Δύο και μία ευτράπελες ιστορίες (συνεργασίες από Dryhammer και Δημήτρη Μαρτίνο)
Posted by sarant στο 14 Οκτώβριος, 2018
Γιατί δύο και μία και όχι τρεις ευτράπελες ιστορίες; Διότι τις δύο τις έγραψε
ο φίλος μας ο Dryhammer και την άλλη μία ο Δημήτρης Μαρτίνος, που δεν
χρειάζονται βέβαια συστάσεις μια και έχουμε πολλές φορές δημοσιεύσει εδώ
πεζογραφήματά τους.
Και γιατί τις δημοσιεύω και τις τρεις μαζί; Επειδή χωριστά ήταν κάπως μικρές το
δέμας, και σας έχει φοβηθεί το μάτι μου -την άλλη φορά που έβαλα άρθρο κάτω των
1000 λέξεων μου είπατε ότι είναι το. teaser.
Στα πιο σοβαρά, η ιδέα να τις παρουσιάσω μαζί ήταν δική μου, και για λόγους
μεγέθους και επειδή έχουν το κοινό στοιχείο πως εν μέρει οι συγγραφείς τους τις
εμπνεύστηκαν από συζητήσεις εδώ στο ιστολόγιο, αν κι αυτό δεν φαίνεται στο
κείμενο. Πρότεινα λοιπόν τη συγκατοίκηση και την δέχτηκαν ευχαρίστως και οι
δύο, πολύ περισσότερο αφού έχουν ήδη συνεργαστεί σε κοινά λήμματα που έγραψαν
στο slang.gr
Μια και έχουμε τρεις ιστορίες με δύο συγγραφείς, εφαρμόζω την πλεχτή τεχνική.
Ξεκινάω με DryHammer, παρεμβάλλω Μαρτίνο και κλείνω με Dryhammer, που θα
μπορούσε κανείς να το πει και σάντουιτς -τι, ξεροσφύρι θα τη βγάζαμε; (Είπαμε,
το κλίμα σήμερα είναι ευτράπελο.
Στο χάνι (ευτράπελη διήγηση του Dryhammer)
ΣΤΟ ΧΑΝΙ
Ο Μήτρο(ς) Κασκαβάλ(ης) πηγαινορχότανε ανήσυχος στη μεγάλη σάλα. Που και που
στεκότανε μπροστά στο αναμμένο τζάκι, μούτζωνε με τόνα χέρι τη φωτιά, δήθεν για
να ζεσταθεί, και με τ' άλλο χάδευε τη χρυσή καδένα με το κλειδάκι που κρεμότανε
κατάσαρκα στο λαιμό του. Η μούτζα στη φωτιά ήτανε ένα παλιό ξόρκι που του 'μαθε
η γιαγιά του για να διώχνει τα κακά μαντάτα. Και περίμενε μαντάτα ο Μήτρο(ς).
Μαντάτα που τα φοβότανε.
Το Χάνι της Γραβιέρας ήτανε χτισμένο από γερή κουβαλητή νταμαρόπετρα στο
διάσελο ανάμεσα Τρεμπεσίνα και Κρυσταλλοπηγή, πάνω στο «δρόμο του Βουνακιού του
Κάστορα» . Ένα τετράγωνο δίπατο κτίσμα με μικρά παράθυρα, δίπλα ένας
στάβλος-μάντρα κι ένα καμαράκι κουζίνα-εργαστήρι κολλητά στο μεγαλύτερο κτίριο.
Αυτό το καμαράκι ήταν όλος του ο πλούτος. Δεν ήταν η μεγάλη σάλα με το τζάκι,
τους πάγκους και τις προβιές στους τοίχους. Ούτε το ανώι με τα δωμάτια. Εκεί
στο κουζινάκι ήταν που έφτιαχνε και έψηνε το μεζέ που τον έκανε ξακουστό στα
μισά Βαλκάνια. Το γανάκι με τ' όνομα. Έναν τυρομεζέ που όμοιό του δεν έβρισκες
σε καμιά ταβέρνα, σε καμιά λοκάντα, σε κανένα χάνι από το Ντούρες μέχρι την
Πόλη. Ένα μεζέ που πολλοί προσπάθησαν να αντιγράψουν, κάποιοι κλέβοντας και
κρύβοντας κομμάτια πριν φύγουν από το Χάνι, αλλά κανένας δεν τον πετύχαινε.
Στην καλύτερη περίπτωση φτιάχνανε κάτι «σά γανάκι», μια αχνή σκιά του
αυθεντικού. Το μυστικό του ήτανε στο τυρί που το έπηζε και το ωρίμαζε ο ίδιος
από γάλατα που του φέρνανε δικοί του άνθρωποι, στα μπαχάρια και τα μυρωδικά που
έριχνε μέσα την ώρα που έπρεπε και η τέχνη του στο κουρκούτι και το ψήσιμο στο
τηγάνι. Τη συνταγή την είχε γραμμένη στ΄αρβανίτικα της Ιταλίας με σέρβικο
αλφάβητο πάνω σε τομάρι από αγέννητο τραγί και κλεισμένη σ΄ ένα κουτί που είχε
θάψει κάτω απ΄ τον πάγκο της κουζίνας, για μην τη βρουν αλλά και να μη χαθεί
άμα πεθάνει. Το κλειδάκι του κουτιού ήτανε πού 'χε κρεμασμένο στον κόρφο του
από χρυσή καδένα. Κι άξιζε αλήθεια τον κόπο και την φροντίδα.
Όταν περνούσε το κεφάλι το τυρί από τη σάλα για να το πάει στην κουζίνα η
μυρωδιά του απλωνόταν σα δίχτυ πάνω απ τις τάβλες κι όλοι όσοι ήταν μέσα
πιανόταν στα βρόχια του. Ο (Σωτη)Ράκι ο τσομπάνης έλεγε πως του θύμιζε την
αγάπη του τη Μαϊλίντα στην πρώτη άνοιξη, πριν ακόμα πλυθεί για το Πάσχα. Κι
όταν το 'φερνε ψημένο και το σερβίριζε, καινούργιο δίχτυ τους μάγκωνε, τα μάτια
μισόκλειναν και τα σάλια τους τρέχαν αδιάντροπα. Ο μπεκρής καλόγερος ο Ιωασάφ,
που του ζωγράφιζε έναν Αι Δημήτρη στο ενδιάμεσο του τρέμουλου της έλλειψης και
του τρέμουλου του μεθυσιού, είπε μια φορά πως τούτος ο μεζές κρύβει την πονηριά
του κάτω κόσμου έτσι μαυλιστικός που ήτανε.
Μα τώρα φτάνανε κακά χαμπέρια. Κάτι λέει Ιταλοί, μια φάμπρικα Adoro, έβγαλε
λένε ένα τυρί που θα χτυπούσε την νοστιμιά του δικού του στο γανάκι. Πουλούσε
πολύ, κι άκουγε καλά λόγια για τις ευκολίες του έμπορα. Παράγγειλε να του
φέρουνε μισό κεφάλι, να δει κι ο ίδιος τι σόι πράμα είναι αυτό που θα τολμούσε
να μετρηθεί με το δικό του το καμάρι.
Ήτανε πια η ώρα να 'ρθουνε κι είχανε κιόλας αργήσει. Και δώστου πάνω κάτω ο
Μήτρο(ς), και να μούτζες στη φωτιά και να κοιτάζει κάθε τόσο την πόρτα. Κάποτε
άνοιξε και μπήκε ο άνθρωπός του μ΄ένα καλοτυλιγμένο πακέτο. Με φούρια του το
άρπαξε απ' τα χέρια κι έτρεξε στο κουζινάκι. Έδιωξε τον παραγιό κι άρχισε να
κόβει, να δοκιμάζει, να τηγανίζει, να ψήνει, να βλαστημά και να παλεύει με τα
τηγάνια και τα κουρκούτια. Κοντά μια ώρα μετά βγήκε μ' ένα χαμόγελο
ικανοποίησης κι ένα πιάτο με κομματάκια τυρί ψημένο σά γανάκι κι έπιασε να
μοιράζει για δοκιμή στο προσωπικό και τους πελάτες. Κι όσο έβλεπε τα μούτρα
τους να στραβώνουν, από τη μυρωδιά κιόλας, κι άκουγε τα «Όχι» και τα «Jo» τόσο
πλάταινε το χαμόγελό του.
Η καρδιά του αναγάλλιασε. Είχανε δρόμο, πολύ δρόμο να κάνουνε μέχρι να τον
πλησιάσουν. Γέμισε μια κανάτα κόκκινο Mavrud από την Οχρίδα, τράβηξε μια
πολυθρόνα στο τζάκι κι ένα σκαμνί μπροστά της, απλώθηκε κι άρχισε να πίνει αργά
μουτζώνοντας με χέρια και πόδια τη φωτιά στο ξόρκι του χουζουρέματος. Καθώς το
κρασί κι η ευχαρίστηση τον χαλάρωναν, έκανε πως θα ξυστεί, για να χαδέψει άλλη
μια φορά στα κρυφά τη χρυσή καδένα με το κλειδάκι και θυμήθηκε το γιό του που
μάθαινε - άκου να δεις - εγγλέζικα(!). «Fuck Adoro» μουρμούρισε και τότε ήτανε
που πήρε την απόφαση: Θα τον έκανε χρυσοχόο.
Μπύρα! του Δημήτρη Μαρτίνου, ο οποίος σημειώνει:
Τ? μικρ? α?τ? ?φ?γημα γρ?φτηκε τ? βρ?δυ τ?ς Τετ?ρτης, τρε?ς το? ?κτ?βρη το?
?18, μ? ?φορμ? τ? ?ρθρο το? Ν. Σαραντ?κου «Μπίρα με φιστίκια ή το επίμονο
ύψιλον».
Μπ?ρα!
? Νικολ?ς ?τανε πεντ?ξι χρον?ν ?ταν ?νοιγαν τ? πηγ?δι στ? καμπ?, μπροστ? ?π? τ?
σπ?τι τους. Τ? χ?μα μαλακ?, τ? ?σκαβαν μ? τ?ς ?ξ?νες κα? πετο?σαν τ? μπ?ζα ?ξω
μ? τ? φτυ?ρια. Μ?χρι ν? σουρουπ?σει τ? ?χαν κατεβ?σει π?νω ?π? ?να μπ?ι.
Τ? ?λλο πρω? ?στησαν μαγγ?νι π?νω ?π? τ? μπο?κα το? πηγαδιο?. ?χι γι? ν?
βγ?ζουν τ? νερ? πο? δ?ν ε?χαν βρε? ?κ?μα, ?λλ? γι? τ? μπ?ζα πο? δ?ν ?φταναν ν?
τ? πετ?νε μ? τ? φτυ?ρια. ?φτιαξαν δυ? τρ?ποδα μ? καδρ?νια γι? ν? στερε?σουν τ?
καρο?λι το? μαγγανιο?, β?λανε κα? δυ? γερ? μαδ?ρια γι? ν? πατ?νε μ? ?σφ?λεια,
?ταν ?ν?βαζαν τ? ζεμπ?λι μ? τ? μπ?ζα κα? ξεκ?νησαν τ? δουλει?.
?σκαβαν μ? τ?ς ?ξ?νες κα? μετ? φτυ?ριζαν τ? μπ?ζα στ? ζεμπ?λι πο? ?ταν δεμ?νο
μ? ?να γερ? σκοιν? μ?χρι τ? μαγγ?νι. Μ?λις γ?μιζε τ? ζεμπ?λι, ο? ?π? κ?τω
φ?ναζαν: «?τοιμοι! Β?ρα!» κα? ο? ?π? π?νω ?ν?βαζαν τ? ζεμπ?λι μ? τ? μαγγ?νι κα?
?δειαζαν τ? μπ?ζα.
? μικρ?ς ν?μιζε π?ς τ? πηγ?δι θ? ?βγαζε ?λλο πρ?μα? ?χι νερ?. Γι? α?τ?
παραξενε?τηκε ?ταν ε?δε ν? ?ρχεται τ? ζεμπ?λι γεμ?το χ?μα. Δ?ν ?πογοητε?τηκε
?μως κα?, ?λος προσμον?, φ?ναζε: «Μπ?ρα!» κ?θε φορ? πο? ?κουγε το?ς σκαφτι?δες
ν? φων?ζουν: «?τοιμοι!»
.
Περπατο?σε στ? δεκατ?σσερα, ?ταν ? Κοιν?τητα ?φερε ξ?νους πηγαδ?δες γι? ν?
?νο?ξουν ?να πηγ?δι κοινοτικ?. Ε?χε ?ρχ?σει ν? ?ρχεται κ?σμος τ? καλοκα?ρια κα?
τ? νερ? δ?ν ?φτανε. ? πατ?ρας του ?τανε κοινοτικ?ς σ?μβουλος κι ?τρεξε ν?
βοηθ?σει ?π? το?ς πρ?τους. ?π? κοντ? κι ? Νικολ?ς.
Ε?χαν φ?ρει κα? κ?ποιον πο? θ? ?βρισκε τ? νερ?. Ραβδοσκ?πο τ?ν λ?γανε. Κρατο?σε
μι? διχ?λα ?π? κλαδ? ?λι?ς κα? περπατο?σε δ?πλα στ?ν κο?τη το? ξεροπ?ταμου πο?
