Μην μπερδεύεσαι συνέχεια, οι πραγματικές διαστάσεις δεν είναι οι δικές σου διαστάσεις.
Στάλθηκε από το iPhone μου Χρηστος Κορομηλας 28 Απρ 2016, 15:36, ο/η Kostas .D. Theodoropoulos <[email protected]> έγραψε: > Δεν έβγαλα κάνένα συμπέρασμα. Απλά επισημαίνω την εξιδανίκευση και την > μυθο΄ποίση. > Καλό είναι να βάζουμε τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις. > --Κώστας-- > > -----Original Message----- From: Christos Koromilas Κορομηλάς > Sent: Thursday, April 28, 2016 2:52 PM > To: orasi mailing list > Subject: Re: [Orasi] Αυτόχθονες Έλληνες: Διονυσιακαί εορταί και μυστήρια > > Όπως σου έχω γράψει αρκετές φορές τα πάντα εξαρτώνται από το σύστημα αναφοράς. > > Εσύ από την βιασύνη σου να καταδικάσεις κρίνεις τελείως άδικα. > > Σύγκρινε την αρχαία Ελλάδα με κόσμος και πολιτισμούς της ίδιας εποχής για να > βγάλεις σωστό συμπέρασμα. > > Στάλθηκε από το iPhone μου > Χρηστος Κορομηλας > > 28 Απρ 2016, 14:28, ο/η Kostas .D. Theodoropoulos <[email protected]> έγραψε: > >> Εντάξει. Στην αρχαία ελλάδα είχαμε την δουλεία και την αφιέρωση παρθένων >> κορασίδων στους ναούς, την δυνατότητα του Δια να κάνει ότι αυτός θεωρούσε >> πως θα τον ευχαριστεί. >> --Κώστας-- >> >> >> -----Original Message----- From: Χρήστος Χατζής >> Sent: Thursday, April 28, 2016 8:30 AM >> To: orasi mailing list >> Subject: Re: [Orasi] Αυτόχθονες Έλληνες: Διονυσιακαί εορταί και μυστήρια >> >> πόσο ωραίοι ήταν οι αρχαίοι ελληνες! το καθε φυσικό φαι΄νόμενο το εκαναν θεό >> κατεικώνα και ομοιωσή τους και οργάνωναν τελετές καιπανηγήρεις, που πολλά >> αντέγραψε η μεταφερθήσα εβρεορωμαηκή χηδαιότητα. και κάτι εντελώς >> διαφορετικό που δεν είχε η αρχαία λατρία προς τους θεούς που δημηούργησε, >> ποτέ κανένας αρχαίος πιστός δε λέει απευθυνόμενος σε θεό, ο δουλος σου >> κύριε, όπως συχνότατα επικαλείται ο χριστιανός. για την λατρεία του χριστού >> των χριστιανων, πάρτε μερικά παραδήγματα. ο παραμερισμός των άλων κατα την >> μετάληψη, το σπρόξιμο των συνχριστιαν΄΄ων κατα την τελετή αγιασμού των >> υδάτων ποιος θα πάρει πιό γρήγορα αγιασμό, σε διαφορα προσκηνήματα εικώνων >> από διαφορα μέρη η παράκαμψη των υπομονετικών από πονιρούς να φτάσουν >> πρώτοι, και τι υποκρισία και φαρισαησμός να προσκηνήσουνκαι τέλος δεν >> υπάρχει. >> >> -------------------------------------------------- >> From: "Christos Koromilas Κορομηλάς" <[email protected]> >> Sent: Thursday, April 28, 2016 7:21 AM >> To: "Α Ορασις" <[email protected]> >> Subject: [Orasi] Αυτόχθονες Έλληνες: Διονυσιακαί εορταί και μυστήρια >> >>> >>> http://autochthonesellhnes.blogspot.gr/2016/04/blog-post_67.html?m=1 >>> >>> Διονυσιακαί εορταί και μυστήρια >>> >>> >>> >>> >>> Μετά την αναφορά μας, φίλτατοι εταίροι της Ελληνικής γνώσεως, στον δις >>> γεννηθέντα και αναστάντα υιόν ΝΟΥΝ – του ΔΙΟΣ = ΔΙΟΝΥΣΟΝ, θα διερευνήσομε >>> και θα αναφερθούμε, όσο μας επιτρέπετε, στις Διονυσιακές Εορτές και τα >>> Διονυσιακά Μυστήρια. >>> >>> >>> >>> ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΑΡΑΣ >>> >>> >>> Η αρχαία Ελληνική θρησκεία εκτός από τις δημόσιες λειτουργίες της, που τις >>> εκτελούσαν οι εκάστοτε και διά κλήρου εκλεγόμενοι κρατικοί άρχοντες, είχε >>> και μία ανώτερη μυστική μυητική λατρεία προς τιμήν των θεοτήτων – φυσικών >>> δυνάμεων, που εξέφραζαν, εκτελούσαν και εκπροσωπούσαν οι δια βίου μύστες >>> των διαφόρων ιερών και μαντείων, όπου ελάμβαναν χώρα και οι μυήσεις των >>> διαφόρων βαθμών. Οι μυστικές αυτές λατρείες και τελετές ονομάζονταν >>> Μυστήρια, ήτοι το σύνολο των υποκειμένων της μυστικής λατρείας, τα μυστικά >>> ή απόρρητα ιερά, οι μυστικές ιεροτελεστίες και οι επακολουθούσες άρρητες >>> αποκαλύψεις, κατόπιν φοβερών δοκιμασιών και όρκων, υπό τον όρον της >>> απολύτου σιγής και της ποινής του θανάτου που ίσχυε για τους λέγοντας αλλά >>> και διά τους ακούοντας – μυημένους και αμυήτους. >>> Την αρχική βάση των μυστηρίων απετέλεσαν οι Μύθοι (άγραφος ιστορία) που με >>> το συμβολικό και αλληγορικό τους περιεχόμενο, τις συσσωρευμένες και >>> κρυμμένες παμπάλαιες γνώσεις και υπερβατικές αλήθειες, που περνούσαν από >>> γενεά σε γενεά μόνον στους επαΐοντες. Με την πάροδο των χιλιετιών >>> συγκεντρώθηκαν και διαφυλαχθήκαν στους ιερούς χώρους και στα μαντεία, υπό >>> την αιγίδα διαφόρων θεοτήτων - φυσικών δυνάμεων και τα απόρρητα δόγματα των >>> αρχαίων θεολογικών και φιλοσοφικών μύθων, δηλαδή όλη η ανωτέρα γνώση και >>> διανόηση πολλών χιλιετιών. >>> Φωτισμένοι Ταγοί, στο πέρασμα του χρόνου, συνέλεξαν συμπλήρωσαν και >>> κωδικοποίησαν τα θεία Ελληνικά Μυστήρια και τις Μυστικές Μυητικές τελετές >>> τους και τις προφύλαξαν από τους βέβηλους ,τους βαρβάρους και τους αμαθείς >>> για πολλές χιλιετίες. >>> >>> >>> Σε όλον τον ευρή Ελληνικό χώρο, λάτρευαν τον νεότερο και πλέον αγαπημένο >>> τους θεό τον Διόνυσο και τελούσαν ανελλιπώς λαϊκές τελετές και εορτές με >>> διάφορες ονομασίες όπως: Καταγώγια, Θεοδαίσια, Νυκτοφυλάξια , Σμίνθια, >>> Φαλληφορίαι, Οσχοφόρια και άλλες. Οι πλέον λαμπρές και διαδεδομένες εορτές >>> ήσαν: Τα Μικρά Διονύσια, Τα Λήναια, Τα Ανθεστήρια και τα Μεγάλα Διονύσια. >>> >>> Οι Διονυσιακές εορτές, αρχικά ήταν απλές και συμβόλιζαν την χαρά της ζωής, >>> την διαιώνιση, και την αναπαραγωγική δύναμη του ανθρώπου και όλης της >>> φύσεως. Θα αναπτυχθούν στην συνέχεια οι λαμπρές λαϊκές Διονυσιακές εορτές >>> και τελετές, που ήταν ο πλέον λαϊκός και αγαπητός Θεός όλων των Ελλήνων και >>> στο προσεχές τεύχος θα εκτεθούν εν εκτάσει τα Μεγάλα Διονυσιακά Μυστήρια, >>> τα οποία είχαν επηρεαστεί από την Ορφική λατρεία και τα μυστήρια του. >>> >>> >>> >>> ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑ >>> >>> >>> Τα Μικρά Διονύσια ή τα εν Αγρούς, ήταν κυρίως μία θρησκευτική αγροτική >>> εορτή και τελείτε στους αγρούς κατά το τέλος του μηνός Δεκεμβρίου, όταν >>> άνοιγαν τους πίθους και έκαναν χρήση, για πρώτη φορά, του νέου οίνου, γι’ >>> αυτό τα ονόμαζαν και Θεοίνια, δηλαδή εορτή του θεού του οίνου. Τα θεοίνια >>> ήσαν η αρχαιότερη και η απλούστερη εορτή προς τιμήν του Βάκχου, στην οποία >>> διετυρούντο όλα τα αρχαία στοιχεία και οι παραδόσεις της πρώιμης >>> Διονυσιακής λατρείας. >>> Στα θεοίνια συμμετείχε μέγα πλήθος και ήταν το αποκορύφωμα της ιλαρότητας >>> και της ευθυμίας, ήταν μια παλλαϊκή εορτή αμέσως μετά την χειμερινή >>> ισημερία, στο μέσον του χειμώνα που έπρεπε να διασκεδάσει, υπό την αιγίδα >>> του Βάκχου-Διονύσου όλος Δήμος. >>> Σε αυτά χρησιμοποιούσαν μόνο έναν αμφορέα και μία κληματίδα, ένας από τους >>> προπόλους οδηγούσε έναν τράγο για την θυσία, ακολουθούσε ένας άλλος που >>> κρατούσε ένα πλεκτό πανέρι γεμάτο με ισχάδες (σύκα της Αττικής) και μετά >>> από αυτά ακολουθούσε ο Φαλλός. (Πλούταρχος Ηθικά). >>> Ο Αριστοφάνης στους Αχαρνείς, μας δίνει μια πλήρη εικόνα της χαρούμενης >>> εορτής των Θεοινίων: Όλοι οι χωρικοί σχημάτιζαν μία πομπή που οδηγούσε προς >>> το μέρος της θυσίας, πηγαίνοντας ο κάθε ένας οίνο και ξερά σταφύλια. Κατά >>> την πορεία ελάμβαναν χώρα κωμικοί χοροί και διάφοροι αστεϊσμοί. Ακολουθούσε >>> φαιδρό δείπνο με άφθονη οινοποσία με τολμηρά σκώμματα, γιατί λυνόταν η >>> γλώσσα τους (Διόνυσος Λυαίος), σε αυτές τις χαρούμενες και απλές εορτές >>> έχει τις ρίζες η μοναδική Ελληνική κωμωδία. >>> >>> >>> >>> >>> Κατά την πρώτη ημέρα των εορτών, διάφοροι κωμικοί ηθοποιοί πήγαιναν από την >>> Αθήνα στις κόμες της Αττικής και εκεί παρίσταναν διάφορα μικρά δράματα >>> ειδικά για την εορτή. Από αυτά ξεκίνησε και ο πρωτοπόρος του θεάτρου >>> Θεσπίς, με το περίφημο Άρμα του!.. >>> >>> Κατά την δεύτερη ημέρα των Μικρών Διονυσίων, έβαζαν τα παιδιά να τρέξουν >>> επάνω σε φουσκωμένους ασκούς που ήταν αλειμμένοι με λάδι. Προσπαθούσαν να >>> στηριχθούν επάνω σε αυτούς με το ένα πόδι τους, φυσικά έπεφταν και >>> προκαλούσαν την γενική ευθυμία και άφθονο