Μέρος Β Είναι βέβαιον ότι ο Θεός κατοικοεδρεύει κάπου...«εκεί ψηλά»; Γιατί από τα λεγόμενά του δεν προκύπτει κάτι τέτοιο...
- «Μη μολύνετε, λοιπόν, τη γη, που θα κατοικήσετε, στο μέσον τής οποίας κατοικώ εγώ· επειδή, εγώ ο Κύριος είμαι που κατοικώ στο μέσον των γιων Ισραήλ» (Αριθμοί, 35: 34). - «Εγώ υψώνω το χέρι μου στον ουρανό, και λέω: "Εγώ ζω στον αιώνα"» (Δευτερονόμιον, 32: 40). Μοναδική συνομιλία ανθρώπου με...γαϊδούρι! «Και ο Κύριος άνοιξε το στόμα τού γαϊδουριού· και είπε στον Βαλαάμ: "Τι σου έκανα και με χτύπησες για τρίτη φορά τώρα;". Και ο Βαλαάμ είπε στο γαϊδούρι: "Επειδή, με ενέπαιξες· είθε να είχα μάχαιρα στο χέρι μου, επειδή, τώρα θα σε θανάτωνα". Και το γαϊδούρι είπε στον Βαλαάμ: "Δεν είμαι εγώ το γαϊδούρι σου, επάνω στο οποίο καθόσουν από την εποχή που με έχεις, μέχρι την ημέρα αυτή; Ήμουν ποτέ συνηθισμένο να κάνω έτσι σε σένα;". Κι εκείνος είπε: "Όχι"» (Αριθμοί, 22: 28-30). Από που ψώνιζαν οι Ισραηλίτες; «Τα ιμάτιά σου δεν πάλιωσαν επάνω σου...τα 40 αυτά χρόνια» (Δευτερονόμιον, 8: 4). Ο «Πάνσοφος» έχει πολύ «σοβαρό» λόγο που απαγορεύει την βρώση χοιρινού κρέατος: Το γουρούνι είναι δίχηλο ζώο (έχει δύο νύχια), αλλά δεν αναμασάει την τροφή του. Η δε βρώση τού λαγού απαγορεύεται για τον αντίστροφο «σοβαρό» λόγο: Αναμασάει την τροφή του, αλλά δεν είναι δίχηλο ζώο. Ως εκ τούτου, αυτά τα ζώα (και μερικά άλλα) θεωρούνται ακάθαρτα. Απλή «θεϊκή» λογική που σπάει καρύδια... «Κάθε τετράποδο, που έχει δίχηλο το πόδι του, και το νύχι του χωρισμένο σε δύο χηλές, και που αναμασάει, ανάμεσα στα τετράποδα, αυτά θα τρώτε. Τούτα, όμως, δεν θα τρώτε, από εκείνα που αναμασούν ή από εκείνα που έχουν το νύχι τους δίχηλο: Την καμήλα, και τον λαγό, και τον δασύποδα· επειδή, αναμασούν μεν, όμως δεν έχουν χωρισμένο το νύχι· αυτά είναι σε σας ακάθαρτα· και το γουρούνι, επειδή έχει μεν το νύχι του δίχηλο, όμως δεν αναμασάει· είναι σε σας ακάθαρτο· από το κρέας τους δεν θα τρώτε, ούτε θα αγγίζετε το ψοφίμι τους» (Δευτερονόμιον, 14: 6-8). Ο «Κύριος» απαγορεύει την σύζευξη βοδιού και γαϊδουριού στο ίδιο άροτρο. Το σκεπτικό γι' αυτή την τόσο «σοβαρή» απόφασή του εξακολουθεί να αγνοείται... «Δεν θα αροτριάσεις με βόδι και γαϊδούρι μαζί» (Δευτερονόμιον, 22: 10). Η ονείρωξη (ακούσια εκσπερμάτιση κατά την διάρκεια τού ύπνου) συνιστά αμάρτημα κι ως εκ τούτου επιφέρει προσωρινή...εξορία μετά καθαρμού... «Αν είναι ανάμεσά σου ένας άνθρωπος, που δεν είναι καθαρός, επειδή συνέβη σ' αυτόν τη νύχτα να έχει ρεύση, θα βγει έξω από το στρατόπεδο, δεν θα μπει μέσα στο στρατόπεδο· και προς την εσπέρα θα λουστεί με νερό· και καθώς θα δύει ο ήλιος θα μπει μέσα στο στρατόπεδο» (Δευτερονόμιον, 23: 10-11). Ένα ακόμη «θεόπνευστο» χωρίο τής Βίβλου: Οι Ισραηλίτες θα πρέπει να προσέχουν που και πως...χέζουν, γιατί ο Θεός όταν περπατά ανάμεσα στις...σκηνές απεχθάνεται να βλέπει...σκατά! «Και θα έχεις έναν τόπο έξω από το στρατόπεδο, και θα βγεις εκεί, έξω· και θα έχεις ένα μικρό φτυάρι ανάμεσα στα όπλα σου· και όταν κάθεσαι έξω και αποπατείς, θα σκάβεις μ' αυτό, και θα γυρίσεις και θα σκεπάσεις τις ακαθαρσίες σου. Επειδή, ο Κύριος ο Θεός σου περπατάει στο μέσον τού στρατοπέδου σου, για να σε ελευθερώσει, και για να παραδώσει τους εχθρούς σου μπροστά σου· γι' αυτό, το στρατόπεδό σου θα είναι άγιο· για να μη βλέπει κάποια ακαθαρσία σε σένα, και αποστρέψει από σένα» (Δευτερονόμιον, 23: 12-14). «Θεϊκές» οδηγίες, για το πως μπορεί να γίνει κάποιος, ευσεβής...κλέφτης! «Όταν μπαίνεις μέσα στα σπαρτά τού πλησίον σου, μπορείς να αποσπάς στάχυα με το χέρι σου· δρεπάνι, όμως, δεν μπορείς να βάλεις στα σπαρτά τού πλησίον σου» (Δευτερονόμιον, 23: 25). Η γυναίκα απαγορεύεται να πιάσει τ'...αρχίδια κάποιου που...δέρνει τον άνδρα της για να τον υπερασπίσει. Τι «θεοπνευστία»... «Αν άνθρωποι μάχονται μεταξύ τους, και η γυναίκα τού ενός πλησιάσει για να ελευθερώσει τον άνδρα της από το χέρι εκείνου που τον χτυπάει, και απλώνοντας το χέρι της, τον πιάσει από τα κρύφια μέρη του, τότε θα κόψεις το χέρι της· το μάτι σου δεν θα λυπηθεί» (Δευτερονόμιον, 25: 11-12). Μήπως τελικά, οι μυθικοί δράκοι υπήρχαν στην πραγματικότητα; Αφού αναφέρονται και στην Αγία Γραφή... - «Το κρασί τους φαρμάκι από δράκοντες...» (Δευτερονόμιον, 32: 33). - «Εσύ σύντριψες τα κεφάλια των δρακόντων μέσα στα νερά» (Ψαλμοί, 74: 13). - «Και θα κάνω την Ιερουσαλήμ σωρούς από πέτρες, φωλιά δρακόντων...» (Ιερεμίας, 9: 11). [Σημείωση: Στις περισσότερες μεταφράσεις, οι «δράκοντες», έχουν αντικατασταθεί από...