ένα μεγάλο πρόβλημα, συνολικότερα, της έκθεσης, είναι 
>>> ότι δεν εξετάζει το μοντέλο εργασίας.
>>> 
>>> Είναι ένα από τα μεγάλα προβλήματα της έκθεσης: δεν εξετάζει το μοντέλο 
>>> εργασίας στο μέλλον — ενώ το αναφέρει. Κινείται με βάση ένα φορντιστικό 
>>> παραγωγικό μοντέλο, το οποίο όμως δεν υπάρχει πια∙ λείπει, δηλαδή, ένα 
>>> στοιχείο ιστορικότητας.
>>> 
>>> Σήμερα η φύση της εργασίας και οι εργασιακές σχέσεις έχουν αλλάξει 
>>> δραστικά∙ αυτό το αναγνωρίζουν και οι συντάκτες στα συμπεράσματα, εκεί που 
>>> μιλάνε για τις αδυναμίες της πρότασης, ότι δεν λαμβάνεται υπόψη το ζήτημα 
>>> της επισφάλειας, η αποσπασματικότητα στην εργασία, η μερική απασχόληση.
>>> 
>>> Διαβάζουμε, χαρακτηριστικά: «Η σύνδεση των παροχών και εισφορών επιτείνει 
>>> τις ανισότητες μεταξύ πλήρους και επισφαλούς απασχόλησης. Το μελλοντικό 
>>> συνταξιοδοτικό σύστημα θα αποβεί κυρίως σε βάρος όσων απασχολούνται σε 
>>> ατυπικές μορφές απασχόλησης και γενικά χαρακτηρίζονται από χαμηλή 
>>> απασχολησιμότητα. Η ασυνέχεια στην απασχόληση λόγω μεσοδιαστημάτων ανεργίας 
>>> θα οδηγήσει σε ελάχιστες κοινωνικού χαρακτήρα παροχές».
>>> Με λίγα λόγια, οι συντάκτες αναγνωρίζουν ότι είναι ένα σύστημα για τους 
>>> λίγους, για τους προνομιούχους οι οποίοι δεν θα βρεθούν για μεγάλα χρονικά 
>>> διαστήματα στην ανεργία και θα έχουν σχετικά καλούς μισθούς. Αλλά δεν 
>>> προτείνουν τίποτα γι’ αυτό.
>>> 
>>> Και, βέβαια, από τη στιγμή που πάμε σε ανακεφαλαιωτικό σύστημα, με την 
>>> ανταποδοτική λογική του (ο καθένας εισπράττει, έπειτα από μια ηλικία, με 
>>> βάση αυτά που κατέβαλε) τίθεται ένα καίριο ερώτημα: Γιατί να είναι δημόσιο 
>>> το σύστημα; Υπάρχει η συνταγματική επιταγή, ότι πρέπει το δημόσιο να 
>>> εγγυάται, ωστόσο μπορεί — με αυτή τη λογική– να εγγυάται και ένα ιδιωτικό 
>>> σύστημα, μια ιδιωτική ασφαλιστική∙ το είδαμε, άλλωστε, να ισχύει στην κρίση 
>>> (με την AIG).
>>> 
>>> Το ερώτημα προκύπτει και το έχουμε ακούσει πολλές φορές, με μια ισχυρή δόση 
>>> λαϊκισμού: Με τόσα (πολλά) που δίνω και τόσο (λίγα) που θα πάρω, γιατί 
>>> υποχρεώνομαι να ασφαλιστώ στο δημόσιο σύστημα και δεν μπορώ να διαλέξω μια 
>>> ιδιωτική ασφάλιση;
>>> Το επόμενο βήμα της επίθεσης, πιστεύω, θα είναι η μετατροπή του 
>>> υποχρεωτικού χαρακτήρα: να είναι προαιρετική η ασφάλιση στο δημόσιο 
>>> σύστημα: είναι υποχρέωση του κράτους να σε καλύψει εφόσον εσύ το επιθυμείς, 
>>> θα πούνε.
>>> 
>>> Η συζήτηση συνήθως, και οι αλλαγές –ή οι απόπειρες–, αρχής γενομένης από 
>>> τις προτάσεις Γιαννίτση το 2001, εκκινούν από την αφετηρία ότι το παρόν 
>>> σύστημα δεν είναι βιώσιμο, ότι το κράτος δεν μπορεί να αντέξει το βάρος 
>>> του. Πώς πρέπει να σταθούμε σε αυτό;
>>> 
>>> Το ζήτημα, ακριβώς, είναι με ποιον τρόπο διαχειριζόμαστε το ότι το κράτος 
>>> δεν μπορεί να αντέξει αυτό το βάρος; Η πεπατημένη που ακολουθήθηκε είναι: 
>>> κόβουμε τις συντάξεις και αυξάνουμε τις εισφορές.
