α ασια σκηνή θαυμάσιου ανθρωπισμού, που έδειξε Ιάπων ναύαρχος
εμπορικού πλοίου, ο οποίος πέταξε το εμπόρευμα στη θάλασσα (μεταξωτά
είδη) για να περισυλλέξει καταδιωκόμενους. Η τιμή των Σαμουράι ήταν
άκρως υπολογίσιμη στη μη εκδυτικισμένη ακόμη χώρα του. Τότε και ο
Αμερικανός πάστωρ Άσα Τζένιγκς μεσολάβησε, ως ιδιώτης, στον Μουσταφά
Κεμάλ και δόθηκε η δυνατότητα σε χιλιάδες πρόσφυγες να βρουν καταφύγιο
στα «Πλοία της Συμπόνιας» και να καταλήξουν στην Ελλάδα.
Μάλιστα συνόδευσε τους πρώτους, που μεταφέρθηκαν επί πληρωμή με ιταλικό
πλοίο στη Μυτιλήνη. Και στο λιμάνι της αντίκρισε αγκυροβολημένα πολεμικά
πλοία του στόλου μας! Έδωσε μάχη, ώστε να λάβουν αυτά διαταγή να
αποπλεύσουν για τη Σμύρνη! Εκτιμάται ότι διασώθηκαν περί τους 350.000
χιλιάδες «συνωστισμένους», όπως τους θέλουν οι αποδομητές της ιστορίας
μας πάσης αποχρώσεως.
Και εκεί στη Σμύρνη έμεινε ο ιεράρχης της, ο μητροπολίτης Χρυσόστομος.
Άραγε να μην του είχε προσφερθεί θέση σε κάποιο «συμμαχικό» πλοίο;
Ασφαλώς ναι, όπως άλλοτε είχε προσφερθεί και στον πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄.
Όμως «ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησι υπέρ των προβάτων»! Έμεινε
στη Σμύρνη και σφαγιάστηκε από τους εξαγριωμένους ατάκτους,
ολοκληρώνοντας με την προσωπική του θυσία τον αγώνα που άρχισε στη Δράμα
υπέρ της ελευθερίας της Μακεδονίας.
Και ήρθαν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες και το ταλαίπωρο, σχεδόν ανύπαρκτο
κράτος επωμίσθηκε το χρέος της αποκατάστασής τους. Τί μπορούσε να
προσφέρει μετά την πανωλεθρία στη Μικρά Ασία; Ψίχουλα, αυτά είχαν
απομείνει. Και πρόσφερε η Εκκλησία τη γη, για να αποκτήσουν κλήρο οι
απόκληροι, πολλοί από τους οποίους είχαν έρθει με μόνη τους περιουσία
κάποιο εικόνισμα! Και άκουγαν και τί δεν άκουγαν από τους εντοπίους που
τους υποδέχθηκαν με την «ευχή» να βούλιαζε το καράβι! Και ζούσαν με το
όνειρο να επανέλθουν στις εστίες τους, όταν θα ηρεμούσαν τα πράγματα.
Όμως οι ισχυροί των δύο χωρών έλαβαν την απόφαση να διαχωριστούν οι
πληθυσμοί με βάση το θρήσκευμα, καθώς έκριναν αδύνατη πλέον τη συμβίωση
με την έξαρση των παθών. Αδιάφοροι περί την πίστη των λαών τους οι
ηγέτες Κεμάλ και Βενιζέλος, προέκριναν ως ισχυρότερο κριτήριο το
θρησκευτικό. Και όντως είναι.
Και ήρθαν και άλλοι από περιοχές, που δεν είχαν δοκιμαστεί από πολεμικές
συρράξεις. Και κατέθεσαν τη μαρτυρία ότι Τούρκοι τους προστάτεψαν από
τους ομοεθνείς τους. Γι’ αυτό τα όσα έχουν γραφεί περί βαρβαρότητας
έχουν σχετική αξία.