«τσακάλια».] Στην Αγία Γραφή τίποτε δεν θα πρέπει να θεωρείται αδύνατον κι απίστευτο. Ακόμα και να αναφέρει κάποιος στο βιβλίο του, τον ίδιο του τον...θάνατο. Εν προκειμένω, ο -ιστορικά ανύπαρκτος- Μωυσής, ο οποίος φέρεται ως ο συγγραφέας τής «Πεντάτευχου» (Τορά), «εξιστορεί» τον..θάνατό του, την...κηδεία του και τον τόπο...ταφής του. Απολύτως «λογικό» για ένα «θεόπνευστο» βιβλίο, όπως η Βίβλος... «Και ο Μωυσής πέθανε εκεί, ο υπηρέτης τού Κυρίου, στη γη τού Μωάβ, σύμφωνα με τον λόγο τού Κυρίου. Και τον έθαψε στην κοιλάδα, στη γη του Μωάβ, κατάντικρυ του οίκου Φεγώρ· και κανένας δεν γνωρίζει τον τάφο του μέχρι σήμερα. Και ο Μωυσής ήταν 120 χρόνων, όταν πέθανε· τα μάτια του δεν αμαυρώθηκαν ούτε ελαττώθηκε η δύναμή του. Και οι γιοι Ισραήλ έκλαψαν τον Μωυσή στις πεδιάδες τού Μωάβ για 30 ημέρες...» (Δευτερονόμιον, 34: 5-8). Σύμφωνα με την «θεόπνευστη» Βίβλο, η γη είναι θεμελιωμένη κι ως εκ τούτου ακίνητη κι ο ήλιος κινείται σε σχέση μ' αυτήν... - «Τότε, ο Ιησούς μίλησε στον Κύριο, την ημέρα που ο Κύριος παρέδωσε τους Αμορραίους μπροστά στους γιους Ισραήλ, και είπε μπροστά στον Ισραήλ: "Στάσου, ήλιε, επάνω στη Γαβαών, κι εσύ φεγγάρι, επάνω στη φάραγγα Αιαλών". Και ο ήλιος στάθηκε, και το φεγγάρι έμεινε ακίνητο, μέχρις ότου ο λαός εκδικήθηκε τους εχθρούς του. Δεν είναι αυτό γραμμένο στο βιβλίο του Ιασήρ; Και ο ήλιος στάθηκε στο μέσον τού ουρανού, και δεν έσπευσε να δύσει μέχρι μια ολόκληρη ημέρα» (Ιησούς τού Ναυή, 10: 12-13). - «Και φάνηκαν οι πυθμένες της θάλασσας, ανακαλύφθηκαν τα θεμέλια της οικουμένης...» (Σαμουήλ Β', 22: 16). - «Αυτός σείει τη γη από τον τόπο της, και οι στύλοι της σαλεύονται» (Ιώβ, 8: 6). - «Και ο ήλιος ανατέλλει, και ο ήλιος δύει· και σπεύδει στον τόπο απ' όπου ανέτειλε» (Εκκλησιαστής, 1: 5). - «Όταν διέτασσε τα θεμέλια της γης...» (Παροιμίες, 8: 29). - «Και το χέρι μου θεμελίωσε τη γη...» (Ησαΐας, 48: 13). Ο ήλιος κάνει...όπισθεν! «Και ο Ησαΐας ο προφήτης βόησε στον Κύριο? και εκείνος έκανε τη σκιά, η οποία είχε κατεβεί, να οπισθοχωρήσει σταδιακά πάνω στις βαθμίδες της σκάλας τού Άχαζ, κατά δέκα βαθμίδες» (Βασιλέων Β', 20: 11). Η γη είναι επίπεδη και τετράγωνη... Εκτός κι αν έχει δει κάποιος, σφαίρα με...άκρες και...γωνίες... - «Και ο Κύριος θα σε διασπείρει σε όλα τα έθνη, από τη μια άκρη τής γης μέχρι την άλλη άκρη τής γης...» (Δευτερονόμιον, 28: 64). - «Κι εσύ, γιε ανθρώπου, άκουσε... Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός προς τη γη τού Ισραήλ: "Τέλος, ήρθε το τέλος, επάνω στα τέσσερα άκρα τής γης"» (Ιεζεκιήλ, 7: 2). - «Και...είδα τέσσερις αγγέλους να στέκονται επάνω στις τέσσερις γωνίες τής γης...» (Αποκάλυψη, 7: 1). Το φεγγάρι, σύμφωνα με την «ιερή» Βίβλο, είναι αυτόφωτο. Μάλιστα... Ό,τι πείτε... - «Διότι τα άστρα τών ουρανών και οι αστερισμοί Κεσίλ που βρίσκονται σε αυτούς δεν θα εκπέμψουν το φως τους? ο ήλιος θα σκοτεινιάσει μόλις βγει και η σελήνη δεν θα κάνει το φως της να λάμψει» (Ησαΐας, 13: 10). - «Και το φως τού φεγγαριού θα είναι σαν το φως τού ήλιου...» (Ησαΐας, 30: 26). «Πωλούνται Ισραηλίτες σε τιμή ευκαιρίας. Πληροφορίες εντός»... - «Ο θυμός τού Κυρίου άναψε ενάντια στον Ισραήλ, και τους πούλησε στο χέρι τού Χουσάν-ρισαθαϊμ, του βασιλιά τής Μεσοποταμίας· και οι γιοι Ισραήλ έγιναν δούλοι στον Χουσάν-ρισαθαϊμ οκτώ χρόνια» (Κριτές, 3:8). - «Και οι γιοι Ισραήλ έπραξαν ξανά πονηρά μπροστά στον Κύριο, όταν πέθανε ο Αώδ. Και ο Κύριος τους πούλησε στο χέρι τού Ιαβείν, του βασιλιά τής Χαναάν, που βασίλευσε στην Ασώρ...» (Κριτές, 4: 1-2). - «Και ο θυμός τού Κυρίου άναψε ενάντια στον Ισραήλ, και τους πούλησε στο χέρι των Φιλισταίων, και στο χέρι των γιων Αμμών» (Κριτές, 10: 7). Πώς πολεμούν τ'...άστρα; Ένας Θεός ξέρει... «Από τον ουρανό, τα άστρα από την πορεία τους πολέμησαν ενάντια στον Σισάρα» (Κριτές, 5: 20). Ο Γεδεών ζητά τα...διαπιστευτήρια τού Θεού, υποβάλλοντάς τον σε δοκιμασίες. Κι ο «Παντοδύναμος» δεν αρνείται αυτή την...