>>> Είναι καταστροφικό.
>>> Η αύξηση των εισφορών, όποτε επιχειρήθηκε, οδήγησε σε μεγαλύτερη αδήλωτη 
>>> εργασία, λιγότερες προσλήψεις και αύξηση του μισθολογικού κόστους των 
>>> επιχειρήσεων. Η μείωση των συντάξεων, με τη σειρά της, οδηγεί τελικά σε 
>>> αύξηση της ανεργίας.
>>> 
>>> Με βάση τα στοιχεία της ΗΔΙΚΑ, η συνταξιοδοτική δαπάνη μειώθηκε κατά 6 δισ. 
>>> περίπου τα τελευταία 6‑7 χρόνια, κάτι που αντιστοιχεί στο 3% του ΑΕΠ. H 
>>> αντανάκλαση στην κατανάλωση και, στη συνέχεια, στην απασχόληση, είναι 
>>> ευθεία: αφού μειώνεται η απασχόληση, μειώνεται και η δυνατότητα είσπραξης 
>>> εισφορών.
>>> Έχουμε ένα φαύλο κύκλο εδώ, όπως συνέβη και με το Μνημόνιο συνολικά και 
>>> τους «πολλαπλασιαστές» του ΔΝΤ.
>>> 
>>> Ένα σοβαρό ζήτημα είναι πώς συγχρονίζεται το σύστημα με την οικονομία. Οι 
>>> «οικονομικοί σταθεροποιητές» όπως ονομάζονται, λένε ότι θα δίνουμε 
>>> μικρότερες συντάξεις όταν η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση. Υποστηρίζω το 
>>> αντίθετο: όταν η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, οι συντάξεις μπορεί να 
>>> χρειαστεί να αυξάνονται, έστω λίγο, γιατί το δημόσιο πρέπει στις 
>>> παρεμβάσεις του να λειτουργεί αντικυκλικά∙ αυτό λένε τα κεϋνσιανά 
>>> οικονομικά του πρώτου έτους.
>>> Θυμάμαι το βιβλίο του Robin Blackburn, Banking on death.
>>> Ας πάμε και στα δικά μας λίγο πιο πίσω, στην εποχή Σημίτη, την εποχή του 
>>> χρηματιστηρίου: τότε που λεγόταν ότι τα ταμεία πρέπει να επενδύσουν, να 
>>> γίνουν ένα εργαλείο του δημοσίου για επενδύσεις και ανάπτυξη, να επενδύσουν 
>>> στο χρηματιστήριο, σε ομολόγα και μετοχές κλπ. Αυτό ήταν διεθνές φαινόμενο. 
>>> Είτε γινόταν από εταιρείες που χρηματοδοτούσαν την ανάπτυξή τους μέσω του 
>>> συνταξιοδοτικού ταμείου των εργαζομένων τους (με αποκορύφωμα την Enron που 
>>> μαζί μ’ αυτή χρεοκόπησαν και οι εργαζόμενοί της και το Ταμείο τους) είτε 
>>> και με Ταμεία ιδιωτικά και δημόσια (π.χ. ταμεία δήμων στη Γερμανία) τα 
>>> οποία επένδυαν στις διεθνείς αγορές.
>>> 
>>> Το διάστημα 2008‑2012, με την κρίση, τα Ταμεία του G8 χάσανε πάρα πολύ: η 
>>> αξία του ενεργητικού τους από 20 τρισ. δολάρια έπεσε στα 15 τρισ. Σήμερα 
>>> έχουν φτάσει πάλι στα 25 τρισ. (εν μέσω ύφεσης!) και αποτελεί σχεδόν το ένα 
>>> τρίτο όλων σχεδόν των διαθέσιμων επενδυτικών κεφαλαίων του κόσμου. Το 
>>> πρόβλημα είναι ότι έτσι ενισχύεται ουσιαστικά μια φούσκα, ενισχύεται μια 
>>> κρίση υπερσυσσώρευσης πλανητικά. Σ’ αυτή τη λογική, τα Ταμεία γίνονται 
>>> μέρος του χρηματοπιστωτικού συστήματος, και όχι μέρος του κοινωνικού 
>>> συστήματος γιατί αυτή η ανταποδοτικότητα πάει να επενδυθεί κάπου.