γέλιο σε όλους. Αυτό το παιχνίδι >>> το ονόμαζαν Ασκώλια (από τους ασκούς). Γενικά τα Θεοίνοια ήταν εύθυμες >>> εορτές προσφοράς και ευχαριστιών των χορηγουμένων αγαθών προς αυτούς από >>> τον υιόν του Διός τον Διόνυσο. Παρά τους σκληρούς διωγμούς τού Ελληνικού >>> πνεύματος και τις σφαγές που διήρκησαν επί πολλούς αιώνες σε όλον τον ευρύ >>> Ελληνικό χώρο, από τους εκπροσώπους της νέας ξενοκίνητης θρησκείας, οι >>> Διονυσιακές εορτές συνεχίζονται μέχρι των ημερών μας, με τις αποκριάτικες >>> εορτές, τις εορτές του κρασιού και του φαλλού, τις πανηγύρεις των διαφόρων >>> αγίων και τις θρησκευτικές εορτές, που φρόντισαν να τελούνται στους ίδιους >>> χώρους και κατά τις ίδιες ημερομηνίες !.. >>> ΤΑ ΛΗΝΑΙΑ >>> >>> >>> Τα Λήναια ετελούντο κατά τον μήνα Γαμηλιώνα, περί τα τέλη Ιανουαρίου, στο >>> ιερό του Διονύσου που βρίσκεται στην μεσημβρινή πλευρά της Ακροπόλεως των >>> Αθηνών. Για την σπουδαία σημασία που είχε το ιερό του Διονύσου, ο Παυσανίας >>> γράφει στο Α, 20,23: «Τού Διονυσίου δε έστι πρός τώ θεάτρω τό αρχαιότατον >>> ιερόν. Δύο δέ εισίν εντός του περιβόλου ναοί καί Διόνυσοι, ό τέ Ελευθερεύς >>> και όν Αλκαμένης εποίησεν ελέφαντος και χρυσού. Γραφαί δε αυτόθι Διόνυσος >>> εστίν ανάγων Ήφαιστον είς ουρανόν. Λέγεται δε καί τάδε υπό Ελλήνων, ώς Ήρα >>> ρίψαι γενόμενον Ήφαιστον (η Ήρα έριξε από τον Όλυμπο τον Ήφαιστο όταν >>> γεννήθηκε). Θεών δέ τών άλλων μέν ουδενί τόν Ήφαιστον εθέλειν πείθεσθαι >>> (και κανέναν άλλον εκ των θεών δεν ήθελε να υπακούσει), Διόνυσος δέ, >>> μάλιστα γαρείς τούτο πιστά ήν Ηφαίστω, μεθύσας αυτόν είς ουρανόν ήγαγεν. >>> Πλησίον δέ τού ιερού τούτου έστι λίθος ού μέγας, άλλ’ όσον καθέζεσθαι >>> μικρόν άνδραν. Επί τούτων λέγουσι, ηνίκα Διόνυσος ήλθεν είς τήν γήν, >>> αναπαύσασθαι τον Σειληνόν. Τους γάρ ηλικία των Σατύρων προηκόντας (όταν >>> φθάνουν) ονομάζουν Σειληνούς». >>> >>> >>> >>> >>> Όπως είναι γνωστό, ο Διόνυσος είχε πάντοτε την ιερή του ακολουθία, που την >>> αποτελούσαν οι Νύμφες, ο παλαιός ποιμενικός Αρκαδικός θεός Πάνας, οι >>> Σάτυροι και οι Σειληνοί. Αυτοί, με την πάροδο των αιώνων, μετεξελήχθησαν >>> στον περίφημο μυητικό Διονυσιακό Θίασο ή ομήγυρη ή αδελφότητα. Τα Λήναια >>> ασφαλώς μπορούν να θεωρηθούν ως συνέχεια των μικρών Διονυσίων, διότι έπιναν >>> για πρώτη φορά τον νέο οίνο, όταν είχε ολοκληρωθεί η ζύμωση του. Προσέφεραν >>> και στον θεό, μέσα στον ναό δείγματα του πρώτου οίνου, καθώς και κενούς >>> πίθους και αφού κένωναν τον ναό και τον σφράγιζαν την επομένη ημέρα >>> εύρισκαν τους πίθους γεμάτους με οίνο! Ακολουθούσε κοινό γεύμα, για όλο τον >>> λαό, του οποίου την δαπάνη κατέβαλε η πολιτεία, διά των ευπόρων χορηγών, >>> προσφέροντας όλα τα απαραίτητα και το κρέας. >>> >>> Χαρακτηριστικό είναι ότι παρετηρείτο και ωμοφαγία από τις σάρκες του προς >>> θυσίαν ζώου, τράγου ή μόσχου, εις ανάμνησιν του κατασπαραχθέντος υπό των >>> Τιτάνων Διονύσου, διότι θεωρούσαν ότι έβαζαν μέσα τους μέρος της ουσίας του >>> Διονύσου, δηλαδή μετείχαν της θείας μεριστής ουσίας. Και η θεία κοινωνία >>> του χριστιανισμού έχει Διονυσιακή προέλευση. Μετά από άφθονη οινοποσία η >>> εύθυμη πομπή, περιερχόταν όλους τους δρόμους των Αθηνών ψέλνοντας τα >>> θαυμάσια εγκώμια του Διονύσου, τα οποία εκκαλούντο Διθύραμβοι, μερικές >>> φορές παρεκτρέπονταν με τα σκώμματα και τις αστειότητες. >>> >>> Κατά την Ρωμαιοκρατία, τα Λήναια σε πολλές περιοχές είχαν χάσει την αρχική >>> τους αίγλη και την κοινωνικό - θρησκευτική τους σημασία και έφθαναν και σε >>> πράξεις ακολασίας. >>> >>> >>> >>> ΤΑ ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΑ >>> >>> >>> >>> >>> >>> Τα Ανθεστήρια εορταζόταν κατά τον μήνα Ανθεστηρίωνα, από τον οποίον πήραν >>> και την ονομασία τους, δηλαδή περί τα τέλη του μηνός Φεβρουαρίου – με αρχές >>> Μαρτίου, διαρκούσαν και αυτά τρείς ημέρες, (το τριαδικό σύστημα ήταν πολύ >>> ιερό για τους αρχαίους προγόνους μας και δεν είναι ανακάλυψη των >>> χριστιανών, απλώς και αυτό το αντέγραψαν για να επιβάλλουν την νέα και ξένη >>> θρησκεία τους). Τα Ανθεστήρια κατά την εποχή του Περικλέους τα τελούσαν έξω >>> από την Ακρόπολη προς την πλευρά της πόλης και κατά τον αρχαίο τύπο, ήταν >>> δε η ποιο αγαπητή εορτή των Αθηναίων και σε αίγλη εφάμιλλη των Παναθηναίων. >>> >>> >>> Μπορεί δε να θεωρηθούν ως η εισαγωγή των Μεγάλων Διονυσίων. «Καί τό τού >>> Διονύσου ιερόν, ώ τά αρχαιότερα Διονύσια ποιείται έν μηνί >>> Ανθεστηριώνι»(Θουκυδ. Β.15). >>> >>> Η πρώτη ημέρα ονομαζόταν Πυθοίγια, γιατί αυτήν την ημέρα άνοιγαν τους >>> πίθους που ήταν γεμάτοι οίνο. >>> >>> Η δεύτερη ημέρα, που ήταν και η κυρίως εορτή, ονομαζόταν Χόες. Και την >>> ημέρα αυτή έτρωγαν όλοι μαζί σε κοινό γεύμα, κάθε ένας από τους >>> συμμετέχοντας είχε μπροστά του ένα αγγείο των τριών λίτρων γεμάτο με άκρατο >>> οίνο, για τον αγώνα της οινοποσίας που θα ακολουθούσε. Ένας σαλπιγκτής >>> έδινε το σύνθημα της ενάρξεως της οινοποσίας, όποιος έπινε τον περισσότερο >>> οίνο από τους άλλους έπαιρνε σαν έπαθλο ένα ασκό γεμάτο με οίνο. >>> >>> Ακούσατε, πολίται τόν οίνον κατά τά πατροπαράδοτα νά πίνετε μέ τό σάλπισμα, >>> όστις πίη περισσότερον θά λάβη τόν ασκόν… πού είναι τής εορτής ο βασιλεύς >>> άς μού δώσουν τώρα τόν ασκόν πού έχω κερδίσει. (Αριστοφάνης Αχαρνείς >>> 1000,1024) >>> >>> >>> >>> >>> Την αμοιβή αυτού του παράδοξου αγώνα την απένειμε ο άρχων βασιλεύς που >>> προΐστατο και της οινοποσίας, συμβολικά παρίστανε τους πρώτους μυθικούς >>> βασιλείς των Αθηνών, που ήσαν και οι ιδρυταί αυτής της Εθνικο-θρησκευτικής >>> εορτής. Η εορτή αυτή εκτός από τα εξωτερικά γνωρίσματα της, που έπιναν και >>> ευθυμούσαν, είχε και το εσωτερικό της περιεχόμενο, που ήταν η εύθυμη αγωγή, >>> η ομαδικότητα και η συντροφικότητα του λαού πάντοτε υπό την προστασία και >>> την επίβλεψη του θεού, του κληρωτού άρχοντος και όλου του δήμου. Όλοι οι >>> συμμετέχοντες, πήγαιναν στην συνάθροιση στεφανωμένοι με τα νέα άνθη, μετά >>> το δείπνο όλοι μαζί μετέβαιναν στο Λήναιο όπου απέθεταν όλα τα στεφάνια και >>> η ιέρεια τα αφιέρωνε στον θεό. >>> >>> Στο πρόσωπο του Διονύσου λάτρευαν τον θεό του οίνου, χαιρέτιζαν την >>> εμφάνιση του πρώτου άνθους του κλήματος, ήταν μία εορτή όλης της εαρινής >>> ανθήσεως και αναγεννήσεως της φύσεως, έτσι ο Διόνυσος συμβόλιζε, όπως έχομε >>> αναφέρει, την γονιμότητα και την αναπαραγωγή. Το εσωτερικό μέρος αυτής της >>> εορτής ήταν η Μυστική Θυσία: Η σύζυγος του άρχοντος βασιλέως, με την >>> συνοδεία 14 Γεραρών – Σεβασμίων γυναικών, πήγαιναν στο Λήναιο και εκεί >>> γινότανε η Σύζευξη της με τον Διόνυσο. «Διονύσου γάμος, τής τού βασιλέως >>> γυναικός και θεού γίνεται γάμος». (Ησύχιος Τόμος Α΄,σελ. 517). >>> >>> Ο γάμος αυτός ήταν αλληγορικός και συμβολικός και πολύ σπουδαίος, αυτό >>> συνάγεται από τον ιερό και ευπρεπή όρκο που έδιναν στον Διόνυσο όλες οι >>> συμμετέχουσες γυναίκες. Ο όρκος αυτός ευτυχώς έχει διασωθεί και είναι ο >>> εξής: «Αγιστεύω (επιτελώ ιεροτελεστίας) καί ειμί καθαρά καί αγνή από τών >>> άλλων ού καθαρευόντων καί άπ’ ανδρός συνουσίας καί τά Θεοίνια καί τά >>> Ιοβάκχεια γεραίρω (τιμώ, εορτάζω) τώ Διονύσω κατά τά πάτρια καί ’εν τοίς >>> καθήκουσι χρόνοις (τον ορισμένο χρόνο)». Από αυτόν τον όρκο συνάγεται, ότι >>> η σωφροσύνη και αγνότητα ήταν όρος απαραίτητος για την μύηση σε αυτήν την >>> απλή Διονυσιακή τελετή. >>> >>> Το ίδιο επιβάλλει και ο χριστιανισμός στις γυναίκες, αντιγράφοντας και >>> παραποιώντας τα ανθεστήρια, όταν πάνε να εκκλησιασθούν και να κοινωνήσουν. >>> Είναι τόσες πολλές οι ομοιότητες των τελετών και των Μυστήριων της αρχαίας >>> Εθνικής θρησκείας που διατηρήθηκαν και τα πέρασαν, έστω και παραποιημένα >>> (για ευνόητους λόγους) στον χριστιανισμό, που ένας σε βάθος μελετητής >>> μπορεί με βεβαιότητα να ισχυρισθεί ότι, όλο το χριστιανικό οικοδόμημα είναι >>> ένα παραποιημένο Ελληνικό