?κοβε στ? δυ? τ? μικρ? κοιλ?δα. ?κανε πολλ?ς διαδρομ?ς, π?νω-κ?τω,
?ριστερ?-δεξι?, μ?χρι πο? κ?ποια στιγμ? σταμ?τησε, χλ?μιασε, σ?ν κ?τι ν? ?παθε
κα? ε?πε βαριανασα?νοντας: «?δ?!»
Ο? πηγαδ?δες ε?χαν μαζ? τους τ?ν ?παρα?τητο ?ξοπλισμ?: Κομπρεσ?ρ, πιστολ?τα,
?ναβατ?ριο κι ?να μικρ? φορτηγ? γι? τ? κουβ?λημα. Γκρ?μισαν, β?βαια, κ?ποιους
το?χους χωραφι?ν γι? ν? περ?σουν, ?λλ? καν?νας δ?ν παραπον?θηκε. Τ? νερ? ?ταν
π?νω ?π? ?λα.
? δουλει? προχ?ρησε γρ?γορα κα? βρ?καν νερ? σ? σχετικ? μικρ? β?θος, ?κε? πο?
τ?λειωνε τ? χ?μα κι ?ρχιζε ? βρ?χος. ?μως ?πρεπε ν? λαξ?ψουν τ? βρ?χο γι? ν? ν?
φτι?ξουν τ?ν καζαν?, ?ναν χ?ρο πο? μαζε?ει τ? νερ? στ? β?θος το? πηγαδιο?. ?π?
?κε? θ? τ? ?στελναν μ? ?ντλ?α στ? δεξαμεν?.
? βρ?χος ?ταν σκληρ?ς κι ?πρεπε ν? τ?ν σπ?σουν μ? φουρν?λα. Ο? πηγαδ?δες ε?χαν
?λα τ? χρειαζο?μενα: δυναμ?τη, καψο?λια, φυτ?λι κα? ?δεια ?π? τ?ν ?στυνομ?α.
?νοιξαν τρ?πες στ? βρ?χο μ? τ? κομπρεσ?ρ κι ?ρχισαν ν? ?τοιμ?ζουν τ? ?κρηκτικ?.
Ξαφνικ? ? ?ργολ?βος χτ?πησε τ? κο?τελο μ? τ?ν παλ?μη του.
«Φτο?! Ξεχ?σαμε τ?ς καπ?τες!»
? Νικολ?ς ?ταν ?π?κου? τ?ν ε?χε ?φ?σει ? πατ?ρας του γι? ν? το?ς ε?δοποι?σει ?ν
χρει?ζονταν κ?τι ο? πηγαδ?δες. Κοκκ?νησε μ?λις ?κουσε τ? λ?για το? ?ργολ?βου.
Κ?τι ε?χε ?κο?σει ?π? τ? ξαδ?λφια του πο? ε?χαν π?ρε-δ?σε μ? τουρ?στριες. Δ?ν
μπορο?σε ν? καταλ?βει τ? τ? ?θελε α?τ? τ? πρ?ματα ? ?ργολ?βος? στ? φο?λ τ?ς
δουλει?ς μ?λιστα!
? ?ργολ?βος τ? κατ?λαβε κι ?βαλε τ? γ?λια.
«Τ? θ?λω γι? ν? μ?ν βραχο?ν στ? νερ? τ? ?λικ? το? φουρν?λου» το? ?ξ?γησε.
.
Στ? δεκαεφτ? του βρ?θηκε στ?ν ?θ?να? ?ργ?της στ?ς ο?κοδομ?ς. Δ?ν ?ξερε ?π?
τεχνικ?ς δουλει?ς, χτισ?ματα, σοβαντ?σματα κα? τ?τοια, ?λλ? ?τανε μαθημ?νος
στ?ς δουλει?ς το? χωραφιο? κα? ε?χε τ? φτυ?ρι κα? τ?ν κασμ? γι? παιχνιδ?κι.
Γρ?γορα ?μαθε κα? τ? κομπρεσ?ρ. ? ?ργολ?βος ?μως ?τανε ?χ?ρταγος. Ε?δε π?ς
?ντεχε στ? δουλει? κα? δ?ν τ?ν ?φηνε ν? π?ρει ?ν?σα. Τ?ν ?βαλε κι ?κανε δυ?
δουλει?ς? ?σκαβε μ? τ? κομπρεσ?ρ κα? μετ? φτυ?ριζε τ? μπ?ζα. Κι ?ταν δ?ν ?κουγε
ν? δουλε?ει τ? κομπρεσ?ρ κα? δ?ν τ?ν ?βλεπε ν? φτυαρ?ζει μπ?ζα, το? ?βαζε τ?ς
φων?ς.
? Νικολ?ς ?τανε φιλ?τιμος κα? δ?ν ?λεγε τ?ποτα. Χαζ?ς ?μως δ?ν ?τανε. Ε?χε βρε?
τ?ν τρ?πο ν? τ?ν ξεγελ? κα? ν? πα?ρνει κ?ποιες ?ν?σες. Ε?χε βρε? ?να κομμ?τι
χοντρ? λ?στιχο ?π? τ? σωλ?να το? κομπρεσ?ρ, τ? σφ?νωνε στ? χερο?λι το?
πιστολ?του, κ?ρφωνε τ? πιστολ?το στ? χ?μα κι α?τ? δο?λευε συν?χεια. Δ?ν τ?
?κανε παντο?? μ?νο ?ταν ?ταν π?σω ?π? μπ?ζα κα? δ?ν τ?ν ?βλεπε τ? ?φεντικ?.
?μως, μ? α?τ? κα? μ? α?τ?, ? καρδι? του ε?χε κρυ?σει κα? ?ποφ?σισε ν? φ?γει. Μ?
πρ?ν φ?γει ?θελε ν? το? σκαρ?σει ?να χουν?ρι.
? ε?καιρ?α το? δ?θηκε ?ταν ?σκαβαν λ?κκους γι? τ? π?διλα το? σκελετο? μι?ς
καινο?ργιας ο?κοδομ?ς. ? λ?κκος πο? ?σκαβε ?ταν ?ρκετ? βαθ?ς, ε?χαν μαζευτε? τ?
μπ?ζα γ?ρω-γ?ρω κα? δ?ν μπορο?σε καν?νας ν? δε? τ? γιν?ταν στ? β?θος του? ?κ?μα
κι ?ν ?ν?βαινε στ? μπ?ζα μ? κ?νδυνο ν? κατρακυλ?σει στ?ν τρ?πα.
Κ?ποια στιγμ? ? Νικολ?ς σταμ?τησε ν? δουλε?ει κα? περ?μενε ν? ?κο?σει τ?ς φων?ς
τ? ?φεντικο?. Μ?λις τ?ν ?κουσε ν? φων?ζει, πλησι?ζοντας πρ?ς τ? μ?ρος του,
?βαλε μπρ?ς τ? πιστολ?το, β?ζοντας τ? λ?στιχο στ? χερο?λι του, τ? κ?ρφωσε στ?
χ?μα κα? ταυτ?χρονα ?ρχισε ν? φτυαρ?ζει τ? μπ?ζα.
Τ? ?φεντικ? ε?χε σκυλι?σει? προσπαθο?σε ν? φτ?σει στ?ν ?κρη τ?ς τρ?πας μ?
κ?νδυνο ν? γκρεμοτσακιστε?. Τ?ν ?τρωγε ? περι?ργεια π?ς τ? κατ?φερνε α?τ? τ?
χωριατ?παιδο ν? κ?νει κα? τ?ς δυ? δουλει?ς μαζ?.
Κι ? Νικολ?ς συν?χιζε ν? φτυαρ?ζει ?τ?ραχος. ?βλεπε τ? σκι? το? ?λλου πο?
π?γαινε π?ρα-δ?θε στ?ν κορφ? το? λ?κκου κα? ?πολ?μβανε τ? μικρ? του ?κδ?κηση.
Και κλείνουμε με..
Κυριακάτικο (ευτράπελη διήγηση του Dryhammer)
Από το απόγευμα του Σαββάτου ο Κυριάκος Κοντογιώργος ρεγότανε ψαράκι. Δεν τον
ένοιαζε ιδιαίτερα τί, φτάνει να 'τανε φρέσκο ψάρι. Έβαλε το ξυπνητήρι να
χτυπήσει χαράματα, παράβλεψε τη γκρίνια της γυναίκας του «μια Κυριακή έχουμε να
χουζουρέψουμε λίγο κι εσύ έβαλες το διάβολο να χτυπάει από τη μαύρη νύχτα. Το
γάλα θα μοιράσεις;» ντύθηκε, ήπιε καφέ στο φτερό και κίνησε για το μόλο. Ήθελε
να προλάβει τους ψαράδες μόλις που θά 'δεναν για βρει και να διαλέξει «το
καλό».
Κατηφόρισε σχεδόν τρέχοντας μέχρι το παλιό μουράγιο κι έφτασε ξέπνοος, χωρίς
κουράγια για να δει στη θάλασσα τις βάρκες και τα καϊκάκια να πλησιάζουν.
«Πρέπει να κόψω το τσιγάρο» σκέφτηκε κι άναψε ένα μέχρι να δέσει 'ο δικός του'.
Μετά από μερικά λεπτά, που η λαχτάρα του τά 'κανε να μοιάζουν ώρες, πήγε δίπλα
στη βάρκα για να δει πως όλη κι όλη η ψαριά ήτανε μια κασέλα μαζί με τον πάγο.
Χάρηκε «το πρόλαβα το καλό. Θα πήγαινε μάτια μάτια κι ούτε που θα το 'βλεπα αν
αργούσα λίγο», αλλά φύσει καχύποπτος, σήκωσε και το μάγουλο του ψαριού. Βλέπει
τα βράγχια και του 'ρθε μια λύπη. Το χρώμα τους δεν.
Γύρισε κι έφυγε φουρκισμένος. Ούτε που θέλησε να κοιτάξει τους άλλους ψαράδες
μήπως κι έβρισκε τίποτα της προκοπής σ' εκείνους. Την Κυριακή αυτή θα του
'λειπε το ψάρι που λαχταρούσε.
Περπάτησε λίγο μέχρι που βγήκε στην ακροθαλασσιά. Τα βότσαλα άσπρα γυάλιζαν
κάτω απ' τον ήλιο με ιριδισμούς καθώς στέγνωνε πάνω τους το αλάτι. «Έ τους
γύφτους!» μουρμούρισε «Τους γύφτους, μου χαλάσανε την καρδιά Κυριακάτικα».
Κλώτσησε ένα βότσαλο και τον πόνεσε το δάχτυλό του μέσα από το παπούτσι.
Τηλεφώνησε στη γυναίκα του ότι δε βρήκε ψάρι, για ν' ακούσει πως θα βγάλει κιμά
να ξεπαγώνει για το μεσημεριανό. Τώρα που του φταίγαν όλα «Σκατά, τι με σώνει
απ΄ τη χοληστερίνη, όλο κρέατα κρέατα.».
Τριγύριζε σα χαμένος με τα βότσαλα να τρίζουν κάτω απ΄ τα παπούτσια του, ώσπου
μεσημέριασε και τράβηξε για το σπίτι.
Η κυρά ήταν κατά βάθος χαρούμενη. Δεν πολυσυμπαθούσε τα ψάρια ούτε στο
καθάρισμά τους ούτε στο φάγωμα, που για να τα ξεκοκαλίσει ήθελε γυαλιά (που
αρνιόταν να φορέσει). Και την απουσία του από το σπίτι, όλο το πρωί της
Κυριακής, την είδε δώρο εξ ουρανού. Είχε φτιάξει κεφτέδες, είχε και κάτι χόρτα
πού 'στειλε η μάνα της, αλλά εκείνος ήταν μνημόσυνο. Τσίμπησε δυό τρείς και τα
παράτησε. Εκείνη έτρωγε με όρεξη, και στο τέλος του σκάει και το μυστικό: «Δεν
πάμε μια βολτίτσα μέχρι την παραλία 'τη δικιά μας' με την άμμο, να χωνέψουμε;
Είναι κι ωραίο απομεσήμερο, γλυκούρα.». Του φάνηκε πως του 'κλεισε και το μάτι.
Ανόρεχτα σηκώθηκε, ανόρεχτα βγήκε απ' το σπίτι, με κέφια γύρισε πίσω. Πήγε
στους κρύους κεφτέδες με τα χόρτα και τους τσάκισε. Από το βάθος ακούστηκε η
φωνή της γυναίκας του «Έβαλα το θερμοσίφωνα. Η άμμος μπαίνει παντού.».
«Καλά έκανες. Μπαίνει παντού, δεν είναι βότσαλο» και έπιασε να σκαρώνει
στιχάκια στη χαρτοπεσέτα μέχρι να γίνει το νερό.
Advertisements
Report this ad
Report this ad
Περαιτέρω:
?Email
?Facebook18
?Twitter
Σχετικά
Ιστορίες από το μπάρκο (αφήγημα του Dryhammer)
σε "Αναμνήσεις"
Το περίπτερο (Δημήτρης Μαρτίνος)
σε "Όχι στα λεξικά"
Φύλλα του Οχτώβρη (διήγημα του Δημήτρη Μαρτίνου)
σε "Αναμνήσεις"
This entry was posted on 14 Οκτώβριος, 2018 στις 08:44 and is filed under
Διηγήματα, Ευτράπελα, Συνεργασίες. Με ετικέτα: Dryhammer, Δημήτρης Μαρτίνος.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can
leave a response, ή trackback from your own site.