Κύλισαν τα χρόνια, επήλθε επιγαμία εντοπίων και προσφύγων, μας ένωσε κι
ο πόλεμος του 40. Όμως η Βουλή των Ελλήνων, στη βαρειά σκιά του
πνεύματος «συνύπαρξης» του Βενιζέλου, ο οποίος με κατάπτυστη επιστολή
πρότεινε να δοθεί το βραβείο Nobel ειρήνης στον Μουσταφά Κεμάλ (1930),
άργησε πολύ, πάρα πολύ, να αναγνωρίσει τη γενοκτονία (1994). Ουδέν
έπραξαν οι κυβερνήσεις μας, ώστε να αναγνωριστεί αυτή και από άλλα
κράτη! Οι γόνοι των προσφύγων επισκέπτονται τις αλησμόνητες πατρίδες,
όμως ο αγώνας, ώστε να συντηρηθεί στη μνήμη η γενοκτονία έχει ατονήσει
σημαντικά. Οι γηγενείς υπεύθυνοι για τη συμφορά, ξεφτίλες στο έπακρο,
επιδιώκουν τη λήθη και παρασύρουν στη στάση τους αυτή και πολλούς
πρόσφυγες, που αποδεικνύονται σέφτελοι. Μάλιστα κάποιοι αρρωστημένοι
διεθνιστές, αποδομητές της ιστορίας, έφθασαν στο κατάντημα να γράψουν
πως αυτοί που ήλθαν δεν ήταν Έλληνες, αλλά εδώ απόκτησαν ελληνική
συνείδηση.
Και οι πολλοί σιωπούν. Τι μας περιμένει ακόμη!
Η/Υ ΠΗΓΗ:
Ακτίνες.blogspot.gr: 12 Σεπτεμβρίου 2016 σκηνή θαυμάσιου ανθρωπισμού,
που έδειξε Ιάπων ναύαρχος εμπορικού πλοίου, ο οποίος πέταξε το εμπόρευμα
στη θάλασσα (μεταξωτά είδη) για να περισυλλέξει καταδιωκόμενους. Η τιμή
των Σαμουράι ήταν άκρως υπολογίσιμη στη μη εκδυτικισμένη ακόμη χώρα του.
Τότε και ο Αμερικανός πάστωρ Άσα Τζένιγκς μεσολάβησε, ως ιδιώτης, στον
Μουσταφά Κεμάλ και δόθηκε η δυνατότητα σε χιλιάδες πρόσφυγες να βρουν
καταφύγιο στα «Πλοία της Συμπόνιας» και να καταλήξουν στην Ελλάδα.
Μάλιστα συνόδευσε τους πρώτους, που μεταφέρθηκαν επί πληρωμή με ιταλικό
πλοίο στη Μυτιλήνη. Και στο λιμάνι της αντίκρισε αγκυροβολημένα πολεμικά
πλοία του στόλου μας! Έδωσε μάχη, ώστε να λάβουν αυτά διαταγή να
αποπλεύσουν για τη Σμύρνη! Εκτιμάται ότι διασώθηκαν περί τους 350.000
χιλιάδες «συνωστισμένους», όπως τους θέλουν οι αποδομητές της ιστορίας
μας πάσης αποχρώσεως.
Και εκεί στη Σμύρνη έμεινε ο ιεράρχης της, ο μητροπολίτης Χρυσόστομος.
Άραγε να μην του είχε προσφερθεί θέση σε κάποιο «συμμαχικό» πλοίο;
Ασφαλώς ναι, όπως άλλοτε είχε προσφερθεί και στον πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄.
Όμως «ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησι υπέρ των προβάτων»! Έμεινε
στη Σμύρνη και σφαγιάστηκε από τους εξαγριωμένους ατάκτους,
ολοκληρώνοντας με την προσωπική του θυσία τον αγώνα που άρχισε στη Δράμα
υπέρ της ελευθερίας της Μακεδονίας.