δρώμενο και φώνημα. >>> Μία ισχυρή απόδειξη αυτού είναι και τα μνημόσυνα, τα οποία τελούσαν την >>> Τρίτη ημέρα των Ανθεστηρίων, προσέφεραν μέσα σε πήλινες χύτρες ψημένους >>> καρπούς στον χθόνιο Ερμή. Έτσι ονόμαζαν την Τρίτη ημέρα Χύτραι. >>> >>> >>> ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑ >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> Τα κυρίως Διονύσια, τα Μεγάλα ή τα εν Άστυ, τα εόρταζαν ένα μήνα μετά τα >>> Ανθεστήρια, περί τα τέλη του Ανθεστηριώνα και τις αρχές του Μουνυχιώνα περί >>> τα τέλη Μαρτίου και συνέπιπταν με την εαρινή ισημερία. Η εορτή αυτή ήταν η >>> διασημότερη, λαμπρότερη και πλέον επίσημη, συνέρρεαν δε στο κλεινόν Άστυ >>> από όλα τα μέρη της Ελλάδος. >>> >>> Ο Παυσανίας ο Περιηγητής περιγράφει με λεπτομέρειες τα Μεγάλα Διονύσια. >>> Κατά την εορτή μετέφεραν το αρχαίο ξόανο του Διονύσου από την πόλη των >>> Ελευθερών (στα όρια με την Βοιωτία) με επίσημο πομπή, τέλειο σχηματισμό και >>> παλλαϊκή συμμετοχή στο Αθήναιον, έναν μικρό ναό του θεού που ήταν πρίν από >>> την Ακαδήμια και κατόπιν επέστρεφαν στο Λήναιο. >>> >>> Το εξωτερικό γνώρισμα αυτής της εορτής ήταν η επικρατούσα ευθυμία και η >>> γενική φαιδρότητα. Όλη η θριαμβευτική πομπή με επικεφαλής το άγαλμα >>> διήρχετο με λαμπρότητα και κατάνυξη όλες τις συνοικίες των Αθηνών. Θα >>> προσπαθήσω εν συνεχεία να εισχωρήσω και να αναλύσω τις ουσιώδεις >>> λεπτομέρειες και τον εσωτερισμό των Μεγάλων Διονυσίων. >>> >>> Οι παλλαϊκές εορτές προς χάριν του Διονύσου διετηρήθησαν επί πολλούς >>> αιώνας, τις απηγόρευσαν με τα σκοταδιστικά διατάγματα των ανθελλήνων (σ.σ. >>> έλληνας /εθνικός θρησκευτικός όρος) Θεοδοσίου και Ιουστινιανού, με την >>> ποινή του θανάτου, της δημεύσεως της περιουσίας και της στερήσεως, δια >>> παντός, του κληρονομικού δικαιώματος των τέκνων, όλων των συμμετεχόντων σε >>> αυτές. Ως και τα εύθυμα τραγούδια κατά τον τρυγητό αυτές τις εξοντωτικές >>> ποινές είχαν !!! >>> >>> Ο Αριστοφάνης, που τίποτα δεν είχε αφήσει ασχολίαστο και από το όλο του το >>> έργο φαίνεται ότι ήτο μεμυημένος, μας διέσωσε πολλά από αυτές τις >>> Διονυσιακές τελετές και εορτές, κυρίως στο έργο του Αχαρνείς. « Μετά την >>> κανηφόρο γυναίκα, η οποία κατά την πομπή κρατούσε το κάνιστον των σταφυλών, >>> ακολουθούσε ο φαλλός, ήτοι το ανδρικόν μόριον, ως σύμβολον της γονιμότητος >>> και της διαιωνίσεως . >>> Κατόπιν ήρχετο ο παριστάνων τον Βάκχον, όστις εκράτει εις χείρας του θύρσον >>> που έφερε στο άνω μέρος του κώνον πίτυος (κουκουνάρα) ή δέσμη φύλλων >>> αμπέλου ή κισσού, επίσης όλοι οι συμμετέχοντες έφεραν όμοιον θύρσο αλλά >>> μικροτέρου μεγέθους». Πίσω από τον φαλλό ακολουθούσε η ομάδα που >>> τραγουδούσε το φαλλικό άσμα, το οποίο ήταν εγκώμιο προς τον Διόνυσο – >>> Ίακχο, ο οποίος παριστάνονταν σαν αδελφός ή μνηστήρ της Κόρης, ενώ ο >>> διθύραμβος ήταν ύμνος και εγκώμιο προς τον Διόνυσο. >>> >>> Ο Ίακχος ήταν ο νεαρός Διόνυσος. «Διόνυσος επί μαστώ». Τα φαλλικά άσματα >>> συνόδευαν ζωηροί χοροί, που κατά τον Αριστοφάνη ήταν πατροπαράδοτοι, ώστε >>> να εξαρθούν οι μύστες με τους χορούς, οι μεμυημένοι εδώ κάπου παίζουν τον >>> αυλό και τραγουδούν χωρία γιά τον Ίακχο. >>> >>> >>> >>> >>> Ώ Ίακχε έλα σε αυτό το ιερό λιβάδι, έλα να χορέψεις με τους αγιασμένους >>> συντρόφους σου, και στήσε μαζί με εμάς, τους αγνούς μύστας τον άγιο χορό, >>> τον γεμάτο με τις ιερές χάριτες … >>> Στην τελετή αυτή, ο θίασος των χορευτών είχε επικεφαλής αυτόν που παρίστανε >>> τον Διόνυσο ντυμένο με νεβρίδα (δέρμα ελάφου), θύρσο και βέλος από κισσό. >>> Όλοι οι πανηγυρισταί είχαν στεφάνια από κισσό και λεύκη, γιατί η λεύκη ήταν >>> χθόνιο φυτό προς τιμήν του Διονύσου και της Περσεφόνης. Το άρμα του >>> Διονύσου ακολουθούσαν γυναίκες που παρίσταναν τις Βάκχες, δηλαδή τις >>> τροφούς του θεού που έφεραν τα ονόματα Βάκχαι, Μαινάδες, Θυιάδες, >>> Μιμαλλόνες, Βιστονίδες και Βασσαρίδες οι οποίες φορούσαν μακρούς θρακικούς >>> χιτώνας, όπου είχε και τις ρίζες της αυτή η παλαιά τελετή, γι’ αυτό και ο >>> Διόνυσος εκκαλείτο και Βασσαρεύς (Ευριπίδης Βάκχαι 56 – Σοφοκλής Οιδίπους >>> εν Κολωνό 680). >>> >>> >>> >>> σε μία στιγμή χαλάρωσης, ενδεχομένως ύστερα από ερωτική πράξη (ιερός γάμος). >>> >>> Η πλούσια διακόσμησή του ενσαρκώνει έναν ύμνο στον θεό Διόνυσο, στην >>> παντοδυναμία του, >>> >>> στη φύση και την εξουσία του πάνω στη ζωή και τον θάνατο. >>> >>> >>> >>> >>> Στην κύρια όψη εικονίζεται ο ιερός γάμος του θεού με την Αριάδνη. Γύρω τους >>> κάποιες Μαινάδες - ακόλουθοι είναι συνεπαρμένες στον οργιαστικό τους χορό, >>> ενώ άλλες κάθονται αποκαμωμένες >>> >>> στον ώμο του αγγείου. Μυθικές μορφές, θηρία, ήμερα ζώα, κλαδιά αμπέλου και >>> κισσού διακοσμούν όλες τις επιφάνειες >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> Ο Πλούταρχος στον Αλέξανδρο, αναφέρει για τις γυναίκες συνοδούς του >>> Διονύσου, ότι « πάσαι είναι συνέχεια των από αρχαιοτάτων χρόνων γυναικών >>> της Μακεδονίας, που επιδίδονταν στα Ορφικά και στους Διονυσιακούς >>> Οργιασμούς (τελετές), που αποκαλούντο Κλώδωνες και Μιμαλλόνες που πράττουν >>> όμοια με προς τας Ηδωνίδας και περί τον Αίμον Θράσσας, εξ αυτού φαίνεται >>> ότι εδόθη το ρήμα Θρησκεύειν εις τας οργιαστικάς και λεπτολόγους >>> ιερουργίας». >>> >>> Οι γυναίκες αυτές αποτελούσαν τον Διονυσιακό Θίασο, χόρευαν και πηδούσαν >>> μανιωδώς, ενώ ο Θίασος των ανδρών ήταν εποχούμενος σε άμαξα που έσκωπτε, >>> χλεύαζε και έπαιζε με το πλήθος. >>> >>> Το πλήθος υποδεχόταν ευφρόσυνα αυτές τις Βακχικές εκδηλώσεις και τις >>> επιδοκίμαζε με τις ιαχές « Ευοί ! Ευάν ! - Ιώ ! Ιά ! – Βρόμιε ! Βρόμιε ! – >>> Ίακχε ! Ίακχε ! >>> Πίστευαν ενδόμυχα ότι ο Διόνυσος και ο Ίακχος παρακολουθούσαν αόρατοι την >>> ιερά τελετή που ετελείτο προς τιμήν των. >>> >>> Ο Πλάτων στον Φαίδρο λέει ότι αυτή η ιεροτελεστική ενεπνέετο υπό του >>> Διονύσου και συνεχίζει: «Όσον αφορά δε τας Διονυσιακάς ή Βακχικάς τελετάς >>> δεν θα μάθεις από εμέ ότι αποτελούνται όλαι από χορούς… Τρείς ήσαν αι >>> κυριότεραι ορχήσεις, ο Κόρδαξ, η Σικιννίς και η Εμέλεια. Οι Σάτυροι οι >>> θεράποντες του Διονύσου, έδωσαν σε αυτές τα ονόματα τους. Με αυτήν δε την >>> τέχνη υπέταξε ο Διόνυσος τους Τυρρηνούς, τους Ινδούς και τους Λυδούς και με >>> στρατεύματα εκ χορευτών ενίκησε φυλάς τόσον μαχίμους». >>> >>> Κατά τον Ησύχιο, ο Κόρδαξ ήταν χορός ακόλαστος με κινήσεις της γενετησίου >>> ορμής και ήτο όρχησις της αρχαίου κωμωδίας. Η Σίκιννις ήτο όρχηση >>> Διονυσιακή εις τα Σατυρικά δράματα και έφερε το όνομα του επινοήσαντος >>> αυτήν την Σίκιννο ή της Σικιννίδος, νύμφης της θεάς Κυβέλης. >>> >>> >>> >>> >>> Ο Πλάτων στους νόμους , άλλα είδη ορχήσεως επαινεί και θαυμάζει και άλλα >>> αποκρούει. Ορισμένα μέρη του χορού εθεωρούντο ως Βακχεία και ήταν μίμηση >>> των μεθυσμένων συνοδών του Βάκχου, οι οποίοι έφεραν τα ονόματα Νύμφαι, >>> Πάνες, Σιληνοί και Σάτυροι, η Σικιννίς δε εκτελείται σε καθαρμούς και >>> τελετές. >>> Η Εμέλεια ήταν ήσυχος και ταπεινός χορός με ρυθμικές κινήσεις του σώματος. >>> Λέγεται ότι πρώτος ο Αρχίλοχος οργάνωσε την Διονυσιακή όρχηση, τον χορό του >>> θεάτρου τον αποτελούσαν 50 άνδρες χορεύοντας κύκλιον χορόν ή την >>> Διονυσιακήν πέριξ του βωμού Πυρίχην (Ηροδ.