>>> 
>>> Το συμπέρασμα του Blackburn είναι ότι αυτοί που επωφεληθήκαν από αυτές τις 
>>> επενδύσεις των Ταμείων διαχρονικά ήταν τα golden boys∙ οι συνταξιούχοι ποτέ 
>>> δεν είδαν αύξηση είτε με ιδιωτικά είτε με δημόσια συστήματα. Ένα 
>>> παράδειγμα. Στις ΗΠΑ ψηφίστηκε το 1978 ειδική ρύθμιση, γνωστή ως 401(k), 
>>> που προέβλεπε ότι φοροαπαλλάσσονται οι προ‑φόρου αποταμιεύσεις σε 
>>> προσωπικούς‑εταιρικούς συνταξιοδοτικούς λογαριασμούς. Ήταν ένας νόμος για 
>>> τα στελέχη, τους yappies.
>>> 
>>> Είμαι πλούσιος, έχω λεφτά, τα βάζω σε ένα συνταξιοδοτικό Ταμείο (θεωρούμενη 
>>> μια μορφή επένδυσης) να τα πάρω ως σύνταξη αργότερα, και αυτό 
>>> φοροαπαλλάσσεται. Θέλησε και η μεσαία τάξη να συμμετέχει και, αντί να 
>>> διεκδικήσει να σταματήσει η φοροαπαλλαγή των πλουσίων, ζήτησε να πάρει και 
>>> αυτή μερίδιο, να διευρυνθεί η φοροαπαλλαγή. Έτσι, στην περίοδο των 
>>> reaganomics στις ΗΠΑ (που συνέχισε ο Μπους και Κλίντον) όλη αυτή η 
>>> διαδικασία επιτάχυνε τη μείωση των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού στις 
>>> Η.Π.Α, από τον φόρο εισοδήματος, ο οποίος, μεταπολεμικά, στη χρυσή εποχή 
>>> της ανάπτυξης των ΗΠΑ, έφτανε ακόμα και το 70%, στα υψηλά κλιμάκια.
>>> 
>>> Και εκεί είναι η ανάγκη να επανέλθουμε σήμερα∙ το λένε o Κρούγκμαν, ο 
>>> Στίγκλιτζ, δηλαδή όχι κάποιοι ακραίοι αριστεροί οικονομολόγοι, αλλά 
>>> μετριοπαθείς φιλελεύθεροι με τους πολιτικούς όρους της Αμερικής.
>>> 
>>> Προχωράω στη μελέτη σου για το συνταξιοδοτικό, που δημοσιοποίησες πρόσφατα 
>>> (βλ. μια παρουσίαση στο criticalchallenger.wordpress.com). Προτείνεις 
>>> κατάργηση των εισφορών, κρατική σύνταξη για όλους πάνω από 1.000 ευρώ και 
>>> τριαντάωρο εργασίας. Νομίζω ότι ο αναγνώστης ξαφνιάζεται — ευχάριστα 
>>> μάλλον, αλλά ξαφνιάζεται. Πώς ξεκίνησες και πώς τεκμηριώνεται η πρόταση;
>>> 
>>> Η αρχική ιδέα (όπως τη δημοσίευσα το 2010, σε ένα άρθρο στην τότε 
>>> Ελευθεροτυπία) είχε δύο άξονες.
>>> Πρώτον, ότι αν ισομερίσουμε τα λεφτά που δίνονται από τον κρατικό 
>>> προϋπολογισμό για συντάξεις, αυτό θα αρκούσε για να παίρνει ο καθένας 
>>> περίπου 1.200 ευρώ σύνταξη.
>>> Δεύτερον, ότι πρέπει να καταργηθούν οι ασφαλιστικές εισφορές και η δαπάνη 
>>> να καλύπτεται εξολοκλήρου από το κράτος.
>>> Όσο κι αν ακούγεται εκ πρώτης όψεως παράδoξο, η κατάργηση των εισφορών 
>>> μπορεί να οδηγήσει σε πολλαπλασιαστικά θετικά αποτελέσματα στα κρατικά 
>>> έσοδα, τα οποία θα μπορούν να καλύπτουν τις συντάξεις. Αυτή ήταν η 
>>> ...αρχική ιδέα, που έχει εξελιχθεί έκτοτε.
>>> 
>>> Η μεθοδολογία που εφαρμόζω προέρχεται από τον κριτικό ρεαλισμό, μια σχολή 
>>> σκέψης στην οικονομική επιστήμη και στις φυσικές επιστήμες. Βασικοί 
>>> εκπρόσωποί της είναι ο Τόνι Λώσον στα οικονομικά και ο Ρόι Μπάσκαρ, 
>>> συνολικότερα στη φιλοσοφία της επιστήμης. Αυτή η σχολή, μια σχολή 
>>> στρουκτουραλιστική, εξηγεί ότι αλλάζοντας τη δομή αλλάζεις τη συμπεριφορά 
>>> του συστήματος.