124 Σχόλια to "Δύο και μία ευτράπελες ιστορίες (συνεργασίες από Dryhammer και
Δημήτρη Μαρτίνο)"
1.Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 08:59
Πολύ ωραία ευτραπελισθήκαμε πρωί Κυριακής και σας ευχαριστούμε.Η παρομοίωση της
οσμής με την πρώτη αγάπη του τσοπάνη στην πρώτη διήγηση είναι εξαιρετική.
Πάντα τέτοια.
Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
http://www.badsadstories.blogspot.gr
http://www.badsadstreetphotos.blogspot.gr
2.gpointofview said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 09:20
Καλά αν και σύντομα.καλό τα χρυσαφικά φασόν της φάκα ντ' όρο αλλά στα ψάρια
έχεις λάθος, ξεροσφύρη
Υπάρχουν τεχνικές όπου τα βράγχια μοσχομυρίζουν και έχουν ότι χρώμα επιθυμείς,
το ίδιο και για ο ψρώμα, στα ιχθυοπωλεία είναι θέμα φροντισμένου φωτισμού..
Για να μαθαίνετε κάνω προσφορά στο ιστολόγιο (ούτε η .Φανή Μ. να ήμουνα ) πως
ξεχωρίζουμε τα φρέσκα ψάρια- αν μας αφήσει ο ψαράς, αν δεν μας αφήσει πάμε σε
άλλον : Κλείνουμε τα μάτια μας και ακουμπάμε αντίχειρα και δείκτη στα δυο
βλέφαρα πιέχοντας πολύ ελαφρά. Εν συνεχεία πιάνουμε από τα μάτια με αντίχειρα
και δείκτη το ψάρι. Αν έχουμε την ίδια αίσθηση το ψάρι είναι φρέσκο αλλιώς στο
ψάρι θα μείνουν δυο βαθουλωμένα μάτια όπως είναι σε όλα τα πολυκαιρισμένα ψάρια.
3.jesus said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 09:22
@ ντράυχάμμερ : καλό σαββατοκύριακο
https://podolagnoia.blogspot.com/2013/04/blog-post_267.html
4.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 09:35
Καλημ?ρα κι ?π? ?δ?.
Πολ? χα?ρομαι πο? σ?μερα συγκατοικο?με στ? ?στολ?γιο μ? τ?ν διαδικτυακ? φ?λο
Ξεροσφ?ρη.
Μ? τ?ν ε?καιρ?α θ?λω ν? ε?χαριστ?σω τ?ν Νικοκ?ρη πο? ?νο?γει φιλ?ξενα τ?
?στολ?γιο γι? ν? φιλοξεν?σει τ? πνευματικ? πραμ?τεια μας.
5.gpointofview said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 09:40
Επίσης, Ξεροσφύρηκάτι δικό μου , μου θύμισες !
6.Παναγιώτης Κ. said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 09:49
Ό,τι πρέπει για πρωινό Κυριακής τα σημερινά διηγήματα!
Να αναπλάθονται οι εικόνες της αφήγησης και η φαντασία καλπάζει!
7.Georgios Bartzoudis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 10:03
# Μακάρι να μπορούσα να πω ότι μου άρεσαν τα διηγηματάκια. Αλλά .περί ορέξεως
κολοκυθόπιτα!
# Αυτό πάντως που λέει ο .Ξηροσφύρης, ότι «τ? χ?μα μαλακ?, τ? ?σκαβαν μ? τ?ς
?ξ?νες», δεν το βλέπω πολύ σόι. Επικαλούμαι ως μάρτυρα τον .Μαρτίνο, που .
«ε?χε τ? φτυ?ρι κα? τ?ν κασμ? γι? παιχνιδ?κι». Νομίζω ότι η αξίνα μπορεί να
αποδοθεί ως κασμάς, που βέβαια είναι χρήσιμος για σκληρό έως σκληρότατο ή και
βραχώδες υλικό. Για «χώμα μαλακό» χρησιμοποιούν φτυαράκι του Θεού, απανταχού
της Γης!
8.Γιάννης Μαλλιαρός said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 10:10
7 Μακεδονούδι ??
Ο Μαρτίνος είναι που μιλάει και γι' αξίνες και για κασμάδες. Πάντως, με φτυάρι
σκάψιμο είδα πολύ μεγάλος και σ' άλλα μέρη (για κήπους και τέτοια). Στο χωριό,
για οικοδομή τσαπί (τη λεγόμενη παρ' άλλοις(!) αξίνα κι αν πέφτανε (πέφταμε) σε
πετρολασιά, δούλευε κασμάς ή άλλα πιο ειδικά εργαλεία (καλέμια, βαριοπούλες
κλπ).
9.Γιάννης Μαλλιαρός said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 10:11
Καλημέρα είπα; Εμ δεν είπα! Καλημέρα σας.
10.Παναγιώτης Κ. said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 10:14
«Φτυάρι και κασμάς για παιχνίδι».
Δεν πρόκειται για απλό.λογοτεχνικό σχήμα.
Οι φίλοι μου, τα μαστόρια, μου έχουν πει ότι υπάρχουν οι διάφορες περιοχές της
χώρας και η κάθε μια βγάζει ειδικούς σε ένα τομέα.
Π.χ οι (Ν)αξιώτες είναι πολύ καλοί στο «κόψιμο» των θεμελίων και γενικώς στις
εκσκαφές.
11.Σ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 10:17
5. Πολύ μου άρεσε το κάτι δικό σου που σου θύμισε ο Ξεροσφύρης. Μου θύμισε κι
εμένα, η ατμόσφαιρα γενικά, η ψυχή και η χαμπερίστρα, το Βασιλιά της Ασίνης του
Σεφέρη
12.Παναγιώτης Κ. said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 10:22
Όση ώρα έσκαβε ο άλλος για να ανοίξει πηγάδι εγώ είχα την.αγωνία μήπως ξεκοπούν
τα χώματα και τον πλακώσουν!
Θυμήθηκα την εμπειρία φίλου μου ΟΤΕτζή που τον πλάκωσαν μεν τα χώματα
αλλά.γλύτωσε. Ο ίδιος μετά σχολίαζε: «Τότε κατάλαβα γιατί στον νεκρό. εύχονται
να είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει» ??
13.dryhammer said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 10:28
Καλημέρα.
Ευχαριστώ το Νικοκύρη για τη φιλοξενία και τον Δημήτρη για τη συγκατοίκηση.
Το απόγευμα θα δώσω και διευκρινιστικά tips (άτσα!) για όσους αναγνώστες δεν τα
πάρουν γραμμή ως τότε.
14.νεσσίμ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 10:33
7. κ. Μπαρτζούδη αυτό που δεν βλέπετε «πολύ σόι» είναι μάλλον από αγνή αφράτη
άγνοια, διότι και το πιό «μαλακό» από προσχώσεις χώμα, ειδικά για πηγάδι,
αρχαίο χώμα αδούλευτο, δεν μιλάμε για φρεσκοκουβαλημένο κηπόχωμα,
δεν σκάβεται χωρίς αξίνα/κασμά, αν μάλιστα δεν υπάρχει χώρος χρησιμοποιούμε
λοστό. Ο συγγραφέας ακριβολογεί!
15.Γιάννης Μαλλιαρός said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 10:36
14 Λοστό. Ναι. Αυτό προσπαθούσα να θυμηθώ με το κλπ μετά τα κελέμια ??
16.Παναγιώτης Κ. said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 10:37
Χάνια, γέφυρες και πηγάδια συναντούμε συχνά στις λαϊκές αφηγήσεις που
αναφέρονται στα παλιά χρόνια, στο δημοτικό στίχο και φυσικά στην λογοτεχνία.
Μια διαδρομή την μετρούσαν με βάση των αριθμό των χανιών που θα περνούσε ο
κιρατζής για να φτάσει από την αφετηρία του π.χ τα Γιάννενα έως την Πόλη που
ήταν το τέρμα.
Δεν έχω την εμπειρία κάποιου χανιού. Έχω όμως την εμπειρία Κέντρου Διερχομένων
στον στρατό και δη αυτού της Θεσσαλονίκης. Κατά ένα δικό μου τρόπο νομίζω ότι
τα χάνια και τα κέντρα διερχομένων έχουν πολλά κοινά σημεία με τα χάνια να
είναι πιο υποφερτά.
Η αρνητική εμπειρία από το κέντρο διερχομένων Θεσσαλονίκης είχε και κάτι το
θετικό. Κατάλαβα τι σημαίνει η (αρνητική) έκφραση: «Τι το περάσαμε! Κέντρο
Διερχομένων;»
17.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 10:50
Ε?χαριστο?με γι? τ? νε?τερα.
@Georgios Bartzoudis (#7). Ε?ναι ?πως τ? λ?ει ? Νεσσίμ (#14).
? συγκεκριμ?νη ?κσκαφ? γιν?ταν σ? μι? ?π? τ?ς μικρ?ς κοιλ?δες το? νησιο? μ?
προσχωσιγεν?ς ?δαφος, πο? ε?ναι ?ρκετ? συμπαγ?ς γι? ν? σκαφτε? μ?νο μ? φτυ?ρι.
Συν?θως ? ?ξ?να ε?ναι ?ρκετ?, ?ν? ? κασμ?ς συν?θως χρει?ζεται γι? τ? πι? σκληρ?
?δ?φη στ?ς πλαγι?ς.
18.Κουτρούφι said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 11:11
Συγχαρητήρια και στους δυο.
Περί «καποτών».
Στις αρχές της δεκαετίας του 70 σε ερευνητικό εργαστήριο γινόταν πειράματα σε
χαμηλές θερμοκρασίες (υγρό άζωτο, υγρό ήλιο). Καμιά φορά, χρησιμοποιούσαν
προφυλακτικά για να ρυθμίζουν την πίεση του αερίου στις διατάξεις αυτές. Έχουν
διασωθεί διάφορα ευτράπελα όπως το προσωπικό καθαριότητας να βρίσκει το πρωί
πεταμένα προφυλακτικά στο εργαστήριο και να σοκάρεται («τι έγινε πάλι απόψε
εδώ;») ή να πηγαίνει κάποιος σε φαρμακείο και να ζητά προφυλακτικά «γιατί
κάνουν ένα πολύ σημαντικό πείραμα».
19.leonicos said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 11:14
@8 πετρολασιά
πολύ ωραία λέξη με εγγενή ποιητικότητα.
Ίσως δείχνει (πρόχειρα μιλάω) ότι η λέξη λας δεν πέθανε.
20.Triant said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 11:23
Καλημέρα.
Ξεχάσαμε την τσάπα. Το πιο κατάλληλο εργαλείο για την περίπτωση.
21.leonicos said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 11:23
Συγχαρητήρια και στους δυό σας και στον Νοικοκύρη
Ήταν και τα τρία απολαυστικά. Πολύ σύντομα, μια αρετή που δεν διαθέτω, και
στοχευμένα.
Πηγάδι με φτυάρι ανοίγςι; μόνο ατην αμμουδιά, όσο να πετύχεις χώμα.
Έχω ακούσει πηγαδά να λέει: σιγά τη γη θα φοβηθούμε;
Έχω δει και πηγαδάδες να δουλεύουν. λοστός ή αξίνα και φτυάρι.
22.leonicos said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 11:26
@18
Κουτρούφι
Σήμερα έμαθα άλλες δυο χρήσεις των προφυλακτικών. Γηράσκω αεί διδασκόμενος
23.Πέπε said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 11:28
22:
Επίσης, ένα προφυλακτικό με κομμένη άκρη χρησιμοποιείται ως βαλβίδα στις
τσαμπούνες. Δηλαδή ως αυτό που εμποδίζει τον αέρα να βγει από το ασκί όταν
σταματάς το φύσημα και βγάζεις το επιστόμιο από το στόμα σου.
Αλλά όλα αυτά δε νομίζω να συγκρίνονται με τις χρήσεις του συνδετήρα. ??
24.nestanaios said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 11:34
19.
Δεν πέθανε αλλά είναι ενταφιασμένη.
25.Γιάννης Κουβάτσος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 11:42
Γεια στα χέρια σας, μαστόροι! Καλά τα μαστορέψατε.
Μου άρεσε πολύ η γενική «του Βουνακιού του Κάστορα». Δεν την ξέρω την περιοχή,
αλλά υποθέτω πως λέγεται το «Βουνάκι του Κάστορα». Είναι υποκοριστικό του
βουνού; Αν ναι, δείχνει τη γλωσσική άνεση του λαού που δεν διστάζει να κλίνει
το βουνάκι-του βουνακιού, ενώ οι γραμματιζούμενοι ακόμη ερίζουν γι'αυτό το θέμα.
26.Αφώτιστος Φιλέλλην said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 12:18
Κυριακάτικο (ευτράπελη διήγηση του Dryhammer)
[.]
«.. Είχε φτιάξει κεφτέδες, είχε και κάτι χόρτα πού 'στειλε η μάνα της, αλλά
εκείνος ήταν μνημόσυνο. Τσίμπησε δυό τρείς και τα παράτησε. Εκείνη έτρωγε με
όρεξη, και στο τέλος του σκάει και το μυστικό: «Δεν πάμε μια βολτίτσα μέχρι την
παραλία 'τη δικιά μας' με την άμμο, να χωνέψουμε; Είναι κι ωραίο απομεσήμερο,
γλυκούρα.». Του φάνηκε πως του 'κλεισε και το μάτι.