Α.24 – Πίνδ. Ολυμπ. ΙΓ.18 – >>> Σιμον. Επιγρ.58). >>> >>> Από τις Διονυσιακές πομπές ενεπνεύσθει ο Σαλαμίνιος Ευριπίδης και έγραψε το >>> αθάνατο έργο του Βάκχαι, στο 237 αναφέρει τους ιερούς χορούς του >>> Διονυσιακού Θιάσου. >>> Ο ιστορικός Διόδωρος ο Σικελιώτης στο Δ. 3 αναφέρει: «Τας γυναίκας κατά >>> συστήματα θυσιάζειν τω θεώ και βακχεύειν και καθόλου (εντελώς καί καθ’ >>> ολοκληρίαν) τήν παρουσίαν (κατά τήν εορτήν) υμνείν τού Διονύσου, μιμουμένας >>> τάς ιστορουμένας τό παλαιόν προοδεύειν τώ θεώ μαινάδας». >>> Ο Ευριπίδης μας δίδει μία σαφή μαρτυρία, ότι οι ιεροί χοροί των Βακχών >>> ετελούντο και εις το όρος Κιθαιρώνα και ότι ονομάζοντο «τριετηρίδες» επειδή >>> επαναλαμβάνονταν ανά τριετία. «Είς δέ χορεύματα συνήψαν τριετηρίδων, αίς >>> χαίρει Διόνυσος». >>> Ο Αριστοφάνης στις Νεφέλες 600 και ο Ευριπίδης στην Ιφιγεν. εν Ταύρ. 1243 >>> και στις Βάκχες 21,145 αναφέρουν ότι «αί Θυάδες μετέβαινον είς τόν >>> Παρνασσόν διά τόν λόγον ότι ό ίδιος ό Διόνυσος καθιέρωσεν επί τού Παρνασσού >>> τήν τελετήν καί τούς ιερούς τούτους χορούς, οί οποίοι εγίνοντο πάντοτε τήν >>> νύκτα μέ τάς πυρσόδεις φλόγας τών καιομένων δαδών». >>> >>> >>> >>> >>> Κατά τον Παυσανία, στους Δελφούς ο Διόνυσος ήταν ο πάσχων θεός κατά τους >>> τρείς χειμερινούς μήνες, όταν κατήρχετο είς την γήν και την άνοιξη >>> επανήρχετο εις την ζωήν. Τότε αι θυάδες ανήρχοντο εις τας κορυφάς του >>> Παρνασσού για να χαιρετήσουν την επάνοδον του εις τον κόσμον και την ζωήν. >>> Εκεί κοντά στο ιερό Μαντείο των Δελφών υπήρχε ο τάφος του αναγεννώμενου >>> Διονύσου, που συμβόλιζε τον θεό που πέθαινε τον χειμώνα και αναγεννιόταν >>> την άνοιξη (αέναος κύκλος της ζωής και του θανάτου). >>> Η επάνοδος αυτή από τον θάνατο στην ζωή είναι η βάσις του μύθου του Ζαγρέως >>> Διονύσου, τον οποίο διέπλασαν οι Ορφικοί εκ’ Κρητικών στοιχείων. Τούτον τον >>> Ζαγρέα εσπάραξαν οι Τιτάνες (κατώτερα χοϊκά στοιχεία). >>> >>> Ο Ηρόδοτος στο 108 περιγράφει: «Και τώ Διονύσω τριετηρίδας ανάγουσι >>> (εορτάζουν) καί Βακχεύουσιν, δηλαδή τελούν τα μυστήρια του Βάκχου κατά τας >>> μεγάλας τριετηρίδας. >>> >>> Και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης στο Δ3 επ’ αυτού αναφέρει: « Παρά πολλαίς τών >>> Ελληνίδων πόλεων διάτριών ετών Βακχεία τε γυναικών αθροίζεσθαι καί ταίς >>> παρθένους νόμον είναι θυρσοφορείν καί συνεθουσιάζειν ευάζουσαι (κραυγάζουν >>> ευάν) καί τιμώσαι τόν θεόν, τάς δέ γυναίκας κατά συστήματα θυσιάζειν τώ θεώ >>> καί Βακχεύειν καί τήν παρουσίαν τού θεού υμνείν». >>> >>> Ο Αριστοτέλης στην ρητορική Τόμος Β αφήνει να εννοηθούν τα εξής: Γενικά αί >>> γυναίκες τού θιάσου κατά τίς Διονυσιακές τελετές εκπροσωπούσαν τις Βάκχες, >>> ήσαν εκείνες πού είχαν αναθρέψει τον Διόνυσο καί τόν είχαν συνοδεύσει στίς >>> εκπολιτιστικές του περιηγήσεις ανά την υφήλιο. Τα πλήθη πίστευαν ότι >>> εμπνεόταν από τον θεό και ότι ήσαν θεόληπτες και θαυματουργές, διότι >>> έπιπταν σε βαθειά καταληψία.«Αί Βάκχαι επειδάν (όταν) ένθεοι γένωνται, όθεν >>> οί άλλοι έκ’ τών φρεάτων ουδέ ύδωρ υδρεύεσθαι, εκείναι μέλι καί γάλα >>> αρύονται (αντλούν). Βάκχαι δέ αί Διονύσου καί τών Νυμφών δώρα μεταβάλουσιν, >>> ηνίκ’ άν γένωνται (όταν γίνουν ενθουσιώδεις» (Αριστ. Ρητορ. Τόμος Β σελ. >>> 23). >>> >>> Κατά τον Αιλιανό (ποικίλη Ιστορία Γ 40 ), οι χορευταί του Διονύσου >>> εκκαλούντο Σάτυροι, γιατί γελούσαν πλατιά, Τίτυροι γιατί τερέτιζαν >>> (σιγοτραγουδούσαν) και Σιληνοί ώς ψέγοντες και σκώπτοντες με δυσάρεστα >>> παιχνίδια. >>> >>> Ο Θεόκριτος μας διέσωσε στο έργο του Λήναι ή Βάκχαι, ένα μέρος από τις >>> ιερές τελετές των Βακχών του Κιθαιρώνος και τον θάνατο του Πενθέα από την >>> ίδια την μητέρα του Αγαύη, διότι αμύητος παρακολουθούσε κρυφά τα >>> τεκταινόμενα του θείου δράματος. « Αυτό πού σείς εκάματε το είχε προστάξει >>> ό Βάκχος, κανείς άς μήν καταφρονεί ό,τι οί θεοί προστάζουν». >>> >>> Όλες οι συμμετέχουσες στις ιερές μυητικές τελετές του θεού, που διαρκούσαν >>> επτά ημέρες, έπαιρναν νέα θεόληπτα ονόματα απαρνούμενες την πρωτέρα τους >>> ζωή. Τα Διονύσια ήταν η προσφιλέστερη και μαζί με τα Παναθήναια οι >>> σπουδαιότερες από τις εορτές των Αθηνών, διότι έδινε την ευκαιρία, στον από >>> την φύση του χαρούμενο και ευφυή λαό, να διασκεδάσει και να επιδείξει την >>> λεπτότητα του πνεύματος του, αλλά και την δεικτική του ειρωνεία και τα >>> καυστικά του σκώμματα προς όλους. >>> >>> >>> >>> >>> >>> Στους πολύ παλαιούς χρόνους η εορτή ήταν βάναυσος, ευπρεπής και άγρια, >>> επειδή η λατρεία του Διονύσου ήταν μία μίξη αρχεγόνων Θρακικών και Φρυγικών >>> θρύλων και παραδόσεων. Κατά τους μετέπειτα χρόνους, το λεπτό Αττικό πνεύμα >>> απέβαλλε τις υπερβολές και τις ασχήμιες και καθιέρωσε την Διονυσιακή >>> λατρεία με ευπρέπεια και μεγαλοπρέπεια. >>> Μάλιστα από την εποχή του Πεισιστράτου, όταν εισήγαγαν τα εξευγενισμένα >>> Ορφικά σαν παραλλαγή των Διονυσίων, ήταν η πλέον προσφιλής εορτή των >>> Αθηναίων και την τιμούσαν εξ’ ίσου με τα Ελευσίνια, με τα οποία είχαν >>> ομοιότητα και συγγένεια, λόγω της κοινής εν πολοίς καταγωγής των. >>> >>> Εκτός των Διονυσιακών απλών εορτών, που ήσαν όπως έχομε αναφέρει, για τον >>> πολύ λαό με ψήγματα θρησκευτικά και μεταφυσικά, υπήρχαν και τα Διονυσιακά >>> Μυστήρια, που ήσαν για τους ολίγους τους ταγούς, που μπορούσαν να τα >>> παρακολουθήσουν, να τα κατανοήσουν και να τα σεβαστούν, όπως ίσχυε σε όλα >>> εξ’ άλλου τα Μυστήρια. >>> >>> Η αρχή των Διονυσιακών Μυστηρίων χάνεται στα βάθη του Ελληνικού χρόνου, >>> όταν εγκαταστάθηκαν στην Βοιωτία και την Αττική οι Πελασγοί και κατόπιν >>> μετακινήθηκαν οι Ελληνικές φυλές των Θρακών και των Μακεδνών προς τα Δυτικά >>> και Νότια. >>> >>> Τα Διονύσια είχαν Πανελλήνια αναγνώριση και εκτίμηση, γι’ αυτό συνέρρεαν >>> στας Αθήνας από όλον τον ευρύ Ελληνικό χώρο και από τις πλέον >>> απομακρυσμένες εποικίσεις. Διότι εκτός από τον Βακχικό χαρακτήρα και την >>> ευθυμία που παρείχαν οι εορτές, υπήρχε και ο ουσιώδης και θεμελιώδης >>> εσωτερικός σκοπός των Διονυσιακών Μυστηρίων. >>> Με την Διονυσιακή εσωτερική θρησκευτικότητα, ανύψωναν την ψυχή των ικανών >>> μέχρι του σφοδρού ενθουσιασμού, που επιτυγχανόταν με άτακτες και ταχύτατες >>> κινήσεις, με άγριες φωνές, με συνοδεία μουσικής που ήταν ένα σύνολο >>> διαπεραστικών ήχων από χαλύβδινα κρουστά και οξείς τόνους αυλών. Οι >>> αφιερωμένες γυναίκες στον θεό έφεραν στο κεφάλι τους στέφανο από κισσό με >>> φύλλα δρυός και άνθη σμίλακα, είχαν στους ώμους τους ριγμένο δέρμα ελάφου, >>> στο ένα χέρι κρατούσαν θύρσο και στο άλλο δάδα, που φώτιζε συμβολικά τα >>> σκότη κατά τις πλανητικές τους πορείες, τον αόρατο Διόνυσο που τις >>> οδηγούσε. Το εκστατικό νυκτερινό φυσικό περιβάλλον με τα θέλγητρα του που >>> φωτιζόταν από το ρετσίνι των πυρσών, η επαγωγός μουσική και οι οξύτατες >>> ρυθμικές κραυγές μετεώριζαν τις γυναικείες μέχρι παραφοράς και θείας >>> μανίας, που την διαδεχόταν εκ διαλειμμάτων απόλυτος ησυχία και γαλήνη. >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> Στις τελετές αυτές ήταν προσαρμοσμένη κάποια μυστική αρετή, την οποία >>> απελάμβαναν μόνον οι μεμυημένοι, διότι ο Διόνυσος δεν επικοινωνούσε με >>> όλους αλλά μόνον με όσους ήταν ικανοί να εναρμονισθούν με αυτόν. Ο >>> Διονυσιακός μυστικισμός, όπως και όλοι οι μυστικισμοί, δίδασκε περιφρόνηση >>> προς το ανθρώπινο πεπερασμένο λογικό, ώστε να ανυψωθεί και να κατανοήσει το >>> ύπατο συμπαντικό – θείο λογικό. >>> Ο Ευριπίδης στις Βάκχες, γράφει για τον μάντη Τειρεσία που κατήχετο και >>> εμπνεόταν από τον Βάκχο,«Μόνοι γάρ εύ φρονούμεν, οί δ’ άλλοι κακώς». Έτσι >>> οι μεμυημένοι εγκατέλειπαν τις ζωές και τις ψυχές των στο αντικείμενο της >>> λατρείας των καθιστάμενοι ισόβιοι ακόλουθοι του Διονύσου. Και ο Διόνυσος >>> τους αντάμειβε και τους κάλυπτε με την θεότητα του τις ψυχές τους, που για >>> αυτούς ήταν η πηγή απείρων ηδονών που τους οδηγούσε στην ευδαιμονία. >>> Πίστευαν ότι εκαθαίροντο, ότι γινότανε καλλίτεροι, ότι έφθαναν στην >>> μακαριότητα, όπου το πνεύμα τους και η ψυχή τους εγκατέλειπαν τις θλίψεις >>> των βεβήλων (αμυήτων) και ότι ξεκινούσαν έναν νέο βίο αγνό και άγιο που >>> τους δώριζε ο θεός. «Ώ μάκαρ, όστις ευδαίμων τελετάς θεών έν όρεσιν >>> Βακχεύων οσίοις καθαρμοίσιν», (μακάριος είναι εκείνος που γνωρίζει τις >>> τελετές των θεών, αφιερώνει την ζωή του σε αυτές και ενθουσιάζει την ψυχή >>> του με ιερούς καθαρμούς επάνω στα όρη) Ευριπ. Βάκχαι 72. >>> >>> >>> >>> Άρα υπήρχε στις Διονυσιακές