>>> 
>>> Ανέπτυξα ένα μοντέλο προσομοίωσης και βλέποντας τη συμπεριφορά του μοντέλου 
>>> άρχισα να διερευνώ πώς μπορεί να αναπληρωθεί αυτή η απώλεια των εισφορών 
>>> από τον προϋπολογισμό. Αυτή τη στιγμή, τα 4 στα 10 ευρώ προέρχονται από τις 
>>> εισφορές. Σε ένα σύστημα πλήρους κρατικής σύνταξης θα καταβληθούν από το 
>>> κράτος, καθώς η κυκλοφορία χρήματος που θα δημιουργηθεί από την κατάργηση 
>>> των εισφορών θα φέρει στο κράτος πόρους.
>>> Πώς μπορεί να γίνει αυτό;
>>> Σήμερα, στα 1.000 ευρώ ονομαστικό μισθό ο εργαζόμενος του ΙΚΑ παίρνει 840 
>>> περίπου.
>>> Η επιχείρηση πληρώνει 1280.
>>> Οι ασφαλιστικές εισφορές είναι λοιπόν περίπου 440 ευρώ.
>>> 
>>> Αν τις καταργήσεις, έχεις τρεις επιλογές για αυτά τα 440 ευρώ.
>>> Η πρώτη είναι να δώσει το κράτος αυτά τα χρήματα στις επιχειρήσεις και να 
>>> περιμένει να τα πάρει πίσω από τη φορολογία των κερδών∙ αυτό είναι 
>>> εξαιρετικά δύσκολο, με βάση και τα λογιστικά εργαλεία που διαθέτουν οι 
>>> επιχειρήσεις.
>>> Η δεύτερη είναι να τα δώσει στους εργαζόμενους: θα ήταν μια αύξηση 50‑52%. 
>>> Αυτό θα δημιουργούσε μια απότομη αύξηση της κατανάλωσης, ευπρόσδεκτη βέβαια 
>>> από την πλευρά των εργαζομένων, αλλά με επιβάρυνση στο εμπορικό ισοζύγιο, 
>>> που δεν τη θέλουμε, ειδικά σήμερα.
>>> Και η μελέτη υποστηρίζει μια τρίτη επιλογή…
>>> Η τρίτη λύση, που υποστηρίζω, είναι να δοθούν αυτά τα χρήματα στην εργασία, 
>>> μειώνοντας τον χρόνο απασχόλησης και δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. 
>>> Έτσι, για λιγότερη εργασία ο εργαζόμενος παίρνει τα ίδια χρήματα.
>>> 
>>> Προτείνω δηλαδή έναν συνδυασμό κατάργησης των Ασφαλιστικών Ταμείων και των 
>>> εισφορών με τη μείωση του χρόνου απασχόλησης από τις 40 στις 30 ώρες την 
>>> εβδομάδα χωρίς μείωση μισθού. Έτσι, αν λόγω της μείωσης των ωρών εργασίας, 
>>> ανά έξι εργαζόμενους (δηλαδή στις μισές σημερινές θέσεις εργασίας) 
>>> προστεθεί ένας ακόμα, αυτό σημαίνει ότι θα δημιουργηθούν 500‑600.000 νέες 
>>> θέσεις εργασίας, αμέσως.
>>> 
>>> Τα πολλαπλασιαστικά οφέλη θα είναι πολλαπλά. Πρώτα από όλα, θα δημιουργηθεί 
>>> έξτρα κατανάλωση, και σε έναν ενάρετο κύκλο, θα δημιουργούνται, σταδιακά, 
>>> επιπλέον θέσεις εργασίας. Επίσης, τα οφέλη είναι  σημαντικά στην ποιότητα 
>>> εργασίας και ζωής για τους εργαζόμενους και στην παραγωγικότητα.
>>> 
>>> Όπως δείχνει το παράδειγμα της Σουηδίας, όπου το τριαντάωρο εφαρμόζεται 
>>> πειραματικά και μελετάται, οι εργαζόμενοι είναι πιο ξεκούραστοι, 
>>> απουσιάζουν λιγότερο, η παραγωγικότητα αυξάνεται. Αντίστροφα, θυμάμαι ένα 
>>> πρόσφατο δημοσίευμα του left: οι μισθωτοί των 500 ευρώ έχουν πολύ λιγότερα 
>>> κίνητρα να αποδώσουν, νιώθουν ότι δεν πληρώνονται για τις αξία της εργασίας 
>>> τους∙ πολύ εύλογο. Είναι το αντίστοιχο παράδειγμα από την ανάποδη.
>>> 
>>> Όλο το μοντέλο αυτό που εισηγούμαι δημιουργεί μια αύξηση του ΑΕΠ σε ένα 
>>> έτος μόνο γύρω στο 10% .
>>> Οι συντάξεις θα πληρώνονται από την αύξηση του ΑΕΠ, και άρα και των εσόδων 
>>> του κράτους και της φορολογίας.