πρόκληση. Αρχίζει τα μαγικά του, που μάλλον θα εντυπωσίασαν τον δύσπιστο Γεδεών... «Και ο Γεδεών είπε στον Θεό: "Αν πρόκειται να σώσεις τον Ισραήλ με το χέρι μου, όπως μίλησες, δες, εγώ θα βάλω το δέρμα τού μαλλιού στο αλώνι· αν γίνει δροσιά μονάχα επάνω στο δέρμα, σε όλη τη γη όμως γίνει ξηρασία, τότε θα γνωρίσω, ότι εσύ θα σώσεις τον Ισραήλ με το χέρι μου, όπως μίλησες". Έτσι και έγινε· επειδή, καθώς σηκώθηκε το πρωί, πίεσε το δέρμα τού μαλλιού, και μέσα από το μαλλί έστυψε δροσιά, μια λεκάνη γεμάτη νερό. Και ο Γεδεών είπε στον Θεό: "Ας μην ανάψει ο θυμός σου εναντίον μου, και θα μιλήσω μονάχα αυτή τη φορά· ας δοκιμάσω, παρακαλώ, αυτή μονάχα τη φορά με το δέρμα τού μαλλιού· ας γίνει τώρα ξηρασία μονάχα επάνω στο δέρμα τού μαλλιού, σε όλη τη γη όμως ας είναι δροσιά". Και ο Θεός έκανε έτσι εκείνη τη νύχτα· και έγινε ξηρασία μονάχα επάνω στο δέρμα τού μαλλιού, σε όλη όμως τη γη ήταν δροσιά» (Κριτές, 6: 36-40). Βιβλικός ονειροκρίτης... Αν δεις στον ύπνο σου κριθαρόψωμο... «Και όταν ήρθε ο Γεδεών, ξάφνου, ένας άνθρωπος διηγείτο στον διπλανό του ένα όνειρο και του έλεγε: "Δες, ονειρεύτηκα ένα όνειρο, και να, ένα ψωμάκι κρίθινο είδα να κυλιέται στο στρατόπεδο του Μαδιάμ, ήρθε στις σκηνές, και τις χτύπησε, και έπεσαν· και τις ανέτρεψε, και έπεσαν οι σκηνές". Και ο διπλανός του απάντησε, και είπε: "Αυτό δεν είναι παρά η ρομφαία τού Γεδεών, του γιου του Ιωάς, άνδρα Ισραηλίτη· ο Θεός παρέδωσε στο χέρι του τον Μαδιάμ, και ολόκληρο το στρατόπεδο". Και καθώς ο Γεδεών άκουσε τη διήγηση τού ονείρου, και την εξήγησή του, προσκύνησε, και γύρισε στο στρατόπεδο του Ισραήλ, και είπε: "Σηκωθείτε· επειδή, ο Κύριος παρέδωσε στο χέρι σας το στρατόπεδο τού Μαδιάμ"» (Κριτές, 7: 13-15). Από διάλογο ομιλούντων...δέντρων που θέλουν να εκλέξουν...βασιλιά, πληροφορούμαστε πως ο Θεός το...«τσούζει» που και που... «Και τα δέντρα είπαν στην άμπελο: "Έλα εσύ, γίνε βασιλιάς επάνω σε μας". Και η άμπελος τους είπε: "Να αφήσω το κρασί μου, που ευφραίνει Θεό και ανθρώπους και να πάω να άρχω επάνω σε δέντρα;"» (Κριτές, 9: 12-13). Παιχνίδι ζωής ή θανάτου: 42.000 Εφραϊμίτες, χάνουν τη ζωή τους επειδή δεν μπορούν να προφέρουν σωστά τη λέξη «Σχίββωλεθ». Είναι άγνωστος ο αριθμός αυτών που τελικά κατάφεραν να λύσουν αυτόν τον γλωσσοδέτη και να φτάσουν στον...τελικό τού παιχνιδιού... «Και οι Γαλααδίτες έπιασαν διαβάσεις τού Ιορδάνη πριν από τους Εφραϊμίτες· και όταν κάποιος από τους Εφραϊμίτες φυγάδες έλεγε "Θέλω να περάσω", τότε οι άνδρες τής Γαλαάδ τού έλεγαν: "Μήπως είσαι Εφραϊμίτης;". Αν εκείνος έλεγε "Όχι", τότε του έλεγαν: "Πες, λοιπόν, Σχίββωλεθ"· κι εκείνος έλεγε Σίββωλεθ· επειδή, δεν μπορούσε έτσι να το προφέρει. Τότε, τον έπιαναν και τον φόνευαν, στις διαβάσεις τού Ιορδάνη. Και έπεσαν εκείνο τον καιρό 42.000 Εφραϊμίτες» (Κριτές, 12: 5-6). Πάμε στοίχημα;... «Και ο Σαμψών τούς είπε: "Τώρα, θα σας βάλω ένα αίνιγμα· αν μπορέσετε να μου το λύσετε στις επτά ημέρες τού συμποσίου, και να το βρείτε, τότε, εγώ θα σας δώσω 30 λινούς χιτώνες και 30 στολές φορεμάτων· αλλά, αν δεν μπορέσετε να μου το λύσετε, τότε εσείς θα μου δώσετε 30 λινούς χιτώνες και 30 στολές φορεμάτων". Και εκείνοι τού είπαν: "Βάλε το αίνιγμά σου, για να το ακούσουμε"» (Κριτές, 14: 12-13). Εξαιρετικές κυνηγετικές επιδόσεις, που μόνο στην Βίβλο θα μπορούσαν να συμβούν... «Και ο Σαμψών πήγε και έπιασε 300 αλεπούδες...» (Κριτές, 15: 4). Τελικά, δεν πρέπει να εμπιστεύεσαι κανέναν. Ούτε και τον ίδιο τον Θεό... «Και οι άνδρες Ισραήλ βγήκαν σε μάχη ενάντια στον Βενιαμίν· και παρατάχθηκαν σε μάχη εναντίον τους οι άνδρες τού Ισραήλ, προς τη Γαβαά. Και βγήκαν οι γιοι τού Βενιαμίν από τη Γαβαά, και εκείνη την ημέρα έστρωσαν καταγής από τον Ισραήλ 22.000 άνδρες. Και ο λαός, αφού αναθάρρησε, οι άνδρες τού Ισραήλ, συγκρότησε πάλι μάχη, στον τόπο όπου είχε παραταχθεί την πρώτη ημέρα. Και οι γιοι Ισραήλ ανέβηκαν, και έκλαψαν μπροστά στον Κύριο μέχρι την εσπέρα, και ρώτησαν τον Κύριο, λέγοντας: "Να ανέβω ξανά σε μάχη ενάντια στους γιους τού Βενιαμίν, του αδελφού μου;". Και ο Κύριος είπε: "Ανεβείτε εναντίον του". Και οι γιοι Ισραήλ πλησίασαν στους γιους τού Βενιαμίν, τη δεύτερη ημέρα. Και ο Βενιαμίν βγήκε από τη Γαβαά εναντίον τους τη δεύτερη ημέρα, και έστρωσε πάλι καταγής, από τους γιους Ισραήλ, 18.000 άνδρες· όλοι αυτοί τραβούσαν ρομφαία» (Κριτές, 20: 20-25). Ο Κύριος σπέρνει κουτσούβελα... Κατά τ' άλλα, ο Ιησούς είναι ο μοναδικός μονογενής «υιός τού Θεού»... «Και ο Κύριος επισκέφθηκε την Άννα· και συνέλαβε, και γέννησε τρεις γιους και δύο θυγατέρες» (Σαμουήλ Α', 2: 21). Οι Αμμωνίτες διαπραγματεύονται με «όλους τούς άνδρες» τής Ιαβείς-γαλαάδ. Είναι απορίας άξιον πως συνέβη κάτι τέτοιο, καθώς λίγα χρόνια πριν, είχε εξολοθρευτεί όλος ο πληθυσμός τής πόλης, πλην τετρακοσίων παρθένων γυναικών (Κριτές, 21: 10-14)... «Ανέβηκε τότε ο Νάας ο Αμμωνίτης, και στρατοπέδευσε ενάντια στην Ιαβείς-γαλαάδ· και όλοι οι άνδρες τής Ιαβείς είπαν στον Νάας: "Κάνε συνθήκη με μας, και θα σε δουλεύουμε"» (Σαμουήλ Α', 11: 1). Είναι δυνατόν ο «Πανάγαθος» να στέλνει «κακά πνεύματα»; Σύμφωνα με την «ιερή» Βίβλο, φυσικά και είναι... Και ποιο είναι το αντίδοτο που διώχνει τα «κακά πνεύματα»; Μα φυσικά, ένα καλό...«σόλο» με κιθάρα... «Και το Πνεύμα τού Κυρίου αποσύρθηκε από τον Σαούλ, και ένα κακό πνεύμα από τον Κύριο τον τρομοκρατούσε... Και όταν το πνεύμα από τον Θεό ήταν επάνω στον Σαούλ, ο Δαβίδ έπαιρνε την κιθάρα, και έπαιζε με το χέρι του· τότε, ο Σαούλ ανακουφιζόταν, και αναπαυόταν, και το πονηρό πνεύμα αποσυρόταν απ' αυτόν» (Σαμουήλ Α', 16: 14, 23). Ο βασιλιάς Σαούλ, εντυπωσιασμένος από την νίκη τού Δαβίδ επί τού Γολιάθ, ρωτά να μάθει ποιος είναι αυτός ο νέος. Εδώ είναι να τραβάει κανείς τα βυζιά του... Γιατί μόλις λίγες γραμμές πριν, ο Δαβίδ εμφανίζεται δίπλα στον Σαούλ και τού παίζει κιθάρα για να τον ανακουφίσει από τα «κακά πνεύματα» που τού στέλνει ο Θεός (Σαμουήλ Α', 16: 23)!... «Και καθώς ο Δαβίδ επέστρεψε, αφού πάταξε τον Φιλισταίο, τον πήρε ο Αβενήρ, και τον έφερε μπροστά στον Σαούλ· και το κεφάλι τού Φιλισταίου ήταν στο χέρι του. Και ο Σαούλ τού είπε: "Τίνος γιος είσαι εσύ, νέε;". Και ο Δαβίδ αποκρίθηκε: "Ο γιος τού δούλου σου Ιεσσαί τού Βηθλεεμίτη"» (Σαμουήλ Α', 17: 57-58). Ο βασιλιάς Σαούλ, απαιτεί από τον Δαβίδ να τού φέρει 100 ακροβυστίες (πετσάκια ψωλών) Φιλισταίων για να τού δώσει την κόρη του Μιχάλ για σύζυγο (φαίνεται πως έτσι αξιολογούνταν μια βασιλοπούλα με την τότε τρέχουσα «ισοτιμία»). Ο Δαβίδ δεν «μασάει» και τού φέρνει όχι 100, αλλά 200 ακροβυστίες. Ε, μετά από τέτοια «γενναιόδωρη» πράξη, υπάρχει κάποιος που θα πει ότι ο Δαβίδ δεν άξιζε την βασιλοπούλα; «Και ο Σαούλ είπε: "Έτσι θα πείτε στον Δαβίδ... Ο βασιλιάς δεν θέλει νυφικά δώρα, αλλά 100 ακροβυστίες Φιλισταίων, για να εκδικηθεί ο βασιλιάς ενάντια στους εχθρούς του"... Ο Δαβίδ σηκώθηκε και πήγε, αυτός και οι άνδρες του, και θανάτωσε 200 από τους άνδρες των Φιλισταίων· και ο Δαβίδ έφερε τις ακροβυστίες τους, και τις απέδωσε ολόκληρες στον βασιλιά, για να γίνει γαμπρός τού βασιλιά. Και ο Σαούλ τού έδωσε τη Μιχάλ τη θυγατέρα του για γυναίκα» (Σαμουήλ Α', 18: 25-27). Ο βασιλιάς Σαούλ, είναι ανήσυχος επειδή έχει χάσει την εύνοια τού Θεού. Δεν γνωρίζει όμως τον λόγο, καθώς ο Γιαχβέ απαξιεί να τού μιλήσει (Σαμουήλ Α'. 28: 6). Την απορία, θα τού την λύσει ο...νεκρός Σαμουήλ (είπαμε...στην Βίβλο όλα γίνονται...), ο οποίος τού εξηγεί, πως ο «Πανάγαθος» τα «έχει πάρει στο κρανίο» μαζί του, επειδή δεν...εξολόθρευσε όλους τούς Αμαληκίτες. Το αυθόρμητο ερώτημα που προκύπτει εδώ, είναι γιατί δεν ολοκλήρωσε ο «καλός Θεούλης» την βρόμικη δουλειά που άφησε στην μέση ο Σαούλ, αφού μισούσε τόσο πολύ τούς Αμαληκίτες; Δεν είναι...«Παντοδύναμος»; «Ο Κύριος ξέσχισε τη βασιλεία σου από το χέρι σου, και την έδωσε στον κοντινό σου, τον Δαβίδ, επειδή, δεν υπάκουσες στη φωνή τού Κυρίου και δεν εκτέλεσες τον μεγάλο θυμό του ενάντια στον Αμαλήκ...» (Σαμουήλ Α', 28: 17-18). Ένα από τα χωρία τής Αγίας Γραφής, όπου δεν ξέρει κάποιος αν πρέπει να κλάψει ή να γελάσει... Ο βασιλιάς Δαβίδ κλέβει την γυναίκα τού έμπιστού του αξιωματικού Ουρία τού Χετταίου και κάνει παιδί μαζί της, ενώ τον ίδιο τον στέλνει επίτηδες στην πρώτη γραμμή τού πολεμικού μετώπου για να σκοτωθεί, όπως και γίνεται. Ο «Πανάγαθος» γίνεται έξαλλος με τις ανήθικες πράξεις τού Δαβίδ (μήπως...άργησε λίγο, αυτό το «ηθικό» στοιχείο που ονομάζεται Γιαχβέ;) και για να τον τιμωρήσει, στέλνει θανατικό, όχι στον ίδιο, αλλά στο...παιδί που γεννήθηκε (τι «καλός» και «δίκαιος» Θεός...). Η μάνα τού παιδιού και σύζυγος -πλέον- τού Δαβίδ, Βηθ-σαβεέ, όπως είναι φυσικό θρηνεί και είναι απαρηγόρητη για τον άδικο χαμό τού παιδιού της. Ο Δαβίδ, αναλαμβάνει τότε να την παρηγορήσει. Πώς; Της κάνει ένα καλό γαμήσι! Πως φαίνεται ότι δεν έχει ακουμπήσει γυναικείο χέρι στις «θεόπνευστες» και «ιερές» γραφές... «Και ο Δαβίδ παρηγόρησε τη Βηθ-σαβεέ, τη γυναίκα του, και μπήκε μέσα σ' αυτήν, και κοιμήθηκε μαζί της, και γέννησε γιο, και αποκάλεσε το όνομά του Σολομώντα· και ο Κύριος τον αγάπησε» (Σαμουήλ Β', 12: 24). Ο Κύριος «καπελώνεται»... Ο Δαβίδ ονομάζει τον γιο που γέννησε, «Σολομώντα» (Σαμουήλ Β', 12: 24). Ο Θεός όμως τού δίνει το όνομα «Ιεδεδίας». Θα περίμενε κάποιος πως θα υπερίσχυε το όνομα που αποφάσισε ο «Ύψιστος»...