τελετές – λατρεία η επιθυμία της τελειώσεως που >>> επραγματοποιήτο μέσα σε έντονη έκσταση, διά μέσου μιάς μυστηριώδους >>> επικοινωνίας της ψυχής των μυστών με αυτήν του Διονύσου. Από τις τελετές >>> και την παράφορο λατρεία προεχόταν ο Διονυσιακός μυστικισμός, που ήταν για >>> τους μυημένους η ψυχική έκσταση, γιατί πίστευαν ότι με αυτήν γινότανε >>> καλλίτεροι ( έπρεπε όλοι οι μύστες να βιώνουν εν αρετή) και η ψυχή τους διά >>> της ευδαιμονίας ανήρχετο προς τα ουράνια Ηλύσια πεδία. >>> Και από τον όρκο που έδιναν οι γυναίκες που έπαιρναν μέρος στα Διονυσιακά >>> Μυστήρια, φαίνεται η ιερότητα και η αγνότητα των μυστηρίων. Αργότερα >>> επεκράτησε ακόμη μεγαλύτερη σεμνότητα και ευπρέπεια κατά την εορτή των >>> Διονυσίων, απέκλειαν τους βωμολόχους και τους προδότες και έπαιρναν μέρος >>> μόνο οι μεμυημμένοι. >>> >>> >>> Η πόλις των Αθηνών με ιδιάζουσα προσοχή και μέριμνα φρόντιζε για την >>> διδασκαλία και την μύηση των πολιτών σε αυτές τις τελετές, εθεωρείτο δε >>> ιερό καθήκον να προετοιμάζει και να καταρτίζει τους ιερούς χορούς των >>> Διονυσιακών τελετών. (Αριστοφ. Βατρ.686). Ο επώνυμος άρχων μόλις αναλάμβανε >>> το αξίωμα του, εγκαθιστούσε τρείς χορηγούς των τραγωδιών, τους ποιο >>> πλούσιους από τους Αθηναίους, διόριζε επίσης και πέντε χορηγούς για τις >>> κωμωδίες, αργότερα τούτους τους διόριζαν οι φυλές, όριζε σε αυτούς τις >>> αντιδόσεις, δηλαδή τις σοβαρές δαπάνες που τους αναλογούσαν, για να >>> εκπαιδευτούν οι χοροί των ανδρών, των παιδιών και των κωμωδών για τα >>> Διονύσια. >>> >>> Θέατρο Διονύσου στις κλιτίες Ακροπόλεως Αθηνών 1872 >>> >>> >>> Ο άρχων προΐστατο του αγώνος των Διονυσίων, είχε επίσης την επιμέλεια της >>> πομπής των μεγάλων Διονυσίων μαζί με τους επιμελητάς, οι οποίοι κατέβαλαν >>> τις δαπάνες για την πομπή. (Αριστ. Πολ. Αθην. 21). Ο Πλάτων στους νόμους , >>> περιγράφει τους ψάλτας του Διονύσου ότι ήταν εξήντα ετών, καλαισθητικοί για >>> τους ρυθμούς, τις συνθέσεις των αρμονιών (μουσικής) και την καλή μίμηση των >>> μελωδιών, από τις οποίες πάσχουν αί ψυχαί , ώστε να αποβάλλουν τα κακά πάθη >>> των και να εξυμνούν και να μαγεύουν τις ψυχές των νέων και να τους >>> προτρέπουν να τους ακολουθήσουν για την απόκτηση της αρετής διά της >>> μιμήσεως. Διότι η προβολή του δράματος (από το δράω - δρώ) της ζωής σαλεύει >>> τον ανθρώπινο πόνο και κρούει τις θύρες του θανάτου. Να γιατί η τελειώτης >>> της μοναδικής Ελληνικής Τραγωδίας και του υποχρεωτικού για όλους θεάτρου, >>> συνέτειναν εις τον κολοφώνα του Ελληνικού πολιτισμού, από την αρμονική >>> σύμπραξη στα πρανή της Ακροπόλεως, της πανσόφου Παλλάδος Αθηνάς και την >>> παλίρροια του Βάκχου. Ο Βάκχος αντιπροσώπευε την λαϊκή όψη του σκοτεινού >>> ακτινοβόλου Διονύσου των αρχαίων Θρακοφρυγικών τελετών και λατρειών. >>> >>> >>> >>> Ο Διόνυσος είχε τα μυστήρια του που τα εμπλούτισε και ανέπτυξε ο Ορφεύς, ο >>> Βάκχος είχε τις αγροτικές του λαϊκές εορτές, τον διθύραμβο, που ήταν ένας >>> οινοβαρής χορός από μεταμφιεσμένους σε Σατύρους χωρικούς που έψαλαν την >>> δόξα του θεού της αμπέλου και των σταφυλών. >>> Ο μύθος του Διονύσου, του τεμαχισμένου από τους Τιτάνες και αναστηνομένου >>> στους κόλπους της Ουρανίας Δήμητρος, περιείχε το μεγαλύτερο από τα >>> κοσμογονικά μυστήρια. Το έχομε ήδη αναφέρει ότι, τα Βάκχια ήταν για την >>> εκτόνωση και έμμεσο αγωγή του λαού, τα Διονύσια ήταν για τους ολίγους τους >>> ταγούς, που μπορούσαν να τα εννοήσουν, να τα σεβασθούν και να τα βιώνουν >>> ισοβίως. Από τις βακχικές εορτές και τελετές, ο Θέσπις, συνέλαβε την φαεινή >>> ιδέα, να ενσαρκώσει τον θεό στον κορυφαίο του χορού και να υποδυθεί ο ίδιος >>> αυτόν τον ρόλο, αντί να μιλάει στο τρίτο πρόσωπο. Ο Θέσπις έφερε τον θίασο >>> του εφ’ αμάξης και περιόδευε τους δήμους και τας κώμας δίνοντας τις >>> παραστάσεις του. Η αποδοχή και η επιτυχία ήταν πλήρης, έτσι γεννήθηκε το >>> οργανωμένο θέατρο!. >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> Ο Δημοσθένης στον Α’ Φιλιππικό του ψέγει τους Αθηναίους για τις υπερβολικές >>> δαπάνες των Διονυσίων, ενώ παραμελούν την άμυνα της πόλεως. Οι επιμεληταί >>> των τελετών - εορτών ονομάζοντο Μύσται και Συνμύσται του Διονύσου, αυτοί >>> έγραφαν σε επιγραφές τις δαπάνες των εορτών και τους κτήτορας των βωμών και >>> ιερών του Διονύσου, όλων των Ελληνικών πόλεων αλλά και των ιδιωτών, που >>> αφορούσαν την σωτηρίαν των ιδίων αλλά και των τέκνων τους. >>> Τους δε ιερείς των τελετών τους τιμούσαν πάρα πολύ, ώστε σε πολλές πόλεις >>> είχαν τακτική αμοιβή, τα ονομαζόμενα τέλεστρα, είχαν επίσης ατέλεια >>> εισαγωγής και εξαγωγής των προϊόντων τους. Ονόμαζαν τον Διόνυσο Αρχηγέτη >>> των μυστηρίων, αλλά και Ίακχο (σημαίνοντα την χαρά, την διά βοής χαρά με >>> έκσταση και θαυμασμό, από το επιφώνημα ιώ, ιώ, ιά, ιά, από την ιακχή >>> Ίακχος). >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> Σημαντικό σημείο αναφοράς των Διονυσιακών τελετών και της λατρείας του ήταν >>> ότι, η πόλη έδειχνε ιδιαίτερη φροντίδα και χορηγούσε μεγάλα ποσά στους >>> διαπρεπέστερους λυρικούς ποιητές, για την σύνταξη του ύμνου του διθυράμβου, >>> για την εξύμνηση του θεού Διονύσου. >>> Αυτοί οι λαμπροί Διονυσιακοί ύμνοι, κατά τον Ησύχιο ονομάζοντο Θρίαμβοι, >>> Ίαμβοι και Διθύραμβοι, που ήταν προς τιμήν του Δίς την θύραν της ζωής >>> εμβάντος, ( της γαστρός της Σεμέλης και του μηρού του Διός) Διονύσου. >>> Κατά την εορτήν της θυσίας του βοός προς τον Διόνυσο του έψαλαν τον ύμνο >>> που τον ονόμαζαν και Ιόβακχο. Η κωμωδία έχει τις ρίζες της στα φαλλικά >>> άσματα που έλεγαν στην εορτή του Βάκχου. «Ή δε κωμωδία από τά τών φαλλικών, >>> ά έτι καί νύν έν πολλαίς τών πόλεων διαμένει νομιζόμενα». ( Αριστοτέλης. >>> Περί ποιητ. 4). >>> >>> Γενικά από την λατρεία και τις Διονυσιακές τελετές, έχομε τα τρία μεγάλα >>> είδη της δραματικής ποιήσεως, την τραγωδία, την κωμωδία και το σατυρικό >>> δράμα. Στις νεφέλες του Αριστοφάνη, ο χορός δηλώνει ότι τον εξέθρεψε ο >>> Διόνυσος. Ο θεοσεβής Πίνδαρος, είχε μυηθεί στα παλαιά και τα νέα Διονύσια, >>> είχε συντάξει πολλούς διθυράμβους, με θαυμασμό αναφέρεται στις τελετές, στο >>> θέατρο και στον σπουδαίο ρόλο που είχαν για την ψυχοπνευματική ευεξία και >>> αγωγή των πολιτών >>> Η λατρεία και οι Διονυσιακές τελετές είχαν γενικευθεί σε όλον τον ευρύ >>> Ελληνικό χώρο, είχαν δε ανεγείρει ναούς , βωμούς και ιερά με θαυμάσια ξόανα >>> και αγάλματα του θεού, που βεβαιώνουν οι μαρτυρίες των αρχαίων συγγραφέων >>> και το πλήθος των ανευρεθέντων επιγραφών. >>> >>> >>> >>> >>> >>> Θα αναφέρω συνοπτικά τις σημαντικότερες τελετές και τις ονομασίες τους, που >>> μας τις διέσωσε ο μύστης Παυσανίας ο Περιηγητής. >>> Ανά τριετία και κατά τον χειμώνα στον Ορχομενό, στο Άργος και την Θήβα >>> στους αγρούς τελούσαν τα Αγριωνία, κάτι σαν νεκρώσιμο μνημόσυνο προς τιμήν >>> του Αγριωνίου Διονύσου (Ησύχιος). >>> Όταν ο Αντώνιος πήγε στην Έφεσο, οι γυναίκες προηγούντο ως Βάκχες και >>> ακολουθούσαν οι άνδρες και τα παιδιά ως Σάτυροι και Πάνες (Πλούταρχος). >>> Στον δήμο των Αχαρνών ο Διόνυσος εορταζόταν με την ονομασία Μελπόμενος και >>> Κισσός. >>> Στην Ηλεία δίπλα στο θέατρο υπήρχε το ιερό του Διονύσου με ένα θαυμάσιο >>> άγαλμα του θεού, έργο του Πραξιτέλη. Από όλους τους θεούς οι Ηλείοι >>> σεβότανε περισσότερο τον Διόνυσο, διότι τους επεφοιτούσε κατά την εορτή των >>> Θυίων. >>> Στην Άνδρο έλεγαν ότι, κάθε χρόνο κατά την εορτήν του θεού έρρεε από το >>> άγαλμα του άφθονος οίνος. >>> Στα Μέγαρα υπήρχε ναός του Νυκτελίου Διονύσου με ένα θαυμάσιο ξόανο >>> (Παυσανίας). >>> Στην Σικυώνα στον ναό του Διονύσου υπήρχε ένα σπουδαίο άγαλμα από χρυσό και >>> ελεφαντόδοντο . >>> Στην Αργολίδα την εορτή του θεού την ονόμαζαν Τύρβη, στην Πελλήνη Λαμτήρια, >>> στις Αμύλκες της Λακωνίας Ψίλακα, στην Αρκαδία Αλύσσια όπου ονόμαζαν τον >>> θεό