Tolong dibaca aturan pada footer dibawah
-------------------------------------------



Para dunsanak sa palanta,
   
  Patuik kito syukuri  -- walaupun indak sangajo dirancang untuak itu --  
nampaknyo minat dan dedikasi para pencinta kareta api di Sumatera Barat jo 
gagasan pulang basamo dari Ajoduta alah bahasil  mandorong timbuanyo wawasan 
baru untuak mamajukan ekonomi kampuang kito malalui wisata. Dari tuka pikiran 
di palanto iko alah nampak bukan sajo potensi dan dapek kito manfaatkan, tapi 
juo masalah-masalah nan paralu kito tangani, agar niaik baiak ko bana-bana 
dapek tawujud, dan bisa bakasinambungan di maso datang. Indak sakadar sakali 
lacuik sajo sasudah tu abih. Di bawah ko adolah sakadar rangkuman dibumbui jo 
saketek komentar, supayo kito dapek gambarannyo sacaro manyaluruah.
   
  1.                  Hal-hal nan alah elok dan paralu kito paliharo dan kito 
kambangkan taruih.
  a.   Kacintoan parantau Minang ka Ranah Minang. Iko jaleh bana, bukan hanyo 
dari generasi paratamo, tapi juo dari generasi kaduo dan katigo.Alhamdulillah. 
Rasonyo hal iko wajar dan manusiawi, karano ado dorongan bathin manusia untuak 
mancari akar identitas di tangah baitu banyak ras dan etnik di Indonesia ko. 
Paliang muko dalam garak ko adolah prakarsa Ajoduta di Amerika untuak pulang 
basamo bulan Juli 2008 nantik. Sakadar catatan, kalau ambo indak salah, ado 
buku Alex Haley, urang itam di Amerika nan niniak muyangnyo daulu dijua sabagai 
budak, manalusuri asa niniak muyangnyo ka Afrika. Pangalaman tu baliau tulih 
dalam buku “Roots”. Curito sanada dapek kito baco dalam novel Buya Hamka, 
‘Tenggelamnya kapal van der Wijk’ nan tamusaua tu, mancaritokan kisah anak 
surang datuak nan dibuang ka Tanah Bugih tu,  dan kawin jo urang Bugih, 
‘pulang’ ka Minangkabau mancari niniak muyangnyo. Dari sagi wisata, para 
parantau ko adolah potensi ‘langganan tatap’ dan paralu dirawat
 elok-elok sabagai captive market nan indak ka putuih-putihnyo, karano kagiatan 
‘pulang basamo’ ko dapek mambantu maagiah karajo ka dunsanak di Ranah. Wisata 
mancanegara lain bisa jadi palangkok sajo.
  b.   Alam Ranah Minang nan sabana rancak.    Kito indak usah mangapik daun 
kunyik dalam soal ko, karano sagalo urang nan alah kanyang bawisata ka salruah 
dunia, kudin mancaliak kampuang kito, sabana tacangang-cangang mancaliak. Alam 
kito ko haruih kito rawat elok-elok. Jan sampai dek karano illegal logging, 
abih tandeh sagalo kaindahan dan kacantikan Ranah nan kito cintoi itu. Kalau 
kito pabiakan, bukan sajo Ranah Minang akan kariang karontang di maso datang, 
tapi juo ka hantam banjir dan tanah longsong bakapanjangan. Karano tu jan 
dipabiakan.
  c.   Keamanan.  Dibandiangkan jo daerah-daerah lainnyo di Indonesia, Sumatera 
Barat tamasuak daerah aman. Indak ado bom, indak ado huru hara, indak ado 
tawuran massal antar panduduak. [Sasakali tantu ado demo]. Sanang ati urang 
datang dan ingin babaliak.
  d.   Aset kareta api nan tapaliharo baiak.  Kito patuik basyukur ka 
‘nyinyia’-nyo pak Chaidir Nien Latief, dan indak panek-paneknyo maansik kito 
untuk mampartahankan – bahkan mangambangkan – kareta api sabagai aset daerah 
nan salamo ko tabangkalai, bahkan akan ditutuik karano rugi taruih. Dalam 
fungsi baru sabagai karena wisata, jaleh kareta api ko bisa iduik taruih bahkan 
bisa bakambang, asa alam nan indah dirawat, dan asa acara pulang basamo 
disalanggarokan elok-alok.  Kalau kito kana bahaso banyak bana konferensi 
nasional dan internasional  nan disalanggarokan di Bukittinggi, bayangkan kalau 
sagalo pesertanyo kito angkuik sakali gus dari BIM ka Bukittinggi jo kareta api 
wisata ko. Dijamin sero ! Ambo ikuik naik kareta wisata bulan Desember 2006 nan 
lalu. Ondeh maak, bukan main sanangnyo dibandiangkan jo naiak oto. Kito bisa 
maota sacaro santai jo konco-konco. Bisa pulo dimintak baranti dima kito suko. 
A juo lai nan labiah dari itu, sasudah kito pusiang dek mancari
 nafkah di Rantau dima sagalo urang basiguluik mancari rasaki ? Bahkan SBY 
pulang baliak ka Ranah kito ko tiok sabanta. Sanang ati baliau nampaknyo.       
     