>>> Αυξάνεις την φορολογητέα ύλη, απλοποιείς πολύ το φορολογικό σύστημα 
>>> συνολικά, επομένως μπορείς να προσδοκάς (είναι μετρήσιμο, και μπορούμε να 
>>> τρέξουμε διάφορα σενάρια σ’ αυτό) ότι θα καλύψεις πολύ σύντομα 100% αυτή τη 
>>> δαπάνη της ενιαίας σύνταξης.
>>> 
>>> Αυτό έχει σημασία και για άλλους τομείς της μη αμειβόμενης εργασίας του 
>>> νοικοκυριού, του άνεργου που βοηθάει. Ας δούμε το παράδειγμα των αγροτών. 
>>> Οι αγρότες πληρώνουν χαμηλές εισφορές και παίρνουν σύνταξη από τον ΟΓΑ που 
>>> θεωρείται ουσιαστικά προνοιακός οργανισμός. Στο σύστημα που προτείνω δεν 
>>> χρειάζεται ο ΟΓΑ: ο αγρότης θα πάρει την σύνταξη που παίρνουν όλοι. Και ο 
>>> άνεργος, και ο υποαπασχολούμενος, όλοι.
>>> Ακούγεται λίγο έξω από τα όρια της οικονομικής ηθικής που σήμερα έχουμε 
>>> στον λογισμό μας, το ότι μπορεί να μη δουλέψεις ποτέ στη ζωή σου και θα 
>>> πάρεις σύνταξη. Αλλά και αυτός που δεν δουλεύει ποτέ συμμετέχει στην 
>>> οικονομία, συμβάλλει στην οικονομία.
>>> 
>>> Η σύνταξη είναι ένα δικαίωμα που πρέπει να έχει κάθε γενιά∙ και είναι 
>>> δικαίωμα συλλογικό, όχι ατομικό.
>>> 
>>> Το ένα από τα βασικά στοιχεία της πρότασης είναι η κατάργηση των εισφορών. 
>>> Εξήγησέ μας γιατί.
>>> 
>>> Σήμερα, σε κάθε νέα οικονομική δραστηριότητα (είτε πρόκειται για νέες 
>>> επιχειρήσεις είτε κλασικές επιχειρήσεις είτε κάποιον που δουλεύει με 
>>> μπλοκάκι είτε συνεταιρισμούς, ΚΟΙΝΣΕΠ) ένας από τους μεγαλύτερους και πιο 
>>> άμεσους φραγμούς είναι οι ασφαλιστικές εισφορές.
>>> 
>>> Με το που ανοίγει η επιχείρηση, οι νέοι άνθρωποι δημιουργούν ένα χρέος: στο 
>>> ΙΚΑ, στον ΟΑΕΕ κλπ. Και, φυσικά, το παρόν σύστημα ενισχύει την 
>>> εισφοροδιαφυγή και την αδήλωτη εργασία.
>>> 
>>> Οι εισφορές είναι μια μορφή φορολογίας πάνω στην εργασία∙ η Eurostat, λ.χ., 
>>> τις αντιμετωπίζει στατιστικά για όλες τις χώρες ως μέρος του συστήματος 
>>> φορολογίας. Άμα υπολογίσουμε στην Ελλάδα τις εισφορές που πρέπει να 
>>> θεωρήσουμε ως φορολογία στην εργασία –άσχετα αν λογίζονται ως εισφορές του 
>>> εργοδότη συν την έμμεση φορολογία που επιβαρύνει γενικώς την εργασία (ΦΠΑ 
>>> και έμμεσους φόρους), συν την φορολογία εισοδήματος– από την εργασία 
>>> προέρχονται το 70‑80% των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού.
>>> 
>>> Και, έτσι, φτάνουμε στον παραλογισμό να χρησιμοποιούμε το ΕΣΠΑ για να 
>>> επιδοτούμε τις ασφαλιστικές εισφορές.
>>> Εκεί πλέον έχουμε ξεφύγει από τα όρια, καθώς θα έπρεπε με το ΕΣΠΑ να 
>>> γίνονται μακροχρόνιες επενδύσεις, διαρθρωτικές κλπ.
>>> 
>>> Και το δεύτερο είναι η μείωση του χρόνου εργασίας.
>>> 
>>> Η μείωση του χρόνου εργασίας παίζει καθοριστικό ρόλο. Η μελέτη δείχνει ότι 
>>> το 30ωρο θα δημιουργήσει 500.000 θέσεις εργασίας, απασχόληση, κυκλοφορία 
>>> στην οικονομία, κάτι που καθιστά το νέο σύστημα άμεσα βιώσιμο.
>>> Και θέλω να προσθέσω και μερικά αξιακά στοιχεία.
