Iστορίες από ταξί, απ' τις καλές (σιγά μην δεν είχα!): Γωνία Δαβάκη και Θησέως, επτά παρά το πρωί. Νεαρός άνδρας, αγνώστων λοιπών στοιχείων, τρέχει ξυπόλυτος, φορώντας μόνο το κάτω μέρος από την πυτζάμα του και το ρολόι του. Φτάνει στον οδηγό που είναι σταματημένος στο φανάρι και του λέει: "Φίλε, σε παρακαλώ, είναι μεγάλη ανάγκη, πάρε με μαζί σου!" Ο οδηγός, νεαρός κι αυτός, αλλά "περπατημένος" και αρκετά περιπετειώδης, τον είχε δει να τρέχει από μακριά και, περίεργος, τον βάζει μέσα. "Πού πάμε;" "Στο Ωνάσειο και όσο πιο γρήγορα μπορείς!", ταραγμένος ο άλλος. "Τι έγινε, ρε φίλε; Κάποιος δικός σου;", περίεργος ο δικός "μας" (εμείς, να ξέρετε, παίζουμε με τους οδηγούς) "Με πήρανε τηλέφωνο μόλις ότι μου βρήκανε μόσχευμα και ετοιμάζουν χειρουργείο! Πετάχτηκα πάνω, όπως όπως και τρέχω! Ούτε παπούτσια δεν σκέφτηκα να βάλω, ούτε ρούχα! Ξέρεις πόσο καιρό είμαι σε λίστα; Νόμιζα ότι πεθαίνω και όπως πήρανε στον ύπνο μου, είπα βλέπω όνειρο! Όταν κατάλαβα ότι είμαι ξύπνιος, απλώς άρχισα να τρέχω!", λέει συγκινημένος. "Ρε άνθρωπε, όπως έτρεχες θα μπορούσες να μείνεις στο δρόμο πριν φτάσεις εκεί! Χαλάρωσε λίγο, σε πάω σφαίρα", του λέει ο ταξιτζής, ο οποίος γκαζώνει -εννοείται- μην και του μείνει ο χριστιανός στο πίσω κάθισμα. Φτάνουν στο Ωνάσειο και ο άνθρωπος του λέει: "Δεν έχω να σε πληρώσω, δεν κρατάω τίποτα μαζί μου (λογικό, πού να βρεθεί τσέπη στην πυτζάμα, ούτε παντόφλες δεν έβαλε), αλλά έχω το ρολόϊ μου, πάρ' το σε παρακαλώ. Με λένε Γιάννη Στ..., να ξέρεις, πάρ' το, έχει αξία, εγώ τι να το κάνω, ούτε αν θα ζήσω δεν ξέρω, το είχα μόνο να μου θυμίζει πως ο χρόνος μου τελειώνει. Χίλια καλά να έχεις, για το καλό που μου έκανες!" "Φύγε, βρε άνθρωπε του Θεού, άντε να σε κάνουν τζάμι και εμείς θα ξαναβρεθούμε, η Αθήνα είναι μικρή, δεν θέλω ούτε ρολόγια, ούτε τίποτα, θα με κεράσεις ούζα, όταν θα γίνεις καλά", του λέει ο ταξιτζής. Όμως ο τύπος, βγαίνει απ' το αμάξι πάλι τρέχοντας και όταν είχε φύγει πια, ο ταξιτζής αντιλήφθηκε ότι είχε αφήσει το ρολόι του (γνωστής μάρκας, ουδόλως ευκαταφρόνητης αξίας) στο κάθισμα.... Μόλις τελείωσε τη βάρδιά του, πήγε στο Ωνάσειο. Λίγο από ευθύνη, λίγο από περιέργεια... "Ο κ. Γιάννης Στ...ήρθε σήμερα εδώ για να χειρουργηθεί, πού μπορώ να τον βρω;" απευθυνόμενος στις πληροφορίες. "Είστε συγγενής;", ρωτάει η ρεσεψιόν. "Είμαι φίλος κολλητός", λέει το τζιμανάκι... "Χειρουργήθηκε σήμερα, ανοικτή καρδιά, είναι στην εντατική τώρα. Αλλά θα μπορέσετε να τον δείτε εκεί μετά από δύο μέρες, τις ώρες της εντατικής". Ο δικός "μας" ξαναπήγε μετά από δυο μέρες, διότι φοβόταν ότι αν αφήσει άσχετα το ρολόι κάπου, δεν θα έφτανε ποτέ στον παραλήπτη του. Ήθελε όμως και να τον δει, εδώ που τα λέμε. Ξέρεις πώς είναι: Η ζωή σου ρίχνει κάτι στο δρόμο σου και εσύ απλώς θέλεις να μάθεις τη συνέχεια... Τον είδε για λίγο, του έδωσε το ρολόι του. "Πάρ' το, γιατί τώρα πρέπει να βλέπεις το χρόνο που έχεις μπροστά σου να ζήσεις", του είπε. Ο άλλος ξαφνιάστηκε που του το γύρισε, αλλά ούτως ή άλλως, τώρα πια μπορούσε να πιστέψει ότι θα συμβούν τα πάντα! Κι έτσι, ένα ακόμα ραντεβού για ούζα κλείστηκε στο Μικρολίμανο κι ίσως να γεννήθηκε και μια νέα φιλία -πού ξέρεις; όλα μπορούν να συμβούν σε τούτη τη ζωή! #υγείααδέλφια #κάντεκαλόόπουμπορείτε Εύα Τσαροπούλου ________
Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected]/ Εναλλακτικό αρχείο: http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/ παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθόνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ _____________ Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή που ανεβαίνουν στις βιβλιοπροτάσεις προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών ____________