Μύστη. >>> >>> Άγαλμα το Διονύσου Μουσείο Τριπόλεως Λιβυκού - Ελληνικό αντίγραφο πιθανά >>> ρωμαϊκής περιόδου >>> Γενικά ο θεός Διόνυσος λατρευόταν σε όλον τον ευρύ Ελληνικό χώρο, στις >>> πόλεις των εποίκων, στην Αίγυπτο, την Μέση Ανατολή και μέχρι την Ινδία. >>> «Πατρί Άμωνι καί Ηρακλή αδελφό καί Αθηνά Προνοία και Διί Ολυμπίω καί >>> Σαμοθράξι Καβείροις καί Ινδώ Ηλίω καί Δελφώ Απόλλωνι». Επιγραφή που βρήκε >>> ο Μέγιστος Αλέξανδρος, όταν διέβει τον Ύφαση ποταμό στην Ινδική, που την >>> αναφέρει ο Φιλόστρατος στον βίο του Απολλωνίου του Τυανέως. >>> >>> Πολλά δρώμενα μέχρι σήμερα, κατά τις εορτές και τις πανηγύρεις είναι κατ’ >>> ευθείαν κατάλοιπα των Διονυσιακών εορτών και των μυστηρίων τους, που έχουν >>> περάσει στην καθημερινή ζωή μας και είναι ακόμη μία αμάχητος απόδειξη της >>> αρρήκτου συνεχείας του γένους μας ανά τις χιλιετίες. >>> >>> Αναφέρω το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα Αναστενάρια. Αυτά ετελούντο >>> κατά την εορτή του Αγ. Κωνσταντίνου στα χωριά της Αγαθουπόλεως της Μ. >>> Ασίας, από όπου μετεφέρθησαν αυτούσια, μετά την μιαρή εθνοκάθαρση των >>> Τούρκων, με τους πρόσφυγες του 1922 στην Μακεδονία και όπου τελούνται >>> ανελλιπώς, παρά τους διωγμούς που υφίστανται από την εκκλησία μέχρι των >>> ημερών μας και ας χορεύουν με το εικόνισμα του αγίου στην αγκαλιά τους. >>> Οι εορτές των αναστενάρηδων είναι συνέχεια και έχουν πολλές ομοιότητες με >>> τα όργια των Βακχών, των Μαινάδων και των Διονυσιακών Πυροβασιών. Σε αυτά >>> άνδρες και γυναίκες χορεύουν έξαλλοι με οιστρομανία, γυμνόποδες και λυμένη >>> την κόμη τους, όπως στην Βακχική πομπή. Και όπως οι πρόγονοι μας κρατούσαν >>> στο δεξί τους χέρι τον Θύρσο και στο αριστερό αγαλμάτιο του Διονύσου και >>> οργίαζαν με το επιφώνημα ευοί – ευάν, έτσι και στα αναστενάρια κρατούν τις >>> εικόνες και εκτελούν τον ιερό χορό με τους ήχους της απαραίτητης >>> εκστασιακής μουσικής, οργιάζουν (ιερή τελετή) στενάζοντας. >>> Εάν κάποιος ξένος παρευρισκόταν στην εορτή και την περιγελούσε, έπρεπε >>> εξάπαντος να φονευθεί, όπως ο Πενθέας, κατασπαράχθηκε για την ασέβεια του, >>> από την μητέρα του στον Κιθαιρώνα. (Αναστενάρια Α. Χουρμουζιάδη 1873). >>> Στις μυστικές Διονυσιακές τελετές, όπως και στα άλλα Ελληνικά μυστήρια >>> μετείχαν μόνον οι μυημένοι και οι αφωσιωμένοι στον θεό, ο οποίος τους >>> αντάμειβε πληρώντας την ψυχή τους με απολαύσεις και υψηλές ηδονές. Κύριος >>> σκοπός των μυστηρίων ήταν ο εξαγνισμός του ανθρώπου και η απελευθέρωση των >>> θεϊκών στοιχείων, τα οποία κατέχει ο άνθρωπος. >>> >>> Οι Ορφικοί ταύτιζαν τον Διόνυσο με τον Ζαγρέα, τον οποίον θεωρούσαν υιόν >>> του Διός και της Περσεφόνης, θυγατέρας της Ρέας. Ο Διόνυσος είναι υιός του >>> Διός και της θνητής Σεμέλης. Από την κατακεραυνωθήσα μητέρα του, γιατί >>> αναζητούσε την υπερτάτη γνώση, ο Ζεύς απέσπασε το έμβρυο και το έκρυψε στην >>> λαγόνα του μέχρι να καταστεί βιώσιμο. Η Ήρα ερεθίζει τους Τιτάνες >>> (κατώτερες χωικές δυνάμεις), αυτοί κατασπαράζουν το βρέφος, αλλά η Παλλάς >>> Αθηνά (θεία σοφία), η οποία είχε γεννηθεί από την κεφαλή του Διός >>> (πνευματικό γέννημα), σώζει την πάλλουσα καρδία του βρέφους και την >>> πηγαίνει στον πατέρα της τον Δία. Από αυτήν την καρδία αναγεννάται ο υιός >>> για Δεύτερη φορά. >>> Ο μύθος μας αποκαλύπτει την εξέλιξη που συντελείται στην ψυχή του ανθρώπου >>> και την αθανασία της. Έτσι διαφύλαξαν, την ανωτέρα πνευματική κληρονομία >>> της ανθρωπότητας, που ήταν η μόνη οδός που οδηγούσε τον άνθρωπο από τον >>> ζωώδη βίο, στην συγκρότηση οργανωμένων κοινωνιών, την εξημέρωση των ηθών >>> και την δημιουργία του ανεπανάληπτου Ελληνικού πολιτισμού, με την παγκόσμια >>> καταλυτική θετική επίδραση. >>> Στα Μυστήρια γινότανε δεκτοί κατόπιν αυστηράς εξετάσεως και επιλογής μόνον >>> οι ικανοί και οι ενάρετοι, που δεν εκκρεμούσε τίποτα το μεμπτό εις βάρος >>> τους και που είχαν την έξωθεν καλή μαρτυρία και αναγνώριση, ακολουθούσε μία >>> ειδική εισαγωγική τελετή με διάφορους καθαρμούς και μετά από φοβερούς >>> ισόβιους όρκους και δοκιμασίες, διείρχοντο το άβατο των μυητικών κέντρων, >>> υπό τον όρον της αυστηρότατης εχεμυθείας. >>> >>> Προοδευτικά και βαθμηδόν τους γινότανε η αποκάλυψη της κοσμογονικής >>> διδασκαλίας, ο προορισμός του ανθρώπου και η βεβαιότης της μετά θάνατον >>> αμοιβής ή τιμωρίας, τους εμπιστευόταν επίσης γνώσεις, τέχνες και αλήθειες, >>> που τους άλλαζαν οριστικά και ενάρετα τον τρόπο της ζωής των. Ζ Φυσικά >>> φρόντιζαν και για την αγωγή και διασκέδαση του λαού, με εορτές και απλές >>> τελετές και με συγκαλυμμένα στοιχεία που κάλυπταν κάποιες θείες αλήθειες >>> και παρακαταθήκες. >>> Ο Πλάτων στον Τίμαιο, μας παραθέτει συνομιλία του σοφού Αιγυπτίου ιερέως με >>> τον Σόλωνα στην πόλη Σαϊδα, που έγινε στην Ελληνική : « Σας αφηγούνται για >>> τον Διόνυσο, ότι γεννήθηκε από τον Δία και μία θνητή μητέρα, ότι >>> τοποθετήθηκε στην λαγόνα του και ότι γεννήθηκε για δεύτερη φορά, και σας >>> παρουσιάζεται αυτό σαν μύθος, αλλά περικλείει την αλήθεια, αυτή είναι η >>> γέννηση του θείου και η εξέλιξη του στην ψυχή του ανθρώπου. «Όταν το θείον >>> Διονυσιακόν στοιχείο σκιρτήσει στην ψυχή του ανθρώπου, αυτή αισθάνεται μία >>> σφοδρή επιθυμία – νοσταλγία για την αληθινή μορφή και την αποστολή της». >>> Από το μερισμένο θείο βρέφος – τεμαχισμένη θεία γνώση, γεννιέται η Σοφία >>> που είναι ο Λόγος, το τέκνο του Θεού και μιάς θνητής, του φθαρτού μέρους >>> της ανθρωπίνης υποστάσεως, ενώ ο έσω θείος σπινθήρ ανυψώνεται κατόπιν των >>> συνειδητών προσπαθειών του ασυνείδητα προς το θείον. Ο Διόνυσος Κατέχει >>> Εξέχουσα θέση όχι μόνο στο πάνθεο των θεών, αλλά και στην καλλιτεχνική >>> δημιουργία του ανθρώπου. Ο περίφημος Γάλλος G. Mèantis γράφει: «Χωρίς τον >>> Διόνυσο η ανθρωπότης δεν θα γνώριζε ούτε την τραγωδία ούτε την κωμωδία ούτε >>> και τον λυρισμό. Πάνω από 140 είναι οι γνωστές προσωνυμίες του Διονύσου, >>> που μαρτυρούν την μεγάλη του προσφορά επιρροή και δημοτικότητα στο πέρασμα >>> των χιλιετιών σε όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα. >>> >>> ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΑΡΑΣ Ερευνητής - Μελετητής Ιστορίας – Φιλοσοφίας Αθήναι >>> Βοηδρομιώνος 2007 >>> >>> O Διόνυσος, θεός ερωτικός, γονιμικός, βλαστικός μάλιστα του κισσού και της >>> αμπέλου, στεφανωμένος με φύλλα κισσού και κρατώντας κλήμα στο αριστερό — >>> Kλήμα, Bότρυς, Oίνος και ο ίδιος. Tα μέλη του οργιαστικού θιάσου του, >>> σάτυροι και μαινάδες, κραδαίνουν το φαλλικό κουκουνάρι. aττικός >>> ερυθρόμορφος αμφορέας, 500-495 π.X. Mόναχο, Staatliche antikensammlongen. >>> >>> >>> >>> Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ >>> ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ >>> >>> >>> >>> Στην ελληνική μυθολογία, εκτός από τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, που >>> θεωρούνταν οι σημαντικότεροι, υπήρχαν και άλλοι θεοί που δεν κατοικούσαν >>> στο θεϊκό αυτό βουνό. Ένας απ' αυτούς ήταν και ο θεός Διόνυσος. Ήταν ο πιο >>> πρόσχαρος από τους θεούς και από τους πιο αγαπητούς στους ανθρώπους. Όπως ο >>> Προμηθέας τους έδωσε τη φωτιά ή ο Ασκληπιός τις πρώτες βάσεις της ιατρικής, >>> έτσι και ο Διόνυσος τους πρόσφερε το αμπέλι και το κρασί . >>> >>> Και στους θεούς ήταν αγαπητός. άλλωστε τους είχε βοηθήσει αρκετές φορές. >>> Πολύτιμη υπήρξε η συμμετοχή του ίδιου και των συντρόφων του στη μάχη που >>> έδωσαν οι θεοί εναντίον των Γιγάντων. Όλοι οι θεοί τον σέβονταν, αλλά >>> μεγάλη ευγνωμοσύνη του όφειλε ιδιαίτερα η Ήρα, επειδή μόνος αυτός, απ' >>> όλους τους θεούς, έπεισε το γιο της, τον Ήφαιστο, να επιστρέψει στον Όλυμπο >>> και να την απελευθερώσει από τα δεσμά της. Ο εύθυμος θεός ταξίδευε συνέχεια >>> κι επισκεπτόταν πολλές χώρες και πολιτείες για να μάθει στους ανθρώπους πώς >>> να καλλιεργούν τα κλήματα και