>>> 
>>> Το ένα έχει να κάνει με την ισορροπία της εργασίας με την υπόλοιπη ζωή μας: 
>>> δεν δουλεύουμε σήμερα για να τα απολαύσουμε αργότερα, «στα γηρατειά». Το 
>>> άλλο είναι ότι το παλιό «μοντέλο» (8 ώρες δουλεύουμε 8 ώρες 
>>> «ψυχαγωγούμαστε» και 8 ώρες κοιμόμαστε) μπορεί να μετατραπεί σε ένα νέο 
>>> σύστημα: 6 ώρες εργαζόμαστε, 6 ώρες ψυχαγωγούμαστε, 6 ώρες κοιμόμαστε και 6 
>>> ώρες συμμετέχουμε στα κοινά.
>>> Νομίζω ότι είναι ένα σημαντικό στοίχημα για μια κυβέρνηση της Αριστεράς.
>>> 
>>> Θα σε ρωτήσω για ένα ειδικότερο ζήτημα, που έχει όμως την ιδιαιτερότητα και 
>>> την ευαισθησία του: τα βαρέα και τα ανθυγιεινά.
>>> 
>>> Στο σύστημα που προτείνω δεν υπάρχουν «βαρέα και ανθυγιεινά» με την έννοια 
>>> των αυξημένων εισφορών ή της πρόωρης συνταξιοδότησης.
>>> Η λογική λέει ότι σε μια εργασία που είναι βαριά και ανθυγιεινή θα πρέπει 
>>> να δουλεύεις λιγότερο. Το να λες ότι θα δουλέψω τώρα σκληρά και θα 
>>> «απολαύσω» αρρώστιες στα γηρατειά, οπότε θα έχω ψηλότερη σύνταξη, ή θα βγω 
>>> νωρίτερα στη σύνταξη δεν έχει νόημα. Πρέπει να δουλεύουν λιγότερο, ώστε η 
>>> επιβάρυνση της εργασίας να εξισώνεται με το ισοδύναμο του εξάωρου.
>>> 
>>> Αυτό, προοπτικά, θα δώσει και κίνητρα στις επιχειρήσεις να καινοτομήσουν 
>>> στη τεχνολογία, ώστε να εξασφαλίσουν συνθήκες οι οποίες δεν θα είναι βαριές 
>>> και ανθυγιεινές. Τώρα καταβάλλονται μεγαλύτερες εισφορές, θα βγουν νωρίτερα 
>>> και θα πάρουν μεγαλύτερη σύνταξη.
>>> 
>>> Έχει ένα παράλογο αυτό το σύστημα, δούλεψε τώρα για να απολαύσεις στα 
>>> γηρατειά σου∙ δούλεψε πολύ, μην απολαύσεις τη ζωή σήμερα, να την απολαύσεις 
>>> αν επιζήσεις.
>>> 
>>> Σε μια Ευρώπη, και σε έναν πλανήτη, που κινείται στον αστερισμό της 
>>> λιτότητας και των περικοπών των κοινωνικών δαπανών η πρόταση αυτή μοιάζει 
>>> «παράταιρη».
>>> 
>>> Έχουμε άλλα παραδείγματα διεθνώς;
>>> 
>>> Υπάρχει κατεξοχήν το παράδειγμα της Νέας Ζηλανδίας, το παλιότερο μάλλον 
>>> συνταξιοδοτικό σύστημα στον κόσμο, από τις αρχές του 20ού αιώνα.
>>> Οι επιδόσεις είναι εντυπωσιακές: κάλυψη πληθυσμού ηλικιωμένων 93%, εξάλειψη 
>>> της φτώχειας στην τρίτη ηλικία, υψηλή αναπλήρωση εισοδήματος (ιδίως των 
>>> χαμηλών) και το μικρότερο ποσοστό δημοσιονομικής επιβάρυνσης στον κόσμο 
>>> (μικρότερο του 5%∙ ας σκεφτούμε ότι στην Ελλάδα είναι διπλάσιο).
>>> 
>>> Το σύστημα είναι εξαιρετικά απλό. Κάθε κάτοικος που πληροί κριτήρια 
>>> διαμονής στη χώρα γα κάποια χρόνια δικαιούται σύνταξη από τον κρατικό 
>>> προϋπολογισμό χωρίς εισφορές.
>>> 
>>> H τελευταία απόπειρα εισαγωγής στοιχείων ανταποδοτικότητας 
>>> (ανακεφαλαιοποιητικού συστήματος) απορρίφθηκε σε δημοψήφισμα με συντριπτική 
>>> πλειοψηφία 87%!
>>> Κι αυτό παρότι δινόταν η υπόσχεση ότι με την αλλαγή θα αυξάνονταν οι 
>>> συντάξεις.