Ανόρεχτα σηκώθηκε, ανόρεχτα βγήκε απ' το σπίτι, με κέφια γύρισε πίσω. Πήγε
στους κρύους κεφτέδες με τα χόρτα και τους τσάκισε. Από το βάθος ακούστηκε η
φωνή της γυναίκας του «Έβαλα το θερμοσίφωνα. Η άμμος μπαίνει παντού.». »
«Καλά έκανες. Μπαίνει παντού, δεν είναι βότσαλο» και έπιασε να σκαρώνει
στιχάκια στη χαρτοπεσέτα μέχρι να γίνει το νερό. »
Ο ήρωας, ενα πεισματαρικο παιδακι που οταν δεν γινει το δικο του σκοτεινιαζει
και μονον οταν η μητερα-γυναικα του δωσει το .γλυκο ?? του, αλλαζει η διαθεση
του.
27.Γιάννης Ιατρού said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 12:22
Ξεροσφύρη, Δημητρη,
Νά είστε καλά και να μας δίνετε τα ωραία δείγματα γραφής και τις τόσες λέξεις
από τα μέρη που ζήσατε/μεγαλώσατε,
Ευχαριστούμε πολύ. Το απογεματάκι, όταν πέσει ο ήλιος, περισσότερα, μιας κι
έχω αρκετές αγροτικές ενασχολήσεις αυτήν την εποχή (έφαγα γμτ%#$% και τόση ώρα
να διαβάζω κάτι σεντόνια στο άλλο νήμα . ?? )
28.cronopiusa said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 12:35
Ευχαριστούμε Νοικοκύρη, Dryhammer και Δημήτρη Μαρτίνε
Καλή σας μέρα!
29.Jane said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 12:43
Το γέλιο που έριξα με τον τυροκόμο φάκ αντόρο πρέπει να τ' άκουσε η μισή
γειτονιά. ??
Συγχαρητήρια σε όλους όσους γράφουν και μας προσφέρουν συναισθήματα, εικόνες,
συνήθειες και λέξεις από άλλα μέρη κι άλλες εποχές.
Προσωπικά, αυτά τα μικρά διηγήματα (οι Άγγλοι τα λένε flash fiction) μου
αρέσουν πάρα πολύ. Νομίζω είναι και πιο δύσκολα για τους συγγραφείς , γιατί
πρέπει να αποδώσουν την εποχή , τους χαρακτήρες και το γκραν φινάλε (διδακτικό
ή σκωπτικό) μέσα σε λίγες λέξεις.
Ευχαριστούμε για τη δημοσίευση, κ. Σαραντάκο.
30.Alexis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 12:50
Όμορφα τα διηγηματάκια!
Μάθαμε λοιπόν πώς ξεκίνησε και η φίρμα κοσμημάτων FaCad'oro και γιατί
ονομάστηκε έτσι! ??
31.Pedis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 12:55
Πολύ όμορφα και τα τρία διηγήματα μινιόν!
Τη συνταγή την είχε γραμμένη στ΄αρβανίτικα της Ιταλίας με σέρβικο αλφάβητο πάνω
σε τομάρι από αγέννητο τραγί και κλεισμένη σ΄ ένα κουτί που είχε θάψει κάτω απ΄
τον πάγκο της κουζίνας
σε τομάρι από αγέννητο τραγί . χαχαχα
με τι μελάνι;
32.argyris446 said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 13:02
Reblogged στις worldtraveller70.
33.Πέπε said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 13:03
@31:
> > σε τομάρι από αγέννητο τραγί . χαχαχα
Και αυτό υπάρχει:
Το τομάρι από αγέννητο κατσίκι (δε νομίζω ότι λαμβάνεται υπόψη το φύλο)
χρησιμοποιείται για τη μεμβράνη κάποιου κρουστού, δε θυμάμαι σε ποια χώρα.
34.ΛΑΜΠΡΟΣ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 13:04
Μόλις τώρα τα διάβασα για χωνευτικό.?
Μπράβο παιδιά, ειδικά το πρώτο του Dryhammer, είναι υπέροχο.
Πάντα τέτοια.?
35.Αιμ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 13:08
31. Από έμβρυο δηλαδή
36.Χαρούλα said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 13:11
Καλημέρα, με όμορφα αναγνώσματα! Όλους ευχαριστώ. Απολαυστικά για το πρωί της
Κυριακής.
Έως το σχόλιο 13! Εμφανίζεται ο Ξεροσφίρης, γνωστός .παίκτης των λέξεων και
εισάγει δαμόνια!??
Τί κρύβουν λοιπον οι λέξεις; Τι θέλει να πει ο .ποιητής. Και ψάχνομαι.
Εντάξει το(ν) Κασκαβάλ-ι γνωστο τυρί στο ΒΑ Αιγαίο. Το σα+γανάκι κάνει μπαμ,
όπως και το χάνι της Γραβιέρας! Αλλα το βουνάκι; Στα σλάβικα=Κορυτσά! Και απο
την Ντούρες; Δυρράχιο. Και πως έγραψε την συνταγή; Εντυπωσιακό ανακάτεμα! Και ο
Ρακί εμφανής. Αλλά Μαϊλίντα;(γκουγκλαρα,Κελμέντι, μια διασημη αλβανίδα
τζουντόκα από το Κόσοβο). Κι ο Ιωάσαφ; Άντε πάλι γκουγκλ! Όσιος γιος
Ελληνοσέρβου βασιλειά της Ηπείρου. Και πίνουν mavrud. Ποικιλία ηπειρώτικη που
κάνει καρριέρα στην Θράκη και δίνει διάσημο Βουλγάρικο κρασί. Και όλοι αυτοί
απέναντι στον μεγάλο Ιταλο ανταγωνιστη adoro.
Και λέω τώρα εγώ. -Παρακαλώ μην με κοροϊδέψετε.- Η ποικιλία των Βαλκανίων σε
ιστορία, κουλτούρα, φαγητό, μυστικά, ορθώνει ανάστημα απέναντι στην Δυτική
υπερδύναμη, προσωρινά νικά και fuck την Adoro, αλλά στο τέλος το παιδί-μέλλον
το κερδίζει το χρήμα(χρυσοχόος) και όχι η παράδοση(τυράς)!
Είπα νωρίτερα, μην γελάσετε σας παρακαλωωωωώ!????
37.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 13:12
Ε?χαριστο?με γι? τ? νε?τερα.
Μ?χρι τ? ?π?γευμα πο? θ? ?πιστρ?ψει ? «συγκ?τοικος» Ξεροσφ?ρης, δ?νω ?γ?
κ?ποιες ?παντ?σεις. Το? κεφαλιο? μου. ??
@ 31. » .με τι μελάνι; »
?π? θηλυκ? σουπι?. ??
@25. » .Μου άρεσε πολύ η γενική «του Βουνακιού του Κάστορα». »
Σκ?ψου τ? γενικ? «το? Βουνακιο? το? Κατινακιο?»
??
38.Χαρούλα said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 13:22
36 ω, ναι! Σάλεψα! Ξεροσφύρης φυσικά!
39.Avonidas said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 13:33
Καλησπερα
Τρελό γέλιο το αγέννητο τραγί ??
Από έμβρυο δηλαδή
Γεννημένο τον no έμβρυο ??
40.ΣΠ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:16
Μου άρεσαν τα διηγήματα-μινιατούρες. Ξέρουμε άλλωστε από προηγούμενες
αναρτήσεις ότι ο Ξεροσφύρης και ο Δημήτρης έχουν ελκυστικό τρόπο γραφής. Στα
σημερινά έδειξαν και το χιούμορ που διαθέτουν.
Τη συνταγή την είχε γραμμένη στ΄αρβανίτικα της Ιταλίας με σέρβικο αλφάβητο πάνω
σε τομάρι από αγέννητο τραγί και κλεισμένη σ΄ ένα κουτί που είχε θάψει κάτω απ΄
τον πάγκο της κουζίνας, για μην τη βρουν αλλά και να μη χαθεί άμα πεθάνει.
Αυτό μου θύμισε το ευφυολόγημα για την σαρανταποδαρούσα που είπε ο Τσακαλώτος
στην βουλή.
41.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:19
Σοβαρ? τ?ρα, σχετικ? μ? τ? δ?ρμα το? ?γ?ννητου τραγιο?.
Κ?πως ?τσι ?φτιαχναν περγαμην?ς ?ψηλ?ς ποι?τητας.
Κατ? τ? Βικιπα?δεια:
«Οι περγαμηνές που παρασκευάζονταν από μεμβράνη εμβρύου μόσχου εθεωρούντο
εξαιρετικής ποιότητας.»
42.Pedis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:21
Dry Martini ?? , η ζωή σας έκλεψε μια υπέροχη ιδέα .
http://www.efsyn.gr/arthro/orgi-sti-napoli-gia-elliniki-zahari-me-mafioziko-perityligma
μα κε κολιόνι!!
43.ΛΑΜΠΡΟΣ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:31
36 τέλος - Δεν είναι για γέλια Χαρούλα, αυτή είναι η πικρή αλήθεια και είναι
για κλάματα. Έχουν χαθεί το μέτρο και αληθινές αξίες κι οι άνθρωποι έχουν γίνει
εξαρτημένοι από τα αντικείμενα και τα χρήματα.
Πόσοι μπορούν να ζήσουν χωρίς λεφτά;
44.Τρίβλαξ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:49
Συγχαρητήρια και στους δυο συγγραφείς και από μένα και ευχαριστίες στον κο
Σαραντακο που μας τους παρουσίασε.
Δημήτρη, μια παρατήρηση για την ραβδοσκοπία. Υπάρχουν ακόμη πολλοί που
πιστεύουν σε αυτήν, συμπεριλαμβανομένων και ραβδοσκόπων οι περισσότεροι των
οποίων δεν είναι απατεώνες. Στην γειτονιά μου στα Θερμιά, γείτονας έριξε
πρόσφατα μερικές χιλιάδες ευρώ σε σημείο που του υπέδειξε ραβδοσκόπος (της
σχολής ταλαντευομένων κλειδιών) χωρίς αποτέλεσμα-αν και φυσιολογικά έπρεπε με
βρει νερό, μια και το πηγάδι ήταν χαμηλά, δίπλα σε κοίτη ρεματιάς. Ίσως και
γιαυτο το υπέδειξε και ο «ραβδοσκοπος».
Φυσικά το θέμα δεν έχει αποδειχθεί ποτέ επιστημονικά. Αρκετα πειράματα έχουν
γίνει, επιστημονικά οργανωμένα, που απέρριψαν τις διεκδικήσεις «ραβδοσκόπων»
για το βραβείο $1,000,000 που χρηματοδότησε ο James Randi («Amazing Randi»
επαγγελματίας «μάγος», και συνιδρυτής του SCICOP-Scientific Committee for the
Investigation of Claims of the Paranormal).
Αυτά. Συγχαρητήρια και πάλι.
45.ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:51
Μπράβο ρε παίδες. Ειδικά το πρώτο ήταν and fuck (adoro).
Για τους αγέννητους αμνούς και τη σφαγή τους:
https://en.wikipedia.org/wiki/Karakul_sheep
46.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:51
@Pedis (#42). Πολ? γ?λασα μ? τ? συμπεριληπτικ? χρηστ?νυμο, Dry Martini, πο? μ?ς
?δωσες. ?? ?? ??
?σο γι? τ? ζ?χαρη μ? τ? μαφι?ζικο περιτ?λιγμα, ? τ?πος ε?ναι πολ? μπροστ?.
Προειδοποιε? το?ς καταναλωτ?ς γι? τ?ς βλαβερ?ς συν?πειες το? προϊ?ντος του.
?πως ?γινε μ? τ? τσιγ?ρα.
Μ?νο πο? α?τ?ς τ? ?κανε α?τοβο?λως. ??
47.Pedis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:53
-> 42 - υπάρχει δύο, τουλάχιστον, προφανέστατοι λόγοι που θίχτηκαν οι
ναπολετάνοι .
48.Pedis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:54
# 46 - σωστοοός!
49.Τρίβλαξ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:55
«.πάνω σε τομάρι από αγέννητο τραγί»
Ο ορισμός της περγαμηνής.
Ωραίο!
50.nikiplos said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:56
Καλημέρα κι από μένα. πολύ ωραία διηγήματα. Εκείνο το μεσαίο του ΔΜ μου φάνηκε
πως τελειώνει απότομα. θα περίμενε κανείς τη συνέχεια. έπεσε το αφεντικό στο
λάκκο?
51.Τρίβλαξ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 14:57
Δεν είχα δει την παρατήρηση σου στο 41 Δημητρη. (Τα μεγάλα πνεύματα.)
52.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 15:14
Ε?χαριστο?με γι? τ? νε?τερα.
@Τρ?βλαξ (#44). Ο? ραβδοσκ?ποι πρ?πει ν? ?χουν κ?ποια ε?αισθησ?α στ?ς μεταβολ?ς
τ?ν ?λεκτρομαγνητικ?ν πεδ?ων. Μ?νο πο? α?τ?ς μπορε? ν? μ?ν ?φε?λονται (μ?νο)
στ?ν ?παρξη ?π?γειων ρευμ?των νερο?.
