Όταν το 2012 ο συγγραφέας Νίκος Δήμου έβαζε σ' ένα κείμενό του για τον Αλέξη Τσίπρα τον τίτλο «Δημαγωγός ή ηγέτης;» για μας δεν υπήρχε καμιά αμφιταλάντευση. Η απάντηση ήταν ξεκάθαρη. Δημαγωγός. Χαρισματικός μεν, αλλά δημαγωγός. Ένας άνθρωπος ο οποίος χρησιμοποιούσε με εξαιρετική -ομολογουμένως- μαεστρία το ωραίο χαμόγελο και την αγράβατη εμφάνισή του προκειμένου να χαϊδέψει τα αυτιά τού ήδη καταπονημένου ελληνικού λαού που αναζητούσε σανίδα σωτηρίας, πουλώντας του ένα σωρό ανεδαφικές υποσχέσεις -λέγοντάς του δηλαδή αυτά που είχε ανάγκη να ακούσει.
Τρία χρόνια μετά, όταν ανήλθε στον πρωθυπουργικό θώκο και πλέον η ευθύνη βάραινε τις πράξεις και όχι τα ωραία λόγια, άρχισαν οι αναδιπλώσεις, να μαζεύονται οι μεγαλοστομίες, και οι υποσχέσεις να γίνονται γαργάρα η μία μετά την άλλη. Παρόλα αυτά, η δημοφιλία του παρέμεινε για πάρα πολύ καιρό ακόμα στα ύψη. Καθότι η cool εμφάνιση και το colgate χαμόγελο εξακολουθούσαν να έχουν πέραση και ο ελληνικός λαός προφανώς ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη από υποσχέσεις για φως στην άκρη του τούνελ. Ο τρόπος μάλιστα με τον οποίο χειρίστηκε τη μεγαλύτερη κωλοτούμπα της καριέρας του, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος τον Ιούλιο του 2015 -βάζουµε µια δόση ειλικρίνειας, λίγη µεταµέλεια, µια τζούρα μεγαλοψυχίας για τα λάθη του υπουργού µας, δυο κουταλάκια αφέλειας µε ωραίο χαµόγελο, λίγο Πάουλο Κοέλιο, «υπερεκτίµησα πως το δίκιο των λαών µπορεί να νικήσει»- χωρίς να χάσει σχεδόν καθόλου από τη δημοτικότητά του, έδειχνε πως ο Αλέξης Τσίπρας διεκδικούσε επάξια πλέον τον τίτλο του «Αντρέα Παπανδρέου» της νέας εποχής και έκανε τους αντιπάλους του να παραδεχτούν με βαριά καρδιά ότι ο άνθρωπος είχε το χάρισμα να πουλήσει πάγο στους Εσκιμώους και άμμο στους Βεδουίνους της Σαχάρας. Βεβαίως, από τότε μέχρι σήμερα κύλησε πολύ νερό στ' αυλάκι. Κι όταν ο καιρός περνά, η κατάσταση δυσχεραίνει, τα προβλήματα αυξάνονται αντί να λύνονται, οι υποσχέσεις διασκορπίζονται στους πέντε ανέμους και ο κόσμος, που αγκομαχά ακόμα περισσότερο, διαπιστώνει σταδιακά ότι το μόνο αληθινό που βγήκε από τα χείλη σου είναι το ονοματεπώνυμό σου, τότε ούτε το ωραίο σου χαμόγελο -που έτσι κι αλλιώς θάμπωσε στην πορεία από τις σκοτούρες- ούτε το αγράβατο στιλάκι μπορούν να σε σώσουν. Οι διαμαρτυρίες και οι δημοσκοπήσεις το αποδεικνύουν. Ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορούσε πλέον ούτε να πουλήσει αλλά και ούτε να εκμεταλλευτεί την cool εμφάνισή του -το ατού της επικοινωνιακής του εικόνας, πάνω στο οποίο επένδυσε τόσα πολλά- άρχισε να διαφαίνεται από εκείνη την περιβόητη συνέντευξή του στον Μπιλ Κλίντον, την οποία του έκλεισε η «πλουτοκρατία» που ακούει στο όνομα Γιάννα Αγγελοπούλου και η οποία εξελίχθηκε, όπως θα θυμάστε, σε Βατερλό. Γιατί δεν αρκεί να δείχνεις cool, πρέπει να μπορείς να το υποστηρίξεις κιόλας. Σε εκείνη τη συνέντευξη, που μεταδιδόταν απευθείας από το CNN, ο Αλέξης Τσίπρας πήγε με την άνεση που πάει (;) κάποιος καλεσμένος στον Μητσικώστα ή στον Θέμο Αναστασιάδη, με αποτέλεσμα να γίνει ρόμπα σε όλο τον πλανήτη. Ένας Πρωθυπουργός αμήχανος, απροετοίμαστος, αδιάβαστος, ανίκανος να χειριστεί την αγγλική γλώσσα, που είτε δεν απαντούσε, είτε απαντούσε με ένα «χμμμμ», είτε απαντούσε από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα, είτε απλώς χασκογελούσε κάνοντας μούτες, θαρρείς και έβγαζε φωτογραφία για το ίνσταγκραμ. Ένα μεγάλο φιάσκο, το οποίο πίστευε ότι θα έσωζε με μια βαρύγδουπη μπούρδα στο τέλος: «Η δημοκρατία θα επιστρέψει στην Ευρώπη μέσω της Ελλάδας». Η αποδόμηση είχε αρχίσει. Κι όταν φτάνεις πλέον να απασχολείς τα social media μόνο για λόγους τρολαρίσματος, όταν καταντάς να είσαι μόνο αφορμή για να σπάει ο κόσμος πλάκα, αντιλαμβάνεσαι ότι το παιχνίδι είναι θέμα χρόνου να χαθεί. Και θεωρώ ότι η επιτύμβια πλάκα τέθηκε αυτή τη βδομάδα, με την επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα. Η κούραση, η θαμπάδα, ακόμα και ο επαρχιωτισμός που εξέπεμπε δίπλα σ' έναν άνθρωπο δεκατρία χρόνια μεγαλύτερό του, που με το σκούρο κοστούμι και τη γραβάτα του έδειχνε πιο cool και άνετος ακόμα κι από ροκ σταρ, φανέρωσαν ότι ο Αλέξης Τσίπρας -έχοντας να τον βαραίνει ήδη μια χρεοκοπημένη πολιτική που αυξάνει τα αδιέξοδα αντί να τα επιλύει- δεν μπορεί πλέον να βασιστεί ούτε καν στην εικόνα του. Έχει απολέσει το επικοινωνιακό χάρισμα -το όχημα που από το 2006 που πρωτοσυστήθηκε στον κόσμο λέγοντάς του «μπαίνουμε στο παιχνίδι», μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 που εκλέγηκε Πρωθυπουργός- ήταν το μεγάλο ατού του. Εν ολίγοις, the game is over.20:40 Θανάσης Φωτίου ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ Εναλλακτικό αρχείο: http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ _____________ Κατάλογος ηχητικών βιβλίων για ανάγνωση http://www.hostvis.net/audiobooks/katalogos.xls Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών ____________