  e.   Adonyo badan-badan usaha nan bagarak dalam bidang wisata.  Hotel, 
restoran, biro parjalanan, travel, palabuhan kapa tabang, dan toko souvenir 
kito punyo, dan indak kalah mutunyo jo usaho dima sajo. 
  f.    Sumangaik dari tanago-tanago  mudo sukarelawan.  Ambo sabana basyukur 
jo dedikasi dan kegigihan babarapo tanago mudo, antaro lain Dunsanak Ir Kurnia 
Chalik jo Ir Yulnofrins Napilus, nan marupokan ‘lokomotif’ saluruah kagiatan 
wisata model baru di kampuang kito iko. Baliau-baliau ko bukan pangusaha 
wisata, dan nampak di ambo indak ado rencana nak mambuek usaho wisata untuak 
mancari untuang. Bahkan sagalo biaya untuak sagalo kagiatan baliau-baliau ko 
kalua dari kantuang baliau surang-surang. 
  g.   Dukuangan kuaik dari Pemerintah Daerah.  Kito patuik bana batarimo kasih 
ka Pak Gub kito, pak Gamawan Fauzi, nan maagiah respons nan sabana capek, 
untuak mandukuang sagalo kagiatan wisata ko. Alun panah ambo mancaliak respons 
surang gubernur dimano pun nan saroman respons pak BA-1 kito ko. Bahkan baliau 
mamutuihkan untuk mambuek jalan kareta api dari dan ka BIM di Katapiang dan 
mandukuang gagasan city check-in di stasiun Simpang Haru.
   