νονός. Κι όμως... Όλοι εξακολουθούν να αποκαλούν το παιδί Σολομώντα, όπως κι έμεινε γνωστός... «Και έστειλε διαμέσου του Νάθαν τού προφήτη, και αποκάλεσε το όνομά του Ιεδιδία, για τον Κύριο» (Σαμουήλ Β', 12: 25). Ο Δαβίδ νικά στον πόλεμο τον βασιλιά τής Ραββά και φοράει ως λάφυρο στο κεφάλι του, το βασιλικό στέμμα, το οποίο ζυγίζει ένα τάλαντο. Η ασήμαντη λεπτομέρεια: Το εβραϊκό τάλαντο ισοδυναμούσε με τουλάχιστον...30 κιλά. Είναι απλά θέμα φαντασίας, πως άντεχε ένας βιβλικός λαιμός τόσο βάρος πάνω του... «Και ο Δαβίδ συγκέντρωσε ολόκληρο τον λαό, και πήγε στη Ραββά, και πολέμησε εναντίον της, και την κυρίευσε· και πήρε το στεφάνι τού βασιλιά τους από το κεφάλι του, το βάρος τού οποίου ήταν ένα τάλαντο χρυσάφι με πολύτιμες πέτρες· και τέθηκε επάνω στο κεφάλι τού Δαβίδ· και έφερε έξω υπερβολικά πολλά λάφυρα της πόλης» (Σαμουήλ Β', 12: 30). Τα μαλλιά τού Αβεσσαλώμ ζυγίζουν 200 σίκλους. Δηλαδή, κάπου μόλις...2 κιλά και 300 γραμμάρια! (1 σίκλος=11,4 γραμμάρια). Καμμία έκπληξη... «Και σε ολόκληρο τον Ισραήλ δεν υπήρχε άνθρωπος να θαυμάζεται τόσο για την ωραιότητά του, όπως ο Αβεσσαλώμ· από το πέλμα του ποδιού του, μέχρι την κορυφή του, δεν υπήρχε ελάττωμα επάνω του· και οσάκις κούρευε το κεφάλι του, ζύγιζε τις τρίχες του κεφαλιού του, και ήσαν 200 σίκλοι σύμφωνα με το βασιλικό ζύγι» (Σαμουήλ Β', 14: 25-26). Ο Δαβίδ, σε μια κρίση...μετριοφροσύνης, θαυμάζει και επαινεί τον εαυτό του, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στην αψεγάδιαστη κι άμεμπτη ηθική του. Κι όμως... Λίγα μόλις κεφάλαια πριν (Σαμουήλ Β', 12: 7-15), ο Θεός τον τιμωρεί διά τού θανάτου τού παιδιού του, επειδή έκλεψε την γυναίκα ενός αξιωματικού του, τον οποίο και έστειλε να σκοτωθεί στον πόλεμο για να έχει το πεδίο ελεύθερο. Ο δε Δαβίδ, παραδέχτηκε ότι αμάρτησε. Προφανώς, είτε οι συγγραφείς τής βρομερής Βίβλου έπασχαν από Αλτσχάιμερ, είτε οι παραχαράκτες έγραφαν χωρίς να κοιτάζουν τι είχαν γράψει οι προηγούμενοι. Ο ορισμός τής...«θεοπνευστίας»... «Ο Κύριος με αντάμειψε σύμφωνα με τη δικαιοσύνη μου· μου ανταπέδωσε σύμφωνα με την καθαρότητα των χεριών μου. επειδή, φύλαξα τους δρόμους τού Κυρίου, και δεν ασέβησα παρεκκλίνοντας από τον Θεό μου. Επειδή, όλες οι κρίσεις του ήσαν μπροστά μου· και από τα διατάγματά του δεν απομακρύνθηκα. Και στάθηκα απέναντί του άμεμπτος, και φυλάχτηκα από την ανομία μου» (Σαμουήλ Β', 22: 21-24). Ο Γιαχβέ υποδύεται το...μαγικό τζίνι, εμφανιζόμενος στον ύπνο τού Σολομώντα. Αν και σαν «παντογνώστης», θα έπρεπε εκ τών προτέρων να γνωρίζει τις επιθυμίες του... «Και ο Κύριος φάνηκε στον Σολομώντα στη Γαβαών την ώρα τού ύπνου, κατά τη διάρκεια της νύχτας· και είπε ο Θεός: "Ζήτησέ μου τι να σου δώσω"» (Βασιλέων Α', 3: 5). O...«αγαπησιάρης» Σολομώντας, μάλλον δεν θα είχε ιδιαίτερο πρόβλημα που να διοχετεύσει την...«αγάπη» του. Τυχερέ... Ε, τυχερέ... «Και ο βασιλιάς Σολομώντας, εκτός από τη θυγατέρα τού Φαραώ, αγάπησε πολλές ξένες γυναίκες: Μωαβίτισσες, Αμμωνίτισσες, Ιδουμαίες, Σιδώνιες, Χετταίες... Και είχε 700 γυναίκες βασίλισσες και 300 παλλακίδες» (Βασιλέων Α', 11: 1-3). Απόσταγμα «θεϊκής» παράνοιας: Δύο «προφήτες» συναντούνται κι ο ένας ψεύδεται στον άλλον (μα κάνουν οι «προφήτες» τέτοια πράγματα;). Και τι κάνει ο «δίκαιος» και «πάνσοφος» Θεός; Τιμωρεί διά θανάτου, τον «προφήτη» που πίστεψε στα ψέμματα τού άλλου, στέλνοντας ένα λιοντάρι στον δρόμο του που τον κατασπαράσσει (δεν θα μπορούσε πάντως, να το κάνει πιο απλό κι ανώδυνο;). «Και στη Βαιθήλ κατοικούσε κάποιος γέροντας προφήτης· και ήρθαν οι γιοι του, και του διηγήθηκαν όλα τα έργα, που είχε κάνει ο άνθρωπος του Θεού εκείνη την ημέρα στη Βαιθήλ· και διηγήθηκαν στον πατέρα τους και τα λόγια, που μίλησε στον βασιλιά. Και ο πατέρας τους είπε σ' αυτούς: "Από ποιον δρόμο αναχώρησε;". Και είχαν δει οι γιοι του από ποιον δρόμο είχε αναχωρήσει ο άνθρωπος του Θεού, αυτός που είχε έρθει από τον Ιούδα. Και είπε στους γιους του: "Ετοιμάστε μου το γαϊδούρι". Και του ετοίμασαν το γαϊδούρι· και κάθησε επάνω του και πήγε πίσω από τον άνθρωπο του Θεού, και τον βρήκε να κάθεται κάτω από μια βελανιδιά· και του είπε: "Εσύ είσαι ο άνθρωπος του Θεού, αυτός που ήρθε από τον Ιούδα;". Κι εκείνος είπε: "Εγώ". Και του είπε: "Έλα