>>> 
>>> Παράλληλα με την καθολική κρατική σύνταξη (ύψους περίπου 1.200 ευρώ), η Νέα 
>>> Ζηλανδία έχει, σε εθελοντική βάση, ένα επικουρικό σύστημα κεφαλαιοποιητικής 
>>> λογικής: με βάση αυτά που δίνεις παίρνεις μια επικουρική σύνταξη. Το 
>>> ενδιαφέρον είναι ότι σε αυτό μετέχουν μόνο οι μισοί μισθωτοί, οι υπόλοιποι 
>>> καλύπτονται μόνο από την κρατική σύνταξη. Ανάλογο είναι και το μοντέλο της 
>>> Ιρλανδίας.
>>> 
>>> Σ’ αυτές τις χώρες βλέπουμε, ότι  αντί να έχουμε 40% αναπλήρωση του 
>>> εισοδήματος στα χαμηλά εισοδήματα έχουμε 80%. Αυτό είναι πολύ σημαντικό 
>>> γιατί, με την κατεύθυνση του συστήματος στην Ευρώπη, σήμερα ο εργαζόμενος 
>>> των 700 ευρώ θα προσδοκά μια σύνταξη των 300‑400 ευρώ.
>>> 
>>> Ένα τέτοιο σύστημα έχει εντονότερο το στοιχείο της διαγενεακής αλληλεγγύης.
>>> Δεν πληρώνει μόνο η επόμενη γενιά τις συντάξεις της προηγούμενης. Το 
>>> επίπεδο των συντάξεων συνδέεται και με το επίπεδο της οικονομίας που η 
>>> προηγούμενη κληρονόμησε στην επόμενη. Διότι αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό 
>>> αποτέλεσμα επιλογών που έγιναν σε βάθος χρόνου (επενδύσεις σε υποδομές, 
>>> στην παιδεία, την έρευνα, την υγεία, το περιβάλλον κ.ο.κ.).
>>> 
>>> Αν υποθέσουμε ότι εφαρμόζεται η πρόταση που εισηγείσαι, με ποιον τρόπο θα 
>>> γίνει η μετάβαση;
>>> 
>>> Δεν μπορείς να πας αμέσως σε μια κρατική σύνταξη των 1000‑1200 ευρώ. Πρέπει 
>>> να αρχίσεις να ανεβάζεις σταδιακά τη χαμηλή σύνταξη χωρίς να θίγεις τις 
>>> υψηλότερες.
>>> Και όπως φεύγουν οι ψηλότερες συντάξεις από το σύστημα (λόγω της βιολογικής 
>>> έκλειψης των δικαιούχων), οι νέες συντάξεις θα μπαίνουν στα κατώτερα 
>>> κλιμάκια ώστε να συγκλίνουν σε μια σύνταξη που θα κυμαίνεται στα 
>>> 1.000‑1.200 ευρώ σε ένα διάστημα 5 έως 8‑10 χρόνων.
>>> 
>>> Μια (θετική) ιδιομορφία τουλάχιστον της μελέτης και των δεδομένων που έχω 
>>> είναι ότι αυτό το σύστημα φαίνεται να αποδίδει και με χαμηλούς ρυθμούς 
>>> ανάπτυξης της τάξης του 1%. Γιατί, όπως έχει τονίσει και ο Σάββας Ρομπόλης, 
>>> όλες οι λύσεις που προτείνονται αφορούν την παραμετροποίηση στο παρόν 
>>> σύστημα, απαιτούν ρυθμούς ανάπτυξης 2,5‑3% σε ορίζοντα 30 ετών — κάτι που 
>>> δεν είναι ρεαλιστικό. Επίσης, όπως επισημαίνει ο ίδιος, και είναι 
>>> σημαντικό, δεν μπορείς να προσδοκάς ότι η οικονομική μεγέθυνση θα 
>>> δημιουργήσει αντίστοιχη αύξηση στην απασχόληση, άρα δεν μπορείς να 
>>> προσδοκάς από την οικονομική μεγέθυνση ότι θα λύσεις το πρόβλημα της 
>>> ανεργίας. Πρέπει να πας σε άλλου είδους διαρθρωτικές αλλαγές, με βασική τη 
>>> μείωση του χρόνου εργασίας – αξιοποιώντας την τεχνολογική πρόοδο.
>>> 
>>> Προφανώς θα υπάρχει ένα κόστος μετάβασης γιατί θα εξακολουθήσει να πληρώνει 
>>> υψηλές συντάξεις. Όμως, μπορείς να διαπραγματευτείς τη χρηματοδότηση της 
>>> μετάβασης, καθώς έχεις σαφή και μετρήσιμα αποτελέσματα να δείξεις. Έχεις 
>>> επίσης αρκετές παραμέτρους να θέσεις στο διάλογο τόσο με τους δανειστές όσο 
>>> και με τις παραγωγικές δυνάμεις.