  2.                  Hal-hal nan masih paralu – babarapo bahkan paralu bana – 
kito sapakati dan kito peloki.    
  a.   Motto atau semboyan wisata Ranah Minang. Walaupun nampaknyo sederhana, 
namun rasonyo iko cukuik penting, karano motto atau semboyan iko ka manjadi 
gambaran nan ka malakek dalam pikiran para wisatawan, baik para parantau maupun 
bukan. Dalam wacana RantauNet alah ado ampek macam saran. Piliahlah ciek nan 
badagok, nan sabana khas, nan marupakan ‘kakuatan’ kito di Ranah. 
  b.   Kasiapan obyek-obyek wisata nan khas. Dalam panglihatan ambo, sijarah 
Kerajaan Pagaruyuang, Perang Paderi, dan PDRI marupokan tigo  ‘titik kuat’ 
wisata Minangkabau nan bisa kito manfaatkan.Dalam keadaan kini, lokasi 
paristiwa-peristiwa itu alun siap dikunjungi para wisatawan. Sijarah Kerajaan 
Pagaruyuang alun ado lai. Ambo alah mandorong taruih Dunsanak Taufik Thaib jo 
Upik Raudha Thaib untuak mampacapek tabiknyo bahan-bahan tantang sijarah 
Paraguruang ko. Ambo juo taruih mandorong para pelaku sijarah PDRI untuak 
mambuek monumen mini dan museum mini di lokasi-lokasi basijarah saroman di 
Halaban, Bangkinang, Alahan Panjang, atau di tampek-tampek lain. Bahkan kini 
urang indak tahu dima sajo  persisnyo lokasi tajadinyo Perang Paderi dan PDRI . 
Manuruik pandapek ambo, lokasi-lokasi basejarah tu paralu kito rehab, leaflet 
jo booklet kito cetak, dan guides kito pasiapkan, langkok jo pakaian zaman itu. 
Tantang PDRI, panguruih Perhimpunan Kekerabatan Nusantara (PKN) alam
 manyusun buku sijarah nan sabana langkok dan alah diluncuakan tahun 2003 di 
Istana Wakil Presiden, Jakarta, nan bajudul “Peranan  Pemerintah Darurat 
Republik Indonesia (PDRI) dalam Perang Kemerdekaan” nan bisa dijadikan sabagai 
salah satu referensi.
  c.   Mutu palayanan.        Manganai soal palayanan ko ado contoh nan paralu 
kito tiru. Di restoran Padang dakek Cipanas, Jawa Barat, di pintu kalua ado 
tulisan gadang di ateh pintu nan babunyi kiro-kiro: “Kalau Anda puas, 
beritahukan pada orang lain. Kalau Anda tidak puas, beritahukan kepada kami.”  
Di ateh kapa tabang atau di hotel-hotel, biasonyo ado formulir nan bisa diisi 
tantang  baa pandapek panumpang taradok palayanan mereka, karano mereka 
mamaralukan kesetiaan langganan. “Langganan adalah raja” baitu motto nan lazim. 
Haruih kito akui, bahaso sabagian masyarakat kito  masih alun maagiah paratian 
nan sungguah-sungguah ka masalah ko.Alun malaksanakan pepatah muluik manih 
kucindan murah kapado nan mamaralukan palayanan. Ado nan masiah acuah indak 
acuah. Ado juo nan mambarunguik sajo. Iko rancak dipeloki.
  d.   Kurangnyo leaflets dan booklets tantang obyek wisata sarato guides nan 
andal.  Sudah barang tantu urang ingin tahu apo sijarah – atau dongeng – 
tantang obyek  wisata nan dikunjuanginyo. Kalau indak kan tangango-ngango sajo 
baliau-baliau indak tantu a nan kaiojok.  Kalau saran ambo tantang wisata 
sejarah bisa ditarimo, mako paralu ado leaflet  dan booklet tentang Perang 
Paderi 1803-1837 dan tantang Pemerintah Darurat Republik Indonesia (PDRI)  
Desember 1948-Juli 1949. Kalau bisa disadiokan toko buku mini nan manjua 
buku-buku tantang Minangkabau. Soal buku ko kito punyo duo tokoh nan sabana 
badedikasi, yaitu Ny Upi Tuti Sundari dan Bp Firdaus Oemar Dt Maradjo. Kalau 
tantang guides yo paralu bana disiapkan elok-elok, karano mareka nan sacaro 
langsuang manjalehkan ka para pangunjuang. Jadi  haruih tahu bana jo apo nan 
dijalehkannyo tu. Kalau paralu adokan kursus, dan agiah sertifikat. Untuak 
kaparaluan khusus, ambo manyarankan adonyo senior guides  dari nan gaek-gaek
 palaku sejarah, nan tahu bana curito dan dongeng tantang suatu atau babarapo 
obyek wisata. Kini misalnyo masih ado pelaku sejarah Perang Kemerdekaan 
sawakatu PDRI dulu, nan masih bisa dimntakkan bantuan sasakali. 
  e.   Koordinasi antaro sasamo lembaga pemerintahan.  Iko adolah “pinyakik 
turunan Republik” nan tasuo dima sajo. Antaro satu dinas jo dinas lain acok 
bana indak saliang tahu apo nan ka dikarajokan. Masing-masiang jalan 
surang-surang. Manuruik pandapek ambo, iko bisa diatasi jo mangoperasikan 
samacam ‘pusat informasi” nan punyo hotline ka saluruh instansi pamarentah di 
daerah. Untuak kalancaran, paralu ditunjuak surang ‘piket’ nan manampuang 
sagalo masalah nan bakambang dalam pelaksanaan wisata nan kadijadikan andalan 
dalam mandorong maju ekonomi Sumatera Barat ko. 
  e.   Katarlibatan DPRD tingkek Propinsi, Kabupaten, dan Kota. Sagalo usaho 
mandorong wisata nan ka jadi andalan pambangunan Ranah ko jaleh mamaralukan 
investasi. Sabagian ditangguang dek para penggemar wisata, sabagian dek usaha 
wisata saparati hotel, biro perjalanan, PT KAI. Tapi nan basifat rehabilitasi 
jo pambangunan infratstruktur tantu mamaraukan dukungan APBD nan manjadi 
wewenang DPRD Propinsi, Kabupaten, dan Kota. Sampai kini ambo alun banyak bana 
paratian dunsanak-dunsanak kito di limbago pawakilan rakyat tu ka masalah iko, 
dan paralu bana kito dorong.
  f.    Tukang pangua, baiak tukang pangua ‘swasta’ maupun tukang pangua 
‘resmi’. Masalah ko alah acok bana dikaluahkan dek urang awak nan pulang 
kampuang. Indak jarang urang kapok untuak pulang kampuang, apolagi ado obyek 
wisata lain nan labiah aman dan jo biaya nan samo. Singapura misalnyo. Karano 
itu paralu bana pak Gub mandorong polisi untuk manangani para tukang pangua ko, 
baiak sacaro preventif/mancagah maupun sacaro represif/mananggulangi.
  Sampai disiko lah daulu. Beko panjang bana.
   
  Wassalam,
  Saafroedin Bahar.

 
---------------------------------
Don't be flakey. Get Yahoo! Mail for Mobile and 
always stay connected to friends.

Sukseskan Pulang Basamo se Dunia, Juni 2008.
-----------------------------------------------------------------
Website: http://www.rantaunet.org
============================================================
UNTUK SELALU DIPERHATIKAN:
- Hapus footer dan bagian yang tidak perlu, jika melakukan reply.
- Posting email, DITOLAK atau DIMODERASI oleh system, jika:
1. Email ukuran besar dari >100KB.
2. Email dengan attachment.
3. Email dikirim untuk banyak penerima.
--------------------------------------------------------------
* Berhenti (unsubscribe), berhenti sementara (nomail) dan konfigurasi 
keanggotaan, silahkan ke: http://rantaunet.org/palanta-setting
* Membaca dan Posting email lewat web, bisa melalui mirror mailing list di:
http://groups.yahoo.com/group/RantauNet/messages
http://groups.google.com/group/RantauNet?gvc=2
dengan mendaftarkan juga email anda disini dan kedua mirror diatas.
============================================================

Kirim email ke