@ΣτοΔγιαλοΧτηνος (#45). Ο? γο?νες α?τ?ς παλι?τερα ?ταν γνωστ?ς ?δ? μ? τ? ρ?σικο
?νομ? τους,?στρακ?ν*. Πρ?πει ν? ?ταν κ?ποτε στ? μ?δα, πρ?ν ?π? καμι? πενηνταρι?
χρ?νια, μπορε? κα? περισσ?τερα.
*?π? ?κε? πρ?πει ν? π?ρε τ? ?νομ? του ? ?στραχ?ν, τ? ?λογο το? ?πποδρ?μου πο?
?ναφ?ρει ? Τσιφ?ρος σ? κ?ποιο δι?γημ? του.
53.mitsos said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 15:15
Ξεροσφύρη , Δημήτρη , Νίκο
Ευχαριστώ.
Μου χαρίσατε ένα απολαυστικό απομεσήμερο ( εκεί μάλιστα που έλεγα «ωχ τα νεύρα
της έχει πάλι η κυρά», και ετοιμαζόμουν για τα χειρότερα )
..
Αμ πέρα στο καμπί . το ξ'νάρ θα διάλεγα
και το φτιάρ ( αυτά είναι όλα της ίδιας κλίσης με το γμαρ . δηλαδή του ξναριού
. κ.τ.λ. )
54.Τρίβλαξ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 15:16
42 : Dry Martini.
Παραθέτω πρόσφατο πόνημα για Αγγλομαθείς Μαθηματικούς, λάτρεις της κουλτούρας
των διανοουμένων της δεκαετίας του 1920 στην Νέα Υόρκη (Βένιο;)
Tanqueray: four. Noilly Prat: one. Olive. Up.
Once, in the mid-nineties,
I stayed a few days in the Algonquin.
In town for a meeting of the Math Society,
My grant afforded me a room in fancier venues-
But to pass up the chance of meeting on their turf
The ghosts of those who sculpted the twenties
Would be in my mind inexcusable.
The squalor of Times Square far from repelled me-
The savor of the city's hub
Teeming round the clock
With hustlers, hookers, homeless,
Piqued my interest as denizen of pristine Raleigh,
Named that same year best place to live in the U.S.,
Its center hollow at night, sanitized of people
Flung to the fringes with centrifugal urge,
Home shortly after five-in time for cocktails.
Sunflower seeds is my nut of choice
To salt the savor of martini.
The work put out to crack the shell,
Sprouted a theory claiming energy expended
Offsets caloric gain from ingested seeds-
A theory I suspect
That leading horticulturists probably think nuts.
In the Algonquin I caught a glimpse of Dorothy Parker
Soaked in gin, well into a martini lunch.
Prohibition long scuttled as travesty of decorum,
She held forth before a rowdy Round Table
Waving her glass around
-half-full, to raise a tempest of conic sections
Euclid no doubt could soberly enumerate
-half-empty, to lubricate the comic wit
That cracked the Vicious Circle up.
Shells sheltering seeds of a kind,
One may expect to look alike-
And pretty much alike they are indeed.
Only a few stand out-
Conjoined, it turns out, Siamese twins
Sprung at the junction of rival spirals
Swirling clock- or counterclock-wise
In neighboring Fibonacci numbers-
Midsize flowers sporting sets of 34 and 55.
Miss Parker knew martini math well:
One, under the table; two, under the host.
CAS
7/2018
(Φτού! Πάλι το σύστημα δεν μου βγάζει τα bold και italics-και δεν ξέρω πως να
επέμβω από το τάμπλετ.)
55.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 15:26
@50. ?χεις δ?κιο γι? τ? τ?λος, Ν?κιπλε.
?τσι ?μως τελε?ωνε τ? πραγματικ? περιστατικ?? χωρ?ς κ?ποια κορ?φωση, ?πως
γ?νεται συν?θως στ? ζω?.
Τ? τρ?α περιστατικ? πο? ?ναφ?ρω ε?ναι πραγματικ?. ? μ?νη μου παρ?μβαση ε?ναι
?τι τ? ?νοπο?ησα σ? ?να πρ?σωπο.
56.dryhammer said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 16:19
Από το πρωί είμαι παρών και διαβάζω τα σχόλια περιμένοντας να παρέλθει εξάωρο
από τη δημοσίευση πριν δώσω
ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
α) Στο Χάνι
>Το Χάνι της Γραβιέρας ήτανε χτισμένο . στο διάσελο ανάμεσα Τρεμπεσίνα και
>Κρυσταλλοπηγή, πάνω στο «δρόμο του Βουνακιού του Κάστορα» .
Βρίσκεται δηλαδή στη no mans land ανάμεσα στο Τελωνείο της Κρυσταλλοπηγής και
τη Dogana της Trebeshina, στο δρόμο Κορυτσάς (σωστά Βουνάκι) - Καστοριάς,
περίπου εκεί που έχει το duty free shop (KAE). Όπως σε όλα τα παραμεθόρια που
προέκυψαν από τεμαχισμό μεγαλύτερου κράτους, καθένας την περιοχή που είναι στην
άλλη πλευρά τη θεωρεί δική του «χαμένη πατρίδα» και φέρνει συχνά για απόδειξη
τα κοινά ονόματα. Για αυτό και ο Mitro Kackavall είναι ανέτως και Μήτρος
Κασκαβάλης ανάλογα από ποια πάντα των συνόρων (θέλεις να) στέκεις. Δικός μας
ολονών.
Το κασκαβάλι είναι η παραδοσιακή γραβιέρα της περιοχής, σε ακτίνα 100
χιλιομέτρων τουλάχιστο και κάνει και ωραίο (αλμυρό) σαγανάκι. Η διαφήμιση έκανε
πιο γνωστή τη Λημνιά, αλλά στην κατοχύρωση ΠΟΠ είναι «όποιος πρόλαβε τον Κύριο
είδε». Το τυρί, μ' αυτό το όνομα, το πρωτόμαθα από (μάλλον αρβανίτη) μπακάλη
στον Παράδεισο Αμαρουσίου το 1973 (ναι! παιδάκι ήμουνα).
> Τη συνταγή την είχε γραμμένη στ΄αρβανίτικα της Ιταλίας με σέρβικο αλφάβητο
> πάνω σε τομάρι από αγέννητο τραγί και κλεισμένη σ΄ ένα κουτί που είχε θάψει
> κάτω απ΄ τον πάγκο της κουζίνας, για μην τη βρουν αλλά και να μη χαθεί άμα
> πεθάνει.
Οι αρμπερέσοι είναι οι αρβανίτες της (Κάτω) Ιταλίας, με καταγωγή (και) από
κείνα τα μέρη (Ντόσκηδες). Οπότε λόγω περιοχής, ο Μήτρος θα μπορούσε να ξέρει
αρμπορέζικα και να μην τον ξενίζει το Κυριλλικό αλφάβητο. Η περγαμηνή βεβαίως
βεβαίως προσδίδει κύρος κι αν ήξεραν το φύλο του εμβρύου κατσικιού πριν
γεννηθεί, τι να κλάσει ο υπέρηχος.. Το τραγί βέβαια είναι πιo macho.
Όλη αυτή η μυστικότητα καθώς και η επόμενη παράγραφος με τη μυρωδιά,
παραπέμπουν στο «Δίχτυ» των Ξαρχάκου - Γκάτσου.
Raqi είναι το χαϊδευτικό του Sotiraq, κι έτσι λένε τον κουνιάδο μου, που είχε
παλιά μια Μαϊλίντα (που δε θα πλενόταν ποτέ ειδικά για το Πάσχα μια και είναι
μουσουλμανικό όνομα).
Ένας μέθυσος καλόγερος και αγιογράφος Ιωάσαφ υπήρξε παλιά στη Χίο, που
ισχυριζόταν πως, όταν έφερνε την εικόνα από τη σκήτη του στον πελάτη, σκόνταψε
και τού 'φυγε από τα χέρια αλλά πέφτοντας στάθηκε όρθια, σημάδι πως είναι
θαυματουργή από τα γεννοφάσκια της κι ας είναι κι αδιάβαστη. Ο ηπειρώτης όσιος
είναι σύμπτωση.
Ένα ωραίο Mavrud (σωστή κι εδώ η Χαρούλα) έβρισκα κι έπινα στη Κορυτσά,
εμφιαλωμένο στην Ochrid της ακατονομάστου συνγείτονος.
Τα άλλα είναι προφανή, και τα πολιτικο-πολιτισμικο-οικονομικά δικά σας. Το
μυαλό μου δεν πήγε ως εκεί, αλλά χάρηκα που βρέθηκαν και τέτοια.
Αφορμή για την ιστοριούλα ήταν το λογοπαίγνιο με τον Alexis για το Μπάκ-ιν-χαμ
τις προάλλες.
β) Κυριακάτιοκο
Πριν λίγο καιρό, βρέθηκα κάπου όπου ένας αηδός εκτελούσε στα 6 μέτρα με
Ση-μύτεια προφορά τη «Γύφτισσα Μέρα» των Γιώργου Κοντογιώργου - ΚυριΆκου
Δασκαλόπουλου.
Και ακούγοντας «βλέπω τα βράΝχια, και έχω μια λύπη» σκέφτηκα «μπαγιάτικο ψάρι
του φέραν οι γύφτοι και την πλερώνουμε εμείς;»
Αργοτερότερα, πήρα τους στίχους και, αφού συνευρέθηκα με τη μητέρα τους, έκανα
το ανωτέρω πεζό προσπαθώντας να ταιριάξω όσο μπορούσα πιο πολλές ατόφιες
εκφράσεις στο κείμενο. Στο τέλος τον βάζω να γράφει ο ίδιος τους στίχους.
BONUS TRACK!!-BONUS TRACK!!-BONUS TRACK!!
Ο Αρχιμήδης τσαλαβουτούσε στη γούρνα που είχε για να παίρνει το λουτρό του. Η
θεραπαινίδα κουβαλούσε κανατιές με ζεστό νερό μουρμουρίζοντας που δεν
ξεμπέρδευε με το πλύσιμο, μόνο έπαιζε κάνοντας σχέδια με το νύχι στο σκεμπέ του
και την είχε ξεκολιάσει στο πήγαιν' έλα να του κουβαλά ζεστό νερό από την
κουζίνα. Παραδίπλα ένας σωρός τα άπλυτά του περίμεναν ζέχνοντας να τα πάρει η
πλύστρα.
Κάποια στιγμή πέρασε κι η γυναίκα του να δεί μην πνίγηκε, τόση ώρα στο μπάνιο.
Κοίταξε το σωρουδάκι τα ρούχα, τα ανακάτεψε με το πόδι και του είπε: «Ν'
αλλάζεις πιο συχνά. Τά ΄χεις κάνει όλο φρεναρισιές» και βγαίνοντας είπε στη
νεαρή πλύστρα που έμπαινε να τα πάρει; «Να βάλεις ΕΥΡΗΚΑ μπας και ξεγαριάσουνε»
Η κοπέλα δεν κατάλαβε καλά. «Τι είπε η κυρία;» τον ρώτησε.
«ΕΥΡΗΚΑ, ΕΥΡΗΚΑ να βάλεις στο πλύσιμο» φώναξε και καθώς η μικρή έσκυψε να τα
μαζέψει, ανασηκώθηκε ο κοντός χιτώνας της κι ο Αρχιμήδης ανακάλυψε το νόμο της
άνωσης.
The rest os History που λένε και οι υπέρ-πόντιοι.
57.Γιάννης Ιατρού said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 16:23
30, 45: Ο ιδιοκτήτης της ομώνυμης εταιρίας είναι (ήταν, τώρα μόνο τα παιδιά
του.) γείτονάς μου εδώ στο ερημητήριο.
58.cronopiusa said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 16:27
η τέχνη του «πηγαδά» στη « γυναίκα με τα κόκκινα μαλλιά» του Ορχάν Παμούκ
59.Γιάννης Ιατρού said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 16:34
Όπως πληροφορούμαι από το επιτελείο, προσοχή στο δρόμο (Δημήτρη, ειδικά εσύ που
πέφτεις κοντά.), μόλις βγήκε ο Λάμπρος από το κρησφύγετο του. με λυμένο το
ζωνάρι ?? ?? https://www.youtube.com/watch?v=wdZP_frqZNk
60.dryhammer said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 16:42
Για τη Χαρούλα που ασχολήθηκε, ένα χαϊκού
Εγώ κι ο Raqi,
γίναμε πάλι ράκη.
Ήπιαμε ρακή.
61.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 16:47
Μ? ?φορμ? τ?ς «?ρμηνευτικ?ς σημει?σεις» το? Ξεροσφ?ρη (#56), ?πευθ?νομαι στ?
συλλογικ? σοφ?α το? ?στολογ?ου.
Γ?νεται κι ?λλο? α?τ? πο? κ?νουμε ?δ?;
?ννο? τ?ν συνομιλ?α δημιουργ?ν-?ναγνωστ?ν γι? τ? διηγ?ματα πο? δημοσιε?ονται?
μ? στοιχε?α πο? ?ναφ?ρονται στ?ς πηγ?ς, στ?ν ?μπνευση ? σ? τυχ?ν ?π?γεια
νο?ματα.
Μπορο?με ν? τ? χαρακτηρ?σουμε διαδραστικ? ? ?μφ?δρομη λογοτεχν?α;
62.ΣΠ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 16:53
56
Δεν είχε πάει ο νους μου στην «Γύφτισσα μέρα». Ξαναδιάβασα το διήγημα και
πράγματι βρήκα στίχους μέσα στο κείμενο. Ας βάλουμε λοιπόν το τραγούδι.