πώς να φτιάχνουν από τους καρπούς τους το >>> κρασί. >>> >>> >>> >>> Και βέβαια, ως θεός της χαράς και του κεφιού, δεν ταξίδευε μόνος του. Τον >>> ακολουθούσε ένα πολύβουο πλήθος. Στο πλήθος αυτό έβλεπες γυναίκες που >>> χόρευαν μ' έξαλλο τρόπο, τις Μαινάδες, όπως λέγονταν, και παράξενα όντα που >>> ήταν άνθρωποι και ζώα μαζί. Αυτούς τους έλεγαν Σάτυρους και Σιληνούς. >>> Πιστοί ακόλουθοι του θεού πορεύονταν μαζί του στα μεγάλα ταξίδια. Μ' >>> επικεφαλής τον Διόνυσο διέσχισαν την Αίγυπτο, τη Λιβύη κι άλλες χώρες στην >>> Αφρική. Έπειτα πήγαν και στην Ασία, στους ’ραβες, στους Λυδούς, στους >>> Φρύγες, φτάνοντας μέχρι και την Ινδία, όπου και ο πιο τολμηρός θαλασσοπόρος >>> δεν κατάφερε να φτάσει. Αλλού τους υποδέχονταν φιλικά, αλλού τους >>> κορόιδευαν ή τους αντιμετώπιζαν σαν εχθρούς. Πάντα όμως επικρατούσε η >>> καλοσύνη του Διόνυσου και των συντρόφων του. >>> Γρήγορα συμφιλιώνονταν με τους κατοίκους, που μάθαιναν πώς να καλλιεργούν >>> το αμπέλι. Το υπέροχο ποτό που κερνούσε ο θεός σκόρπιζε παντού το κέφι. >>> Έκανε τους ανθρώπους να ξεχνούν τις στενοχώριες τους και να ζωγραφίζεται >>> στα πρόσωπά τους το χαμόγελο. Όπου περνούσε ξεκινούσε τρικούβερτο γλέντι >>> και δεν ακούγονταν άλλο τίποτα παρά οι εύθυμοι ήχοι των μουσικών οργάνων >>> και τα ζωηρά τραγούδια. Πώς λοιπόν να μη λάτρευαν οι άνθρωποι αυτοί το θεό; >>> Κι ήταν θεός, παρόλο που η μητέρα του ήταν θνητή, η Σεμέλη, η κόρη του >>> βασιλιά της Θήβας Κάδμου. >>> >>> Ο Διόνυσος ωστόσο απέκτησε την αθανασία, που ξεχωρίζει τους θεούς από τους >>> θνητούς και επειδή πατέρας του ήταν ο Δίας, αλλά περισσότερο επειδή >>> γεννήθηκε από θεό τη δεύτερη φορά. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, ο Διόνυσος >>> δυο φορές γεννήθηκε. Όταν ο Δίας σαγηνεύτηκε από την παρθενική ομορφιά της >>> Σεμέλης, την πλησίασε κι ενώθηκε μαζί της. Καρπός της ένωσής τους ήταν ο >>> Διόνυσος. Η ζηλιάρα Ήρα δεν επρόκειτο όμως ν' αφήσει ασυγχώρητη κι αυτή την >>> απιστία του συζύγου της. Τυφλωμένη από τη ζήλια της και διψώντας για >>> εκδίκηση, εμφανίστηκε στη Σεμέλη και με πονηρό τρόπο την έπεισε να ζητήσει >>> από τον εραστή της να εμφανιστεί ως θεός κι όχι μ' ανθρώπινη μορφή, όπως >>> πάντα εμφανιζόταν μπροστά της. >>> >>> >>> Αυτό θ' αποδείκνυε πως την αγαπά πραγματικά. Αφελής κι ανυποψίαστη η κόρη >>> του Κάδμου, την επόμενη φορά που την επισκέφτηκε ο Δίας στην κάμαρά της, >>> του ζήτησε να πάρει τη θεϊκή μορφή του. Μάταια προσπάθησε ο Δίας με λόγια >>> αγάπης να τη μεταπείσει. Λυγίζοντας μπροστά στην επιμονή της εμφανίστηκε >>> μεγαλοπρεπής, φωτεινός σ' όλο το θεϊκό του μεγαλείο. Ήταν αδύνατο όμως ν' >>> αντέξει η άμοιρη θνητή τη λάμψη των κεραυνών και των αστραπών που >>> εκτινάσσονταν από τα χέρια του. Την ώρα που οι φλόγες την τύλιγαν ο Δίας >>> έσωσε το βρέφος που είχε στα σπλάχνα της και το έραψε στο μηρό του. Όταν >>> συμπληρώθηκαν εννιά μήνες, ο Διόνυσος ξαναγεννήθηκε από το πόδι του θεϊκού >>> πατέρα του. >>> >>> >>> >>> >>> Ο βασιλιάς των αθανάτων ήξερε πολύ καλά πως η ζηλόφθονη σύζυγός του θα >>> έστρεφε γρήγορα το θυμό της στο νεογέννητο παιδί. Γι' αυτό ανέθεσε στον >>> Ερμή τη φύλαξή του. Αυτός το παρέδωσε στην αδερφή της Σεμέλης, την Ινώ. Η >>> πανούργα Ήρα όμως έστειλε τρέλα στην Ινώ και τον άντρα της κι άρχισαν >>> ανελέητα να σκοτώνουν τα παιδιά τους. Η θεά έλπιζε πως θα σκοτώσουν έτσι >>> και τον Διόνυσο, αλλά ο φτερωτός θεός πρόφτασε και γλίτωσε το μικρό Διόνυσο >>> και τον εμπιστεύτηκε αυτή τη φορά στις Νύμφες. Αυτές τον ανέθρεψαν με >>> περισσή στοργή κι αγάπη, στο δάσος όπου κατοικούσαν. >>> >>> Πράγματι, πουθενά αλλού δε θα μπορούσαμε να φανταστούμε να μεγαλώνει ο θεός >>> του αμπελιού, παρά σ' ένα ειδυλλιακό τοπίο γεμάτο δέντρα και πολύχρωμα >>> λουλούδια. Εκεί ποτέ δε συναντούσε ανθρώπους. Κι όταν ο βασιλιάς Λυκούργος >>> διατάραξε την ηρεμία της συντροφιάς κυνηγώντας τις Νύμφες, κατατρομάζοντας >>> τον Διόνυσο, τιμωρήθηκε σκληρά από τον Δία, που τον τύφλωσε. Έτσι σκληρή >>> ήταν πάντα η τιμωρία για όλους εκείνους τους ανθρώπους που επιβουλεύονταν >>> το θεό Διόνυσο. >>> >>> Την ίδια άσχημη τύχη είχαν και κάποιοι Τυρρηνοί πειρατές που αιχμαλώτισαν >>> το θεό. Όταν είδαν ένα νέο τόσο όμορφο και γεροδεμένο, πίστεψαν πως >>> πρόκειται για κάποιο αρχοντόπουλο ή ακόμα και βασιλιά. Ευχαριστημένοι με τη >>> σκέψη πως θ' αποκομίσουν πολλά λύτρα για να τον ελευθερώσουν, προσπάθησαν >>> να τον δέσουν με βαριές αλυσίδες, χωρίς όμως να το πετύχουν• με μια μικρή >>> κίνηση ο θεός τις τίναζε από πάνω του. Οι άμυαλοι θνητοί ωστόσο συνέχιζαν >>> τις προσπάθειές τους. Μόνο ο τιμονιέρης του καραβιού προσπάθησε να τους >>> επαναφέρει στα λογικά τους: "Δε βλέπετε άμυαλοι πως πρόκειται για θεό; Δε >>> φοβάστε την τιμωρία; Μπορεί να είναι ακόμη και ο Ποσειδώνας, που θα μας >>> εκδικηθεί ρίχνοντας το καράβι μας σε άγρια τρικυμία. Το καλύτερο που έχουμε >>> να κάνουμε είναι να τον αφήσουμε ελεύθερο". Ο καπετάνιος και οι υπόλοιποι >>> δε συμφωνούσαν ν' αφήσουν να τους φύγει "τέτοιος θησαυρός". Εκείνη τη >>> στιγμή άρχισε να ρέει στο καράβι κόκκινο κρασί που ζάλισε με τη θεϊκή >>> ευωδιά του τους ναύτες. Ταυτόχρονα ένα κλήμα άρχισε να τυλίγει το κατάρτι >>> και να απλώνει τα φορτωμένα με ζουμερά σταφύλια κλαδιά του σ' όλο το >>> καράβι. Κι ενώ σαστισμένοι παρακολουθούσαν οι ναύτες, άλλο θαύμα γίνεται >>> μπροστά στα μάτια τους: ο όμορφος νέος που ήθελαν να αιχμαλωτίσουν >>> μεταμορφώνεται σ' ένα άγριο λιοντάρι που οι βρυχηθμοί του κάνουν τους >>> ναύτες να πηδούν στη θάλασσα για να γλιτώσουν. Όλους τους μεταμόρφωσε ο >>> Διόνυσος σε δελφίνια και μόνο τον τιμονιέρη δεν πείραξε επιβραβεύοντάς τον >>> για τη σύνεσή του. >>> >>> >>> Όπως είδαμε, ο Διόνυσος αγαπήθηκε και λατρεύτηκε από τους ανθρώπους γιατί >>> τους γνώρισε την υπέροχη γεύση του κρασιού. Λένε πως για πρώτη φορά το >>> φανέρωσε στο βασιλιά της Αιτωλίας, τον Οινέα. Ο τσοπάνης του, ο Στάφυλος, >>> είχε βρει ένα περίεργο φυτό γεμάτο καρπούς κι ενθουσιασμένος από τη >>> νοστιμιά τους έφερε και στο βασιλιά του για να τον ευχαριστήσει. Ο Οινέας >>> έστυψε τους ζουμερούς καρπούς και απόλαυσε τον πλούσιο χυμό τους. Από τότε >>> ο Διόνυσος ονόμασε αυτόν το χυμό οίνο και τους καρπούς σταφύλια από το >>> όνομα του τσοπάνη. >>> >>> >>> Πάντα με το θύρσο στο ένα του χέρι και ένα δοχείο κρασιού στο άλλο >>> περιηγούνταν τις πόλεις. Όπου έβρισκε φιλόξενους και πρόσχαρους ανθρώπους, >>> τους μάθαινε πώς να φτιάχνουν κρασί. Έτσι έγινε και με τους κατοίκους της >>> Ικαρίας, στην Αττική, που τον υποδέχτηκαν μ' ενθουσιασμό. Λίγο πριν φύγει >>> από τον τόπο τους, συμβούλεψε το βασιλιά τους τον Ικάριο να φυλάξει καλά το >>> κρασί που έφτιαξε. Αυτός όμως δεν ακολούθησε τη συμβουλή του - "τι κακό >>> μπορεί να προέλθει από ένα τόσο ευχάριστο ποτό!" σκέφτηκε Οι τσοπάνηδές >>> του, κάποια μέρα, βρήκαν τα βαρέλια και ήπιαν τόσο πολύ κρασί που μέθυσαν >>> και άρχισαν να φέρονται μ' άγριο τρόπο. Έχοντας χάσει τα λογικά τους >>> σκότωσαν τον Ικάριο και η κόρη του Ηριγόνη από τη στενοχώρια της >>> αυτοκτόνησε. >>> >>> Μέλη του ναού του Διονύσου στον αρχαίο Ικάριο Δήμο (σημ.