μαζί μου στο σπίτι, και φάε ψωμί". Κι εκείνος είπε: "Δεν μπορώ να επιστρέψω μαζί σου ούτε νά 'ρθω μαζί σου· ούτε να φάω ψωμί ούτε να πιω νερό μαζί σου, σε τούτο τον τόπο· επειδή, μου μιλήθηκε από τον λόγο τού Κυρίου: Μη φας ψωμί ούτε να πιεις νερό εκεί ούτε να επιστρέψεις πηγαίνοντας από τον δρόμο από τον οποίο ήρθες". Και του είπε: "Κι εγώ προφήτης είμαι, όπως εσύ· και ένας άγγελος μου μίλησε με τον λόγο τού Κυρίου, λέγοντας: Επέστρεψέ τον μαζί σου στο σπίτι σου, για να φάει ψωμί και να πιει νερό". Του είπε, όμως, ψέματα. Και γύρισε μαζί του, και έφαγε ψωμί στο σπίτι του, και ήπιε νερό. Κι ενώ κάθονταν στο τραπέζι, ήρθε ο λόγος τού Κυρίου στον προφήτη, αυτόν που τον γύρισε πίσω· και φώναξε στον άνθρωπο του Θεού, αυτόν που είχε έρθει από τον Ιούδα, λέγοντας: Έτσι λέει ο Κύριος: "Επειδή, παράκουσες τη φωνή τού Κυρίου, και δεν τήρησες την εντολή, που ο Κύριος ο Θεός σου σε είχε προστάξει, αλλά, γύρισες πίσω, και έφαγες ψωμί, και ήπιες νερό, στον τόπο για τον οποίο σου είχε πει: Μη φας ψωμί ούτε να πιεις νερό· το σώμα σου δεν θα μπει μέσα στον τάφο των πατέρων σου". Και αφού έφαγε ψωμί, και ήπιε, ετοίμασε εκείνος το γαϊδούρι σ' αυτόν, στον προφήτη που τον γύρισε πίσω. Και αναχώρησε· και στον δρόμο τον βρήκε ένα λιοντάρι, και τον θανάτωσε· και το σώμα του ήταν πεταμένο στον δρόμο· και το γαϊδούρι στεκόταν κοντά του, και το λιοντάρι στεκόταν κοντά στο σώμα» (Βασιλέων Α', 13: 11-24). Όποιος...κατουράει στον...τοίχο, την «έβαψε»... - «Θα εξολοθρεύσω τον Ιεροβοάμ εκείνον που ουρεί στον τοίχο...» (Βασιλέων Α', 14: 10). - «Πάταξε ολόκληρη την οικογένεια του Βαασά· δεν άφησε σ' αυτόν κάποιον που ουρεί σε τοίχο...» (Βασιλέων Α', 16: 11). - «Δες, λέει ο Κύριος: "Εγώ θα φέρω κακό επάνω σου, και θα σαρώσω πίσω σου, και θα εξολοθρεύσω από τον Αχαάβ εκείνον που ουρεί προς τον τοίχο"...» (Βασιλέων Α', 21: 21). Αν δεν πρόκειται για περίπτωση αιμομιξίας (που δεν υπάρχει τέτοια αναφορά), πως γίνεται πατέρας και γιος να έχουν την ίδια μάνα κι ως εκ τούτου να είναι και αδέλφια; Από τα μυστήρια τής «θεόπνευστης» Βίβλου... «Και ο Αβιάμ βασίλευσε επάνω στον Ιούδα... Και το όνομα της μητέρας του ήταν Μααχά, θυγατέρα τού Αβεσσαλώμ... Και ο Αβιάμ κοιμήθηκε μαζί με τους πατέρες του, και τον έθαψαν στην πόλη τού Δαβίδ· και αντ' αυτού βασίλευσε ο Ασά, ο γιος του. Και ο Ασά βασίλευσε επάνω στον Ιούδα... Και το όνομα της μητέρας του ήταν Μααχά, θυγατέρα τού Αβεσσαλώμ» (Βασιλέων Α', 15: 1-2, 8-10). Έχετε φάει ψωμάκι ζυμωμένο από χέρια...αγγέλου; «Ξάφνου, ένας άγγελος άγγιξε τον Ηλία, και του είπε: "Σήκω, φάε". Και κοίταξε προς τα πάνω, και να, κοντά στο κεφάλι του υπήρχε ψωμί, ψημένο επάνω σε καυτές πέτρες, και δοχείο με νερό» (Βασιλέων Α', 19: 5-6). Μην κάνετε το «λάθος» να αποκαλέσετε τον Γιαχβέ, «Θεό τών βουνών» κι όχι «Θεό τών κοιλάδων», γιατί οι συνέπειες θα είναι βαρύτατες (πιο βαριές δεν γίνονται). 127.000 Σύριοι το «εμπέδωσαν» πολύ καλά και γνώρισαν από πρώτο χέρι τι εστί Κύριος... «Και ήρθε ο άνθρωπος του Θεού, και μίλησε στον βασιλιά τού Ισραήλ, και είπε: Έτσι λέει ο Κύριος: "Επειδή, οι Σύριοι είπαν: Ο Κύριος είναι Θεός των βουνών, και όχι Θεός των κοιλάδων, γι' αυτό θα παραδώσω στο χέρι σου ολόκληρο αυτό το μεγάλο πλήθος, και θα γνωρίσετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος". Και ήσαν μεταξύ τους στρατοπεδευμένοι αντικρυστά επτά ημέρες. Και την έβδομη ημέρα συγκροτήθηκε η μάχη· και οι γιοι Ισραήλ χτύπησαν τους Συρίους 100.000 πεζούς σε μία ημέρα. Κι εκείνοι που εναπέμειναν, έφυγαν στην Αφέκ, προς την πόλη· και το τείχος έπεσε επάνω σε 27.000 από τους άνδρες που είχαν εναπομείνει» (Βασιλέων Α' 20: 28-30). Καλά, το ακόλουθο χωρίο βγάζει πολύ «νόημα»... «Και ένας άνθρωπος από τους γιους των προφητών είπε στον κοντινό του με λόγον τού Κυρίου: "Χτύπησέ με, παρακαλώ". Αλλ' ο άνθρωπος δεν θέλησε να τον χτυπήσει. Και του είπε: "Επειδή, δεν υπάκουσες στη φωνή τού Κυρίου, δες, καθώς θα αναχωρήσεις από μένα, θα σε θανατώσει ένα λιοντάρι". Και καθώς αναχώρησε απ' αυτόν, τον βρήκε ένα λιοντάρι, και τον θανάτωσε» (Βασιλέων Α', 20: 35-36). Σαν τον Ηλία, κανένας άλλος... «Και είπε σ' αυτούς: "Τι είδους ήταν η μορφή τού ανθρώπου, που ανέβηκε σε συνάντησή σας, και μίλησε σε σας αυτά τα λόγια;". Και του απάντησαν: "Ένας δασύτριχος άνθρωπος, και περιζωσμένος την οσφύ του με μια δερμάτινη ζώνη". Και είπε: "Ο Ηλίας είναι, ο