Γύφτισσα μέρα, στο παλιό μουράγιο
βλέπω την θάλασσα χωρίς, κουράγιο
βλέπω τα βράχια, και έχω μια λύπη
την Κυριακή αυτή, κάτι μου λείπει
Άσπρα βότσαλα στον ήλιο
και στη θάλασσα
την καρδιά μου
κυριακάτικα την χάλασα
Γύφτισσα τύχη, πες μου τι με σώνει
το απομεσήμερο για δες, ζυγώνει
Γύφτισσα μέρα, στο γυμνό κορμί σου
στην αμμουδιά να κυλιστώ μαζί σου
63.Χαρούλα said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 16:57
56
..ξέφυγα πολύ. Το ήξερα, το ένοιωθα. Καλά, την γεωγραφία της περιοχής δεν την
ήξερα καθόλου, αλλά για το κασκαβάλι ήμουν σίγουρη ότι είναι Σαμοθρακίτικο και
Λημνιό. Όσο για τον Ιωάσαφ δεν είχα ακούσει ποτέ. Παρότι ο ένας παππούς ήταν
Καλλιμαςιώτης που άφησε νέος το νησί και κάποια ακούσματα(όπως παροιμίες και
λέξεις που αναφέρεις κατα καιρούς) έχω.
Ωραίο και το μπόνους!
55
Εγώ πάντως πρέπει να είμαι πολύ κακιασμένη! ?? Το έκανα εικόνα κατευθείαν ότι
έπεσε και ως .άχρηστος, δεν βγήκε ποτέ!
Ευχαριστώ και πάλι! Μην «χαζολογάτε»??, γράφετε! Νικοκύρη ευχαριστώ επίσης.
64.nikiplos said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 17:00
@56, πολύ καλό αυτό με το «γύφτισσα μέρα». (apropos το τίτλο σήμερα θα τον
λέγαμε political correct?)
αντίστροφο δλδ
65.Alexis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 17:04
#61: Στην εποχή του διαδικτύου πιθανότατα γίνεται και αλλού.
Είναι πολλοί πλέον αυτοί που δημοσιεύουν κείμενά τους διαδικτυακά και συζητούν
με τους αναγνώστες.
Είναι η σύγχρονη εκδοχή μιας παλιάς ιστορίας: έπαιρνες το βιβλίο, το διάβαζες
και αν είχες απορίες, ερωτηματικά, παρατηρήσεις έστελνες γράμμα στον συγγραφέα.
66.Χαρούλα said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 17:04
62
Ναι! Μπράβο!
Αλλά ας μην αφήσουμε και «το δίχτυ» παραπονεμένο.
67.Γιάννης Κουβάτσος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 17:09
65:Τώρα μπορείς να κουβεντιάσεις μέσω ιμέιλ με τον συγγραφέα. Αν δηλαδή έχει
όρεξη για κουβέντα, εκτός από τα τυπικά ευχαριστήρια στα δικά σου συγχαρητήρια.
68.Λεύκιππος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 17:10
64 Όχι βέβαια. Το political correct είναι «γυφτισσα νύχτα»... (Χαμόγελο γμτ)
69.dryhammer said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 17:24
61,65,67.
Όχι! Φόρα παρτίδα όλα!
Συχνά τα σχόλια διορθώνουν-συμπληρώνουν το περιεχόμενο, κι άμα γράφω παπαριές,
να μου το λένε, να το ξέρω. Μη θαρρέψω πως.
«Κουνιούνται τα σιδερικά, κουνιούνται κι οι βελόνες» παροιμία από τη μάνα μου.
Έτσι κι αλλιώς φέτος δεν έχει Νόμπελ λογοτεχνίας.
70.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 17:30
Γι?ννη (#65) κα? ?λ?ξη (#67) ε?χαριστ? γι? τ?ς ?παντ?σεις σας.
?χετε ?π?ψη σας συγκεκριμ?να ?στολ?για, ?που γ?νονται τ?τοιες
δημοσιε?σεις-συζητ?σεις;
71.Alexis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 17:33
#69: Εντάξει, έτσι κι αλλιώς δεν ήσουνα για Νόμπελ φέτος, θέλεις λίγη δουλίτσα.
Του χρόνου ίσως. ??
72.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 17:37
@70. ?γραψα ?ν?ποδα το?ς ?ριθμο?ς τ?ν σχολ?ων, ?λλ? δ?ν πειρ?ζει, ?σε?ς
καταλ?βατε. ??
@69. dryhammer said:
» .Έτσι κι αλλιώς φέτος δεν έχει Νόμπελ λογοτεχνίας. »
Ν? β?λουμε κοιν? ?ποψηφι?τητα γι? το? χρ?νου. ??
73.ΣΠ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 17:44
72
Ε, ναι. Άλλωστε του χρόνου θα δοθούν δύο. Για το 2019 και για το 2018, που δεν
δόθηκε φέτος.
74.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 17:52
@71. ?λ?ξη, μ? πρ?κανες.
Σ?ς ?φ?νω προσωριν?.
?χουμε ?ξοδο μ? τ?ν κυρ?.
Θ? τ? πο?με ?ργ?τερα,
?λλ? χωρ?ς τ? κ?τερα
75.ΕΦΗ - ΕΦΗ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 18:01
Μπράβο σας αγόρια! Μαγκίτικα αυτά τα διηγηματάκια-στιγμιότυπα. Νοστιμότατα και
για δεκατιανό και για απογευματινό.Απόλαυση! ??
Ευχαριστίες και στους δημιουργούς και στο .μπουφετζή που μας τα τράταρε.
Το ιστολόγιο γεννά. Ξαναμπράβο.
25. >>Βουνάκι του Κάστορα
Γουνάκι ακούω εγώ! ε; ?? ??
76.Χαρούλα said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 18:09
Ωχ! Τώρα είδα το 60.
Σ'ευχάριστώ!
Συγχώρεσε με, αλλά δεν τα καταφέρνω να συνεχίσω.
77.Γιάννης Κουβάτσος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 18:35
70:https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.forums.gr/forum/%25CF%2588%25CF%2585%25CF%2587%25CE%25B1%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CE%25AF%25CE%25B1-%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25BA%25CE%25AD%25CE%25B4%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7/%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2587%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B1&ved=2ahUKEwjHtJncrYbeAhWmw4sKHeTGDr4QFjACegQICRAB&usg=AOvVaw01DJQ7j5OykXb9GJCxTMF_&cshid=1539534893140
78.Γιάννης Κουβάτσος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 18:36
70:https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.logoclub.gr/forums.html&ved=2ahUKEwjHtJncrYbeAhWmw4sKHeTGDr4QFjADegQICBAB&usg=AOvVaw2MdxhsyxGaapHtW5urkeu1&cshid=1539535000867
79.ΕΦΗ - ΕΦΗ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 18:47
Βρήκα κομμάτια(ως προς το πραγματολογικό μέρος) από τη ζωή μου και στα τρία.
-Του τυριού δε χρειάζεται να πω ότι ένιωσα και μυρίστηκα την ατμόσφαιρα, αφού
αρμέγω, πήζω, ξεραίνω τυρί άμα λάχει. Έχω εικόνα από τρία τουλάχιστον μικρά
τυροκομιά που διατηρούν και ταβερνείο μαζί και την επικρατούσα κατάσταση έναντι
των ανταγωνισμών με τις πανίσχυρες αλυσίδες προϊόντων γάλακτος (τί γάλατος ή
γαλάτου θα πω τώρα;).
-Του πηγαδιού,
βγάλαμε ένα πηγάδι 8 μέτρων (με τσιμεντοκουλούρες) ένα καλοκαίρι οι τρεις μας:ο
πατέρας μου,ο αδελφός μου 18 κι εγώ 10. Ο μπαμπάς έσκαβε κάτω (με κασμά και
φτυάρι) κι εμείς από πάνω με το μαγγάνι ανεβάζαμε το χώμα στο χείλος.Ο αδελφός
μου άδειαζε παρέκει το γεμάτο ζεμπίλι. Λοφάκο σχημάτιζε το ανασυρμένο χώμα. Ο
μόνος καημός που μου έμεινε απ΄αυτό είναι που φόρεσα στο πηγάδι, η ανεβάσταγη,
τα καινούργια παπούτσια παραμονή του 15Αύγουστου, κάτι άσπρα γοβάκια, και τα
λάσπωσα. Δεν μ' έπαιρνε η ώρα και πήγα από το σκάψιμο απευθείας στον εσπερινό
και τα σκούπιζα στο δρόμο με τα σαλιωμένα δάχτυλά μου!
-Του άμμου (χωρίς λόγια),
τίναξα τα μαλλιά μου ??
80.Γιάννης Κουβάτσος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 18:48
70:https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.xn--ixauk7au.gr/forum/&ved=2ahUKEwigx6yWsYbeAhXGo4sKHfY0C-IQFjABegQIBxAB&usg=AOvVaw0BhJE6d5D7OzBOMh0_XJLM&cshid=1539535673674
81.ΓιώργοςΜ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 18:51
Καλησπέρα! Με καθυστέρηση οι ευχαριστίες, αν και τα διάβασα από το πρωί.
Είχα τελειώσει τον καφέ, δεν την ξαναπατάω ??
61 Μερικές φορές έχει η διαδραστικότητα οδηγήσει και σε πολύ πετυχημένα από
εμπορική άποψη τουλάχιστον, βιβλία, πχ Μετρο 2033
82.alexisphoto said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 18:52
Απολαυστικότατα και τα δύο,
Σας ευχαριστούμε
83.Baladimas Dimitris said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 19:02
07. Όταν σκάβεις κάτω από το μισό μέτρο το χώμα είναι σκληρό σαν τσιμέντο και
θέλει και κασμά και λοστό και φτυάρι και λισγάρι. Πολύ καλή περιγραφή.
84.sarant said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 19:15
Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για όλα τα σχόλια και να με συμπαθάτε που σήμερα ήμουν
απών.
Ευχαριστώ και τους Ξεροσφύρη και Δημήτρη Μαρτίνο που μας πρόσφεραν τα διηγήματα!
18 Καλό!
42 Πολύ καλός ο συνδυασμός Dry Martini!
65 Πάντως αυτός ο εκδημοκρατισμός της δημοσίευσης είναι κάτι καινούργιο.
83 Το σχόλιο είχε κρατηθεί λόγω της απουσίας μου, συγγνώμη.
85.ATM said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 19:45
#70:
Στο reddit υπήρχε ολόκληρο φόρουμ συγγραφέων, όπου διάφοροι ερασιτέχνες της
γραφής ανέβαζαν διηγήματα, αλλά και εκτενέστερα κείμενα, συχνά σε συνέχειες
(τουλάχιστον μέχρι το '14, που παρακολουθούσα διάφορες ενότητες του
συγκεκριμένου ιστοχώρου). Κάποιοι απ' αυτούς δημοσίευσαν μετά κείμενα τους σε
βιβλία, έντυπα και ηλεκτρονικά - θεωρητικά, είχαν ήδη φτιάξει κοινό, το οποίο
σχολίαζε και έκανε προτάσεις (ή, σε άλλες περιπτώσεις, έκραζε) με τρόπο ανάλογο
του παρόντος ιστολογίου.
Δεν ξέρω τι γίνεται τώρα, αλλά το ίδιο το reddit συνεχίζει να λειτουργεί
κανονικά, αν και προσωπικά δεν το πολυεπισκέπτομαι πλέον.
86.Αγγελος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 19:53
To αμίμητο «σα γανάκι» μου θύμισε τα «σαν φιστικ» που λέει η Θεσσαλονικιά
γυναίκα μου και που μας έχει εξηγήσει ο Νικοκύρης την ετυμολογία τους.
87.nikiplos said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 20:32
@56, bonus track,
Σωστή «Παλινόστηση των Κενταύρων» που πωλούσε παλαιότερα ο έτερος
τηλεβιβλιοπώλης της παρέας.
Πάντως ο Άρχος θα είχε ανακαλύψει και τον απειροστικό λογισμό, αν δεν έκανε τη
μλκ του ο Ρωμαίος.
88.Alexis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 20:53
#70: Παλιότερα παρακολουθούσα την Καλύβα ψηλά στο βουνό του Πάνου Ζέρβα (έχει
σχολιάσει κάποιες φορές κι εδώ) και τα «Μπουκάλια στο πέλαγος» (δεν βρίσκω
ενεργό λινκ).
Δεν ήταν λογοτεχνικά ιστολόγια αλλά συχνά-πυκνά οι διαχειριστές τους ανέβαζαν
εξαιρετικά λογοτεχνικά κείμενα, και ο σχολιασμός ήταν ελεύθερος.
Δυστυχώς έχουν σταματήσει τη δραστηριότητά τους προ πολλού.
Ευχάριστη έκπληξη: Κάποια στιγμή έλαβα ένα μέιλ από τον δημιουργό του
«Μπουκάλια στο πέλαγος» και μου έλεγε ότι όλα τα λογοτεχνικά κείμενα του
ιστολογίου τα έχει συγκεντρώσει σε μορφή e-book.
Βάζω λινκ και όποιος ενδιαφέρεται ας ρίξει μια ματιά:
https://free-ebooks.gr/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF/3a4V/%CE%BF-%CF%80%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE%CF%82
89.Πέπε said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 21:22
@56:
> > .περίμεναν ζέχνοντας.