Διόνυσος ) Αττικής. >>> >>> Οι κάτοικοι της Ικαρίας τιμούσαν ιδιαίτερα το θεό Διόνυσο• σ' αυτή την >>> περιοχή καλλιεργήθηκε πολύ ο διθύραμβος, ο ύμνος προς το θεό, που συνέθεσε >>> ο μουσικός Αρίωνας. Μάλιστα, πρόσθεσαν και κάτι καινούριο. Στο μουσικό αυτό >>> ύμνο πρόσθεσαν στίχους. Κι επειδή αυτή τη σύνθεση την τραγουδούσαν άνθρωποι >>> μεταμφιεσμένοι σε τραγόμορφους Σατύρους, την ονόμασαν τραγωδία. >>> >>> >>> >>> >>> >>> Βέβαια, λατρευτικές εκδηλώσεις για το θεό του αμπελιού γίνονταν και σε >>> πολλές άλλες περιοχές. Όσοι παρευρίσκονταν σ' αυτές τις εκδηλώσεις έπρεπε >>> να συμμετέχουν ενεργά πίνοντας κρασί και χορεύοντας υπό την επήρεια της >>> μέθης. Όσοι αρνούνταν, ήταν εχθροί του θεού και επέσυραν την οργή του. >>> Έτσι, τραγικό τέλος βρήκε τον Πενθέα που θέλησε να παρακολουθήσει κρυφά τις >>> οργιαστικές εορτές. >>> >>> >>> >>> Οι Μαινάδες, μια από τις οποίες ήταν και η μητέρα του, μέσα στη μανία που >>> τις είχε καταλάβει, όρμησαν επάνω του και τον κατασπάραξαν. Επίμονα >>> αρνούνταν να λάβουν μέρος στις λατρευτικές τελετές οι κόρες του βασιλιά >>> Μίνωα, όπως και του βασιλιά Προίτου. Προσβλημένος ο Διόνυσος τις έκανε να >>> χάσουν τα λογικά τους. άλλοι λένε ότι για τη μανία που κατέλαβε τις νεαρές >>> κόρες του Προίτου αιτία ήταν η Ήρα. >>> >>> Σκληρός τιμωρός εμφανίζεται ο Διόνυσος στους εχθρούς του και σ' όσους είναι >>> αντίθετοι στον τρόπο λατρείας του. Συνάμα γενναιόδωρος ευεργέτης σ' όσους >>> τον τιμούν και τον ευχαριστούν. Όταν ο βασιλιάς Μίδας φιλοξένησε το δάσκαλό >>> του, το γέρο Σιληνό, που είχε χαθεί, αυτός δέχτηκε να εκπληρώσει την >>> επιθυμία του για να τον ευχαριστήσει. Ο άπληστος Μίδας ζήτησε να μπορεί >>> ό,τι πιάνει να το μετατρέπει σε χρυσάφι. Σύντομα ο δύστυχος διαπίστωσε πως >>> θα γινόταν βαθύπλουτος αλλά θα πέθαινε από την πείνα και τη δίψα. Το ψωμί >>> που άγγιζε να φάει μετατρεπόταν σε χρυσό και το νερό που ήθελε να πιει σε >>> χρυσαφένιες σταγόνες. Μετανιωμένος ζήτησε από το θεό να τον κάνει όπως πριν >>> και ο Διόνυσος που τον λυπήθηκε του είπε πως αν λουστεί στα νερά του >>> Πακτωλού ποταμού θ' απαλλαχτεί από το μαρτύριό του. >>> >>> Ο θεός του γλεντιού δεν είχε πολλές ερωτικές περιπέτειες, όπως οι υπόλοιποι >>> θεοί. Οι γυναίκες στη ζωή του είχαν διαφορετική θέση: υπήρξαν παραμάνες του >>> όταν ήταν μικρός και συντρόφισσές του στ' ασταμάτητα γλέντια του. Κάποτε >>> ερωτεύτηκε την όμορφη Αριάδνη, όταν την είδε να κοιμάται ήρεμα και γαλήνια, >>> μοιάζοντας με θεά. Η κόρη του Μίνωα μαζί με τον Θησέα επέστρεφαν στην Αθήνα >>> από την Κρήτη. Ξυπνώντας ένα πρωί στη Νάξο η Αριάδνη βλέπει πως ο σύντροφός >>> της έφυγε και την εγκατέλειψε. Χωρίς να το ξέρει η ίδια, είχε έρθει ο >>> Διόνυσος στ' όνειρο του Θησέα και μ' απειλές τον ανάγκασε να φύγει για να >>> κάνει δική του την όμορφη νέα. Ολομόναχη όπως ήταν στο έρημο νησί, σαν >>> σωτήρας εμφανίστηκε ο θεός μπροστά της, νέος, γεροδεμένος, στεφανωμένος ως >>> συνήθως με κισσόφυλλα. Αφού έγινε ο γάμος τους, πέταξαν με το άρμα του θεού >>> προς τον ουρανό. >>> >>> Στη γη οι άνθρωποι τον ευχαριστούσαν για το θεϊκό δώρο του και για την >>> ξενοιασιά που απλόχερα τους μοίραζε. Οι γιορτές που γίνονταν προς τιμή του >>> ήταν ένα αδιάκοπο γλέντι, όπου όλοι μεθούσαν και τραγουδούσαν. Μ' αυτόν τον >>> τρόπο προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν με τον αγαπητό τους θεό. >>> >>> >>> ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΙΤΕ >>> >>> >>> Ιερό ή μαντείο του Διονύσου στην Άφυτο >>> >>> >>> Οι εορτές των Ελλήνων στην αρχαιότητα >>> >>> >>> >>> >>> ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> >>> http://ellinondiktyo.blogspot.gr/2014/06/blog-post_14.html# >>> >>> >>> >>> >>> Στάλθηκε από το iPhone μου >>> Χρηστος Κορομηλας >>> ________ >>> >>> Orasi mailing list >>> για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση >>> [email protected] >>> και στο θέμα γράψτε unsubscribe >>> >>> Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της >>> λίστας στείλτε email στην διεύθυνση >>> [email protected] >>> >>> διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα >>> http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net >>> >>> Για το αρχείο της λίστας >>> http://www.mail-archive.com/[email protected]/ >>> παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) >>> http://www.freelists.org/archives/orasi >>> __________ >>> NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού >>> http://www.nvda-project.org/ >>> __________ >>> Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και >>> παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το >>> http://www.isobitis.com >>> >>> ______________ >>> >>> ----- >>> No virus found in this message. >>> Checked by AVG - www.avg.com >>> Version: 2016.0.7539 / Virus Database: 4563/12120 - Release Date: 04/28/16 >> >> >> ________ >> >> Orasi mailing list >> για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση >> [email protected] >> και στο θέμα γράψτε unsubscribe >> >> Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της >> λίστας στείλτε email στην διεύθυνση >> [email protected] >> >> διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα >> http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net >> >> Για το αρχείο της λίστας >> http://www.mail-archive.com/[email protected]/ >> παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) >> http://www.freelists.org/archives/orasi >> __________ >> NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού >> http://www.nvda-project.org/ >> __________ >> Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και >> παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το >> http://www.isobitis.com >> >> ______________ >> >> ________ >> >> Orasi mailing list >> για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση >> [email protected] >> και στο θέμα γράψτε unsubscribe >> >> Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της >> λίστας στείλτε email στην διεύθυνση >> [email protected] >> >> διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα >> http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net >> >> Για το αρχείο της λίστας >> http://www.mail-archive.com/[email protected]/ >> παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) >> http://www.freelists.org/archives/orasi >> __________ >> NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού >> http://www.nvda-project.org/ >> __________ >> Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και >> παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το >> http://www.isobitis.com >> >> ______________ > ________ > > Orasi mailing list > για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > και στο θέμα γράψτε unsubscribe > > Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας > στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > > διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα > http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net > > Για το αρχείο της λίστας > http://www.mail-archive.com/[email protected]/ > παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) > http://www.freelists.org/archives/orasi > __________ > NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού > http://www.nvda-project.org/ > __________ > Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και > παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το > http://www.isobitis.com > > ______________ > > ________ > > Orasi mailing list > για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > και στο θέμα γράψτε unsubscribe > > Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας > στείλτε email στην διεύθυνση > [email protected] > > διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα > http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net > > Για το αρχείο της λίστας > http://www.mail-archive.com/[email protected]/ > παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) > http://www.freelists.org/archives/orasi > __________ > NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού > http://www.nvda-project.org/ > __________ > Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και > παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το > http://www.isobitis.com > > ______________ ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ __________ Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το http://www.isobitis.com ______________