>>> 
>>> Και η τελευταία ερώτηση: Είναι μια μελέτη που αφορά το απώτερο μέλλον ή 
>>> μπορεί να εφαρμοστεί πολύ σύντομα;
>>> 
>>> Η κοινωνική συμμαχία που μπορεί να στηρίξει αυτό το σύστημα υπάρχει. Είναι 
>>> οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι μικρές επιχειρήσεις, οι άνεργοι, οι ίδιοι οι 
>>> εργαζόμενοι που θα δουλεύουν λιγότερο.
>>> 
>>> Μπορεί να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2016. Και νομίζω ότι επειδή στην 
>>> κοινωνία έχει ωριμάσει πάρα πολύ κάτι τέτοιο, θα είναι η πρόταση που θα 
>>> έχει τις λιγότερες αντιδράσεις.
>>> 
>>> Οι μόνοι που θίγονται είναι οι υψηλοσυνταξιούχοι, στον βαθμό που οι 
>>> δανειστές θα πιέσουν προς αυτό, θα ζητήσουν να κοπούν οι ψηλές συντάξεις 
>>> από τώρα, και όχι σταδιακά (εκεί μπορείς να θέσεις ζητήματα 
>>> ανταποδοτικότητας, αν δηλαδή πραγματικά έχουν δοθεί οι αντίστοιχες εισφορές 
>>> ή οι υψηλές συντάξεις είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών).
>>> 
>>> Η ιστορική εμπειρία έχει δείξει, και το γράφει και το πόρισμα της 
>>> επιτροπής, ότι δεν υπάρχει τίποτα στον νόμο που να εγγυάται τη σύνταξή σου. 
>>> Σε όλα τα άλλα συστήματα δεν υπάρχει τρόπος να υπολογίσεις την σύνταξη που 
>>> θα πάρεις γιατί εξαρτάται πάρα πολύ από την ανεργία, την απασχόληση, ενώ το 
>>> προτεινόμενο σύστημα παράγει απασχόληση και μπορεί να λειτουργήσει και 
>>> αντικυκλικά: το κράτος να αποφασίσει ότι όταν υπάρχει ύφεση θα αυξήσει τη 
>>> συνταξιοδοτική δαπάνη∙ και αυτό ας το σκεφτούμε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
>>> 
>>> 
>>> (*) πηγή  Ενθέματα της Αυγής
>>> 
>>> 
>>> 
>>> http://aristeristrouthokamilos.blogspot.com/2015/11/blog-post.html
>>> 
>>> http://aristeristrouthokamilos.blogspot.com/2015/11/blog-post.html
>>> 
>>> 
>>> Στάλθηκε από το iPhone μου
>>> ________
>>> 
>>> Orasi mailing list
>>> για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
>>> [email protected]
>>> και στο θέμα γράψτε unsubscribe
>>> 
>>> Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της 
>>> λίστας στείλτε email στην διεύθυνση
>>> [email protected]
>>> 
>>> διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
>>> http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
>>> 
>>> Για το αρχείο της λίστας
>>> http://www.mail-archive.com/[email protected]/
>>> παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
>>> http://www.freelists.org/archives/orasi
>>> __________
>>> NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
>>> http://www.nvda-project.org/
>>> __________
>>> Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και 
>>> παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το
>>> http://www.isobitis.com
>>> 
>>> ______________
>> ________
>> 
>> Orasi mailing list
>> για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
>> [email protected]
>> και στο θέμα γράψτε unsubscribe
>> 
>> Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της 
>> λίστας στείλτε email στην διεύθυνση
>> [email protected]
>> 
>> διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
>> http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
>> 
>> Για το αρχείο της λίστας
>> http://www.mail-archive.com/[email protected]/
>> παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
>> http://www.freelists.org/archives/orasi
>> __________
>> NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
>> http://www.nvda-project.org/
>> __________
>> Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και 
>> παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το
>> http://www.isobitis.com
>> 
>> ______________
> 
> 
> ________
> 
> Orasi mailing list
> για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
> [email protected]
> και στο θέμα γράψτε unsubscribe
> 
> Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας 
> στείλτε email στην διεύθυνση
> [email protected]
> 
> διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
> http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
> 
> Για το αρχείο της λίστας
> http://www.mail-archive.com/[email protected]/
> παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
> http://www.freelists.org/archives/orasi
> __________
> NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
> http://www.nvda-project.org/
> __________
> Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και 
> παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το
> http://www.isobitis.com
> 
> ______________
________

Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe

Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας 
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]

διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net

Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]/
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
__________
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
__________
Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο 
ρεπερτόριο επισκεφθείτε το
http://www.isobitis.com

______________

Απαντηση