Λοιπόν, δεν ξέρω, του καθενός η αίσθηση του χιούμορ είναι διαφορετική, αλλά.
Μπορεί αλλού να χαμογέλασα, στ' αλήθεια ή από μέσα μου, αλλού να γέλασα
κανονικά από μέσα μου, αλλού να σκέφτηκα «χα, καλό!», αλλού να μη μου άρεσαν
κλπ. Η συγκεκριμένη φράση είναι η μόνη, απ' όλη τη σελίδα στην παρούσα μορφή
της, όπου γέλασα δυνατά, εδώ ολομόναχος που διαβάζω!
90.Αφώτιστος Φιλέλλην said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 21:56
88. Αν και ειχα δει προηγουμενως την ιστοσελιδα , αρχισα να γραφω καθημερινα
στην Καλυβα με την δημοσιευση αυτου του συντομου διηγηματος
Η Ελλάδα στον αστερισμό του σοσιαλισμού.
Μαρτίου 16, 2012 in σχολιαστής, Να (θα) γελάσουμε;
Οτι ακολουθεί είναι φανταστικό.
[.]
https://panosz.wordpress.com/2012/03/16/sxoliasths-no-pasaran/#comment-305677
91.Φανή Μ. said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 21:59
Τώρα που νύχτωσε, νομίζω ότι μπορούμε να πούμε την αλήθεια, χωρίς φόβο και
πάθος: Και οι δύο συγγραφείς (Ξεροσφύρης + Μαρτίνος) είναι εμφανώς ατάλαντοι.
Τους λείπει το προσωπικό στύλ, ο στόχος, η κεντρική ιδέα, ακόμη και η
στοιχειώδης γνώση των θεμάτων που διαπραγματεύονται (βλέπε σχόλιο 2). Το
αποτέλεσμα είναι πως και οι 3 ιστορίες κουράζουν: Διαβάζονται με πολύ μεγάλη
δυσκολία από τον σημερινό αναγνώστη. Μπροστά τους, τα δύο συκοφαντημένα
διηγήματα του Παοκτζή κ. Gpoint, η «Σίντυ» και η «Θεία» φαντάζουν σαν
πραγματικά αριστουργήματα.
Μή έχοντας την παραμικρή πρωτοτυπία, Μαρτίνος + Ξεροσφύρης μιμούνται τις
χειρότερες ιδιότητες της Γενιάς του 30, μπάς και παρασύρουν κάποιον αδαή που θα
πιστέψει πως είναι φτασμένοι λογοτέχνες, επειδή χρησιμοποιούν την φιαχτή
παλαιοδημοτική ενός Φώτη Κόντογλου κι ενός Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου. Η καλύτερη
συμβουλή που μπορούμε να τους δώσουμε είναι να αποσυρθούν οριστικά από την
Λογοτεχνία και να ξοδέψουν τα πολύτιμα τελευταία χρόνια της ζωής τους σε
επωφελέστερες ασχολίες
92.sarant said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:04
Μην τσιμπάμε, είναι προ-φανής η αιτία του σχολίου
93.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:10
Συν?χεια ?π? τ? #74.
Τ?ρα ε?ναι ?ργ?τερα
?λλ? δ?ν ε?ναι ?ργ?
κα? ?σο γι? τ? κ?τερα
α?τ? ψηλ? ?ρμεν?ζουν
μ?ς στο? καιρο? τ? ν?φελα
κα? π?σω δ?ν γυρ?ζουν.
Μ?λις γυρ?σαμε στ? σπ?τι ?π? κ?ποια πρωτοποριακ? παρ?σταση. Δ?ν λ?ω ποι??
φ?γαμε πρ?ν τ? μισ?. Μπορε? ν? φτα?γαμε κι ?με?ς.
Θυμ?θηκα τ?ν ?τ?κα τ?ς «μ?νας» ?π? κ?ποια παρλ?τα το? Χ?ρυ Κλ?ν:
«Γιατ? βαρ?νε το?ς τενζερ?δες, παιδ?κι μου;»
Ε?χαριστ? γι? τ? νε?τερα σχ?λια κα? γι? τ?ς πληροφορ?ες πο? μο? δ?σατε,
?παντ?ντας στ? ?ρ?τημ? μου στ? #61.
94.Γιάννης Κουβάτσος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:15
Που πραγματεύονται, Φανούλα, όχι που διαπραγματεύονται. Είσαι και κλασικίστρια.
95.Αφώτιστος Φιλέλλην said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:19
90. Στο ιδιο ιστολογιο χρονια πριν (2007) ξεκινησε η σειρα χελιδόνα.
Με αρχη, τη μητέρα - χελιδόνα:
https://panosz.wordpress.com/2007/03/01/helidona-3/
Οπως εγραφε ο Καλυβαρχης :
Φαίνεται ότι το δημιούργημα της αχαλίνωτης έμπνευσης του θείου Ισίδωρου
εκτός από παρελθόν έχει και μέλλον. ??
Ήταν μια πολύ μακρινή εποχή που στα μπλογκ περνάγαμε καλά. Ο Θανάσημος είχε
μιαν ιδέα, να γράψουμε ένα συνεργατικό αφήγημα, όπου ο ένας συγγραφέας θα
διαδεχόταν τον άλλον, παίρνοντας τη σκυτάλη. Ιδού τι προέκυψε!
ΥΓ Δυστυχως την σειρα την γνωρισα το 2012, αλλα ειμαι πολυ ευτυχης που την
γνωρισα.
96.sarant said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:21
95 Tο έχω ξαναπεί, αλλά θέλω να κάνουμε κι εδώ μια Χελιδόνα, μόνο που με
δυσκολεύει η διαδικασία.
97.loukretia50 said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:31
96. γιατί όχι ένα χωριστό νήμα ειδικά γι αυτό?
Να συμπληρώνεται αποκλειστικά και να μένει ζωντανό για όσο τραβάει?
98.Georgios Bartzoudis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:42
8, Γιάννης Μαλλιαρός said: .
14, νεσσίμ said: ..
15, Γιάννης Μαλλιαρός said: ..
17, Δημ?τρης Μαρτ?νος said: ..
# Επεσήμανα ένα λάθος, όχι πολύ σημαντικό, αλλά καταλαβαίνω ότι Ξηροσφύρης δεν
είναι μοναδικός .φταίχτης.
# Λοιπόν, μας λεει για «χ?μα μαλακ?». Δεν λεει «αρκετά συμπαγές»
(προσχωσιγενές ή μη) που μάλλον κύριε Μαρτίνε έχεις υπόψη σου κάτι διλουβιακό
και όχι αλλουβιακό =προσχωσιγενές). Τώρα τον λοστό τί τον αναφέρετε (νεσσίμ και
Μαλλιαρέ). Άλλες χρήσεις έχει ο καημένος!
# Όσο για την τσάπα ή τσαπί (Μαλλιαρέ). Ναι. Τσάπα θα μπορούσαμε να πούμε και
τον κασμά, πλην όμως ειδική τσάπα για πολύ σκληρά εδάφη κλπ. Αν πας όμως να
σκάψεις πηγάδι με τσάπα, μάλλον θα σε δείρουν οι συν-εργάτες!
# Φτυαράκι λοιπόν. Και δυο είναι τα κυριότερα είδη φτυαριού, που για
(χειρονακτικό) άνοιγμα πηγαδιού σε «χ?μα μαλακ?», χρησιμοποιούνται και τα δύο.
Το ένα (όπερ μακεδονιστί το λέμε λισγάρι) «σκάβει». Με το άλλο πετάχνουμε ή
φορτώνουμε το σκαμμένο χώμα. Αυτό το δεύτερο είναι απαραίτητο και όταν σκάβουμε
(πηγάδι σε σκληρό έδαφος) με κασμά (πολύ επίπονη δουλειά!)
# Όσο για την αξίνα=κασμάς και nothing else! Ταύτα λέγουσι και .λεξικά τινα
της ελληνικής γλώσσας (που τόσο πολύ αρέσουν στον νοικοκύρη μας!).
# Συγγνώμη που επανέρχομαι αλλά να: Είναι η αγνή σκληρή άγνοια!
99.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:44
@92. Π?ντως ?ν ο? Dry Martini χ?σουμε τ? ?π?μενο Ν?μπελ λογοτεχν?ας θ? ξ?ρουμε
ποι?ς φτα?ει. ??
100.Αλέξανδρος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:44
cascaval λέγεται και στα ρουμάνικα είδος τυριού.
Ημίσκληρο κίτρινο τυρί από αγελαδινό ή πρόβειο γάλα, που παίρνει το όνομά του
από το ιταλικό "caciocavallo".
Είναι παρόμοιο με το Ελληνικό κασέρι και το Τουρκικό ksara, ενώ παράγεται και
σε πολλές άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Βουλγαρία (kashkaval) και
η ΠΓΔΜ, αλλά και στον Λίβανο και τη Συρία. Είναι πικάντικο και αλμυρούτσικο με
πλούσια γεύση όπου ενίοτε διακρίνει κανείς νότες ελαιολάδου.
101.Φανή Μ. said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:49
Αγαπητέ κ. Σαραντάκο (92),
τώρα που γυρίσατε από την Γάνδη, κι επειδή έχει ξεσπάσει ήδη διαμάχη στο
Twitter (κάποιοι αναζητούν ήδη να επέμβη ο ειδήμων Σαραντάκος.) που θα γίνει
μεγάλο θέμα τις επόμενες ημέρες, παρακαλώ απαντήστε στο ερώτημα που σάς έθεσα
χθές για το χρονογράφημα της κυρίας Έλενας Ακρίτα στα «Νέα» του Μαρινάκη:
ΓΡΑΦΕΙ η κ. ΑΚΡΙΤΑ: «Στον λαθραναγνώστη λαθραίο είναι το βιβλίο όχι ο
αναγνώστης. Στον λαθροκυνηγό λαθραίο είναι το θήραμα, όχι ο κυνηγός. Και όσον
αφορά τον λαθρεπιβάτη που δεν έχει πληρώσει εισιτήριο, λαθραία είναι η πράξη
του όχι ο ίδιος. Για να μην το κουράζουμε, ένας άνθρωπος δεν είναι ποτέ
λαθραίος, τέρμα..»
ΕΡΩΤΗΣΗ: Από καθαρά γλωσσική άποψη, στέκει ή όχι το επιχείρημα της κ. Ακρίτα;
Το γεγονός ότι ΟΥΔΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ έχει τολμήσει να απαντήσει στο ερώτημά μου εδώ
και 34 ώρες, δείχνει πως η κ. Ακρίτα διέπραξε μνημειώδη γκάφα. Αλλιώς, θα είχαν
επέμβει εδώ και ώρες για να με αποστομώσουν ο κύρ Γιάννης ο Κουβάτσος (που δεν
κουράστηκε να με διορθώσει στο 94 για το (δια)πραγματεύονται), ο σοφός Νέστωρ
του Ιστολογίου κ. Άγγελος, ο κ. Λεώνικος, ο κ. Πέπες, και βεβαίως ο κ. Ιατρού.
Απαντήστε κ. Σαραντάκο, και μήν αποφεύγετε τα δύσκολα: Γλωσσικά στέκει το
επιχείρημα της κ. Ακρίτα;
102.Πέπε said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:52
@91:
> > Η καλύτερη συμβουλή που μπορούμε να τους δώσουμε είναι να αποσυρθούν
> > οριστικά από [συμπληρώστε] και να ξοδέψουν τα πολύτιμα τελευταία χρόνια
> > της ζωής τους σε επωφελέστερες ασχολίες
Φανή, διάβασε τι έγραψες (αφαίρεσα μία λέξη και διάλεξα ένα απόσπασμα χωρίς
ονόματα) και σκέψου αν σου δίνει καμιά ιδέα.
103.Γιάννης Κουβάτσος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:54
Δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, πολύ σωστά. Μπράβο στην κυρία Ακρίτα που το
διακηρύσσει από τις στήλες της εφημερίδας του Μαρινάκη.
104.Πέπε said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:55
101
Μας σκότισες. Αν είχε κανείς όρεξη να απαντήσει, θα είχε απαντήσει, είτε από τη
Γάνδη είτε από οπουδήποτε.
105.Πέπε said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 22:57
@93:
> > «Γιατ? βαρ?νε το?ς τενζερ?δες, παιδ?κι μου;»
Πάμε να φύγουμε παιδάκι μου, θα μας φάει η μαϊμού!
106.ΕΦΗ - ΕΦΗ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 23:02
Λαθραία είναι η ανάγνωση. Ούτε ο άνθρωπος ούτε το βιβλίο.
107.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 23:04
@98. Κ?ριε Μπαρτζο?δη. Κατ? ?ρχ?ς τ? το? Ξεροσφ?ρη τ? Ξεροσφ?ρ? κα? τ? το?
Μαρτ?νου τ? Μαρτ?ν?. ??
Γι? τ? σκ?ψιμο το? πηγαδιο? ?γραψα ? ?διος κα? ?χι ? Ξεροσφ?ρης.
Συνεπ?ς τ? ?ποια λ?θη ε?ναι δικ? μου.
Περιγρ?φω τ? σκ?ψιμο ?ν?ς πηγαδιο? σ? κ?ποια μικρ? κοιλ?δα τ?ς Κ?θνου,
δημιο?ργημα τ?ν προσχ?σεων τ?ν χειμ?ρρων.
