του Χρήστου Χατόλα Σαράντα χρόνια πριν, τέτοιες μέρες, παραμονές Χριστουγέννων του 1977. Ήμουν δευτεροετής της Νομικής πια και βρισκόμουν στο χωριό μου, τη Νέα Αρτάκη, για τις διακοπές των γιορτών. Το προηγούμενο καλοκαίρι, είχα δουλέψει κάτι μήνες στο εργοστάσιο της Κεραμικής «Ιωνία», εργάτης κανονικός, με πλήρη μισθό, υπερωρίες πληρωμένες, ασφάλιση ΙΚΑ –παρακαλώ- και, εννοείται, πλήρη ταξική συνείδηση. Φυσικά είχα λαμβάνειν και το αναλογούν επίδομα δώρου Χριστουγέννων, και ειδοποιήθηκα από την επιχείρηση να πάω να το εισπράξω. Κίνησα κατά τις πεντέμισι το πρωί για την πλατεία του χωριού, να πάρω το λεωφορείο της πρωινής βάρδιας. Νύχτα συννεφιασμένη, ψιλό χιονόνερο και κρύο πολύ. Στην πλατεία, στριμωγμένη κάτω απ’ τις μαρκίζες και τα στέγαστρα των καφενείων, η αγουροξυπνημένη και χοντροντυμένη λόγω κρύου εργατική τάξη περίμενε, λίγοι άντρες και πολλές γυναίκες. Πλησίασα στη γνωστή μου θέση που ήξερα ότι λημέριαζαν τα πρωινά της αναμονής οι του τμήματός μου, της αποθήκης, καμιά δεκαριά κορίτσια και τρεις τέσσερις ηλικιωμένοι άντρες. Έκπληξη, αγκαλιές, φιλιά. «Τι γυρεύεις εσύ εδώ βρε»; Με ρώτησαν, «δεν άντεξα μακριά σας και ξαναπιάνω δουλειά», τις πείραξα. «Τι είναι εκεί κάτω»; Μας διέκοψε ένας συνάδελφος κι έδειξε προς την αντικρινή πλατεία, όπου στο κέντρο της δυο τρεις εργάτριες είχαν σταθεί μπροστά σ’ έναν σκοτεινό όγκο και τον παρατηρούσαν. Θυμήθηκα τότε, ότι την προηγούμενη μέρα ο σύλλογός μας, ο ηρωικός Προοδευτικός Σύλλογος Νέων Νέας Αρτάκης, για πρώτη φορά στα χρονικά του χωριού, είχε τοποθετήσει μια χριστουγεννιάτικη φάτνη στο κέντρο της πλατείας. «Είναι η φάτνη μας»! τους είπα με καμάρι και ενθουσιασμό, «πάμε να την δείτε». Περάσαμε βιαστικά τον δημόσιο δρόμο και κατεβήκαμε στην πλατεία. Μας ακολούθησαν και άλλοι, γυναίκες κυρίως. Έτρεξα πρώτος, ψαχούλεψα και βρήκα τον διακόπτη και άναψα τον φωτισμό της φάτνης, που κάποιος τον είχε κλείσει, προφανώς για το φόβο βραχυκυκλώματος λόγω της βροχής. Ένα κρυφό σποτάκι, φώτισε υποβλητικά από την οροφή της ξύλινης παράγκας-φάτνης το εσωτερικό της. «Αααα…», αναφώνησαν ψιθυριστά με θαυμασμό οι γυναίκες και τα κορίτσια. Μέσα στη φάτνη, στρωμένη με άφθονο άχυρο, κούκλες βιτρίνας, ντυμένες και μακιγιαρισμένες για την περίσταση, παρίσταναν τους βιβλικούς πρωταγωνιστές. Στο βάθος ο Ιωσήφ όρθιος, δύσκολα μπορούσε να κρύψει, ότι πριν την μεταμφίεσή του σε ταλαιπωρημένο μεσήλικα, ήταν μια κούκλα με νεανική και αρρενωπή μορφή που φορούσε τζιν Levi’s και μπλουζάκι Lacoste στη βιτρίνα. Μπροστά του η Μαρία γονατισμένη, και μπροστά στη Μαρία, μέσα σ’ ένα ξύλινο παχνί γεμισμένο με άχυρα, το θείο βρέφος, ένας κοκάλινος κούκλος δηλαδή, ντυμένος με μωρουδιακά και σκεπασμένος με μια κουβερτούλα, με τα χεράκια του έξω και προτεταμένα προς τη μητέρα του. «Μπράβο, μπράβο πολύ ωραία», «και του χρόνου να ‘στε καλά», σχολίαζαν χαμηλόφωνα και σεβαστικά οι γυναίκες, σαν να βρισκόντουσαν μέσα σε εκκλησία. «Σαλεύει…» ακούστηκε μια σιγανή και φοβισμένη γυναικεία φωνή. «Ποιος σαλεύει μαρή»; Ρώτησε μια άλλη. «Σαλεύει, ο Χριστός σαλεύει»! φώναξε μια Τρίτη και σταυροκοπήθηκε, ενώ άλλες έδειχναν με ιερό τρόμο προς το παχνί. Κοίταξα κι εγώ. Πράγματι η κούκλα κουνιότανε πάνω κάτω, σαν να βαριανάσαινε κάτω απ’ την κουβέρτα, αλλά και δεξιά αριστερά σαν να κινούσε τα χεράκια. Εν τω μεταξύ, η αρχική έκπληξη των γυναικών μετατρεπόταν ραγδαία σε ιερό φόβο και έκσταση, ακούστηκαν και κανά δυο τσιρίδες. «Μην κάνετε έτσι, θα δούμε τι συμβαίνει», προσπάθησα να τις ηρεμήσω σοκαρισμένος κι εγώ. Κι ενώ ο Χριστούλης συνέχισε να κινείται και η βουή του πλήθους δυνάμωνε, πλησίασα φοβισμένος το παχνί να βρω τι συμβαίνει. Και τότε, πλησιάζοντας και σκύβοντας αργά, την πήρα τη λαχτάρα! Η γάτα, που είχε βρει απάγκιο και ζεστασιά μέσα στο παχνί και κοιμότανε κουκουλωμένη του καλού καιρού, ξύπνησε με τη φασαρία, φοβήθηκε με τις τσιρίδες, και μ’ ένα οργισμένο νιάου! πετάχτηκε απ’ το παχνί, έτρεξε μέσα στη νύχτα κι εξαφανίστηκε! ________
Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ Εναλλακτικό αρχείο: http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθόνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ _____________ Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή που ανεβαίνουν στις βιβλιοπροτάσεις προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών ____________