Θεσβίτης"» (Βασιλέων Β', 1: 7-8). Πως αποδεικνύεται ότι κάποιος είναι «άνθρωπος τού Θεού»... «Τότε, ο βασιλιάς έστειλε σ' αυτόν έναν πεντηκόνταρχο, μαζί με τους 50 άνδρες του. Κι ανέβηκε σ' αυτόν· και να, καθόταν επάνω στην κορυφή τού βουνού. Και του είπε: "Άνθρωπε του Θεού, ο βασιλιάς είπε, κατέβα". Και απαντώντας ο Ηλίας, είπε στον πεντηκόνταρχο: "Αν εγώ είμαι άνθρωπος του Θεού, ας κατέβει φωτιά από τον ουρανό, και ας καταφάει εσένα και τους 50 άνδρες σου". Και κατέβηκε φωτιά από τον ουρανό, και κατέφαγε αυτόν και τους 50 άνδρες του» (Βασιλέων Β', 1: 9-10). Αν συναντήσετε ποτάμι και δεν βρίσκετε τρόπο να περάσετε απέναντι, μην προβληματίζεστε... Κάνετε ότι κι ο Ηλίας... «Κι εκείνοι οι δύο στάθηκαν δίπλα στον Ιορδάνη. Και ο Ηλίας πήρε την προβιά του, και τη δίπλωσε, και χτύπησε τα νερά, και χωρίστηκαν από εδώ και από εκεί, και διάβηκαν και οι δύο διαμέσου ξηράς» (Βασιλέων Β', 2: 7-8). Για τον βιολογικό καθαρισμό τών υδάτων απαιτούνται μόνο λίγες...πρέζες αλάτι... «Και οι άνδρες της πόλης είπαν στον Ελισσαιέ: "Δες, τώρα, η θέση τής πόλης αυτής είναι καλή, όπως βλέπει ο κύριός μου· τα νερά όμως είναι κακά, και η γη είναι άγονη". Και είπε: "Φέρτε μου μια καινούργια φιάλη, και βάλτε σ' αυτήν αλάτι". Και του έφεραν. Και βγήκε στην πηγή των νερών, και έριξε εκεί το αλάτι, και είπε: "Έτσι λέει ο Κύριος: Θεράπευσα αυτά τα νερά· δεν θα υπάρχει πλέον απ' αυτά θάνατος ή ακαρπία". Και γιατρεύτηκαν τα νερά μέχρι αυτή την ημέρα, σύμφωνα με τον λόγο τού Ελισσαιέ, που μίλησε» (Βασιλέων Β', 2: 19-22). Συμβουλή προς τα παιδάκια: Μην κοροϊδέψετε την φαλάκρα κανενός παπά, γιατί μπορεί να βγει καμμιά αρκούδα να σάς φάει... «Και από εκεί ο Ελισσαιέ ανέβηκε στη Βαιθήλ· κι ενώ αυτός ανέβαινε στον δρόμο, βγήκαν από την πόλη μερικά μικρά παιδιά, και τον κορόιδευαν, και του έλεγαν: "Ανέβαινε, φαλακρέ! Ανέβαινε, φαλακρέ!". Κι εκείνος στράφηκε πίσω, και βλέποντάς τα, τα καταράστηκε στο όνομα του Κυρίου. Και βγήκαν από το δάσος δύο αρκούδες, και κατασπάραξαν απ' αυτά 42 παιδιά» (Βασιλέων Β', 2: 23-24). Αν μαγειρέψατε δηλητηριώδη ζαρζαβατικά, μην φοβηθείτε να τα φάτε. Στην Βίβλο υπάρχει το αντίδοτο... «Και καθώς κάποιος βγήκε στο χωράφι για να μαζέψει χόρτα, βρήκε μια αγριοκολοκυθιά, και μάζεψε απ' αυτή άγρια κολοκύθια μέχρις ότου γέμισε το ιμάτιό του, και, γυρίζοντας, τα έκοψε στο καζάνι τού μαγειρέματος, επειδή δεν τα γνώριζαν. Έπειτα, έδωσαν στους ανθρώπους για να φάνε· και καθώς έφαγαν από το μαγείρεμα, αναφώνησαν, και είπαν: "Άνθρωπε του Θεού, μέσα στο καζάνι είναι θάνατος". Και δεν μπορούσαν να φάνε. Κι εκείνος είπε: "Φέρτε αλεύρι". Και το έριξε στο καζάνι. Έπειτα, είπε: "Δώσε στον λαό, για να φάνε". Και δεν υπήρχε πλέον τίποτε κακό μέσα στο καζάνι» (Βασιλέων Β', 4: 39-41). Ο Γιαχβέ προβλέπει τις...τιμές τής αγοράς... «Έτσι λέει ο Κύριος: "Αύριο, αυτή περίπου την ώρα, στην πύλη τής Σαμάρειας, ένα μέτρο σιμιγδάλι θα πουληθεί για έναν σίκλο, και δύο μέτρα κριθάρι για έναν σίκλο"» (Βασιλέων Β', 7: 1). Ο Ιωράμ χτυπά τούς επαναστατημένους Ιδουμαίους. Τώρα, το πως συνέβη αυτό, αφού προηγουμένως ο Ιωάβ, ο αρχιστράτηγος τού Δαβίδ, είχε πατάξει «κάθε αρσενικό στην Ιδουμαία» (Βασιλέων Α', 1: 15), μόνο ένας...Θεός το ξέρει... «Ο Εδώμ αποστάτησε από την υποταγή τού Ιούδα, και κατέστησαν επάνω τους βασιλιά. Γι' αυτό, ο Ιωράμ διάβηκε στη Σαείρ, και όλες οι άμαξες μαζί του· και αφού σηκώθηκε μέσα στη νύχτα, χτύπησε τους Ιδουμαίους, που ήσαν ολόγυρά του, και τους αμαξάρχες· και ο λαός έφυγαν στις σκηνές τους» (Βασιλέων Β', 8: 20-21). Ανάσταση από...σπόντα... «Και ο Ελισσαιέ πέθανε, και τον έθαψαν. Και τον επόμενο χρόνο τάγματα των Μωαβιτών έκαναν εισβολή στη γη. Κι ενώ έθαβαν κάποιον άνθρωπο, να, είδαν ένα τάγμα· και έριξαν τον άνθρωπο στον τάφο του Ελισσαιέ· και καθώς ο άνθρωπος πήγε και άγγιξε τα κόκαλα τού Ελισσαιέ, ανέζησε, και στάθηκε στα πόδια του» (Βασιλέων Β', 13: 20-21). Πώς είναι άραγες, να ξυπνάς το πρωί και να ανακαλύπτεις ότι είσαι...νεκρός;!;!;! «Και τη νύχτα εκείνη βγήκε ο άγγελος του Κυρίου, και πάταξε στο στρατόπεδο των Ασσυρίων 185.000· και όταν σηκώθηκαν το πρωί, τι να δουν, ήσαν όλοι νεκρά σώματα» (Βασιλέων Β', 19: 35). Βιβλικά γιατροσόφια: Πως θα θεραπεύσετε έναν «καλόγερο» (μεγάλο και πυώδες σπυρί)... «Και ο Ησαΐας είπε: "Πάρτε μια αρμάθα από σύκα". Και πήραν, και την έβαλαν επάνω στο σπυρί, και ανάρρωσε στην υγεία του» (Βασιλέων Β', 20: 7). 