Δ?ν ?χω παρακολουθ?σει π?ς σκ?βουν τ? πηγ?δια στ?ν Μακεδον?α.
Τ? συγκεκριμ?νο πηγ?δι τ?ς Κ?θνου, π?ντως, ?τσι τ? ?σκαβαν. Σ? ?λλα μ?ρη το?
νησιο?, ?που τ? ?δαφος ?ταν διαφορετικ?, χρησιμοποιο?σαν ?λλα μ?σα (σφυρ?,
παραμ?να κα? ?κρηκτικ?).
108.Γιάννης Ιατρού said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 23:07
98: Να παρατηρήσω πως τόσο τα αναφερόμενα εργαλεία όσο και οι τεχνικές απαντούν
έτσι μόνο σε βαθιά παγωμένα εδάφη (π.χ. βορείων περιοχών ?? ). Στα υπόλοιπα
εδάφη, με πιο εύκρατα κλίματα στην περιοχή, είναι όπως τα περιέγραψαν οι
συγγραφείς του σημερινού δημοσιεύματος ?? ??
109.Φανή Μ. said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 23:09
Εύγε στην κ. Έφη (106), που τόλμησε να επισημάνει το πρώτο λάθος της κ. Ακρίτα.
Λαθραία είναι η ανάγνωση και όχι το βιβλίο όπως γράφει η ίδια, προφανώς από
βιασύνη
110.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 23:12
@105. ?με?ς στο?ς τεντζερ?δες φ?γαμε? τ? μαϊμο? δ?ν τ?ν ε?δαμε. ??
111.cronopiusa said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 23:17
Εμείς λάθρα παιδιά δεν έχουμε. Λάθροι ειναι οι ρατσιστές και οι φασίστες. Η
απόφαση της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΛΜΕ Λέσβου, που προκρίνει τη χρήση του όρου
«λαθρομετανάστης» από τους εκπαιδευτικούς στα σχολεία του νησιού, είναι
ρατσιστική και αναίσχυντη https://t.co/fKRIQ1TJqB pic.twitter.com/b1fkrSfYD8
- Stelios nikitopoulos (@stenikito) October 10, 2018
"Ξυπνήστε και γίνετε άνθρωποι, κάθε μέρα όλο τον χρόνο."
pic.twitter.com/E4D8nZhUco
- Haris Haris (@Taxideutis) October 14, 2018
Αντί στεφάνων. "Καλό ταξίδι" αδέλφια. Για τους έντεκα πρόσφυγες που κάηκαν
ζωντανοί στην Καβάλα https://t.co/4FuqIaCpCm #antireport
pic.twitter.com/XmJmtXr2iv
- Stelios nikitopoulos (@stenikito) October 14, 2018
112.ΕΦΗ - ΕΦΗ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 23:21
96. Αν βάλουμε μια μέρα της εβδομάδας ή κάθε δυο εβδομάδες που θα είναι της
Χελιδόνας; Με κάποιους κανόνες έστω χαλαρούς (φροντίδι νοταρίου :)) γιατί θα
μπαίνουν τ΄ ασβούδια γι΄ ανακατοσούρα.
113.sarant said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 23:28
104 Έτσι!
96-112 Το θέμα είναι πως όσοι δεν έχουν όρεξη/έφεση για στιχουργική εκείνη τη
μέρα θα είναι αποκλεισμένοι. Θέλει σκέψη.
114.ΕΦΗ - ΕΦΗ said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 23:39
113β. θα συμπληρώνουν την επόμενη
20. Στα βαθιά του πηγαδιού,όταν έχει βρεθεί το νερό κι έχει πολλά μάτια, η
τσάπα είναι απαραίτητη. Σκάβει πια σε ολόγρο χώμα, μέσα στα νερά. Είναι η φάση
που ενεργοποιείται η απορρόφηση/απάντληση για να μπορεί να δουλέψει αυτός που
σκάβει. Στις πρώτες τσιμεντοκουλούρες, που καταλήγουν πατήτικες βέβαια,
αφήνουμε οπές γύρω γύρω για να μπαίνει το νερό από το έδαφος μέσα στο
μπετονένιο πηγάδι. Όσο κατεβαίνει/βαθαίνει ακούγονται να κελαηδούν τα νερά μέσα
από αυτά τα ανοίγματα, που γίνονταν από κονσερβοκούτια στρογγυλά «διαμπερώς»
τοποθετημένα στο καλούπι πριν χυθεί το μπετό.
115.Alexis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 23:53
#112: Κάθε δεύτερη βδομάδα να υπάρχει μια μέρα αφιερωμένη στους λαϊκούς
στιχοπλόκους, ποιητάρηδες, ριμαδόρους κλπ.
Τα καλύτερα της χρονιάς θα μαζεύονται στο τέλος σε σπέσιαλ εορταστική ανάρτηση
και ειδική κριτική επιτροπή (λέγε με Νικοκύρη) θα απονέμει τα βραβεία
«παρα-ποίησης» 2018-19 κ.ό.κ.
Την όλη διαδικασία θα εποπτεύει από το σκοτεινό υπόγειο ο γνωστός χωροφύλαξ.
116.Alexis said
14 Οκτώβριος, 2018 στις 23:54
#113β: Θα μπορούν να σχολιάζουν ελευθέρως βεβαίως και άνευ στίχων.
117.Γιάννης Ιατρού said
15 Οκτώβριος, 2018 στις 00:05
114b Συνήθως από (τετραγωνικής διατομής) καδρονάκια, 5Χ5 ή 10Χ10 Βγαίνουν πιό
εύκολα μετά, τα κουτάκια σφηνώνουν και μετά μπορεί να βγάζουν σκουριές, αν
μείνουν μέσα (και να έχουμε «ιαματικά» νερά απ΄το πηγάδι).
118.loukretia50 said
15 Οκτώβριος, 2018 στις 00:06
116. Noμίζω πως το καλύτερο είναι η αλληλεπίδραση. Δηλαδή κόντρες - διάλογοι,
πάνω σε μια βασική ιστορία σε συνέχειες, παραλλαγές σε θέματα / λέξεις- κλειδιά
που θα δίνονται και θα την ανατροφοδοτούν, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα να
μπορεί να αναρτήσει κάποιος ένα συμπλήρωμα, σε άλλη χρονική στιγμή.
Τόσοι υπάρχουν που μπορούν να συμμετέχουν, αρκεί να θελήσουν.
119.ΕΦΗ - ΕΦΗ said
15 Οκτώβριος, 2018 στις 00:29
117. Όοι! Δεν τ΄άφηνε βέβαια να μείνουν να σκουργιάσουν! Τα έβγαζε με την πένσα
. Λυγίζουν και «ξεκουπίζουν» εύκολα. Τα καδρόνια μπορεί να «πιουν» και να φάνε
ώρα να βγουν ξερωγώ. (Υποθέτω τώρα-απ΄όσα είδα.)
120.loukretia50 said
15 Οκτώβριος, 2018 στις 00:31
Dry/Martini
Condimenti / linguini
Vino brusco / fettuccini
Soutzucckini!
Ευχαριστούμε!
121.Georgios Bartzoudis said
15 Οκτώβριος, 2018 στις 09:25
107, Δημ?τρης Μαρτ?νος said: ..
# Καλά, γιατί κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις; Η κουβέντα γίνεται για το «χ?μα
μαλακ?» του Ξεροσφύρη και όχι για Κύνθο, μύνθο κλπ, κλπ!
108, Γιάννης Ιατρού said: ..
# Ούτε συ διάβασες το «χ?μα μαλακ?»; Τί τα .θέλουμε τα παγωμένα και τον.Βόρειο
παγωμένο ωκεανό;
122.Δύτης των νιπτήρων said
15 Οκτώβριος, 2018 στις 10:41
Για την ευγένεια μακεδονιστί δεν έχετε λέξη φαντάζομαι ??
123.Alexis said
15 Οκτώβριος, 2018 στις 11:24
Μισό λεπτό κ. Μπαρτζούδη γιατί μας έχεις πρήξει από χθες το πρωί με τα τσαπιά,
τις αξίνες, τους κασμάδες, τα φτυάρια, τα λισγάρια και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο
θα θυμηθείς.
Σε κανένα μέρος του κόσμου και σε κανενός είδους χώμα δεν χρησιμοποιούμε το
φτυάρι για να σκάψουμε. Το σκάψιμο γίνεται με τον κασμά, την τσάπα, το τσαπί,
την αξίνα, το σκαλιστήρι, το λισγάρι, το μπέλι, αλλά όχι με το φτυάρι.
Το φτυάρι (το λέει και τ' όνομά του) το χρησιμοποιούμε για να φτυαρίζουμε, να
μαζεύουμε δηλαδή και να απομακρύνουμε τα προϊόντα της εκσκαφής.
Αυτό που θέλησες να μας πεις στο σχόλιο 98 ότι χρησιμοποιείται για σκάψιμο,
λέγεται λισγάρι (ξηρομεριστί) ή μπέλι (ηπειρωτιστί).
Κανένας από αυτούς που το χρησιμοποιούν δεν το λέει «φτυάρι»:
Αλλά και «φτυάρι» να το πεις ή ακριβέστερα «είδος φτυαριού», δεν σκάβεις με
αυτό, ούτε ανοίγεις πηγάδια σε ακατέργαστο έδαφος.
Προσπάθησε να σκάψεις πηγάδι με το λισγάρι και άμα τα καταφέρεις να μου
τρυπήσεις τη μύτη.
Το λισγάρι χρησιμοποιείται αποκλειστικά για βαθιά αναμόχλευση του εδάφους σε
κήπους, περιβόλια κλπ., και απαραίτητη προϋπόθεση είναι το έδαφος να είναι
αρκετά μαλακό, να έχει προηγηθεί βροχή ή να το διαβρέξεις καλά πριν.
124.Δημ?τρης Μαρτ?νος said
15 Οκτώβριος, 2018 στις 11:48
@Georgios Bartzoudis (#121).
Κ?ριε Μπαρτζο?δη.
?πειδ? μπορε? ν? μ?ν προσ?ξατε καλ?, σ?ς ?παναλαμβ?νω ?τι τ? «χ?μα μαλακ?»
?π?ρχει μ?νο στ? δικ? μου ?φ?γημα κα? ?χι σ? κ?ποιο ?π? τ? δ?ο διηγ?ματα το?
Ξεροσφ?ρη.
Πρ?ς ?π?ρρωσιν παραθ?τω τ? σχετικ? ?π?σπασμα, ?πως δημοσιε?εται.
(?χω τον?σει τ? σημε?α πο? ?ποδεικν?ουν τ?ν προηγο?μενον ?σχυρισμ? μου).
» Μπύρα! του Δημήτρη Μαρτίνου, ο οποίος σημειώνει:
Τ? μικρ? α?τ? ?φ?γημα γρ?φτηκε τ? βρ?δυ τ?ς Τετ?ρτης, τρε?ς το? ?κτ?βρη το?
?18, μ? ?φορμ? τ? ?ρθρο το? Ν. Σαραντ?κου «Μπίρα με φιστίκια ή το επίμονο
ύψιλον».
Μπ?ρα!
? Νικολ?ς ?τανε πεντ?ξι χρον?ν ?ταν ?νοιγαν τ? πηγ?δι στ? καμπ?, μπροστ? ?π? τ?
σπ?τι τους. Τ? χ?μα μαλακ?, τ? ?σκαβαν μ? τ?ς ?ξ?νες κα? πετο?σαν τ? μπ?ζα ?ξω
μ? τ? φτυ?ρια.»
?π? πλ?ον, ?κ?μα κα? στ? δικ? σας σχ?λιο, τ? «χ?μα μαλακ?» ε?ναι γραμμ?νο σ?
πολυτονικ?, ?πειδ? προφαν?ς τ? ?ντιγρ?ψατε κα? τ? ?πικολλ?σατε ?π? τ? πρωτ?τυπο
κε?μενο.
Στ?ν συγκεκριμ?νη ?ν?ρτηση μ?νο τ? δικ? μου δι?γημα ε?ναι γραμμ?νο σ?
πολυτονικ?.
? Ξεροσφ?ρης γρ?φει σ? μονοτονικ?.
Τ?λος τ? ?νομα το? νησιο? καταγωγ?ς μου ε?ναι Κ?θνος κα? ?χι Κ?νθος, ?πως
γρ?φετε στ? σχ?λι? σας.
Σχολιάστε
Γράψτε το σχόλια σας εδώ....Γράψτε το σχόλια σας εδώ....
Gravatar
Λογότυπο WordPress.com
Φωτογραφία Google+
Φωτογραφία Twitter
Φωτογραφία Facebook
« Φλωρεντιανά μεζεδάκια
Αποκαλύπτει η ετυμολογία μιας λέξης τη σημασία της; (άρθρο του Βενέδικτου
Βασιλείου) »
Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.
Privacy & Cookies: This site uses cookies. By continuing to use this website,
you agree to their use.
To find out more, including how to control cookies, see here: Cookie Policy
Follow
:)
loading
Report this a
________
Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe
Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]/
Εναλλακτικό αρχείο:
http://hostvis.net/pipermail/orasi_hostvis.net/
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
__________
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθόνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
_____________
Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή που ανεβαίνουν στις βιβλιοπροτάσεις
προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν οι φορείς των τυφλών
____________