Και ήρθαν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες και το ταλαίπωρο, σχεδόν ανύπαρκτο
κράτος επωμίσθηκε το χρέος της αποκατάστασής τους. Τί μπορούσε να
προσφέρει μετά την πανωλεθρία στη Μικρά Ασία; Ψίχουλα, αυτά είχαν
απομείνει. Και πρόσφερε η Εκκλησία τη γη, για να αποκτήσουν κλήρο οι
απόκληροι, πολλοί από τους οποίους είχαν έρθει με μόνη τους περιουσία
κάποιο εικόνισμα! Και άκουγαν και τί δεν άκουγαν από τους εντοπίους που
τους υποδέχθηκαν με την «ευχή» να βούλιαζε το καράβι! Και ζούσαν με το
όνειρο να επανέλθουν στις εστίες τους, όταν θα ηρεμούσαν τα πράγματα.
Όμως οι ισχυροί των δύο χωρών έλαβαν την απόφαση να διαχωριστούν οι
πληθυσμοί με βάση το θρήσκευμα, καθώς έκριναν αδύνατη πλέον τη συμβίωση
με την έξαρση των παθών. Αδιάφοροι περί την πίστη των λαών τους οι
ηγέτες Κεμάλ και Βενιζέλος, προέκριναν ως ισχυρότερο κριτήριο το
θρησκευτικό. Και όντως είναι.
Και ήρθαν και άλλοι από περιοχές, που δεν είχαν δοκιμαστεί από πολεμικές
συρράξεις. Και κατέθεσαν τη μαρτυρία ότι Τούρκοι τους προστάτεψαν από
τους ομοεθνείς τους. Γι’ αυτό τα όσα έχουν γραφεί περί βαρβαρότητας
έχουν σχετική αξία.
Κύλισαν τα χρόνια, επήλθε επιγαμία εντοπίων και προσφύγων, μας ένωσε κι
ο πόλεμος του 40. Όμως η Βουλή των Ελλήνων, στη βαρειά σκιά του
πνεύματος «συνύπαρξης» του Βενιζέλου, ο οποίος με κατάπτυστη επιστολή
πρότεινε να δοθεί το βραβείο Nobel ειρήνης στον Μουσταφά Κεμάλ (1930),
άργησε πολύ, πάρα πολύ, να αναγνωρίσει τη γενοκτονία (1994). Ουδέν
έπραξαν οι κυβερνήσεις μας, ώστε να αναγνωριστεί αυτή και από άλλα
κράτη! Οι γόνοι των προσφύγων επισκέπτονται τις αλησμόνητες πατρίδες,
όμως ο αγώνας, ώστε να συντηρηθεί στη μνήμη η γενοκτονία έχει ατονήσει
σημαντικά. Οι γηγενείς υπεύθυνοι για τη συμφορά, ξεφτίλες στο έπακρο,
επιδιώκουν τη λήθη και παρασύρουν στη στάση τους αυτή και πολλούς
πρόσφυγες, που αποδεικνύονται σέφτελοι. Μάλιστα κάποιοι αρρωστημένοι
διεθνιστές, αποδομητές της ιστορίας, έφθασαν στο κατάντημα να γράψουν
πως αυτοί που ήλθαν δεν ήταν Έλληνες, αλλά εδώ απόκτησαν ελληνική
συνείδηση.
Και οι πολλοί σιωπούν. Τι μας περιμένει ακόμη!
Η/Υ ΠΗΓΗ:
Ακτίνες.blogspot.gr: 12 Σεπτεμβρίου 2016
________
Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe
Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]/
Εναλλακτικό αρχείο:
http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
__________
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
_____________
Κατάλογος ηχητικών βιβλίων για ανάγνωση
http://www.hostvis.net/audiobooks/katalogos.xls
Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που
λειτουργούν οι φορείς των τυφλών
____________