1.570.000 στρατός, ακούγεται σαν ένας πολύ «λογικός» αριθμός για την εποχή που «εξιστορείται» στην Βίβλο... «Και ο Ιωάβ έδωσε το σύνολο της απαρίθμησης του λαού στον Δαβίδ. Και ήσαν 1.100.000 άνδρες ολόκληρος ο Ισραήλ που έσερναν μάχαιρα· και ο Ιούδας, 470.000 άνδρες που έσερναν μάχαιρα. Και τους Λευίτες και τους Βενιαμίτες δεν τους απαρίθμησε ανάμεσά τους· επειδή, ο λόγος τού βασιλιά ήταν στον Ιωάβ βδελυκτός» (Χρονικών Α', 21: 5-6). «Είπανε τού τρελού να κλάσει κι αυτός ξεκωλιάστηκε». Μια παροιμία που βρίσκει πολλάκις εφαρμογή στην αχαλίνωτη πένα τών συγγραφέων τής Βίβλου. Πριν διαβάσετε το ακόλουθο χωρίο, υπενθυμίζεται πως ένα εβραϊκό τάλαντο ισοδυναμούσε με τουλάχιστον 30 κιλά. Από 'κει και πέρα κάνετε τούς υπολογισμούς... «Και δες, εγώ σύμφωνα με τη φτώχεια μου ετοίμασα για τον οίκο τού Κυρίου 100.000 τάλαντα χρυσάφι, και 1.000.000 τάλαντα ασήμι» (Χρονικών Α', 22: 14). Ένας ακόμη αναχρονισμός τής «θεόπνευστης» Βίβλου: Γίνεται αναφορά στο νόμισμα «δαρεικός», το οποίο δεν υπήρχε κατά την εποχή, η οποία «εξιστορείται», καθώς δημιουργήθηκε μερικούς αιώνες αργότερα από τον Πέρση βασιλιά Δαρείο. Λεπτομέρειες όμως... «Και έδωσαν για την υπηρεσία του οίκου του αληθινού Θεού χρυσάφι αξίας πέντε χιλιάδων ταλάντων και δέκα χιλιάδες δαρεικούς και ασήμι αξίας δέκα χιλιάδων ταλάντων και χαλκό αξίας δεκαοχτώ χιλιάδων ταλάντων και σίδερο αξίας εκατό χιλιάδων ταλάντων» (Χρονικών Α', 29: 7). Πόσο μεγάλος ήταν ο «υπέρλαμπρος» ναός τού Σολομώντος; Σύμφωνα με τις βιβλικές περιγραφές, το κυρίως κτίσμα είχε περίπου 40 μέτρα μήκος, 13 μέτρα πλάτος και 20 μέτρα ύψος (το μετρικό σύστημα ήταν οι πήχεις, όπου ένας πήχυς=0,65 μέτρα). Δηλαδή, μιλάμε για έναν συνηθισμένο -σε διαστάσεις- ναό (εξαιρουμένου ίσως τού ύψους), ακόμη κι αν συνυπολογίσουμε τα πέριξ αυτού κτίσματα. Το κωμικόν όμως τής υπόθεση δεν είναι -μόνο- αυτό... Το αστείο βρίσκεται στον αριθμό τών εργατών που χρησιμοποιήθηκαν για να χτιστεί αυτό το «τεράστιο» κτήριο και ο χρόνος που χρειάστηκε... «Και του οίκου που ο βασιλιάς Σολομώντας έκτισε στον Κύριο, το μάκρος του ήταν 60 πήχες, και το πλάτος του 20, και το ύψος του 30 πήχες» (Βασιλέων Α', 6: 2-3). «Και ο Σολομώντας αρίθμησε 70.000 άνδρες αχθοφόρους, και 80.000 λιθοτόμους στο βουνό, και 3.600 επιστάτες επάνω σ' αυτούς» (Χρονικών Β', 2: 2). «Έτσι τον έκτισε σε επτά χρόνια» (Βασιλέων Α', 6: 38). Οι βιβλικοί χαρακτήρες βασιλεύουν και πολεμούν ακόμη και 10 χρόνια μετά τον...θάνατό τους... «Και ο Βαασά κοιμήθηκε μαζί με τους πατέρες του...κατά τον 26ο χρόνο τού Ασά...» (Βασιλέων Α', 16: 6, 8). «Στον 36ο χρόνο τής βασιλείας τού Ασά, ο Βαασά, ο βασιλιάς τού Ισραήλ, ανέβηκε ενάντια στον Ιούδα...» (Χρονικών Β', 16: 1). Να Θεός και «προφήτες», να μάλαμα... «Και ο βασιλιάς τού Ισραήλ συγκέντρωσε τους προφήτες, 400 άνδρες, και τους είπε: "Να πάμε στη Ραμώθ-γαλαάδ, για να πολεμήσουμε; Ή, να απέχω;". Κι εκείνοι είπαν: "Ανέβα, και ο Θεός θα την παραδώσει στο χέρι τού βασιλιά"... Και ο Κύριος είπε στούς προφήτες: "Ποιος θα εξαπατήσει τον Αχαάβ, τον βασιλιά τού Ισραήλ, ώστε να ανέβει και να πέσει στη Ραμώθ-γαλαάδ;". Και ο μεν ένας μίλησε λέγοντας έτσι, ο δε άλλος λέγοντας έτσι. Τότε, βγήκε το πνεύμα, και στάθηκε μπροστά στον Κύριο, και είπε: "Εγώ θα τον εξαπατήσω. Και ο Κύριος του είπε: "Με ποιον τρόπο;". Και είπε: "Θα βγω, και θα είμαι πνεύμα ψέματος στο στόμα όλων των προφητών του". Και ο Κύριος είπε: "Θα εξαπατήσεις, και μάλιστα θα κατορθώσεις· βγες, και κάνε έτσι"... Και η μάχη μεγάλωσε κατά την ημέρα εκείνη· και ο βασιλιάς τού Ισραήλ στεκόταν επάνω στην άμαξα κατάντικρυ στους Συρίους μέχρι την εσπέρα· και γύρω στη δύση τού ήλιου πέθανε» (Χρονικών Β', 18: 5-34). Αλληλογραφία από τον...άλλο κόσμο... Ο «προφήτης» Ηλίας στέλνει μια επιστολή στον βασιλιά Ιωράμ. Η «άχρηστη» πληροφορία: Όταν βασίλευσε ο Ιωράμ (Βασιλέων Β', 3: 1), ο Ηλίας είχε ήδη αναληφθεί «θαυματουργικώς» στον ουρανό μέσω ενός...ανεμοστρόβιλου (Βασιλέων Β', 2: 11)... «Και ήρθε σ' αυτόν ένα έγγραφο από τον προφήτη Ηλία...» (Χρονικών Β', 21: 12). Τέλος Β μέρους ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ Εναλλακτικό αρχείο: http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ _____________ Κατάλογος ηχητικών βιβλίων για ανάγνωση http://www.hostvis.net/audiobooks/katalogos.xls Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών ____________
