Χρήστος Α. Χωμενίδης, Χθες στις 18:04, everyone Περισσότερα Το σημερινό μου στα «Νέα».
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ... Θα έτριζαν άραγε τα κόκκαλα του Μεγαλέξαντρου με τη συμφωνία με τα Σκόπια; Θα σηκωνόταν απ'τον τάφο του και θα μας έπαιρνε στο κυνήγι; Πολύ αμφιβάλλω. Ένας τέτοιος παράφορος ταξιδευτής-κατακτητής, εάν έμπαινε στον κόπο να αναστηθεί στο σήμερα, μάλλον θα βάφτιζε το διαστημόπλοιό του Βουκεφάλα και θα αποικούσε άλλους πλανήτες παρά θα ασχολιόταν με το ποιός διεκδικεί τον τίτλο του γνήσιου απογόνου του. Η σχέση του άλλωστε με την ιδιαίτερη πατρίδα του ήταν προφανής: Τις πόλεις που θεμελίωσε κατά την εκστρατεία του δεν τις ονόμασε Πέλλες ουδέ καν Φιλιππιάδες για να τιμήσει τον μπαμπά του. Αλεξάνδρειες τις είπε. "Η αριστοκρατική μου καταγωγή ξεκινάει από εμένα!" είχε καυχηθεί ένας άλλος Μεγάλος της Ιστορίας, ο Ναπολέων Βοναπάρτης. Εάν μιλάμε για την ευγενέστερη μορφή του Μακεδονικού Αγώνα, τον Ίωνα Δραγούμη (τη μνήμη του οποίου ατυχώς καπηλεύεται η Άκρα Δεξιά), ο Ίων ήταν κατηγορηματικός: Μεγαλύτερη απειλή για την Ελλάδα θεωρούσε τον Πανσλαβισμό. Θα επέχαιρε συνεπώς έτσι κι αλλιώς για τον εναγκαλισμό της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από το Νάτο που κόβει τις ορέξεις του Πούτιν. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει χειρότερο από το να χαράζουμε την πορεία μας προς το μέλλον συνομιλώντας με τα εικονίσματα του παρελθόντος. Η κάθε προσωπικότητα -και η πιό χαρισματική και η πλέον διορατική- δρα στον καιρό της, υπό τις συνθήκες που τότε και μόνον τότε επικρατούν. Οι παρακαταθήκες που αφήνει στους μεταγενέστερους σχετική αξία διαθέτουν. Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο γεωγραφικός χώρος που καλείται Μακεδονία αποτελούσε ένα μωσαϊκό φυλών, γλωσσών, θρησκειών και δογμάτων. Ο αγώνας για την αφύπνιση της ελληνικής συνείδησης σε όσο το δυνατόν ευρύτερους πληθυσμούς είχε αναμφίβολα επείγον νόημα για εμάς. Με τη λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και της Μικρασιατικής Εκστρατείας, διεθνείς συνθήκες καθόρισαν τα νέα σύνορα. Η ανταλλαγή των πληθυσμών πέτυχε ουσιαστικά την εθνική ομογενοποίηση - το τμήμα της Μακεδονίας που επιδικάστηκε στην Ελλάδα εκκενώθηκε από αλλόφυλους και επικοίσθηκε από ξεριζωμένους. Πόντιους, Μικρασιάτες, ομογενείς από τη Βουλγαρία και από την Ανατολική Θράκη. Η Θεσσαλονίκη -που όταν, το 1912, μπήκαν οι φαντάροι μας με επικεφαλής τον Διάδοχο Κωνσταντίνο, ήταν η πολυεθνικότερη πόλη των Βαλκανίων- σε λίγα χρόνια είχε απολύτως εξελληνισθεί. Η τελευταία βίαια πράξη του Μακεδονικού δράματος διαδραματίσθηκε στο Γράμμο και στο Βίτσι. Με την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού το 1949, οι σλαβόφωνοι που είχαν πυκνώσει τις τάξεις του αναζήτησαν καταφύγιο στις όμορες "σοσιαλιστικές δημοκρατίες". Εδώ και επτά τουλάχιστον δεκαετίες, η ελληνική Μακεδονία αποτελεί μια μήτρα εύφορη, που γεννάει πλούτο στην οικονομία και στην τέχνη. Οι εκ καταγωγής αυτόχθονες έχουν αναμιχθεί με τους γόνους των προσφύγων κι όλοι μαζί έχουν φτιάξει ένα εξαιρετικό χαρμάνι. Ακόμα και στις πιό ζόρικες περιόδους, ο τόπος διατηρεί τον δυναμισμό του, βρίσκει τις διεξόδους του, επιμένει να δημιουργεί και να εμπνέει. Η Μακεδονία μας είναι για μένα οι γεύσεις και τα αρώματα που έρχονται από την Ανατολή και δροσερεύουν από το αεράκι του κάμπου. Είναι οι Σέρρες με τους ακανέδες, τις μπουγάτσες, τα αποστακτήρια τσίπουρου. Είναι η καλλονή Καβάλα, η Δράμα με τα γάργαρα νερά της, η Βέρροια με τα φρούτα της, η Έδεσσα με τους καταρράκτες, η Θάσος που τα καλοκαίρια της έχει απαράμιλλα υμνήσει ο Βασίλης Βασιλικός. Η κλωστουφαντουργική παράδοση της Νάουσας η οποία θα όφειλε να ξαναζωντανέψει, τα αμπέλια που απλώνονται εδώ κι εκεί και προοιωνίζονται ένδοξους καιρούς για το ελληνικό κρασί. Είναι οι Πρέσπες, άκρως υποβλητικές, και ο Άθως που υψώνεται πέρα -θαρρείς- από τον χρόνο... Είναι η Θεσσαλονίκη. Του Ιωάννου, του Πεντζίκη, του Σαββόπουλου. Η Θεσσαλονίκη, όπως μεσοπολεμικά την περιγράφει ο Καραγάτσης στον "Γιούγκερμαν" κι όπως τη ζωντανεύουν στις σελίδες τους ο Σκαμπαρδώνης και ο Κοροβίνης. Είναι τα Ξύλινα Σπαθιά με το "Φωτιά στο Λιμάνι", ο Νίκος Παπάζογλου, το φεστιβάλ κινηματογράφου και η έκθεση βιβλίου. Μιά τέτοια ελληνική Μακεδονία δεν έχει από κανέναν να ζηλέψει. Δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Παρά μονάχα ίσως τη δική της σκοτεινή όψη. Τις στείρες, μισαλλόδοξες δυνάμεις που -αντιποιούμενες ευλάβεια και πατριωτισμό- βγαίνουν από το περιθώριο και διεκδικούν τα κουμάντα. Η προχθεσινή συμφωνία με τα Σκόπια ίσως και να είναι κακή. Μα και καλή να ήταν, μην έχουμε αμφιβολία ότι εκείνες οι δυνάμεις θα την έριχναν στο πυρ το εξώτερο εφόσον όρος για την ύπαρξή τους είναι η αέναη κατάσταση πολιορκίας, έστω και φανταστική. Η καχυποψία. Η εχθροπάθεια. Για να το θέσω επιγραμματικά. Προτιμώ να με εμπνέει για τη Μακεδονία μας ο Βασίλης Τσιτσάνης με το "Μπαξέ Τσιφλίκι" του παρά να με τρομάζει ένας πολιτευτής ντυμένος Ζορρό.- 21 σχόλια 27 κοινοποιήσεις 275 Αλλαγή αντίδρασης Sophia Marcoulakis προστέθηκε σχόλιο: Ας ήταν καλή Χρήστος μου και τότε θα μπορούσαμε να κρίνουμε όσους αντιδρούν. Δε μπορείς να προκαταλαμβάνεις τη θέση τους έχοντας την πατερναλιστική βεβαιότητα οτι «τους ξέρεις»., , , , Χρήστος Α. Χωμενίδης απάντησε: Τους ξέρω. Όπως ήξερα και τους «Αγανακτισμένους» στις πλατείες, το 2011. Τους ξέρω και τους ξέρουμε. Δυστυχώς., , , , Δείτε 3 περισσότερες απαντήσεις... (για να αλληλεπιδράσετε με την ανακοίνωση, πατήστε δύο φορές με δύο δάχτυλα) Διατίθενται ενέργειες ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ Εναλλακτικό αρχείο: http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθόνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ _____________ Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή που ανεβαίνουν στις βιβλιοπροτάσεις προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών ____________
